ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Herinnering bij een foto …

Twee weken geleden stond op deze plaats een foto waarop ik bezig ben een deel van het archief van Piet Moeskops te bekijken, dat in het gemeentearchief van Den Haag is opgeslagen.

Fotograaf Henk Theuns maakte die dag tientallen interopnamen en ik heb deze gekozen om er vandaag nader op in te gaan. Het is een foto uit de vroege jaren twintig met een nog jonge Piet Moeskops in het midden.

Dat ‘jonge’ leidt ik af aan het feit dat hij nog haar had, want op bijna alle andere foto’s is hij kalend of kaal met zo’n resterend haarrandje van het ene, achterlangs het hoofd, naar het andere oor.

Hij leest zogenaamd in een krant en het zou best eens een reclamefoto kunnen zijn. De krant die hij leest is een exemplaar van Sport Echo, destijds het enige Nederlandse sportblad.

Het werd uitgegeven door jonkheer Bosch van Drakestein en de hoofdredacteur was Joris van den Bergh, die in 1929 de biografie van Piet Moeskops – Temidden der kampioenen – zou publiceren.

Ik zou me kunnen voorstellen dat die foto kort daarna in Sport Echo heeft gestaan met een tekst erbij als: ‘Ook onze wereldkampioen Piet Moeskops leest Sport Echo. Het zou zo maar kunnen.

Een ander argument om van een reclamefoto te spreken is het feit dat Moeskops voor zijn doen zeer netjes gekleed is. Op bijna alle andere foto’s die ik van hem ken is zijn uitmonstering nogal armoedig en shabby.

Hij kon geen boord, dat waren in die tijd nog stijve boorden die met knoopjes aan het overhemd werden bevestigd, om zijn nek velen. Die dingen zaten uiterst ongemakkelijk en lieten rode striemen achter in de nek. Op deze foto draagt hij daarom een van de eerste exemplaren van een overhemd met slappe boord, zoals dat toen genoemd werd.

Voor de foto heeft de vijfvoudige wereldkampioen zich kennelijk laten overhalen om zich voor een keer netjes te kleden en zijn haar te kammen. Ook de man rechts stond niet bekend als iemand die graag in de laatste mode op de catwalk zou paraderen.

Dat was de volkse Hagenees Maurice Peeters, viervoudig Nederlands kampioen sprint bij de amateurs en in 1920 wereldkampioen in die discipline en in datzelfde jaar Olympisch kampioen bij de Spelen van Antwerpen.

De man links is Gerard Leene, eveneens een topsprinter in die tijd en de enige van de drie die op alle foto’s gekleed is naar de laatste mode. Leene was de oudste van vijf fietsende broers. Gerard, Theo, Piet, Bernard en Simon.

Gerard Leene was vier keer kampioen van Nederland bij de profsprinters, maar wist bij het WK nooit het podium te bereiken. Hij was wel de eerste die als Nederlandse renner in Parijs ging wonen, omdat daar de meeste wedstrijden waren.

Hij bewoonde een ruim appartement in het centrum van de lichtstad, waar hij regelmatig Nederlandse renners onderdak bood als ze in Parijs moesten rijden. Hij sprak goed Frans en trad vaak als tolk op voor zijn landgenoten.

Kortom, een bijzonder trio verenigd op een foto, waarschijnlijk de enige afdruk die nog bestaat. Zoals ik twee weken geleden al schreef is het enerzijds jammer dat het archief van Moeskops zo ver is weggestopt, maar anderzijds is het een zegen, anders had het wellicht al lang niet meer bestaan.

Door Fred van Slogteren, 4 juli 2017 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web