Michael, please stay?

Zou het helpen als we met z’n allen een kaartje sturen aan Michael Boogerd met het verzoek om er nog een jaartje aan vast te knopen? Ik weet natuurlijk wel dat Michael geen Heintje Davids is, maar hij zou het nog best kunnen. De hele dag op de eerste rij koersen en dan nog tientallen kilometers staand op de pedalen. Dan heb je nog heel veel macht in je donder en een Nederlandse renner die over die klasse beschikt is er (nog) niet. Karsten Kroon kon het gisteren niet waarmaken en ook Thomas Dekker blies zich zelf op. Overigens twee renners die ik – zoals Boogerd – niet voorin heb gezien. En daar moet je volgens de leer van Zoetemelk en Boogerd als toprenner zitten. Het was een beetje een vlakke koers, met een wel heel mooie finale. Ik heb me verbaasd over die Frank Schleck. Rijdt daar rond met een gebroken rugwervel en rijdt dan zo die slotklim op. Zou zo’n jongen dan verrekken van de pijn? En hoe hard kan-ie dan als die rugwervel weer gezond is? Di Luca had de grootste moeite om aan zijn wiel te komen en er aan te blijven. Wat een macht, wat een klasse. Maar Di Luca won. En die zat op 80 kilometer voor de finish aan het staartje van het peloton geen trap te veel te doen. Wat is wijsheid? (Foto: © Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 29 april 2007 20:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web