ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Het was me het weekje wel …

Ik heb een beetje te doen met Steven Kruijswijk. Na zijn fantastische optreden vorig jaar in de Ronde van Italië, gaat hij van ene tegenslag naar de andere. Het begon al in de Ronde van Spanje van vorig jaar.

Belust op wraak na zijn zeperd in Italië, schakelde een val hem in Spanje uit en hoewel hij in interviews liet weten dat hij het door de vingers laten glippen van een bijna zekere zege in de Giro, mentaal snel had verwerkt, geloofde ik hem niet.

Hij wilde die schande volgens mij te fanatiek uitwissen. Hij ging vorige maand te verbeten naar de start van de honderdste uitgave van de Giro, om te bemerken dat niet hij, maar Dumoulin de man was met de beste papieren om de derde Nederlander te worden die een grote ronde kon winnen.

Dat moet hard aangekomen zijn. Hoewel hij zorgvuldig naar de Giro had toegeleefd, zijn voorbereiding perfect was geweest, stak hij niet in de vereiste vorm. Twee stomme valpartijen in de eerste dagen deden de rest en zijn aanvallen misten daarna de scherpte om zijn voornemens waar te maken.

Toen hij in de derde week ook nog eens ziek werd, was het over en uit en ging alle aandacht die hij voor zichzelf had gereserveerd naar die mooie jongen uit Maastricht, die in zijn roze trui een bijna goddelijke status heeft gekregen.

Nog verbetener dan hij aan de Giro was begonnen, vertrok hij acht dagen geleden in de Ronde van Zwitserland. Toch de mooiste van de etappekoersen na de drie grote ronden. Hij had het routeschema goed bekeken. Een overwinning zou zijn zelfvertrouwen ten goede komen.

Hij leek gelijk te krijgen, want tot en met donderdag verliep het uitstekend voor hem. Zestien seconden achterstand op de leiderstrui met nog een zware bergrit voor de boeg.

Maar juist daar ging het goed mis, hoewel hij de koers lang wist te controleren. Tot op die vreselijke klim van de Tiefenbachgletscher, zijn hoop op de eindzege als een kaartenhuis in elkaar zakte.

Die merkwaardige Sloveen Simon Spilak, die een dag eerder alleen nog maar kon aanklampen aan het elastiek van de groep met favorieten, leek over mysterieuze krachten te beschikken en reed alles op een hoop.

Steven probeerde te counteren, maar Spilak had zodanig de vaart erin dat hij, in zijn angst de boot te missen, zich opblies en op meer dan een minuut gereden werd. In de rit van gisteren, een veredeld criterium, kon hij niks goedmaken en in de tijdrit van vandaag zie ik hem dat ook niet doen.

Misschien dat de Ronde van Spanje hem dit jaar goed gezind is, als hij die verbetenheid en wraakgevoelens uit zijn kop weet te krijgen en de komende maanden af en toe nog eens een koers rijdt in plaats van hoogtestages te doen.

Topvorm is het resultaat van een balans tussen goede benen en een optimale gemoedsrust. Steeds weer alleen maar in competitie met jezelf dezelfde bergen opfietsen, is goed voor de conditie, maar voor winnen is meer nodig.

Zonder kleding om er aan op te hangen is een kleerhanger een nutteloos attribuut.

Foto’s: © Cor Vos

Door Fred van Slogteren, 18 juni 2017 13:30

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web