De Burgerlijke Stand van 20 april.

Rolf SÖRENSEN (1965, Denemarken)

Het is al weer vijf jaar geleden dat hij stopte en dat vond ik destijds erg jammer. Hij was een intelligente renner en een sieraad voor de sport. Een groot coureur met een prachtige erelijst waarop klassiekers als de Ronde van Vlaanderen, Luik-Bastenaken-Luik, Parijs-Tours, de Henninger Turm en twee keer Parijs-Brussel. Ook een strijdvaardige renner die zich altijd liet zien en het belang van de sponsor steeds goed in het oog hield. Hij speelde als zodanig een belangrijke rol in de opbouw van de Rabobank-ploeg, waar hij een aantal jaren een van de belangrijkste pijlers was. Ik herinner me hem echter vooral uit de Tour de France van 1991. Hij had in het voorjaar al nadrukkelijk aan de deur gerammeld met ereplaatsen in Milaan-San Remo, Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Vlaanderen. Vol ambitie ging hij naar de Tour. Al in het 2e deel van de 1e etappe pakte hij het geel, ik meen als eerste Deen in de geschiedenis. Stralend stond de witblonde coureur op het podium. Hij verdedigde het tricot in de dagen die volgden met verve en iedere keer stond hij weer breed lachend en intens gelukkig op het podium. Maar niet meer na de 4e – door Jelle Nijdam gewonnen – etappe die eindigde in Valenciennes. Hij kreeg voor de vierde keer het geel aangetrokken, maar het huilen stond hem nader dan het lachen. Hij verrekte van de pijn. Bij een val op drie kilometer voor de aankomst had hij zijn linkersleutelbeen gebroken en hij moest opgeven. De zoveelste klassementsleider die in het geel moest uitvallen. Mannen als Francis Pélissier, Sylvère Maes, Fiorenzo Magni, Wim van Est, Luis Ocaña, Michel Pollentier, Bernard Hinault en Pascal Simon waren hem om uiteenlopende redenen voorgegaan, maar dat was maar een schrale troost. En zoals gebruikelijk in dat soort omstandigheden weigerde Greg LeMond de volgende dag de gele trui aan te trekken, omdat hij die nog niet verdiend had. Soms rijdt de Tour zonder geletruidrager en je weet nu waarom. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Matthew HAYMAN (1978, Australië)

Hij zit sinds 2000 in het ProTour team van Rabobank, nadat hij daar drie jaar in het continental-team had gereden. In 2006 leverde hij een fantastische prestatie die hier in Europa niet op waarde wordt geschat. Voor iemand uit een voormalige Britse kolonie zijn de Gemenebest Spelen iets waar hij niet alleen van droomt, en die misschien in hun beleving nog wel belangrijker zijn dan de Olympische Spelen en zeker belangrijker dan de wereldkampioenschappen. Althans voor ingezetenen van landen waar koningin Elisabeth het staatshoofd is en dus ook voor de Aussies. Hayman kreeg slechts met de grootste moeite toestemming van de ploegleiding om naar die spelen af te reizen, want door nogal wat blessures was iedere fitte renner broodnodig voor de voorjaarsklassiekers. Hij mocht gaan en hij wist dat er maar één manier was om daarvoor zijn dankbaarheid te tonen. Matthew Hayman, de Aussie die zo perfect Nederlands spreekt, won de wegwedstrijd en is dus officieel Commonwealth champion. De lange renner is een rustige ingetogen man, die heel goed in de ploeg ligt. Hij heeft nog niet veel gewonnen, want hij heeft vooral een dienende rol in de ploeg. Bij de ploegpresentatie die afgelopen januari in Utrecht werd gehouden kreeg hij onverwacht de lachers op zijn hand. De onvolprezen speaker Cees Maas was ingehuurd om de renners aan publiek en pers voor te stellen. De Brabantse spraakwaterval had bij iedere renner wel een originele vondst. Bij Hayman zei hij: Matthew Hayman, die altijd met ‘Hey men’ wordt aangesproken. Prompt reageerde de Australiër met het zinnetje: ‘Dat is nog nooit tegen me gezegd’. Cees werd er even stil van en dat is nog niet veel mensen gelukt. (Foto: © Cor Vos)

De andere op 20 april geborenen zijn:

BELLIN, Maurizio (1982, Italië)
DECOCK, Roger (1927, België)
DI LORENZO, Gianni (1948, Italië)
GROENENDAAL, Frank (1966, Nederland)
GROEZEN, Jelle van (1980, Nederland)
HERTOG, Fedor den (1946, Nederland)
HOOGZAAD, Herman (1946, Nederland)
ISASI FLORES, Iñaki (1977, Spanje)
MEIJER, Jaap (1905, overleden 1943, Nederland)
MONTERO, Luciano (1908, overleden 08.1993, Spanje)
QUILFEN, Bernard (1949, Frankrijk)
SUYKERBUYK, Adri (1929, Nederland)
VON BÜREN, Armin (1928, Zwitserland)
WOLFF, Joop de (1909, overleden 11.12.1934, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 20 april 2007 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web