Van de boekenplank van Wim …

DE ROMAN VAN JAAP EDEN
 

door Leo Lauer

“In de jaren twintig van de vorige eeuw bestonden er nog geen tabloids, maar de nieuwsgierigheid van mensen die graag willen weten waarom hoge bomen veel wind vangen, is van alle tijden. De journalisten die daar iets over wilden schrijven, maakten er dan een dun boekje over dat op straat werd uitgevent. De levenswandel van Jaap Eden, de wereldkampioen schaatsen en wielrennen, gaf daar alle aanleiding toe. Eden was een groot feestbeest die het vele geld dat hij als topatleet verdiende direct investeerde in champagne en fraaie dames in wereldsteden als Parijs en Berlijn. Sekt und Liebe, heette dat toen. In de jaren twintig verschrompelde het banksaldo van Eden net zo snel als zijn atletische vermogens en hij stierf berooid in een inrichting. De journalist Leo Lauer was er de man wel naar om daar een paar centen aan te willen verdienen en hij maakte dit dunne boekje. Geschreven in Zandvoort in de zomermaand 1928 en slechts 69 pagina’s dik. Er staat wel degelijk iets in wat met sport te maken heeft. Zoals wedstrijden in Antwerpen ...

... om de brassard. De armband waar de beste sprinters ter wereld om streden en waar Eden de eerste winnaar van was. Of over de zogeheten Hima-ronde. Dat was een propagandatour per fiets door heel Nederland om reclame te maken voor baanwedstrijden in de steden die ze op hun ronde aandeden. Lauer (foto) was hoofdredacteur van Sport Revue en een zeer bekende verschijning in het Amsterdam van tussen de twee wereldoorlogen. Hij reed daar rond op een motorfiets, gekleed in een zwart lederen jas en een platte pet. Hij was een soort onderzoeksjournalist met veel sensatiezucht en hij had een feeling voor de interesse van het grote publiek. Hij maakte financieel een grote klapper door in hetzelfde jaar dat dit boekje uitkwam ook een vlugschrift te vervaardigen over de moord op de grote cabaretier Jean-Louis Pisuisse op het Rembrandtplein. Dat boekje werd letterlijk uit de handen van de krantenjongens gegrist en met rode oortjes gelezen. Pisuisse en zijn vrouw Jenny waren vermoord door een jaloerse medeminnaar en de voor een deel verzonnen details werden gretig geconsumeerd. In dat licht moet je ook dit boekje zien, maar er is gelukkig ook heel veel beters over de sportman Eden geschreven. Een mooie quote in het boekje over Eden wil ik u niet onthouden: Comoedia finita est, ofwel het verval treedt in.

Tot volgende week!”

Wim van Eyle

Door Fred van Slogteren, 19 april 2007 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web