ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Uittreksel uit de Burgerlijke Stand van 20 april …

Stel dat Wim van Est op 17 juli 1951 door niemand was opgemerkt toen hij in de afdaling van de Aubisque een bocht miste en rechtdoor het ravijn in reed. Zeventig meter viel hij diep, zijn hart stond stil maar zijn Pontiac liep.

Want wie had het moeten horen dat tikkende klokje daar diep beneden in het groene ravijn met de kakafonie van een voortrazende Tourkaravaan in de oren? Geen mens en dat had Van Est zijn voortijdige dood kunnen betekenen.

Met de communicatiemiddelen van toen hadden ze de gele trui misschien pas gemist nadat de laatste renner de eindstreep was gepasseerd en iemand had geroepen: “Ou est le maillot jaune?”

Van Est zou natuurlijk hebben geprobeerd om naar boven te klauteren, want hij had niks gebroken. Maar of hem dat gelukt was is een tweede? Misschien was hij bij die pogingen wel weer gevallen en nog dieper terechtgekomen.

Gelukkig heeft toen wel iemand gezien dat hij het ravijn in reed. Dat was Roger Decock een Belgische renner uit het West-Vlaamse Izegem. Die reed op enige afstand achter IJzeren Willem en zag het gebeuren.

Als hij zo’n echte egoïstische coureur was geweest, was hij misschien doorgereden in de diepe overtuiging dat ieder voor zich zelf moet zorgen, omdat god er voor ons allen is. Maar zo zat de brave Roger – gelukkig voor Van Est - niet in elkaar.

Hij stopte en alarmeerde de volgwagens alvorens weer verder te koersen naar de zeventiende stek in de eindrangschikking. Een jaar later werd hij 38ste en dat is in het kort de gehele Tourcarrière van Cockske.

Daarmee heeft hij geen zetel in de wielerhemel verdiend, want daar is slechts plaats voor grote kampioenen. En voor de winnaars van Vlaanderens Mooiste natuurlijk, voor wie daar vast een stoeltje wordt klaar gezet op de dag hij De Hoogmis wint.

Naast de sinds 2004 bezette zetel van Briek Schotte aan de ene kant en die van Wim van Est, die er toen al een jaar zat, aan de andere, staat de nog onbezette stoel van Roger Decock, die er al sinds 6 april 1952 staat, de dag dat Roger Decock de Ronde van Vlaanderen won.

Hij wordt vandaag negentig jaar en hij zal ongetwijfeld weer fors in de bloemekes worden gezet. Als winnaar van de Ronde van Vlaanderen is hij in eigen land onsterfelijk en in ’t Heike waarschijnlijk al lang zalig verklaard. Vanwege Wimme!

Foto’s: archief dewielersite.net

Door Fred van Slogteren, 20 april 2017 9:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web