Uit de ordners van Jan …

De Brabantse Pijl heeft bij de wielerliefhebbers nooit de status van de Omloop Het Volk gehad laat staan van de grote Ronde van Vlaanderen. Toch heeft deze wedstrijd in haar 56-jarig bestaan een erelijst opgebouwd met vele grote namen.

Onder andere Vanspringel, Merckx, Maertens, Pollentier, De Vlaeminck, Planckaert, Van Hooydonck, Museeuw en Gilbert namens onze zuiderburen en voor Nederland staan Janssen, Van der Poel, Van der Velde en Boogerd op de erelijst.

De koers maakt deel uit van de Flanders Classics, een overkoepelende organisatie van zes Vlaamse voorjaarsklassiekers. Doel is de positie van die koersen op de UCI-kalender te verstevigen en waar mogelijk te verbeteren.

De samenwerking heeft er al toe geleid dat drie van de zes koersen een betere plaats op de kalender hebben gekregen. Met als belangrijkste voordeel dat er meer internationale toppers kunnen worden aangetrokken.

De aankomstlijn van de Brabantse Pijl was tot 2009 op de top van de Alsemberg, een helling van gemiddeld vier procent met een lengte van twaalfhonderd meter. Sinds 2010 is Overijsse echter finishplaats.

Daar worden verschillende plaatselijke rondes afgelegd met beklimmingen van onder andere de IJskelderlaan en de Hagaard. De oorzaak waarom de aankomst is verplaatst heeft volgens Belgische insiders geen sportieve reden. Overijse is de woonplaats van Wouter Vandenhaute, de grote baas van de Flanders Classics. Die woont in Overijse en de plaatselijke rondes gaan langs zijn woning op de IJskelderlaan.

De doorgaans zeer fanatieke Belgische wielersupporters hadden daar geen problemen mee, maar wel met het verschuiven van de koers van de zondag naar de woensdag. Dat er op een weekse dag veel minder touwchouwers zijn, spreekt voor zich.

De hier geplaatste cover is van het rondeboek van de Brabantse Pijl van 2014 toen op 16 april de 54ste editie werd verreden, met Philippe Gilbert als winnaar. Hij was in de sprint te snel voor de Australiër Michael Matthews. De Fransman Tony Gallopin werd derde.

Na vele aanvallen gingen de laatste tien kilometer in met een uitgedund peloton. De finish bovenop een helling van zevenhonderd meter was natuurlijk een kolfje naar de hand van specialist Philippe Gilbert. Reden waarom hij zo vaak met rugnummer 1 rijdt.

Foto 2: © Cor Vos

Door Jan Houterman, 10 april 2017 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web