Herinneringen bij een foto …

Aanstaande zondag is de dag van de Ronde van Vlaanderen. Tot 19 maart zag ik die dag met enige zorg tegemoet. Op 2 april staat niet alleen Vlaanderens Mooiste op het programmamaar ook de kraker Ajax-Feyenoord met de landstitel als inzet.

Maar na de wanprestatie van de Amsterdammers tegen Excelsior is er van spanning in de eredivisie geen sprake meer en kan Feyenoord – wat mij betreft - probleemloos op de titel afgaan, ook al zouden de Rotterdammers in de Arena verliezen.

Heel anders is het in de Ronde van Vlaanderen, want niemand weet de uitslag. Natuurlijk zijn Peter Sagan en Greg Van Avermaet de grote favorieten. Vooral de Belg is bezig aan een geweldig seizoen met al drie klassieke zeges in de tas.

In een koers als de Ronde van Vlaanderen kan er zoveel gebeuren dat er veel meer renners dan die twee kanshebber zijn. Hoewel hij in Gent-Wevelgem omstreden was, toonde Niki Terpstra aan in vorm te zijn. In tegenstelling tot Lars Boom, die nu openlijk door ploegleider Jantje Boven op zijn nummer is gezet.

Afgelopen donderdag in het Utrechtse Wielercafé hadden we twee voormalige winnaars van de Ronde van Vlaanderen als gasten. Kees Bal won in 1974 en Adrie van de Poel was twaalf jaar later winnaar.

Beide heren vertelden een prachtig verhaal over hun leven. Bal zonder schroom over zijn dieptepunten en dat ene hoogtepunt. Wat ik jaren voor een erkenning van zijn grote talent had gezien noemde hij die avond een fout. Tekenen voor de Molteni-ploeg van Eddy Merckx was voor hem iets dat hij niet had moeten doen. Hij was een groot talent en dat werd, terwijl hijzelf nog ambities had, voor jaren ondergeschikt gemaakt aan het kannibalisme van de grootste renner aller tijden.

Van Adrie van der Poel hoorden we dat hij graag architect was geworden. Dat had ook van zijn ouders gemogen, maar na een zeer matig begin van zijn wielerloopbaan begon hij ineens prijs te rijden en af en toe een koersje te winnen. Het toeval bepaalde verder zijn levensloop. Hij werd een gevierd renner met een lange carrière en een indrukwekkende erelijst. Behalve de Ronde van Vlaanderen staan daar ook zeges op in Luik-Bastenaken-Luik, de Amstel Gold Race, Parijs-Tours en Parijs-Brussel.

Ook Steven Rooks zorgde voor een verrassing. Hij is nog wel eens van ploeg veranderd en had het over ploegleiders. De beste was in zijn ogen Piet Hoekstra geweest die hem bij de amateurploeg van Batavus begeleidde.

Met de Franse burggraaf De Gribaldy als goede tweede. Die gaf hem in 1983, nadat hij bij Raleigh was ontslagen, de kans om Luik-Bastenaken-Luik te rijden in de kleuren van Sem-France-Loire een onbeduidende Franse ploeg.

Ik vond het verrassend dat hij kennelijk een klassement had opgemaakt van de ploegleiders waarvoor hij had gereden. Op de vraag op welke plaats Peter Post (Raleigh en Panasonic) stond, hoefde hij geen moment na te denken: HELEMAAL ONDERAAN!

Foto’s: © Henk Theuns

Door Fred van Slogteren, 28 maart 2017 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web