ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Roger Pingeon (1940-2017)

En weer is een oud-Tourwinnaar ons ontvallen. Niet de oudste ditmaal, zoals eerder dit jaar Roger Walkowiak en op de valreep van het oude jaar Ferdi Kübler, maar de Fransman Roger Pingeon, winnaar van de editie 1967.

Hij werd in de jaren zestig een tussenpaus genoemd, samen met Felice Gimondi, Lucien Aimar en Jan Janssen. Zij wonnen immers in die volgorde vier jaar achtereen de Tour na het kwintet zeges van Jacques Anquetil, terwijl na hen Eddy Merckx met vijf zeges de macht zou grijpen.

De term tussenpaus klinkt een beetje denigrerend alsof het om veel mindere renners zou gaan. Natuurlijk was Pingeon geen Anquetil of Merckx, maar toch een heel goede coureur, die de Tour van 1967 terecht heeft gewonnen.

Twee jaar later was hij tweede achter een debuterende Merckx die alle klassementen won. De uit de omgeving van Lyon afkomstige Pingeon was dus de beste van de rest. Bovendien won hij dat jaar de Ronde van Spanje.

Wel was hij heel wisselvallig, een renner die de ene dag de sterren van de hemel reed om de volgende dag jammerlijk te falen. In de Tour van 1967 was hij voor een keer heel constant. Door een tactische meesterzet van ploegleider Bidot pakte hij al in het begin van die Tour een grote voorsprong en stond die niet meer af.

Een jaar later had hij wel weer catastrofale inzinkingen, nadat hij tot twee maal toe de hele meute op grote achterstand had gefietst. Daardoor werd hij slechts vijfde op drieënhalve minuut van winnaar Jan Janssen.

Het was de story van zijn leven, maar die ene overwinning staat als een huis in de annalen. 1969 was misschien wel zijn beste jaar, maar toen kreeg hij te maken met een superieure Eddy Merckx die dat jaar alles won en slechts de kruimel van de tweede plaats aan Pingeon liet.

Erg populair is Pingeon in eigen land nooit geweest, want hij miste de uitstraling die het publiek vertaalt in aantrekkingskracht. Een altijd wat nors kijkende man, met lange, dunne benen waardoor hij de bijnaam l’Echassier (de steltloper) kreeg.

Bovendien was hij een generatiegenoot van Raymond Poulidor en die was (en is nog steeds) de populairste Franse sportman aller tijden, ook al won hij nooit de Tour. Daar kon Anquetil niet tegenop en ook Pingeon niet.

Na zijn carrière werd hij bloemist en tijdens de Tour werd hij ingehuurd door de Franstalige Zwitserse televisie. Zijn teksten waren weinig inspirerend en na een aantal jaren werd hij bedankt voor de moeite.

Met een nurkse reputatie verdween hij in de anonimiteit. Hij ontbrak in 2003 als enige van de toen nog levende Tourwinnaars bij het eeuwfeest van de honderdjarige Tour. Wat de reden van zijn absentie was, weet ik niet, maar het verbaasde niemand.

Zijn familie heeft bekendgemaakt dat Roger Pingeon in de afgelopen nacht op 76-jarige leeftijd is overleden.

Foto’s: archief dewielersite.net

Tijdens de Tour van dit jaar zal onze medewerker Jan Houterman van dag tot dag de Tour de France van 1967 laten herleven. Een bijzondere Tour, niet alleen vanwege de overwinning van Pingeon, maar ook door het overlijden op de Mont Ventoux van de Engelsman Tom Simpson.



Door Fred van Slogteren, 19 maart 2017 18:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web