ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Uittreksel uit de Burgerlijke Stand van 15 maart …

“Gert Frank is een echte baner”, zei Gerrie Knetemann eens tegen me. Dat is ook zo, want ik heb nauwelijks resultaten van hem gevonden in wegwedstrijden.

Een derde plaats in een etappe van de Tour de l’Avenir van 1976 is de enige uitslag die de vergetelheid heeft overleefd. In datzelfde jaar won hij met drie landgenoten wel een bronzen Olympische medaille.

Dat was in de discipline honderd kilometer ploegentijdrit bij de Olympische Spelen van 1976 in Montreal. Hij werd daarna direct prof met de ambitie zesdaagsencoureur te worden.

Hij debuteerde met een derde plaats in de Six van Herning aan de zijde van zijn landgenoot Ole Ritter. Een jaar later stond hij weer aan de start met René Pijnen als maat en de twee wonnen.

René had er toen al een fiks aantal op zijn palmares, maar voor Frank was het de eerste uit een reeks van twintig. Hij had nooit een echt vaste maat, maar was wel een aantrekkelijke partner voor de groten in het vak.

Patrick Sercu, René Pijnen en Hans-Henrik Oersted, een landgenoot van hem die meerdere malen wereldkampioen achtervolging was, reden graag met Frank.

In ieder geval leek hij de opvolger te gaan worden van Sercu en Pijnen toen die er mee stopten. Maar Frank stopte er in 1987 zelf ook mee. Hij was toen nog maar 31 en had nog jaren mee gekund.

Maar om de een of andere reden lukte het niet meer om in zijn specialiteit te domineren. Hij eindigde opeens regelmatig in de achterhoede met vele ronden achterstand.

Van een ster was hij een krabber geworden. Ik heb geen idee hoe dat nou kan. Er zal wel een andere reden zijn geweest dan een atletische. In ieder geval behoorde hij in zijn tijd bij de groten van de Six.

Gert Frank wordt vandaag bij leven en welzijn 61 jaar.

Foto’s: © Cor Vos

Door Fred van Slogteren, 15 maart 2017 9:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web