De Burgerlijke Stand van 13 april.

Olaf LUDWIG (1960, Duitsland)

Toen in 1989 de Muur van Berlijn van twee kanten enthousiast werd gesloopt en het ijzeren gordijn na 44 jaar hermetische geslotenheid werd open geschoven, was Olaf Ludwig al bijna 30 jaar. Hij dacht al aan stoppen en dan zou hij ongetwijfeld zijn benoemd tot Held van het Oostduitse Volk. Wat had hij als amateur al niet gepresteerd om die eer te verdienen. Hij was Olympisch kampioen, wereldkampioen en kampioen van zijn land geweest. Hij had twee keer de Vredeskoers gewonnen, met totaal 34 etappezeges en twee keer stond de Tour de l’Avenir op zijn naam, dus de dikke zoenen van Erich Honnecker konden hem niet meer ontgaan. En toen was daar ineens de vrijheid van de democratie en ene Peter Post uit Nederland was de eerste die bij de schamele woning van deze superkampioen aanbelde met een contract waar de brave Olaf jarenlang stiekem van gedroomd had. Hij tekende direct, want de faam van Post met zijn wonderploegen Raleigh en Panasonic was door het ijzeren gordijn heengesijpeld. Hij was nog acht jaar beroepsrenner en hij wende snel aan de vruchten van het kapitalisme. Hij won de Vierdaagse van Duinkerke, de E3 Prijs Harelbeke, Kuurne-Brussel-Kuurne, Dwars door België, Rund um den Henninger Turm en als klap op de vuurpijl de Amstel Gold Race. Post had andermaal een diamant vastgelegd. Hij wende, zoals gezegd snel, maar zijn eerste kennismaking met het beroepsrennen in het westen was hilarisch. Post had de gewoonte om aan het begin van het seizoen, als alle contracten getekend en verlengd waren, voor een kennismakingssessie bijeen te komen in een luxe hotel. En op de dag van samenkomst draaiden in 1990 al die Mercedessen, BMW’s en Porsches het parkeerterrein van dat hotel op. En tussen al die miljoenen aan blik, stond een roestige, lekkende Lada, het symbool van de Oostduitse heilstaat. Dat was lachen geblazen voor de Planckaerts, de Rooksen, de Theunisses, de Freulers, de Van Poppeltjes en al die andere kanjers van toen. Maar het leedvermaak veranderde snel in waardering, want die Ludwig kon er wat van. En zo werd hij op zijn oude dag toch nog een Held. Van de Panasonic-ploeg. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

René STREHLER (1934, Zwitserland)

Sinds zijn afscheid heeft in België jarenlang de schaduw van de grootste renner aller tijden boven het peloton gehangen. Ieder talent werd met de Kannibaal vergeleken en na groot geschreven te zijn uiteindelijk te licht bevonden. Het is een mentale druk die voor veel renners moordend is. In Zwitserland is iets dergelijks aan de hand geweest, toen omstreeks 1950 twee nazaten van Wilhelm Tell zich bij de allergrootsten van het cyclisme voegden. Ferdinand Kübler en Hugo Koblet werden onsterflijk en ieder jong talent werd aan hun capaciteiten getoetst om eveneens te licht bevonden te worden. René Strehler uit Affoltern-am-Albis werd in 1954 gezien als de opvolger van Koblet. Eveneens een mooie jongen, met een oogstrelende stijl, die als achtervolger direct tot de wereldtop behoorde. Hij versloeg zijn grote voorganger in de strijd om de Zwitserse titel in de poursuite en hij werd als neo-prof direct tweede in de wereldtitelstrijd, waar hij zijn meerdere moest erkennen in de Italiaanse specialist Guido Messina. Hij werd nog drie keer kampioen van zijn land, hij werd een keer derde in de Ronde van Zwitserland en in de Ronde van Romandië en toen was het gebeurd met de stijlrijke klasbak. In 1962 stopte hij al op 28-jarige leeftijd nadat hij twee jaar lang geen uitslag had gereden. Het grote talent verdween in de vergetelheid en uit de peilloze diepte daarvan is nooit meer iets van hem vernomen. (Foto: archief T&T Tekst & Traffic)

De andere op 13 april geborenen zijn:

COOKE, Nicole (1983, Groot Brittannië)
DOMINGUEZ DOMINGUEZ, Juan-Carlos (1971, Spanje)
DOMINICUS, Jef (1913, overleden 08.12.2001, Nederland)
GAIGNARD, Roger (1933, Frankrijk)
GUIDI, Fabrizio (1972, Italië)
HOLLEEDER, Wim (1927, overleden 02.06.1990, Nederland)
JALABERT, Nicolas (1973, Frankrijk)
MACGREGOR, Ian (1983, Verenigde Staten)
SCHEUNEMANN, Bert (1954, Nederland)
STEENBAKKERS, Pierre (1934, Nederland)
VICIOSO ARCOS, Angel (1977, Spanje)
WALLINK, Marien (1985, Nederland)
ZIJLSTRA, Sipke (1985, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 13 april 2007 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web