Van de boekenplank van Wim …

TOUR DE LUXEMBOURG 1935-1990
 

door Gast Zangerlé e.a.

“Luxemburg is een echt wielerland en het heeft ook alles om dat te zijn. Het Ardennenstaatje, met zo’n operetteachtige vorst aan het hoofd met de titel groothertog, heeft nogal wat grote coureurs voortgebracht. Zij het soms met flinke tussenpozen. François Faber was de eerste niet-Franse winnaar van de Tour de France en in de jaren twintig won Nicolas Frantz twee maal de Tour. Die Frantz was in de jaren dertig ploegleider van de Luxemburgse selecties die aan de grote ronden en aan het WK deelnamen. Vaak in combinatie met een ander klein land dat eveneens moeite had een volwaardige selectie op de been te brengen, zoals in 1958 en ‘59 toen vier Luxemburgers gekoppeld werden aan zes Nederlanders. Dat leidde in 1958 tot de Touroverwinning van Charly Gaul. Luxemburgse wielrenners, klein in aantal, groot in kwaliteit en dat gold met name voor de jaren dertig, veertig en vijftig. De gebroeders Clement, de broertjes, zonen en neven Kirchen, Goldschmit, Diederich, Gillen, Schmitz, Kemp, Ernzer, Bolzan en natuurlijk het fenomeen ...

... Charly Gaul. In die glorietijd is de Ronde van Luxemburg ontstaan en die bestaat nog steeds. Een lastige klimkoers van een kleine week met alle groten van het cyclisme op de erelijst. In 1990 hebben vier Luxemburgse wielerjournalisten er ter gelegenheid van de 50e editie in het Duits dit boek over geschreven. Een kloek boekwerk met een afmeting van 24 x 16,5 centimeter en 255 pagina’s op zwaar papier gedrukt. Veel foto’s, weinig proza en een lawine aan statistieken. Het verscheen in een tijd toen het Luxemburgse wielrennen helemaal op z’n gat lag en er vanaf de periode Gaul slechts twee Luxemburgse coureurs van naam hadden rondgereden: Johnny Schleck en Lucien Didier. De laatste, een trouw knecht van Bernard Hinault staat dan ook in kleur op de voorpagina.  De schrijvers konden toen nog niet vermoeden dat het Luxemburgse cyclisme na de eeuwwisseling zou opbloeien met renners als Joachim Benoît (of is het Benoît Joachim?), Kim Kirchen en de broertjes Schleck. Met alle ups en downs in het fietsende groothertogdom heeft de ronde zich altijd gehandhaafd en dat zegt toch wel iets over de wielerbeleving van de Luxemburgers. Het zou mooi zijn als de ronde zou opgaan in de Benelux Tour, maar daar schijnt geen enkele kans op te zijn. Jammer.

Tot volgende week!”

Wim van Eyle

Door Fred van Slogteren, 12 april 2007 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web