Uittreksel uit de Burgerlijke Stand van 3 maart …

In 1998 had ik een interessant gesprek met de sportpsycholoog Peter Blitz. Volgens Blitz is de wens van een sportman om de beste en de snelste te zijn een gevolg van een in de genen verankerde behoefte aan strijd.

Waar mensen zijn is rivaliteit en animositeit en daar is topsport op gebaseerd. Hij voerde als bewijs voor zijn stelling aan dat Israël nauwelijks sporters van internationale allure heeft voortgebracht.

Volgens Blitz was de reden daarvoor het feit dat Israël al sinds de oprichting van de staat in 1948 in een staat van oorlog verkeert met zijn Arabische buren.

Ik stelde daar tegenover dat het gehele over de wereld verspreide jodendom wel een schat aan grote musici en geslaagde zakenmensen heeft voortgebracht, maar weinig topsporters van betekenis.

Dus lag het misschien meer aan de jood dan aan de Israëli. Op de terugweg zocht ik in mijn geheugen naar joodse wielrenners van naam, maar ik kon ze niet vinden.

Pas twee jaar later werd Romans Vainsteins wereldkampioen en ik las dat hij een joodse Let is. Een jaar later eindigde de Amerikaan Levi Leipheimer als derde in de Vuelta en ook hij heeft – aan zijn naam te oordelen – joodse roots. Maar beide heren komen niet uit een land met oorlogsdreiging.

Vainsteins is een renner geweest die maar korte tijd in de belangstelling wist te staan. Hij heeft niet veel gewonnen, hoewel hij een geduchte spurt in huis had. Hij was ook slim en dat bewees hij in dat WK van 2000 in Plouay in Bretagne.

Andrej Tscmil en Michele Bartoli waren huizenhoog favoriet, maar de slimme Let wist al enkele ronden voor het einde dat ze niet weg zouden komen. Hij spaarde zijn krachten want de gehele Letse delegatie bestond maar uit drie renners.

De Italianen en de Belgen mochten het werk opknappen. Zonder een trap te veel te hebben gedaan, spurtte Vainsteins naar de overwinning en het wereldkampioenschap. Daarna werd het angstig stil rond de nieuwe regenboogtruidrager.

De vloek van het shirt met de kleuren van het spectrum was volledig op hem van toepassing en in drie seizoenen behaalde hij slechts één overwinning. Eind 2004 maakte Lampre bekend dat ze zijn contract niet wilden verlengen.

Geen enkele andere ploeg bleek bereid hem à raison van een behoorlijk salaris in te lijven. En zo stopte de Let al op 31-jarige leeftijd.

Tijdens zijn carrière koos hij domicilie in Italië. Hij zal er nog wel wonen, want hij trouwde met de dochter van de grote Italiaanse wijnondernemer Caldirola.

Vaini, vini, fietsie zal ik maar zeggen. En daar is geen woord Hebreeuws bij, zelfs geen Jiddisch. Roman Vainsteins viert vandaag zijn 44ste verjaardag. Met een goed wijntje neem ik aan.

Foto’s: archief dewielersite.net



Door Fred van Slogteren, 3 maart 2017 9:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web