Van de smalle bandjes naar de gladde ijzers

Begin 1950 stond in de Heerenveensche Koerier de kop: Franse Sportbrief, Over Schaatsenrijden en Wielrennen. Zo’n vondst in een krantenarchief laat weer eens zien dat schaatsende wielrenners en wielrennende schaatsers niet iets nieuws zijn.

Het bijbehorende artikel gaat over Sjoerd de Vries, een jonge, veelbelovende schaatser. Sjoerd emigreerde met zijn ouders naar Frankrijk en ging daar, evenals zijn broer Johannes aan wielrennen doen. De schaatsport werd in dat land nauwelijks beoefend en zo werd de veelbelovende schaatser een verdienstelijke wielrenner.

De op 30 januari 1932 geboren Fries was een zoon van Elfstedentochtlegende Abe de Vries (1907-1995). Op Sjoerd’s eerste verjaardag won Abe samen met zijn medekoploper Sipke Castelein de vijfde officiële Elfstedentocht. Behalve eeuwige roem mocht Abe zich er ook op beroepen de enige schaatser te zijn die in vijf Elfstedentochten, bij de eerste tien is geëindigd. Dat presteerde hij tussen 1933 en 1947.

Zo vader, zo zoon want na een trainingskamp in het Noorse Hamar werd Sjoerd, amper zestien jaar oud, in 1948 op de natuurijsbaan van Thialf in Heerenveen al zesde in het langebaankampioenschap van Friesland voor senioren.

Niet lang daarna besloot het tuindersgezin naar Frankrijk te emigreren om er in de buurt van Parijs een bloembollenbedrijf op te zetten. In de eerste jaren daarna kwam Sjoerd nog regelmatig naar het heitelân om er aan schaatswedstrijden deel te nemen.

Zonder veel voorbereiding werd hij eind 1950 zelfs nog derde in het Friese kampioenschap. Hoewel nog maar een junior, was hij al een geduchte tegenstander voor Jeen van den Berg, de Friese schaatsheld van de jaren vijftig en winnaar van de Elfstedentocht 1954.

In zijn nieuwe vaderland, een wielerland bij uitstek, werd het wielrennen serieus aangepakt en zowel op de weg als op de baan werden successen geboekt. Maar Sjoerd bleef Nederlander en dus bleef hij in internationale etappewedstrijden voor Nederlandse amateurselecties uitkomen, zoals voor het eerst in 1952 in de Route de France, de voorloper van de latere Tour de l’Avenir. In die editie werd het uitzonderlijke klimtalent van Jan Nolten ontdekt, die luttele weken daarna in de Tour de France debuteerde.

In 1954 was Sjoerd in de Route de France nog een dag klassementsleider, nadat hij als de nummer twee in het klassement de jury er op had gewezen dat de nummer één met een zwaarder verzet had gereden, dan was toegestaan.

Na ook in de Belgische Ronde van de Negen Provinciën korte uitslagen te hebben gereden, werd Sjoerd dat jaar door de KNWU uitgezonden naar het WK op de weg in het Duitse Solingen. Daar was zijn rol na twee lekke banden snel uitgespeeld.

Als onafhankelijke, een categorie waarbij je zowel bij de amateurs als bij de beroepsrenners mocht starten, won Sjoerd in 1955 de eerste etappe van de Ronde van Nederland. Als klassementsleider reed hij trots in het oranje door zijn geboorteprovincie Friesland. Nog datzelfde jaar werd hij als reserve aangewezen voor deelname aan de Tour de France, de Ronde van Italië en het WK op de weg.

Hoewel hij nog tot en met 1957 als wielrenner aan wedstrijden deelnam, werd het wielerennen steeds moeilijker te combineren met zijn werkzaamheden in het familiebedrijf. De training schoot er vaak bij in en zo raakte hij in Nederland steeds meer uit beeld. Althans waar het Sjoerd betrof, want zijn jongere broer Johannes deed steeds meer van zich spreken als Jean de Vries. Jean was in het begin van de jaren zestig enige tijd beroepsrenner. Zonder veel succes overigens.

Toen ook Jean met wielrennen was gestopt was de rol van de familie nog niet uitgespeeld. Tal van Nederlandse amateurploegen vonden gastvrij onderdak bij de familie op weg naar een etappekoers in Frankrijk.

Ook was Sjoerd die zich in Frankrijk Serge noemde behulpzaam als chauffeur en tolk voor Nederlandse amateurploegen, zoals de Amstel Bierploeg van Herman Krott. In 1980 werd Sjoerd de assistent van ploegleider Rudi Altig bij de Duitse formatie Puch-SEM met Didi Thurau en Joaquim Agostinho in de gelederen. In de jaren negentig kwamen Nederlandse verslaggevers Sjoerd nog eens tegen als chauffeur in de Tour Féminin.

Broer Jean is in 2007 overleden, maar Sjoerd is nog alive and kicking. 85 jaar oud leeft hij als een Fries in Frankrijk met … du pain, du vin mais pas de chagrin. Behalve als hij van zijn familie in Friesland verneemt dat er weer geen Elfstedentocht in zit.

IJs en wieler dienende, tot volgende week!

Foto 1: scan uit de Friese Koerier van 25 april 1955
Foto 2: Sjoerd de Vries tijdens de Zesdaagse van Parijs tussen het koppel Piet Haan en Jan Plantaz, archief Theo Buiting.
Foto 3: Jean de Vries, archief T&T Tekst & Traffic

Door Ad van der Linden, 18 februari 2017 14:00

Sjoerd de Vries

Leuk om het verhaal over Sjoerd de Vries te lezen. In 1971 reden we met een ploeg van de Spartaan (Edward Kroon, Wim Knoors, Ad van Overveld en ondergetekende) een driedaagse wedstrijd in en om Melun. Sjoerd de Vries (de Fransen hadden het over Sjowr de Vriejs) was daar onze gastheer. Hij vertelde o.a. over zijn etappe-overwinning in de Ronde van Nederland 1955. Hij reed die etappe op een versnelling van 52-17. Dat hij een meer dan verdienstelijk schaatsenrijder was, wist ik niet.
Geplaatst door Piet van der Meer, 18 februari 2017 18:34:30

Haan-(De Vries)-Plantaz versus Anquetil-Darrigade

De foto van Sjoerd de Vries als helper van Piet Haan en Jan Plantaz in het Parijse Vel d'Hiv is van december 1955 een betreft niet de Zesdaagse maar een koppelkoers over 100 km ( in een Europese serie) die ze wonnen vr het koppel Jacques Anquetil-Andr Darrigade.
Jammer dat die twee Franse coryfeen van de foto af geknipt zijn, want het illustreert nog eens de bijzonder klasse van Jan en Piet in die dagen.
Geplaatst door theo, 19 februari 2017 00:13:42

Sjoerd

Sjoerd de Vries in Frankrijk word 30 januari 90 jaar en is nog aardig gezond ik ben Minke Zonneveld mijn vader Gerrit Zonneveld Sjoerd zijn moeder was de zus van mijn vader .
Mijn vader Gerrit Zonneveld was ook een schaatser en won ook veel prijzen Abe de Vries was zijn zwager dus Gr minke
Geplaatst door Minke Zonneveld, 21 december 2021 22:52:27

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web