De Burgerlijke Stand van 8 april.

Walter PLANCKAERT (1948, België)

Ik had deze klasbak nog nooit eerder ontmoet toen ik twee weken geleden ineens oog in oog met hem stond bij de accreditatiebalie van de Campina Ronde van het Groene Hart. Er zijn van die renners waar je een zwak voor hebt en Walter is één van hen. Geen speelvogel als broertje Eddy en ook geen stille als zijn broer Willy. Nee Walter was een keiharde prof, die misschien het minste talent had van de drie, maar heel veel heeft bereikt. Hij zag er nog scherp uit als ploegleider van het ProContinentalteam Chocolade Jacques, toen hij autostickers kwam ophalen. Wat grijs in de haren, maar verder nog zo scherp ogend als in zijn beste dagen. Ik reageer altijd een beetje lullig als ik onverwacht iemand ontmoet waar ik een zekere bewondering voor heb. Ik zei hem dat ik hem een van de beste Belgische renners vond van na de tweede wereldoorlog. Hij maakte een wegwerpgebaar en noemde broer Eddy. Hij was bescheidener dan ik had verwacht, want hij had de uitstraling van een type renner dat door roeien en ruiten gaat. Niet dat onderdanige dat veel Belgische renners kenmerkt. Hij was ook kleiner dan ik dacht, maar dat heb ik met bijna alle renners. In werkelijkheid zijn ze altijd kleiner en de Reus van Goirle, de goede Huub Zilverberg, is in feite maar een klein reusje. De palmares van Walter Planckaert mag gezien worden met overwinningen in de Ronde van Vlaanderen en de Amstel Gold Race. Het was Peter Post die een ploegleider van hem maakte, toen De Lange bij Panasonic zich zelf tot manager benoemde en het duo Walter Planckiaert en Theo de Rooij in de ploegleidersauto’s zette. Voor De Rooij was het de opmaat voor een mooie carrière, maar Walter is een beetje blijven hangen. Misschien is hij toch te veel de jongen die door roeien en ruiten gaat en te weinig plooibaar. Of misschien houdt hij veel van chocolade. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Radomir SIMUNEK (1962, Tsjechië)

Er zijn niet veel Tsjechische renners van naam in de geschiedenis van de wielersport. Ik herinner me Jiri Daler, een begenadigd achtervolger en daarna jarenlang bondscoach van alle Tsjechische wielrenners in de tijd dat het Kremlin daar nog de lakens uitdeelde. Hij zal de jonge Radomir Simunek nog wel onder zijn hoede gehad hebben. Als paradepaardje van het Tsjechische wielrennen, want Simunek kon er wat van. In 1983 en 1984 werd hij wereldkampioen veldrijden bij de amateurs, nadat hij als junior ook alk eens wereldkampioen was geweest. Normaal gesproken zou hij prof geworden zijn, maar dat kon niet want hij was een onderdaan van een Sowjet-satelliet en daar was de profstatus verboden. In de jaren na zijn WK-successen was hij onzichtbaar door een aanhoudende reeks blessures en hartproblemen. De renner uit Pilzen was al bijna vergeten toen het ijzeren gordijn viel en de weg naar het professionalisme voor hem open lag. In zijn eerste jaar als prof leek hij in het WK in Spaans Baskenland op de wereldtitel af te gaan, maar een stuurfout maakte hem kansloos. Een jaar later was er geen fout en hij behaalde de regenboogtrui in Gieten door Adrie van der Poel voor te blijven. Hij behoorde twee jaar tot de wereldtop die twee keer op rij het super prestige klassement won. Maar wederom had hij pech. Hij raakte betrokken bij een ernstig auto-ongeluk waarbij hij beide voeten verbrijzelde. In de auto waarmee hij frontaal in botsing kwam zaten drie politieambtenaren en die lieten alle drie het leven. Simunek werd tot anderhalf jaar gevangenisstraf veroordeeld. Na zijn straf te hebben uitgezeten keerde hij terug in het veldrijden, maar de krachtpatser van weleer was niet meer. De naam Radomir Simunek heeft heden ten dage nog steeds een bekende klank, maar dan gaat het om zijn gelijknamige zoon die in de voetsporen van zijn vader is getreden.

De andere op 8 april geborenen zijn:

BERRENDERO MARTIN, Julian (1912, overleden 01.09.1995, Spanje)
BODART, Emile (1942, Frankrijk)
BONDUE, Alain (1959, Frankrijk)
CONTI, Francesco (1951, Italië)
DA DALTO, Mauro (1981, Italië)
DUCROT, Maarten (1958, Nederland)
GOULLET, Alfred (1891, overleden 11.03.1995, Australië)
HÜBNER, Michaël (1959, Duitsland)
MAURI PRAT, Melchor (1966, Spanje)
RAVALEU, Freddy (1977, Frankrijk)
ROHRBACH, Marcel (1933, Frankrijk)
SCHÖN, Adolf (1906, overleden 02.08.1987, Duitsland)
TUMMERS, Jan (1942, Nederland)
VAN MECHELEN, Wouter (1981, België)

Door Fred van Slogteren, 8 april 2007 0:00

Walter Planckaert

Hij was een van die mannen die ik in de jaren zeventig nog als renner meemaakte en die toen ik terugkeerde als wielerjournalsit in de wielersport ineens ploegleider bleek.De speelvogel en klasbak die hij als renner was bleef hij ook als ploegleider: nooit boven maar eerder naast zijn renners staand.Een vaak goedlachse man die behoorlijk blij bleek met het wielerleven zoals dat in diverse levens door hem geleefd diende te worden: amateur,professional, ploegleider een logische trits
waar Fred gelijk in heeft: in die ploegleidersloopbaan ontbreek de brandende ambitie die hij als wielrenner wel had: altijd de beste willen zijn.

Geplaatst door Hans Prakke, 09 april 2007 03:34:09

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web