“Hier volgt het tweede deel van mijn verhaal over de gouden Bianchi. Ik heb hem gekocht vanwege de fiets, niet vanwege het verhaal. Toch is het best een leuke story. Het gaat over de Italiaan Giacinto Santambrogio. In de jaren zeventig was dat een degelijke prof. Geen uitgesproken winnaar, maar wel een coureur die zijn prijsjes pakte. En tussen die prijsjes zaten enkele wonderschone triomfen, zoals twee etappes in de Tour de France. Eén in 1975 en één in 1977. In dat laatste jaar reed hij in de ploeg Bianchi-Campagnolo, twee legendarische merknamen die een begrip zijn in de wielersport. Het was een ploeg zonder vedetten, maar de renners reden wel op het beste materiaal wat er destijds te koop was. Op zijn Bianchi, afgemonteerd met Campagnolo, won Giacinto …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 10 april 2007 8:00

© T&T Tekst & Traffic

“Hier op de foto is mijn vergulde Bianchi te zien, voorzien van 7 micron goud. Op Mallorca is het helaas niet allemaal goud wat er blonk bij het baanwielrennen. Weliswaar fantastisch goud voor Theo Bos op de sprint, maar zilver in het keirin. Ik denk dat een ieder en mij zelf daarbij inbegrepen ook op dat nummer op een wereldtitel had gerekend, zeker op die superlichte Koga fiets van een half miljoen. En zo zie je maar, hoe snel je verwend bent als je een wereldtopper als landgenoot hebt. In het verleden waren we overigens maar wat blij met zilver. Toen Piet Hein de zilvervloot op de Spanjaarden veroverde werd daar een lied over gemaakt, dat iedereen nu nog kent. Wat de uitgekookte Hollanders uit die tijd echter niet wisten, was dat de bonen die Piet Hein over boord kieperde hun gewicht in goud waard waren. De Spanjaarden maakten van die bonen namelijk een vorstelijke cacaodrank, die alleen aan de hoge adel werd voorgezet. De Spaanse veroveraar Cortes had die bonen afgetroggeld van de Mexicaanse koning, vergeef me de schrijfwijze als die niet goed is, maar het klonk als Montazuma….! Deze Maya vorst dronk dit ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 3 april 2007 8:00

© T&T Tekst & Traffic

“Er zijn al heel wat veldslagen gewonnen op een Pinarello. In de Tour de France zelfs zeven keer na elkaar. Riis, Ullrich en vijf maal door de Spaanse veldheer Don Miguel Indurain, die de Armada op een Pinarello naar de overwinning voerde. Dit alles ligt ons verser in het geheugen dan de tachtigjarige oorlog tegen de Spanjaarden. Leiden was de stad waar de lont in het kruitvat werd gestoken voor de eerste Campina Ronde van het Groene Hart. Er is zelfs in het stadscentrum van de sleutelstad een groen hart, in de vorm van het Van der Werf park, waar het standbeeld staat van deze burgemeester die standvastig bleef en zich niet overgaf aan de Spanjaarden. Hij bood zelfs zijn ledematen aan voor consumptie aan de uitgehongerde bevolking. Van der Werf viel de Koninklijke groet van een driewerf hoera ten deel, toen bleek dat de Spanjaarden gevlogen waren. De ironie wil dat hij op de plek staat waar de meeste Leienaars het leven lieten. De plaats waar in 1807 het kruitschip met 37.000 ton buskruit tot ontploffing kwam, en een gapende wonde in de stad achterliet. De Armada zal vertrekken naast de ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 maart 2007 8:00

 

© Cor Vos

“Afgelopen donderdag was ik weer eens in mijn geboortestad Leiden, sleutelwoord voor cultuur en geschiedenis en vanaf aanstaande zondag natuurlijk de startplaats van de Campina Ronde van het Groene Hart. Er werd verhaald over de oorsprong van het zuivelbedrijf, dat lag bij de coöperatieve boeren in de Kempen, en de coöperatie werd dan ook vernoemd naar het gebied dat de Romeinen de naam Campina gaven. De persbijeenkomst was in het historisch walhalla van de Leidse binnenstad: het fraaie zeventiende-eeuwse monument De Waag. Ooit gebouwd met het doel fraude bij de botermakers tegen te gaan. Meten is weten en daarom misschien ook een locatie om de wielrenners zondag de maat te nemen om uit te vinden of ze wel zuiver op de graat zijn. Niet dat dit van mij hoeft, want het wordt zo langzamerhand wel een echte heksenjacht en daarvoor moeten we in Oudewater zijn. In 1657 kreeg ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 20 maart 2007 9:00

 

© T&T Tekst & Traffic

“De grootste uitschieter van Gerrit de Vries is het behalen van goud geweest op de 100 kilometer ploegentijdrit in Colorado Springs. Het gouden kwintet van 1986 bestond verder uit Tom Cordes, John Talen en Rob Harmeling. Stuk voor stuk talentvolle jongens, die zich helaas niet in de luwte konden ontwikkelen. Zij moesten direct aan de bak voor de kopmannen, want een jonge renner bracht nu eenmaal geen punten voor het FICP-klassement mee. In die periode werd het talent niet gekoesterd, maar afgejakkerd tot ze zwarte sneeuw voor ogen hadden. De stoere Fries uit Oldeberkoop zette nog een opmerkelijke prestatie neer in de Ster van Bessèges van 1990 door de vierde etappe te winnen met een voorsprong van 4 minuten na een solo van 140 kilometer! Hij reed toen voor de Buckler-ploeg en daar heb ik nog een mooi shirt van met zijn naam erin. Deze fiets is van de Histor-ploeg uit het seizoen 1994. Hij had een tweejarig contract, maar het is maar één jaar geworden, omdat de sponsor er plotseling mee ophield, nadat de Belgische sprinter Wilfried Nelissen zwaar gevallen was. Hij was het namelijk die ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 13 maart 2007 9:00

 

© T&T Tekst & Traffic

“In 1989 viel de muur in Berlijn en kort daarna spatte het immense Sovjetrijk uiteen in een groot aantal landen, waar een normaal mens, die na de tweede wereldoorlog op school heeft gezeten, nog nooit van gehoord had. In de Sovjet Unie waren het staatsamateurs waar je alleen maar van hoorde bij de WK’s en de Olympische Spelen. En natuurlijk bij de Vredeskoers, de Tour de France voor amateurs. Na de val van de muur konden die voormalige Sovjetamateurs ook prof worden en de beste renners vonden snel onderdak bij grote ploegen. De iets mindere goden kwamen naar het westen met een eigen ploeg Alfa Lum. Een formatie vol met onbekende en moeilijke namen, maar dat zou niet lang zo blijven want de heren konden er wat van. Pjotr Ugrumov, ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 6 maart 2007 9:00

 

“Voor de ploeg Dr.Mann reden in de zestiger jaren niet de minste coureurs en van de Nederlanders die voor die ploeg hebben gereden noem ik alleen maar Wim en Piet van Est en Peter Post. Dr.Mann was of is een pijnstiller en het is me niet bekend of het merk nog bestaat. Als sponsor was het gekoppeld aan de bekende Belgische fietsenfabrikant Libertas.
In 1967 en ‘68 werd de Tour weer eens met landenploegen verreden, nadat die formule in 1962 was ingeruild voor merkenploegen. Omdat België in die tijd een heel sterk wielerland was, werden de twee belangrijkste Belgische merkenploegen Dr.Mann-Libertas en Flandria als de Belgische A en B ploeg tot de ronde toegelaten. Met die landenploeg-formule gingen de Belgische supporters er zonder meer van uit dat de twee teams eendrachtig zouden samenwerken om na dertig jaar weer eens een Belg aan de zege te helpen. Niets was echter minder waar.
De coureurs bestreden elkaar het gehele jaar door op leven en dood en ze keken elkaar dan ook met ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 februari 2007 9:00

 

“Eigenlijk hoort deze fiets niet in mijn verzameling thuis, want het is geen racefiets. Maar deze Dursley-Pedersen is zo bijzonder dat ik hem enthousiast heb gekocht toen ik de kans kreeg. De geschiedenis van deze fiets is de geschiedenis van Mikael Pedersen (1855-1929), een Deense uitvinder die door zijn werk in de zuivelindustrie in het Engelse stadje Dursley terechtkwam. Van het gemeentebestuur kreeg hij het verzoek een brug over de rivier te ontwerpen die niet veel mocht wegen, omdat de oevers aan weerszijden nogal drassig waren. Pedersen dook achter zijn tekentafel en kwam na verloop van tijd op de proppen met een revolutionaire driehoeksconstructie. Een superlichte zelfdragende brug. Het prachtige ontwerp is als zovele mooie ontwerpen nooit uitgevoerd.
Jaren later kwam hij de tekening weer eens tegen, keek er langdurig naar en bedacht toen dat ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 20 februari 2007 9:00

© T&T Tekst & Traffic

“Philip Wilhelm Opel was slotenmaker van beroep en hij woonde in het 800 zielen tellende dorp Rüsselsheim, ergens tussen Frankfurt en Mainz. Adam, de oudste zoon was een opstandige jongen, die barstte van de ideeën en daardoor regelmatig met zijn conservatieve vader in conflict kwam. Om hem wat af te koelen stuurde vader Opel hem naar Parijs, omdat er thuis geen land met die jongen te bezeilen was. Hij had hem beter naar een klooster kunnen sturen, want de bruisende metropool voedde zijn progressieve denkbeelden alleen maar meer. Adam Opel vond in Parijs een baantje in een naaimachinefabriek, een tak van industrie die in die tijd een stormachtige groei doormaakte. Daar zag hij wel brood in, maar na terugkomst in Rüsselsheim vond hij alleen maar steun bij zijn moeder, terwijl zijn vader niets in de plannen zag. Adam was een doorzettertje en in ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 13 februari 2007 9:00

© T&T Tekst & Traffic

“Met deze paars/zwarte Basso-fiets ben ik eens l’Alpe d’Huez opgefietst en zonder triple was het echt zwoegen. Ik had een opvallend Italiaans wielershirt aan en het was dan ook niet verwonderlijk dat ik boven werd aangesproken door een Italiaanse toerfietser, die de klim eveneens had volbracht. De welverdiende pauze die wij ons gunden, brachten we zittend op een muurtje door. Daar hebben we met de bidon in de hand een half uurtje over Basso zitten keuvelen. De man was laaiend enthousiast dat ik op een vijfentwintig jaar oude Basso reed. Hij kwam namelijk uit hetzelfde dorp: Rettorgole di Caldogno, waar Marino Basso op 1 juni 1945 het levenslicht zag. Zijn profloopbaan liep van 1966 tot 1978. Uitkomend voor Molteni slaagde hij er niet in ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 6 februari 2007 9:00

« Vorige 1 2 3 10 11 12 13 14 ... 15 16 17 18 19 20 21 22 23 Volgende »