ad ad ad ad
Deel 3 is uit

“Dit is Gaby Minneboo, in de jaren zeventig en tachtig vijf keer wereldkampioen bij de stayers. Als amateur, want de postbode van Heenvliet is nooit beroepsrenner geworden. Niet omdat hij daar principieel tegen was, maar omdat hij bij de profs niet met zijn favoriete gangmaker Bruno Walrave kon rijden. Die had al een overeenkomst met een andere stayer en de drie grote gangmakers van die tijd – Walrave, Koch en Stakenburg – hadden een afspraak met zowel een prof als een amateur. Dat beet elkaar niet en daarom is Gaby – spreek uit Gaabie en niet Keebie – altijd amateur gebleven. Overigens heeft Walrave hem na het behalen van die vijfde wereldtitel wel ingewisseld voor een andere amateur, want er stond natuurlijk niets op schrift. Niet zo netjes van Bruno en Gaby heeft toen uit pure kwaadheid een interview gegeven aan het journalistenduo Barend en Van Dorp en in Vrij Nederland eens een boekje …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 4 april 2007 9:00

© Henk Theuns

“Nico Emonds was zo’n echte Vlaamse doordouwer die er altijd voor ging. Na een zeer succesvolle amateurperiode, waarin hij met Eric Vanderaerden streed om de titel: ‘beste Belgische jongere’ werd hij beroepsrenner. Hij heeft de verwachtingen in die klasse niet waar kunnen maken en hij heeft zeker het niveau van Vanderaerden niet bereikt. Hij was een sterk tijdrijder en voor de rest kon hij van alles een beetje. Hij was van 1983 tot en met 1996 beroepsrenner en behoorde in die jaren tot de subtop van het Belgische cyclisme. De Ronde van België in 1986 was wel zijn mooiste overwinning en verder haalde hij vooral het nieuws door ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 maart 2007 10:00

© Henk Theuns

“Volgens mij heeft de ploeg Canada Dry-Gazelle maar één jaar bestaan. Canada Dry is een frisdrankje dat in de jaren zeventig op de Nederlandse markt werd gebracht. Om een product snel bij een groot publiek bekend te maken is sportsponsoring een goede mogelijkheid. Zo stapte Canada Dry met Gazelle als materiaalsponsor in de wielrennerij. Ze kwamen bij ploegleider Ton Vissers terecht. Ton had al naam gemaakt met de Willem II ploeg, waarin grote renners als Peter Post, Rik Van Looy en Jo de Roo reden. Die ploeg stopte aan het eind van 1970 en Ton Vissers was dus beschikbaar. Met het budget van ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 21 maart 2007 10:00

 

© Henk Theuns

“Er zijn kopmannen en er zijn knechten, maar daar krijgt de inrichter van een criterium zijn programma niet mee vol. Er moeten voldoende renners aan de start staan om dat mooie kleurige lint te vormen dat begeleid door muziek en Cees Maas en met de geur van patat en bier door de straten van een mooi Brabants dorp slingert. Zo zijn veel renners, die misschien beter amateur hadden kunnen blijven, beroepsrenner geworden. Zeker toen ze ook nog een sponsor vonden in Jos Elen, de snackkoning van Elro. Jos heeft met onderbrekingen van 1977 tot en met 1994, vaak samen met een co-sponsor een bescheiden profploegje gefinancierd. Soms waren het slechts een of twee renners, maar ook wel eens een man of acht. In de laatste jaren deed hij het ook ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 14 maart 2007 10:00

 

© Henk Theuns

“Caja Rural was in de tweede helft van de jaren tachtig een Spaanse wielerploeg met een grote Nederlandse inbreng. De kopman was de bekende ronderenner Marino Lejarreta en de ploegleider was Domingo Perurena. Er was echter ook een Nederlander als trainer aan de ploeg verbonden. Dat was Albert Stofberg, een trainer die jarenlang in Spanje heeft gewerkt en bekend stond om zijn keiharde aanpak. Hij heeft in de drie jaar van het bestaan van de ploeg nogal wat Nederlandse renners, die bij andere ploegen geen kans kregen, bij Caja Rural binnengeloodst. Dat waren jongens als ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 7 maart 2007 17:00

 

© Henk Theuns

“Als je de grens naar Frankrijk overrijdt geeft je GSM na een paar kilometer een signaaltje als bewijs dat je vanaf dat moment onder het Franse telecomverkeer valt. In het display staat dan: Bouygues. Het duurde even voor ik wist hoe je het uitspreekt maar dat klinkt ongeveer als; Bjoek, zeg maar zoals het Amerikaanse automerk Buick. De grote naamsbekendheid die dit bedrijf heeft dankt het voor een groot deel aan de ProTour-ploeg van die naam die al enkele jaren op het hoogste niveau meedoet aan het professionele wielrennen. Als ik in de seizoengids 2007 van Wieler Magazine kijk, dan is het een beetje een ploeg van vreemde smetten vrij, want van de 30 renners zijn er slechts ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 februari 2007 10:00

 

© Henk Theuns

“Een paar weken geleden was ik in Luxemburg bij goede vrienden en die vertelden me dat ze voor mij het adres hadden bemachtigd van Bim Diederich en dat was daar vlak in de buurt. Het zei me niets, want Diederich is een bekende Luxemburgse wielrenner geweest in de jaren vijftig, en dat was voor mijn tijd. Ik kreeg het adres en nog diezelfde dag belde ik bij hem aan. Ik werd allerhartelijkst ontvangen door een hoogbejaarde man die met zijn echtgenote in een leuk bungalowtje woont. Hij vertelde me in dat moeilijke Luxemburgse taaltje over zijn leven. Voorzover ik het verstaan heb was hij een ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 21 februari 2007 10:00

 

© Henk Theuns

“Gerrit Solleveld was negen jaar beroepsrenner en al die jaren reed hij voor ploegen die onder leiding stonden van Jan Raas. Drie jaar voor Kwantum Hallen, drie jaar voor Superconfex-Yoko en drie jaar voor Buckler, het favoriete biertje van Youp van ’t Hek. Het hierboven afgebeelde shirtje is dus uit de middelste periode. De Sol of De Tomaat, want hij is de zoon van een Westlandse tomatenkweker, was een goede renner, maar hij heeft zich toch vooral onderscheiden als goede ploegmaat. Dat hij er zelf ook wat van kon bewijzen zijn regenboogtrui, als lid van de ploeg die in 1982 de 100 kilometer ploegentijdrit won, en overwinningen van twee Touretappes en de klassieker Gent-Wevelgem. Raas heeft steeds sterke ploegen gehad, maar omdat hij geen ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 14 februari 2007 10:00

© Henk Theuns

“Ik ben fotograaf van beroep en mijn hobby is het verzamelen van wielertruitjes. Als ik een ander beroep had gehad dan zou ik natuurlijk veel minder truitjes hebben. Als fotograaf heb ik in de loop der jaren duizenden wielerfoto’s gemaakt. Daardoor ken ik veel renners en rensters in binnen- en buitenland. Vroeger moest ik er om vragen, soms zelfs bedelen, maar die tijd is voorbij. Ik ben door mijn truitjes zo bekend dat ze ze me komen brengen. Als ik thuis kom en er hangt een plastic tasje aan de deurknop dan weet ik het al. Ik heb er dan weer één of twee of meer. Ook dit truitje heb ik zo gekregen. Ik was voor een fotosessie voor een boek over ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 7 februari 2007 10:00

© Henk Theuns

“Je hebt wereldkampioenen en wereldkampioenen. Enerzijds de echte vedetten zoals Merckx, Hinault en in een recenter verleden Cipollini, Boonen en natuurlijk regerend wereldkampioen Paolo Bettini. Maar er zijn ook wereldkampioenen geweest zonder vedettestatus die min of meer per ongeluk de regenboogtrui pakten. De bekendsten van die categorie zijn de Duitser Müller, van wie de meeste journalisten nog nooit hadden gehoord toen hij in 1952 wereldkampioen werd, en onze eigen Harm Ottenbros. Niet dat Harm een slechte renner was, maar de geboren Alkmaarder was bepaald geen vedette. Van Igor Astarloa, die in 2003 verrassend wereldkampioen werd, weet ik niet tot welke categorie hij behoort. Een goede renner, maar ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 31 januari 2007 10:00

« Vorige 1 2 3 ... 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 Volgende »