BLAINE, Alexandre (1981, Frankrijk)
BODNAR, Maciej (1985, Polen)
BUCHACEK, Tomás (1978, Tsjechië)
ELLEGAARD, Thorvald (1877, overleden 27.04.1954, Denemarken)
NEDELEC, Michel (1940, Frankrijk)
RICHEZE, Ariel Maximiliano (1983, Argentinië)
VAN DER LINDEN, Wesley (1982, België)
WINDEN, Gé van der (1946, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 7 maart 2008 0:00

Emile FRIOL (1881, overleden 06.12.1916, Frankrijk)

Emile Friol was een sprinter uit het begin van de vorige eeuw. De tijd van Thorwald Ellegaard, Willy Arend, Walter Rütt, Gabriel Poulain, Harie Meyers, Frank Kramer en Henry Mayer. Hij kwam uit het stadje Tain l’Hermitage in het Rhônedal. Een streek van wijnbouwers, maar de jonge Emile werd op jonge leeftijd hulpie bij een fietsenmaker. De enige in de wijde omgeving want fietsen was nog een luxe. Er waren al wel wielrenners en die kwamen hun fietsen bij de baas van Friol laten repareren als ze weer eens schade hadden opgelopen door een val. In die jaren legde hij geen bijzondere belangstelling aan de dag voor de sport, maar in militaire dienst kwam de jonge provinciaal in Parijs terecht en hij keek er zijn ogen uit. Daarom keerde hij na zijn diensttijd niet terug naar Tain, maar hij probeerde in de lichtstad werk te vinden. Als fietsenmaker, want dat was zijn vak. Op zoek naar een betrekking kwam hij in de Velodrôme d’Hiver terecht, de winterbaan van Parijs waar grote wielerprogramma’s werden afgewerkt en waar overdag het topje van de Europese wieleradel bijeen kwam om er te trainen. Hij raakte bevriend met de Duitse sprinter Henry Mayer, werd diens materiaalman en probeerde het tussen de bedrijven door ook eens op de baan. Hij had talent, bleek al spoedig en Mayer moedigde hem aan ook wielrenner te worden. Twee jaar later was Emile Friol kampioen sprint van Frankrijk en nog eens drie jaar later wereldkampioen door in de finale zijn …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 6 maart 2008 0:00

CHAPPE, Georges (1944, Frankrijk)
DE CLERCQ, Mario (1966, België)
GROSSKOST, Charly (1944, overleden 19.06.2004, Frankrijk)
HAGE, Klaas van (1985, Nederland)
HAYNES, Hamish Robert (1974, Groot Brittannië)
IVANOV, Sergei (1975, Rusland)
KNEES, Christian (1981, Duitsland)
MEIRHAEGHE, Filip (1971, België)
OLMO MENACHO, Juan (1978, Spanje)
PLOUHINEC, Samuel (1976, Frankrijk)
REDONDO RAMOS, José Antonio (1985, Spanje)
WESSELIUS, Gerard (1945, Nederland)
WIJCHEN, Theo van (1935, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 5 maart 2008 0:00

BERTHET, Marcel (1888, overleden 07.04.1953, Frankrijk)
BOGAERT, Ward (1980, België)
CAUQUIL, Yohan (1985, Frankrijk)
JACOBS, Elsy (1933, overleden 28.02.1998, Luxemburg)
LAPTHORNE, Darrin (1983, Australië)
MEYVISCH, Hervé (1969, België)
PENA IZA, Aketza (1981, Spanje)
RIGOTTO, Elia (1982, Italië)
RIIS, Bjarne (1964, Denemarken)
RONSSE, Georges (1906, overleden 04.07.1969, België)
TINAZZI, Giorgio (1936, overleden 09.03.1982, Italië)
VENIX, Martin (1950, Nederland)
WINDHOUWER, Gerard (1973, Nederland)
ZANDEN, Tim van der (1984, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 4 maart 2008 0:00

Raùl ALCALA CALLEGOS (1964, Mexico)

Als ik deze Mexicaanse renner ergens zie afgebeeld, dan denk ik altijd aan Passepartout. Dat was de knecht van Philias Fogg, in de verfilming in de jaren vijftig van ‘Reis om de wereld in 80 dagen’, het boek van Jules Verne. De rol van Passepartout werd gespeeld door de Mexicaanse acteur Cantinflas. Dat was net zo’n mannetje als Raùl Alcala. Uiterlijk dan, want qua karakter verschilden ze hemelsbreed. Passepartout was een ongeduldig, opvliegend mannetje terwijl Alcala de rust zelve was, want hij was het prototype van een klimmer en een ronderenner. Toen ik zijn naam in 1986 voor het eerst in uitslagen tegenkwam, wist ik niet eens dat er in Mexico ook gewielrend werd. Behoudens dan de werelduurrecordpogingen die Merckx en Schuiten daar op het Olympisch ovaal hebben gedaan. Er wordt daar wel degelijk gefietst en er is zelfs een Ronde van Mexico, die Raùl drie keer heeft gewonnen. Hij kwam in 1986 naar Europa met de Amerikaanse 7 Eleven-ploeg. Dat was een zooitje ongeregeld met knappe renners die zich in de Europese wedstrijden al snel lieten gelden, zoals Jonathan Boyer, Ron Kiefel, Davis Phinney en Bob Roll. Alexi Grewal kenden we wel, want de Olympische kampioen van 1984 had een jaar in de Panasonic-ploeg van Peter Post gefietst en daar hevig teleurgesteld. Ook bekend was Eric Heiden, maar die heeft op de fiets zijn faam als schaatser nooit kunnen waarmaken. De renner die het het verst heeft gebracht is Raùl Alcala, maar ook weer niet zo ver dat hij zijn belofte waarmaakte. Hij was een goede klimmer en hij won in zijn beginjaren de Coors Classic, de Trump Tour en de Tour DuPont. In de Tour de France won hij de witte trui voor de beste jongere, was hij twee keer achtste in het eindklassement en won hij twee etappes. Hij reed vier jaar bij ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 3 maart 2008 0:00

Oscar EGG (1890, overleden 09.02.1961, Zwitserland)

Hij moet een geweldig coureur zijn geweest deze ìn Zürich geboren alleskunner. Op de weg was hij een topper die vooral uitblonk in het tijdrijden en het sprinten, een zeldzame combinatie. Bergop ging het wat moeilijker, maar in de Tour de France van 1914 werd hij 13e, nadat hij twee ritten had gewonnen. Op de baan was Egg eveneens een vedette. Hij reed en won zesdaagsen en hij versloeg topsprinters als zesvoudig wereldkampioen Thorvald Ellegaard en de wereldkampioen van 1925 Ernest Kaufmann. Hij was bovendien een uitstekend achtervolger en zelfs een prima stayer. Kortom hij was van alle wielermarkten thuis. Oscar Egg is echter vooral de geschiedenis ingegaan als de man van het werelduurrecord. Niet eens zozeer omdat hij dat record drie keer verbeterde, maar vanwege het feit dat hij het er niet bij liet zitten als zijn toptijd werd verbeterd. Nadat hij op 22 augustus 1912 het record op de Parijse Buffalobaan voor de eerste keer had verbeterd, kreeg hij op 27 juli 1913 het bericht dat de Duitser Richard Weise in Berlijn zo’n 150 meter meer had afgelegd in een uur tijd. Egg liet vervolgens de Buffalobaan, waar hij zijn record had gevestigd, opmeten en het resultaat daarvan was dat die baan 1,7 meter langer was dan altijd was aangenomen. Zijn recordtijd werd gecorrigeerd en zonder een trap te hoeven doen had Egg zijn record weer terug. Om de criticasters daarover de mond te snoeren, klom hij een maand later toch op de fiets en hij verbeterde het record andermaal, een prestatie die hij op 18 juni 1914 nog eens zou herhalen. Hij bracht het record op 44 kilometer en 247 meter. Het heeft 19 jaar standgehouden en het was onze landgenoot Jan van Hout die het brak. Op een wielerbaantje in Roermond. Egg vertrouwde het niet. Hij had niet …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 2 maart 2008 0:00

Tyler HAMILTON (1971, Verenigde Staten)

Hij is geboren in het stadje Marblehead in de Amerikaanse staat Massachusets. Een van die Amerikanen die in de jaren tachtig en negentig het Europese wielrennen kwam opleuken. Althans van een andere dimensie voorzien. Ze hebben een hoop aangericht die Yanks in dat conventionele bolwerk met biefstukken, die zowel op de nuchtere maag als in de koersbroek pasten. Hij behoort met LeMond, Armstrong, Landis en Leipheimer tot de vijf smaakmakers van Amerikaanse wielermakelij. Boze tongen beweren dat de Amerikanen veel in de wielersport hebben veranderd en vooral op chemisch gebied. Ik wil er de zegsman niet van zijn, maar feit is dat Landis en Hamilton zeer omstreden zijn. Over LeMond en Armstrong gaan al jaren geruchten en Leipheimer is Leipheimer. Kraak noch smaak, vlees noch vis, maar wel een tijdrijder met de gaafste techniek ooit in het cyclisme vertoond. Hamilton werd in 1994 beroepsrenner en hij reed die eerste jaren voornamelijk een Amerikaans programma. In 1996 kwam hij naar Europa met de US Postal-ploeg en hij won dat jaar de Teleflex Tour. Pas drie jaar later volgde er weer een overwinning in de Ronde van Denemarken. In 2000 won hij de Dauphiné en dat was het sein voor de kenners om eens op die marmeren kanis te gaan letten. In 2003, in zijn negende jaar als prof, ontpopte hij zich plots als een coureur die nog meer grote koersen kon winnen. Luik-Bastenaken-Luik werd bijgeschreven op zijn palmares en ook de Ronde van Romandië. Geen kattepis. Bovendien won hij een etappe in de Tour en werd hij vierde in het eindklassement. Nota bene met een gebroken sleutelbeen, waarvoor hij de eretitel ‘king of pain’ kreeg. Hij reed toen in dienst van Phonak, de ploeg die net als zijn vorige werkgever CSC, een hoofdrol speelde in het geruchtencircuit met de steekwoorden epo, bloeddoping, testosteron en vul het rijtje maar in. In 2004 won Hamilton wederom de Ronde van Romandië en in augustus van dat jaar een gouden medaille bij de Olympische Spelen van Athene als de beste tijdrijder ter wereld. Een maand later startte hij in de Vuelta. Hij won er een rit en hij bleek …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 1 maart 2008 0:00

PLAZA MOLINA, Ruben (1980, Spanje)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 februari 2008 0:00

Jan BOVEN (1972, Nederland)

Toen ik in mei 1999 een keer – met toestemming van Jan Raas – mee mocht in de ploegleiderswagen van Rabobank in de Grote Prijs Wallonië, kende ik hem natuurlijk wel van naam. Jan Boven afkomstig uit het hoogste hoge Noorden van Nederland. Hij viel me direct op tussen zijn vooral zwijgende en etende ploeggenoten. Die keken vooral somber aan tafel, terwijl Jantje de ene kwinkslag na de andere debiteerde. Ik begreep toen ook zijn plaats in de ploeg. Knechten tot je er bij neervalt en buiten de koers sfeermakertje spelen. Een klein blond mannetje met een guitig gezicht en toen nog met zo’n kuifje als Kuifje. Hij wordt vandaag 36 jaar, maar zijn verblijf in de Rabobankploeg is nog steeds geen onderwerp van discussie. Op 7 januari jl. liep hij dan ook weer stralend het podium op bij de voorstelling van de ploeg. Hij is inmiddels aan zijn dertiende seizoen als beroepsrenner begonnen en hij krijgt van zijn broodheer de waardering die hij verdient. Niet vanwege zijn palmares want die is zeer bescheiden. Wel omdat hij jaar na jaar het werk doet dat ook gedaan moet worden. En als de kopmannen op het podium staan om de hulde in ontvangst te nemen, dan zit hij uitgepierd ergens achteraf mee te genieten. De knecht der knechten kent zijn plaats en hij is er net als legendarische voorgangers uit het verleden als Hein van Breenen en Huub Zilverberg dik tevreden mee. Jantje Buut’nblad uit Delfzijl wordt dan ook hogelijk gewaardeerd. Jan Zomer beklaagt zich in …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 februari 2008 0:00

BONTEKOE, Gerrit (1893, overleden 25.08.1962, Nederland)
BUSE, Hermann (1907, overleden 01.01.1945, Duitsland)
CAPELLE, Ludovic (1976, België)
CODOL, Massimo (1973, Italië)
GARCIA RENA, Rodrigo (1980, Spanje)
KATWIJK, Piet van (1950, Nederland)
LEDUCQ, André (1904, overleden 18.06.1980, Frankrijk)
MARÉCHAL, Jean (1910, overleden 23.12.1993, Frankrijk)
RIBBERS, Joop (1950, Nederland)
SCHLEBAUM, John (1897, overleden 28.01.1966, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 februari 2008 0:00

« Vorige 1 2 3  ... 610 611 612 613 614 615 616 617 618 619 620  ... 681 682 683 Volgende »