Laszlo BODROGI (1976, Hongarije)

Ik kan me geen Hongaarse renners van naam herinneren. Behalve Laszlo Bodogri dan die sinds 2000 een goede prof is in eerst Italiaanse, daarna Belgische en nu Franse dienst. Hij is een Hongaar, maar deze in Boedapest geboren renner is een echte Fransman geworden. Hij woont met vrouw en twee kinderen in de Jura en zijn vrouw Catherine is een Française. Laszlo is vooral bekend geworden als tijdrijder en daarin blaast hij een fors partijtje mee. Zo werd hij bij het laatste WK in Stuttgart tweede achter zijn vriendje Fabian Cancellara, met wie hij ooit als koppel de GP Eddy Merckx won. In de zeven jaar dat hij nu prof is won hij zes keer het kampioenschap van zijn land tijdrijden. Hij was ook een keer kampioen van Hongarije op de weg. Er zijn dus nog meer Hongaarse renners. Bodrogi reed eerst bij Mapei, in 2003 transfereerde hij naar QuickStep waar hij een beetje insliep omdat hij er weinig kansen kreeg. In 2005 werd Crédit Agricole zijn werkgever en hij leefde helemaal op. Hij herinnerde zich zijn ambities en hij won prompt de Ronde van Luxemburg. Verder bestaat zijn palmares voornamelijk uit tijdritten en prologen. Vorig jaar kondigde hij aan om aan het eind van het seizoen in Bordeaux het werelduurrecord aan te vallen. Maar toen het zover was liet hij zonder opgaaf van redenen weten er van af te zien. Verder ben ik niet zo veel van hem te weten gekomen, maar gelukkig vond ik een interview met hem waaruit ik wel het een en ander  te weten dacht te komen. Maar dat viel tegen. De diepgang was nul en de meest intrigerende vraag was wat hij zou doen als hij van de dokter te ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 december 2007 0:00

ARMEE, Sander (1985, België)
CHERRO MOLINA, Javier (1980, Spanje)
HORDIJK, Jan (1974, Nederland)
LEONET IZA, Iker (1983, Spanje)
LONGO BORGHINI, Paolo (1980, Italië)
ZAMPINI, Donato (1926, Italië)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 10 december 2007 0:00

BEZEMER, Thijs (1988, Nederland)
BRULEE, Latoya (1988, België)
HESJEDAL, Ryder (1980, Canada)
JACOBS, Raymond (1931, Luxemburg)
PFANNBERGER, Christian (1979, Oostenrijk)
PLANTAZ, Jan (1930, overleden 10.02.1974, Nederland)
RONCHINI, Diego (1935, Italië)
SCHROEDERS, Willy (1932, België)
SOSENKA, Ondrej (1975, Tsjechië)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 9 december 2007 0:00

BATIZ, Jorge (1933, Argentinië)
GAUL, Charly (1932, overleden 06.12.2005, Luxemburg)
LOUDER, Jeff (1977, Verenigde Staten)
MOUREY, Francis (1980, Frankrijk)
PIRARD, Frits (1954, Nederland)
VEENSTRA, Wiebren (1966, Nederland)
VRIJMOED, Maurice (1988, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 8 december 2007 0:04

BLOKS, Hans (1982, Nederland)
CAMELLINI, Fermo (1914, Italië)
ENGELMOER, Jan (1910, Nederland)
ENGOULVENT, Jimmy (1979, Frankrijk)
GUEGAN, Raymond (1921, Frankrijk)
MAGNI, Fiorenzo (1920, Italië)
ROBIJNS, Remy (1986, België)
SCHULZE, Wolfgang  (1940, Duitsland)
VELZEN, Jan van (1975, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 7 december 2007 0:00

Alberto CONTADOR VELASCO (1982, Spanje)

Een van de grondregels van de sport is dat de sterkste behoort te winnen. Nu zijn er duizenden voorbeelden, waarbij niet de sterkste maar de slimste heeft gewonnen. Maar dat is op de Touroverwinning van Alberto Contador niet van toepassing. Ik kan me ook niet voorstellen dat hij er als sportman trots op is dat hij op de slotdag van de laatste Tour in het geel op de Champs Elysées werd gehuldigd. Er was er namelijk eentje sterker en dat heeft iedereen gezien, maar die werd enkele dagen voor het einde door zijn werkgever uit de Tour verwijderd, omdat hij gelogen had over zijn verblijfplaats in de maand juni. Dat mag niet en zo kreeg deze frêle Spanjaard de overwinning in de schoot geworpen. Ik schrijf expres niet dat hij hem cadeau heeft gekregen, want dat is ook niet juist. Hij was de op een na beste en vanwege zaken, die niets met de wedstrijd te maken hebben en waar ook Contador part noch deel aan had, is hij nu Tourwinnaar. Ik kan er weinig tegen in brengen, want hij is een goed en talentvol coureur en een pure klimmer. Echt demarreren bergop kunnen er niet veel, maar hij wel. Hij had tegen Rasmussen niet de inhoud om de bereikte voorsprong ook vast te houden, maar hij probeerde het wel keer op keer. Hoe het verder met hem gaat moeten we afwachten. Ik zie in hem in ieder geval geen renner die een reeks van Touroverwinningen gaat behalen. Daarvoor heeft hij ook niet de persoonlijkheid. Althans nog niet, want er zijn ook tal van voorbeelden van renners die door een grote overwinning juist die persoonlijkheid ontwikkelen. Hoe het ook zij, hij blijft de troef van Johan Bruyneel. Niet meer bij Discovery, maar bij Astana. Maar misschien is dat wel de ploeg die volgend jaar door de ASO en de UCI op de korrel wordt genomen. Want Bruyneel was de man achter Armstrong en die is in Frankrijk nog altijd verdacht en Contador zelf stond op de lijst van die Spaanse dokter. Wat dat betreft is hij verdachter dan Rasmussen, want die heeft ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 6 december 2007 0:00

BINNENDIJK, Marlijn (1986, Nederland)
CENGHIALTA, Bruno (1962, Italië)
EUSER, Lucas (1983, Verenigde Staten)
FRANSEN, Rick (1985, Nederland)
GAZTANAGA ECHEVERRIA, Manuel (1979, Spanje)
HEEREN, Cees (1900, overleden, Nederland)
LANGARICA LIZASOIAN, Dalmacio (1919, overleden 24.01.1985, Spanje)
MEERSMAN, Gianni (1985, België)
PAUL, Ernest (1881, overleden 1964, Frankrijk)
RODRIGUEZ OLIVER, Joaquin (1979, Spanje)
SCHEPERS, John (1944, Nederland)
SIMON, Jerôme (1960, Frankrijk)
SULZBERGER, Bernhard (1983, Australië)
TALBOURDET, Georges (1951, Frankrijk)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 5 december 2007 0:00

BOGAERT, Jan (1957, België)
DE CLERQ, Eric (1967, België)
GLAUS, Gilbert (1955, Zwitserland)
QUAGLIARELLA, Domenico (1979, Italië)
ROSSIGNOLI, Giovanni (1882, overleden 27.06.1954, Italië)
TANKINK, Bram (1978, Nederland)
ZOETEMELK, Joop (1946, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 3 december 2007 0:00

Thijs ROKS (1930, overleden 07.02.2007, Nederland)

In 1951 woonde ik in Canada en daarom heb ik pas veel later gehoord en gelezen over de val van Wim van Est in het ravijn van de Aubisque, gekleed in de gele trui. Het was het succes van Kees Pellenaars, de ploegleider die er met een stel vrijbuiters eindelijk in slaagde om Nederlandse successen te behalen in de belangrijkste wielerwedstrijd van het jaar. Een jaar later was ik weer in Nederland en volgde ik van dag tot dag de belevenissen van de Nederlandse ploeg in de door Fausto Coppi beheerste Tour de France van 1952. Naast ervaren renners als Wim van Est, Wout Wagtmans, Gerrit Voorting, Henk Faanhof en Hans Dekkers telde de ploeg drie debutanten. Dat waren Jan Nolten, die de revelatie van die Tour zou worden, Hein van Breenen en Thijs Roks. Een Limburger, een ras-Mokummer en een Brabander. Die Tour werd een groot succes voor de Nederlanders, want er werden twee etappes gewonnen en de ploeg kwam compleet in Parijs aan. Thijs Roks ontpopte zich tot een geweldige hulp van kopman Wim van Est, die hij als betere klimmer de bergen opduwde. Een jaar later won de Nederlandse ploeg maar liefst vijf ritten en het algemeen ploegenklassement en wederom was Thijs Roks een steunpilaar voor de ploeg. Toch keek hij met gemengde gevoelens op die Tour terug, omdat hij in de eerste etappe de gele trui had kunnen veroveren. De renner uit Sprundel ging er in de eerste rit alleen vandoor en op 30 kiometer voor het einde had hij een voorsprong van tweeënhalve minuut. Dat bood perspectieven, want Thijs vloog over de macadam en in het achtervolgende groepje zat Wout Wagtmans de zaak af te stoppen door geen meter kop te doen. Een gesloten spoorwegovergang voor een kilometerslange goederentrein verstoorde de illusie van Roks en hij werd kort daarna ingelopen. De Zwitser …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 november 2007 0:00

Urs ZIMMERMANN (1959, Zwitserland)

Een van de betere Zwitserse renners uit de wielerhistorie. Een geweldige klimmer die in het hooggebergte tot de toppers behoorde. Helaas ging de winst in de klim vaak weer in de afdaling verloren, omdat hij angst had voor het dalen. Zwitserland behoort tot de betere wielerlanden. Toch is het het vaak net niet, de grote campionissimi uit de jaren vijftig niet meegerekend. Ferdi Kübler en Hugo Koblet waren een klasse apart en die zijn nooit meer geëvenaard, laat staan overtroffen. Mannen als Graf, Rominger, Richard, Zülle, Camenzind, Cancellara en nog een aantal zijn of waren grote renners, maar een echte opvolger voor de twee ‘K’s’ is er nooit gekomen. Van Urs Zimmermann werd het wel verwacht, maar hij heeft het uiteindelijk niet gemaakt. Hij was Zwitsers kampioen, hij won de ronde van zijn land, evenals de Dauphiné en het Criterium International en hij stond twee keer op het podium bij een grote ronde. In 1986 was hij derde in de Tour de France achter Greg LeMond en Bernard Hinault en twee jaar later stond hij op hetzelfde treetje na afloop van de Giro d’Italia naast winnaar Andy Hampsten en runner-up Erik Breukink. Zimmi is de herinnering ingegaan als een Einzelgänger en iemand die weinig gelukkig was in het peloton. Hij las de grote filosofen en werd romanschrijver. Sterk autobiografische werken scheidde hij af, met veel somberheid die door de kritiek werden verguisd. Zijn laatste roman heet ‘De Dood van een Wielrenner’ en ter verklaring zei hij in een interview dat de wielrenner in het boek dood moest, om de auteur de gelegenheid te geven als Urs Zimmermann te overleven. Ook dat boek is geflopt en wat Zimmi nu doet is mij niet bekend. Wel is hij weer ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 november 2007 0:00

« Vorige 1 2 3  ... 602 603 604 605 606 607 608 609 610 611 612  ... 664 665 666 Volgende »