DELFOSSE, Catherine (1981, België)
DEVAUX, Jerémy (1986, België)
DUARTE ARÉVALO, Fabio Andrés (1986, Colombia)
GISMONDI, Michele (1931, Italië)
MAERTENS, René (1943, België)
SAMYN, José (1946, overleden 30.08.1969, Frankrijk)
SLAATS, Frans (1912, overleden 06.04.1993, Nederland)
SOKOLOV, Evgeni (1984, Rusland)
VAN IMPE, Frank (1955, België)
VERMEIJ, Marco (1965, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 10 juni 2008 22:00

Carlo BOMANS (1963, België)

Ik heb wel eens naar hem zitten kijken toen hij in zijn functie van bondscoach van de Belgische wegrenners de Eneco Tour bezocht in Landgraaf. Een onopvallende man die er veel ouder uitziet dan hij is. Hij stond met iemand aan zo’n statafel en het gesprek wilde niet vlotten. Bomans is niet zo’n prater, zo te zien, en ook niet iemand die direct zwermen mensen om zich heen heeft als hij ergens verschijnt. Met andere woorden: hij heeft niets van oom Godfried, zijn zwierige voornaam ten spijt. Toch schijnt hij zijn werk als keuzeheer goed te doen, want ik heb nog nergens een kritische zin over hem gelezen. Hij is aan zijn derde jaar begonnen met de taak om jaarlijks voor het WK een ploeg te formeren rond Tom Boonen, altijd een potentiële winnaar. Hij gaat volgens de methode Bomans rustig te werk, want ook als renner ging hij onopvallend zijn gang. Hij was er wel, maar je zag hem niet. Behalve in 1990 toen hij de Belgische kampioenstrui droeg. Met zo’n trui val je op, maar een jaar later was hij weer zich zelf. Een goede degelijke middenmotor met wedstrijden op zijn conto als de Druivenkoers, Dwars door België, de Grote Prijs Impanis en de E3 Prijs. Dan stond hij bijna verontschuldigend op het podium alsof hij zeggen wilde: ‘sorry dat ik heb gewonnen’. Net zo nederig als Godfried Bomans in het boek Buitelingen zijn interview beschrijft met Fausto Coppi een subtiele parodie op de heldenvereringsjournalistiek van die tijd, alsof wielrenners van een andere planeet komen. Maar laat deze ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 9 juni 2008 22:00

Rudolf Wolke (1906, overleden 12.03.1979, Duitsland)

Zijn gloriejaar beleefde deze Berlijner als amateur in het jaar 1927. Hij won toen vijf etappes en het eindklassement van de Ronde van Duitsland. Hij werd vervolgens tweede in het wereldkampioenschap op de weg voor amateurs achter de Belg Jean Aerts, die acht jaar later ook wereldkampioen bij de profs zou worden. In Nederland is de naam Rudolf Wolke echter in het geheugen blijven hangen omdat hij winnaar was van Olympia’s Tour, die in 1927 de derde editie beleefde. De allereerste Olympia’s Tour werd in 1909 gehouden, een etappekoers met drie ritten en een rustdag. Winnaar werd Chris Kalkman uit Steenvliet. Ondanks een flink tekort op de exploitatie besloot het bestuur van ASC Olympia een jaar later weer  van start te gaan en nu werd de Vinkevener Adri Bellersen winnaar. Daarmee stopte de reeks, want de regel werd ingevoerd dat er in Nederland op de openbare weg geen wielerwedstrijden mochten worden gehouden en tussen 1914 en 1918 woedde er in Europa een verschrikkelijke oorlog. Pas in 1927 durfde de Amsterdamse wielervereniging het weer aan om een Ronde van Nederland voor amateurs te organiseren, ondanks het nog steeds geldende verbod. Misschien zijn wij in Nederland wel zo goed in het gedogen omdat er zo veel onzinnige regeltjes bestaan. Het was de eerste Olympia's Tour met internationale deelname want er stonden naast veertig Nederlanders ook zestien Duitsers en wat Zwitsers en Luxemburgers aan de start. De Duitsers werden gesponsord door destijds beroemde rijwielmerken als …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 8 juni 2008 22:00

Walter BUCHER (1926, Zwitserland)

Een renner die in de jaren vijftig vooral bekend was als een degelijk zesdaagserenner, maar daarnaast ook heel goed uit de voeten kon als stayer. In die laatste discipline was hij zelfs een keer wereldkampioen. Dat was in Parijs in 1958 en hij versloeg dat jaar de Spaanse geweldenaar Guillermo Timoner en onze populaire landgenoot Wout Wagtmans. De zege van Bücher was zeker geen verrassing, want in 1955, ’57 en ’59 werd hij in het WK tweede achter respectievelijk Timoner, de Belg Depaepe en wederom Timoner. In 1956 behaalde hij ook nog een derde plaats achter de Australiër French en Timoner. Hij was in diezelfde periode vijf keer kampioen van Zwitserland achter de grote motor, dus Bücher kon er wat van. In de zesdaagsen behaalde hij tussen 1952 en 1959 elf overwinningen. Negen daarvan met zijn land- genoot Jean Roth met wie hij meestal een vast koppel vormde en de andere met zijn landgenoten Armin Von Büren en Oscar Plattner en ook nog één met de Australiër Reg Arnold. Negen en drie is twaalf zult u zeggen, maar zijn zege in 1956 in Parijs behaalde hij als lid van een trio. Bücher, Roth en Plattner. Zijn bijnaam was ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 7 juni 2008 22:00

Albert ZWEIFEL (1949, Zwitserland)

Na België en Nederland is Zwitserland de derde natie waar traditiegetrouw goede veldrijders vandaan komen. Zoals de Zweifels in de jaren zeventig. In navolging van zijn oudere broer Hansruedi ging Albert ook veldrijden. Hij beheerste dat vak al snel beter dan zijn broer en hij won regelmatig. In het Zwitsers kampioenschap was hij vier keer de beste en in het WK was hij al drie keer triomfator geweest toen hij zich in 1979 opmaakte voor de mondiale titelstrijd in het Italiaanse Saccolongo, een dorp in de omgeving van Padua. Hoewel de UCI-reglementen voorschreven dat een WK-parcours voor tweederde op de fiets moest kunnen worden afgelegd, was dat op de akkers van Saccolongo bepaald niet het geval. Het had de dagen voor de titelstrijd fors geregend en de juryleden zagen op de ochtend voor de start een eindeloos modderdek liggen, waarin de duimstok maar liefst 18 centimeter diep geprikt kon worden. Door vrijwel alle deelnemende landen werd om afgelasting gevraagd, want dit zou geen rijden worden. Maar de heren van de UCI waren onvermurwbaar, hoewel ze wel bereid waren het slechtste stuk van 3,5 kilometer uit de omloop te halen. Het hielp nauwelijks, want behoudens het stukje asfalt voor en achter de streep kon er nergens op het parcours gefietst worden. Tot de enkels in de modder en met de fiets op de nek liepen de heren coureurs hun rondjes. En niemand kon zo goed lopen en met zoveel weerstand als Albert Zweifel. Eric en Roger De Vlaeminck stapten onderweg af, Peter Frischknecht scheurde zijn achillespees en Kees van der Wereld beleefde de zwaarste dag uit zijn carrière. De enige twee renners (lopers) die in de buurt van Albert Zweifel konden blijven waren een andere Zwitser met de naam Gilles Blaser en de Belg Bertje Vermeire. Zweifel behaalde die dag zijn ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 6 juni 2008 22:00

Han VAANHOLD (1957, Nederland)

Han was in de jaren tachtig een topamateur en een van de laatste pijlers van de vermaarde Amstel Bier ploeg van Herman Krott. Hij won als amateur onder meer de Ronde van Limburg en Rund um Köln en etappes in Olympia’s Tour en de Ronde van Luik. Zijn stoppen als wielrenner viel samen met zijn start als ploegleider, want toen Amstel Bier na vele, vele jaren met sponsoring stopte ging de ploeg over naar Giant en de twee gezichtsbepalende mannen – Arie Hassink en Han Vaanhold – gingen mee. Han is leraar van beroep en als zodanig zal hij over de nodige pedagogische kwaliteiten beschikken, want hij vormde een aantal renners van wie de meeste als professional hun weg naar succes hebben gevonden. Namen als Joost Posthuma, Bram Tankink, Gerben Löwik, Rudie Kemna, Max van Heeswijk en ook Robert Gesink zijn onverbrekelijk aan die van Vaanhold verbonden. Met uitzondering van Mad Max allemaal jongens uit Twente en de Achterhoek, want de man uit Haaksbergen kent de eigen contreien en het daar aanwezige wielertalent als zijn broekzak. Zijn grootste successen behaalde hij in zijn jaren bij Löwik, het meubelbedrijf dat vele jaren een ploeg sponsorde. Sinds die ploeg ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 5 juni 2008 22:00

BAENSCH, Ron (1939, Australië)
BARREDO LLAMAZARES, Carlos (1981, Spanje)
BRAAT, Frans (1934, Nederland)
BROEK, Henk van de (1932, Nederland)
CATTANEO, Marco (1982, Italië)
DE KETELE, Kenny (1985, België)
LAUSCHA, Robert (1983, Oostenrijk)
LEBEAU, Jean-Claude (1979, België)
PANIZZA, Wladimiro (1945, overleden 21.06.2002, Italië)
PENNE, Frederik (1978, België)
POTTIER, René (1879, overleden 25.01.1907, Frankrijk)
ROZENDAL, Harry (1965, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 4 juni 2008 22:00

BEEK, Linda ter (1978, Nederland)
CHARTEAU, Anthony (1979, Frankrijk)
DANGUILLAUME, Camille (1919, overleden 26.06.1950, Frankrijk)
ELLIOTT, Seamus (1934, overleden 04.05.1971, Ierland)
GERBI, Giovanni (1885, overleden 07.05.1954, Italië)
KORFF, André (1973, Duitsland)
KUDASHEV, Denis (1981, Rusland)
MICHIELS, Pieter (1985, België)
PEELMAN, Yves (1986, België)
PORTAL, Sébastien (1982, Frankrijk)
ZAMPIERI, Steve (1977, Zwitserland)
ZANDE, Kees van de (1933, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 3 juni 2008 22:00

Adolf CHRISTIAN (1934, overleden 08.07.1999, Oostenrijk)

Het was een hele verrassing toen er in 1957 een volslagen onbekende Oostenrijker derde werd in de Tour de France achter het jonge supertalent Jacques Anquetil en de Belg Marcel Janssens. Oostenrijk, kwamen daar wielrenners vandaan? Wielrenners kwamen uit Frankrijk, Italië en België en Spanje, Zwitserland, Luxemburg en Nederland waren toen een soort B-landen. En verder waren er nauwelijks wielrenners, zeker niet uit Oostenrijk dat met een zeer fout imago uit de tweede wereldoorlog was gekomen en toen nog onder supervisie stond van de Sowjet Unie en de westerse geallieerden. Het was de tijd van de landenploegen en die eenzame Oostenrijker werd ingedeeld in de Zwitserse ploeg, met mannen als Carlo Clerici, Rolf Graf en Max Schellenberg. Christian was een renner die vooral in het hooggebergte goed meekon, want zonder ook maar één keer in een etappe het podium te hebben bereikt, werd hij derde in de eindklassering op 17 minuten en 26 seconden van de winnaar. Jacques Anquetil was toen pas 21 jaar en in zijn debuutjaar won hij maar liefst vier etappes en de hele ronde. Als die ronde door Bobet was gewonnen, dan had de prestatie van Christian ongetwijfeld meer aandacht gekregen, maar Anquetil trok met zijn wonderbaarlijke resultaten alle superlatieven naar zich toe. Anquetil won de Tour in de jaren zestig nog vier keer en Christian, geboren in Wenen, kwam nog drie keer terug in het Franse spektakel. Bij lange na kon hij zijn prestatie van 1957 niet herhalen en in 1962 besloot hij weer amateur te worden. Ik was hem eigenlijk al vergeten toen ik in augustus 1999 in Wieler Revue zijn necrologie las. De goede Wim Amels schreef toen dat Christian als amateur twee keer kampioen van zijn land was geweest en dat hij de Ronde van Oostenrijk had gewonnen. Een jaar voor zijn ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 2 juni 2008 22:00

BEERS, Jos van (1948, Nederland)
BONDAREV, Bogdan (1974, Oekraïne)
FARRAR, Tyler (1984, Verenigde Staten)
GEERTS, Co (1926, overleden 10.01.1957, Nederland)
HOVELYNCK, Kurt (1981, België)
KERFF, Marcel (1886, overleden 07.08.1914, België)
NIJBOER, Erwin (1964, Nederland)
QUENTIN, Maurice (1920, Frankrijk)
VERCAMMEN, Jörgen (1984, Nederland)
VISENTINI, Roberto (1957, Italië)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 1 juni 2008 22:00

« Vorige 1 2 3  ... 601 602 603 604 605 606 607 608 609 610 611  ... 682 683 684 Volgende »