André POPPE (1943, België)

In Nederland hadden we Henk Poppe uit Nijverdal die als eerstejaars prof een heuse Touretappe won. Weliswaar op Britse bodem, maar het was wel degelijk de Tour de France waarin hij glorieerde. Zijn naamgenoot André Poppe uit het Belgische Sint Niklaas had als derdejaars prof in 1968 nog nooit iets gewonnen, maar in dat jaar wel bijna de Tour de France. 1968? Dat is toch het jaar van Jan Janssen? Ja, en dat was een van de spannendste Tours uit de geschiedenis. Pas in de afsluitende tijdrit viel de beslissing en er waren op papier nog zeven renners die konden winnen. Op papier, want eigenlijk ging het alleen nog tussen Janssen en de Belgen Vanspringel en Bracke. Dat was de status quo na de laatste bergetappe en de toppers hadden een wapenstilstand afgesproken in de drie vlakke ritten die hen richting Parijs zou brengen. In de voorlaatste rit van Besançon naar Auxerre gingen zes renners aan de haal, onder wie de jarige van vandaag. Ze waren onbelangrijk voor het klassement en het peloton ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 3 november 2008 23:00

Grischa NIERMANN (1975, Duitsland)

Ik denk dat er veel mensen zijn die niet weten wat Grischa Niermann nu al zo veel jaren bij Rabobank doet. Terwijl diverse Rabo's al jaren zitten te wachten op een selectie voor de Tour de France-ploeg was Niermann in tien jaar tijd al zeven keer van de partij. Hij won nooit een etappe, behaalde nimmer een ereplaats en is in al die jaren maar één keer in een kopgroep te zien geweest. Hij zou het kunnen, want hij is een goede wielrenner die redelijk kan klimmen, zij het niet in het hooggebergte. Ook in tijdritten levert hij zelden een redelijke klassering af. Waarom zou hij ook? Hij gaat niet naar de Tour om er op te vallen. Hij is er omdat hij de steun en toeverlaat is van de Rabo-mannen die zich wel in de kijker rijden. Mannen als Menchov, Freire en eerder Dekker (Erik) en Boogerd. Voor hen haalt hij bidons, regenjasjes, staat hij wielen af, houdt hij ze uit de wind, let hij op het verloop van de koers en daar wordt je vreselijk moe van. Het lijkt ondankbaar, maar Niermann is er kennelijk tevreden mee, want anders zou hij ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 2 november 2008 23:00

Frans LEDDY (1901, overleden 27.01.1966, Nederland)

Hij was een van de beste Nederlandse stayers in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw. De tijd van mannen als Jan Snoek, John Schlebaum, Koos Storm, Tinus van de Wulp, Bertus de Graaf en zelfs nog van de oude Cor Blekemolen, de Amsterdammer die al in 1914 wereldkampioen bij de amateurstayers was en tot vlak voor de Tweede Wereldoorlog nog actief was. Stayers gaan lang mee, maar Leddy heeft het wat dat betreft niet te dol gemaakt. Zijn laatste uitslagen dateren uit 1934 toen hij 33 jaar was. Leddy is nooit wereldkampioen geweest. Hij haalde wel twee keer de finale maar nooit het erepodium. Hij werd twee keer Nederlands kampioen en won onder meer de Grote Prijs van Neurenberg. Dat was een hele prestatie in het land van grote stayers als Krewer, Sawall, Möller en Metze. De Hagenaar was kampioen van Nederland in 1929 en 1934. In 1927 en 1931 was hij tweede en in 1925 en 1933 derde. Voor hij achter de motor ging rijden was hij wegrenner. Zo won hij twee keer de toenmalige klassieker ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 1 november 2008 23:00

Raymond MASTROTTO (1934, overleden 11.03.1984, Frankrijk)

Ze noemden hem De Stier van Nay en wie naar die vierkante kop kijkt, kan zich daar iets bij voorstellen. Raymond Mastrotto was een gedrongen, sterke man met wie je geen ruzie moest krijgen. Hij was tussen 1958 en 1967 tien jaar beroepsrenner en zijn wedstrijd was de Dauphiné Libéré, de zware etappekoers die hij in 1962 won en waarin hij drie keer tweede werd. In de Tour de France kon hij goed meekomen, al had hij de pech dat hij moest knechten voor de in die jaren ongenaakbare Jacques Anquetil. Hij reed de Tour acht keer en een zesde plaats in 1960 was zijn beste prestatie. Hij won in 1967 een etappe als lid van een ploeg, die zich de Coqs de France noemde. Er werd dat jaar, na vijf jaar merkenformule, weer met landenploegen gereden en behalve de Franse nationale ploeg waren er nog de Bleuets en de Coqs. De ploeg van Mastrotto bestond uit ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 31 oktober 2008 23:00

Jeannie LONGO-CIPRELLI (1958, Frankrijk)

Leontien kon haar bloed wel drinken. Ze was de nagel aan de doodskist van talloze wielrensters, die allemaal al lang iets anders doen in het leven. Toen ze haar eerste nationale titel behaalde moesten al haar concurrenten van nu nog geboren worden. Een takkewijf, maar wat voor één. Haar klerenkast bevat maar liefst 54 nationale kampioenstruien en twaalf regenboogtruien en in haar medaillekist liggen olympische medailles in alle drie de metaalsoorten. Bij de wegwedstrijd op de laatste Olympische Spelen liet ze zich nog zien en ook bij ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 oktober 2008 23:00

Floris GOESINNEN (1983, Nederland)

Een allround coureur die zijn sport combineert met een studie Gezondheidswetenschappen aan de universiteit van Maastricht. Daartoe verruilde hij zijn geboortedorp, het prachtige Opperdoes, in Noord-Holland voor een woonstek in een voormalig klooster in Cadier en Keer in Zuid-Limburg. Halverwege 2006 stapte hij van Van Vliet-EBH Advocaten over naar de ProContinentalen van Skil-Shimano en daar heeft hij het prima naar zijn zin. Hij past goed in die ploeg van aanvallers, die vorig jaar mocht deelnemen aan enkele klassiekers en het komend jaar wellicht welkom is in de Tour de France. Hij reed dit voorjaar een groot programma, want dat mag je toch wel zeggen als je de ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 oktober 2008 23:00

André DIERICKX (1947, België)

Een sterke coureur in een tijd toen in België alles in het teken stond van Eddy Merckx en in iets mindere mate van Roger De Vlaeminck. Al in de jeugdrangen toonde hij zich een klasbak die in enkele jaren tijd 84 bloementuilen veroverde. Als amateur was hij in 1968 met 39 overwinningen in één seizoen de beste van België. Bij de beroepsrenners had hij enige aanloop nodig, maar in 1973 won hij twee klassiekers. Het Kampioenschap van Zürich en de Waalse Pijl. Die laatste koers won hij twee jaar later nog eens. Hij was dus een sterke eendagsrenner met ereplaatsen in vrijwel alle klassiekers. In het grote rondewerk was hij geen ster, maar in kleinere rittenkoersen was hij allesbehalve klansloos. Zo won hij in 1971 zowel de Tour de l’Oise als de Ronde van Luxemburg. In 1978 kwam daar nog de Ronde van België bij. Eind 1974 leek er de klad te komen in de profcarrière van de renner uit Oudenaarde. Hij had geen ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 oktober 2008 23:00

Ludo DELCROIX (1950, België)

De reden waarom ik vandaag voor Ludo Delcroix heb gekozen is niet zijn palmares, want die is bescheiden. Zijn meest aansprekende overwinning was die in de negende etappe van de Tour de France van 1979. Van Amiens naar Roubaix en over de keitjes. Het was de dag dat Joop Zoetemelk de gele trui greep en Jan Raas na een zware val de aftocht blies. Een helletocht waarin behalve Zoetemelk ook de IJsboerke-ploeg toesloeg. Drie man in een kopgroep van vijf. Delcroix werd eerste, Thurau tweede en Dierickx vierde. Een jaar later ging het weer over de keitjes van Luik naar Lille. Het was de rit waarin de Raleighs besloten hadden om Zoetemelk op het voorste plan te brengen. Raas had Joop bevolen in zijn wiel te zitten als hij zou exploderen, maar toen hij omkeek zat niet Zoetemelk aan zijn wiel, maar Hinault, het beoogde slachtoffer van de klap die de Raleighs van plan waren uit te delen. En aan het wiel van Hinault zat Ludo Delcroix. In de stromende regen gingen ze achter de ontsnapte Hennie Kuiper aan. Raas geloofde er niet meer in en liet zich woedend terugzakken om te kijken waar ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 oktober 2008 23:00

Ko WILLEMS (1900, overleden 12.10.1983, Nederland)

Toen ik in opdracht van de KNWU in 2003 het jubileumboek van detoen 75-jarige wielerbond mocht schrijven, moest ik behalve de geschiedenis van de unie zelf ook in de levens duiken van 83 wielrenners en wielrensters die ooit wereldkampioen waren of goud hadden gewonnen bij de Olympische Spelen. Daar waren enkele renners bij die hun prestaties in een ver verleden leverden en die al jaren niet meer leefden. Voor zo ver mogelijk heb ik hun nabestaanden opgespoord en geïnterviewd. Ko Willems, die goud won bij de Olympiade van 1924 in Parijs, was één van die overledenen. Hij won die plak op het onderdeel 50 kilometer zonder gangmaking op de baan en dat is al lang geen olympisch nummer meer. Willems was een idool van mijn vader en elke keer dat ik aan zijn hand over de Amstelveenseweg naar het Olympisch Stadion liep, passeerden we de fietsenwinkel van Ko Willems. „Daar heb ik nog mee gereden“, zei hij iedere keer niet zonder gepaste trots. Toen ik aan dat boek begon was Willems al twintig jaar dood, maar die winkel bleek nog te bestaan. De eigenaar was zijn zoon Hans, in de jaren zestig een bekend zeiler, die op de spelen van 1964 in Tokyo in ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 26 oktober 2008 23:00

DROGAN, Bernd (1955, Duitsland)
HELDERMAN, Paul (1987, Nederland)
LINDHOUT, Jurgen (1980, Nederland)
LJUNGQVIST, Marcus (1974, Zweden)
MARTENS, Paul (1983, Duitsland)
OLLERENSHAW, Doug (1979, Verenigde Staten)
ROOSMALEN, Wouter van (1988, Nederland)
SALDOW, Karl (1889, overleden 31.05.1951, Duitsland)
SCHMUTZ, Gody (1954, Duitsland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 25 oktober 2008 22:00

« Vorige 1 2 3  ... 595 596 597 598 599 600 601 602 603 604 605  ... 690 691 692 Volgende »