COBO ACEBO, Juan José (1981, Spanje)
DE MEYER, Ronan (1953, België)
DRAUX, Ludovic (1981, België)
DIJK, Ellen van (1987, Nederland)
HINAULT, Sébastien (1974, Frankrijk)
ILLIANO, Raffaele  (1977, Italië)
LAMOEN, Bas van (1950, Nederland)
MARCATO, Marco (1984, Italië)
MATIGNON, Pierre (1943, overleden 01.11.1987, Frankrijk)
MUGNAINI, Gabriele (1950, Italië)
VANDERAERDEN, Eric (1962, België)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 februari 2008 0:00

ANDERSEN, Kim (1958, Denemarken)
BENETSEDER, Josef (1983, Oostenrijk)
BOELHOUWERS, Cees (1930, Nederland)
DAHLE, Gunn-Rita (1973, Noorwegen)
DE BRUYCKER, Omer (1906, overleden 03.06.1989, België)
DECLERQ, Wouter (1975, België)
DURAND, Jacky (1967, Frankrijk)
GRISJKIN, Oleg (1975, Rusland)
LEYSEN, Bart (1969, België)
NOTHSTEIN, Marty (1971, Verenigde Staten)
PLUYM, Leo van der (1935, Nederland)
VANDERAERDEN, Michael (1987, België)
VIERLING, Miranda (1984, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 10 februari 2008 0:00

ALBAN, Robert (1952, Frankrijk)
ARVESEN, Kurt Asle (1975, Noorwegen)
CINELLI, Cino (1916, overleden 20.04.2001, Italië)
CLAES, Jean-Baptiste (1937, België)
HOOGERLAND, Marinus (1943, Nederland)
KAMPHUIS, Sebastiaan (1987, Nederland)
LEEZER, Yvonne (1987, Nederland)
MURN, Uros (1975, Slovenië)
STÉPHANE, Auguste (1863, overleden ???, Frankrijk)
TONKOV, Pavel (1969, Rusland)
VAN DE WALLE, Jurgen (1977, België)
VIANEN, Gerard (1944, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 9 februari 2008 0:00

Dimitri KONYCHEV (1966, Rusland)

In het najaar van 1999 had ik een interview met Peter Post en Gerrie Knetemann. Het maakte deel uit van zes dubbelinterviews voor het blad Wieler Revue, waarmee werd teruggekeken op de bijna afgelopen twintigste eeuw. Toen het vraaggesprek was afgelopen moesten de heren nog even voor de camera van Marcel Slagman. Al wachtend hadden de twee het over het kort daarvoor verreden WK, dat werd gewonnen door de toen nog volkomen onbekende Spanjaard Oscar Freire. Die legde met groot raffinement zijn acht medevluchters erop. En daar zaten knappe renners bij als Markus Zberg, Francesco Casagrande, de uittredende wereldkampioen Oscar Camenzind, Jan Ullrich en Dimitri Konychev, de Rus die vandaag 42 jaar wordt. Die sterren beloerden elkaar en hielden totaal geen rekening met die onbekende Spanjool die daarna nog twee keer wereldkampioen zou worden. Post zei: ‘ik was bang dat Konychev zou winnen. Die gunde ik het absoluut niet, want ik heb zo’n hekel aan die renner’. Knetemann knikte begrijpend en toen moesten ze op de foto. Ik vergat vervolgens om Post om uitleg te vragen, maar ik weet inmiddels waarom hij dat zei. De Rus had alles om een groot wielrenner te worden, maar werd toch vooral bekend als een profiteur, die altijd anderen het werk liet doen en daar dan vaak zonder gewetensbezwaar van profiteerde. Hij was bezig met geld verdienen en liefst zo veel mogelijk. Hij was uitgekookt en alleen maar bezig met het product Konychev. Een ploeggenoot was een concurrent, niet meer en niet minder. Hij hield het zelden langer dan een jaar bij een ploeg uit en hij wist als regelmatig winnaar steeds weer een nieuwe sponsor te vinden. Te veel een slimme boekhouder en te weinig sportman, kan de conclusie zijn na het bestuderen van zijn erelijst. Een echt grote overwinning staat er niet op en dat hadden de kenners wel voorspeld toen hij in ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 8 februari 2008 0:00

ARRAS, Wim (1962, België)
BLEKEMOLEN, Cor (1894, overleden 28.11.1972, Nederland)
BOISHARDY, Marcel (1945, Frankrijk)
BRARD, Florent (1976, Frankrijk)
KRIVTSOV, Yuri (1979, Oekraïne)
MERTENS, Tim (1986, België)
MOSER, Aldo (1934, Italië)
PEACOCK, Cyril (1928, Groot Brittannië)
PEZZI, Luciano (1921, overleden 26.06.1998, Italië)
VLEUTEN, Jos van der (1943, Nederland)
WILLEMS, Ludwig (1966, België)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 7 februari 2008 0:00

BASTELAAR, Henk van (1934, Nederland)
BILEKA, Vladimir (1979, Oekraïne)
DARRAGON, Louis (1883, overleden 28.04.1918, Frankrijk)
DE MEYER, Roland (1948, Frankrijk)
GERRITS, Matje (1944, Nederland)
GHYSELINCK, Roger (1924, België)
MOURÓN DOLDÁN, Juan 1984, Spanje)
RIOTTE, Raymond (1940, Frankrijk)
SNIJDER, Mik (1931, Nederland)
SIJTHOFF, Theo (1937, overleden 20.07.2006, Nederland)
VAN CALSTER, Guido (1956, België)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 6 februari 2008 0:00

ALBERT, Niels (1986, België)
CANARDO, Mariano (1906, overleden 21.06.1987, Spanje)
DE BAERE, Karel (1925, België)
DENTI, Mino (1945, Italië)
FRANKEN, Bernard (1915, overleden 04.04.2001, Nederland)
HOBAN, Barry (1940, Groot Brittannië)
HUFF, Charles Bradley (1979, Verenigde Staten)
IRIZAR ARANBURU, Markel (1980, Spanje)
KOBZARENKO, Valeri (1977, Oekraïne)
MEIJER, Connie (1963, overleden 17.08.1988, Nederland)
PEETERS, Kevin (1987, België)
PETROV, Daniel Andonov (1978, Bulgarije)
ROUSSEAU, Michel (1936, Frankrijk)
VAN DAEL, Jan (1987, België)
VAN DIJCK, Hendrik (1974, België)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 5 februari 2008 0:00

André LELIAERT (1923, België)

André of Andreas Leliaert herinner ik me als een stayer uit de naoorlogse jaren veertig en het begin van de jaren vijftig. Een sprietig klein mannetje met witblond haar als collega van gelauwerde demi-fond-mannen als Walter Lohmann, Henri Lemoine, Raoul Leseuer, Elio Frosio en onze eigen Jan Pronk. Die waren meestal te sterk voor hem, maar hij werd overal gecontracteerd omdat hij Belg was. België had drie winterbanen en daar werden regelmatig wedstrijden achter grote motoren georganiseerd. Daar werden de bovengenoemde stayers voor hoge startgelden gecontracteerd en daarom mocht Leliaert en ook zijn landgenoot Gust Meuleman als tegenprestatie meeëten uit de welgevulde ruif van de Duitse en Franse wielerbanen. Toch was hij geen koekenbakker, deze uit Brugge afkomstige pistier. In het WK van 1951 liet hij zien dat hij tot veel in staat was, maar tegen de combine van het Nederlandse duo Pronk/Bakker was hij niet opgewassen. Evenmin als Lohmann, Lemoine en Leseuer dat waren. Die tweede plaats was met zijn nationaal kampioenschap in 1949 het hoogtepunt van zijn carrière, die hij in 1953 afsloot. In dat jaar had België eindelijk weer een stayer van formaat, die altijd voor de hoofdprijzen ging en razend populair werd bij onze zuiderburen. Dat was ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 4 februari 2008 0:00

Gilbert DESMET I (1931, België)

Er reden zo rond 1960 drie Belgische renners rond met de familienaam Desmet. Ze waren geen familie van elkaar, want Desmet is een veel voorkomende naam in Vlaanderen. Ik meen dat ook de van origine Belgische popster Johnny Halliday van zichzelf Jean Desmet heet. Van die drie Desmetjes in het toenmalige profpeloton heette er één Armand van zijn voornaam en de andere twee waren getooid met de voornaam Gilbert. De ene Gilbert kwam van Roeselare en de ander van Nazareth. Die van Roeselare was de beste van de twee en zo werd die Gilbert Desmet I genoemd en die van Nazareth werd II. Zestien jaar zat Gilbert Desmet I als beroepsrenner op de koersfiets. Een lange periode waarin hij uitgroeide tot een geduchte subtopper die op zijn beste dagen beheerst zijn slag sloeg. Op die manier realiseerde hij een palmares met meer dan honderd overwinningen. Zo won hij de klassiekers Parijs-Tours en de Waalse Pijl, was hij de beste in de Vierdaagse van Duinkerke, Kuurne-Brussel-Kuurne en in het kampioenschap van Vlaanderen te Koolskamp. Hij startte zes keer in de Tour de France en in 1962 – het jaar dat de Tour van de landenformule overschakelde op merkenploegen – werd hij vierde in het eindklassement, net een plaatsje voor onze landgenoot Ab Geldermans. De voornaamste herinnering aan Gilbert Desmet I is zijn optreden in de finale van het veelbesproken WK in 1963. Rik Van Looy was huizenhoog favoriet om in eigen land (Ronse) voor de derde keer wereldkampioen te worden. Er waren keiharde afspraken gemaakt binnen de Belgische ploeg, maar die werden in het heetst van de strijd geschonden door … Gilbert Desmet I. Met de eindstreep in zicht kon Smetje zijn ambitie om zelf te winnen niet meer bedwingen en hij katapulteerde de ruimte in met Tommy Simpson in zijn wiel. Van Looy moest toen wel in actie komen en hij counterde het tweetal met enkele verschrikkelijke pedaalomwentelingen. Als hij ‘erop-en-erover’ door was gegaan dan zou hij waarschijnlijk die wereldtitel gepakt hebben, maar hij hield in en ook Desmet en Simpson zagen het nutteloze van hun poging in. Het peloton lag inmiddels in volle sprint en de snelheid van de groep was veel groter dan die van het drietal voorop. Van Looy maakte toen een vreemde manoeuvre waardoor bijna alle renners in de remmen moesten om een massale valpartij te voorkomen. Van Looy greep zich ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 3 februari 2008 0:00

Sandy CASAR (1979, Frankrijk)

Bij gebrek aan beter is Sandy Casar een van de beste Franse renners van dit moment. Hij is geboren en getogen in de industriestad Mantes-la-Jolie en hij woont nog steeds in deze aan de Seine gelegen stad op zo’n vijftig kilometer van Parijs. Hij werd in 2000 beroepsrenner en hij werd direct ingelijfd door Française-des-Jeux, de ploeg waar hij nog steeds voor rijdt. Het wielrennen werd hem met de paplepel ingegoten, want zijn vader was ook coureur, maar die was lang niet zo succesvol als zijn zoon later zou worden. Al op 8-jarige leeftijd reed Sandy zijn eerste officieuze koersjes om zes jaar later echt te beginnen. En met succes, want in de jeugdrangen en bij de espoirs heeft hij heel wat gewonnen. In de acht seizoenen bij de profs behaalde Casar vijftien overwinningen. Twee daarvan buiten het wegseizoen in veldritten en tien in onbeduidende koersen. Drie overwinningen mogen er echter zijn. Zonder een etappe te winnen won hij in 2005 de Route du Sud, hij won een etappe in de Ronde van Zwitserland en vorig jaar zegevierde hij in de 18e etappe van de Tour de France van Cahors naar Angoulème. Veel Nederlanders zullen zich die rit herinneren. We waren allemaal verlamd door de gebeurtenissen rond Michael Rasmussen en eigenlijk hadden we het wel gehad met de Tour. De Nederlandse Rabo-coureurs leken nauwelijks nog gemotiveerd en we gingen een beetje plichtmatig voor de TV zitten. Met een kater, maar die trok snel weg toen we hoorden dat zich al na 16 kilometer een kopgroep had gevormd met Michael Boogerd. Euhhh??? Boogerd??? Ja, onze eigen Boekie! Die kwam na 16 kilometer koers min of meer per ongeluk op kop met de Belg Willems en de Fransen Lefevre en Casar. Tien kilometer verder kwamen Willems en de jarige van vandaag te vallen door een overstekend hondje. Onze ideale schoonzoon uit Den Haag kneep netjes opgevoed in de remmen en liet Casar terugkomen, terwijl Willems zich in het peloton liet terugzakken. Even later kwam Axel Merckx er nog bij en toen was de situatie zo dat twee gelouterde renners, bezig aan hun laatste seizoen als wielrenner, er flink aan gingen trekken om nog een laatste reverence te maken op het podium van de belangrijkste wielerwedstrijd ter wereld. Lefevre deed ook zijn werk en Casar ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 2 februari 2008 0:00

« Vorige 1 2 3  ... 591 592 593 594 595 596 597 598 599 600 601  ... 660 661 662 Volgende »