Wim van Est (1923, overleden 01.05.2003)

Hij was de eerste Nederlandse renner die in de Ronde van Frankrijk het geel veroverde. Dat weet iedereen, en ook dat hij daarmee het ravijn van de Aubisque in stuurde. Minder bekend is dat hij ook de eerste Nederlander is geweest die een klassieker op zijn naam bracht. Dat was Bordeaux-Parijs een monsterrit die grotendeels achter een derny werd afgelegd. IJzeren Willem won die koers drie keer. In 1950, ’52 en ’61. Bordeaux-Parijs bestaat niet meer, omdat de laatste editie in 1988 werd verreden. Er zijn ongetwijfeld mensen die het daarom geen echte klassieker zullen vinden. Om die de mond te snoeren: Wim van Est was ook de eerste Nederlander die een echte klassieker won. De Ronde van Vlaanderen in 1953, dus daar kan geen misverstand over bestaan. Hij was vooruit met de Belg Keteleer en ze werden opgehouden door een gesloten spoorwegovergang. Pierre Pellenaars, de oudste zoon van d’n Pel de ploegleider van Van Est, weet het nog precies. “Ons pa stapte uit en praatte even met Keteleer en ik weet zeker dat er na afloop wat Pontiac-geld van eigenaar gewisseld is.” Met Wim van Est-anekdotes zou ik een boek kunnen vullen, want hij was een stripfiguur, zoals Tim Krabbé ooit schreef. Ook als die verhalen niet allemaal kloppen zou zo’n werk het waarheidsgehalte van ‘Het IJzeren Uurwerk’, waarin Van Est zijn eigen leven vertelt, ver overtreffen. Maar misschien kan Wim van Eyle dat boek eens van zijn boekenplank halen?

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 25 maart 2006 0:01

Piet Hoekstra (1947)

Zijn profcarrière stelde niet veel voor, maar als amateur was deze fors uit de kluiten gewassen Fries een kanjer. In 1968 en ’69 behaalde hij 37 overwinningen bij de amateurs, waaronder een etappe in de Tour de l’Avenir en het kampioenschap van Nederland achtervolging. Toen werd hij prof bij Caballero en daarna nog een jaar bij Gan-Mercier, waarna hij weer tot de rijen der amateurs toetrad. Van 1973 tot 1978 behaalde hij nog eens 44 zegepralen, waaronder de Ster van Zwolle. Na zijn carrière werd hij gevangenisbewaarder en ploegleider. Als bondscoach bij de vrouwen maakte hij eens een ongelukkige opmerking over dikke konten, die eraf moesten en het merendeel van zijn selectie ging aan de lijn. Aan de hongerlijn wel te verstaan. Er gingen er een paar bijna onderdoor, maar gelukkig is het allemaal weer goed gekomen. Piet is nu een vaderlijke ploegleider van de Skil-Shimano-formatie. (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 24 maart 2006 0:01

Hein Smeets (1932, overleden 1988)

Het verhaal wordt eentonig, maar Hein Smeets was ook een van die Limburgse talenten die in het begin van de jaren vijftig tot de top van het Nederlandse amateurkorps behoorde. Ook bij hem kwam het er als prof niet uit. Zijn zevende plaats in het Nederlands kampioenschap op de weg in 1956 was zijn beste prestatie.

Geplaatst door Fred van Slogteren, 23 maart 2006 0:01

Leontien Zijlaard-van Moorsel (1970)

Ik heb haar wel eens een handje gegeven, maar ik heb haar nooit gesproken. Toen ik haar portret voor Wielerhelden van Oranje moest schrijven, was ze intensief bezig met de voorbereiding van haar aanval op het werelduurrecord in Mexico. Niet storen dus. In plaats daarvan ben ik naar Kaat Mossel gegaan, het restaurant van schoonvader Joop Zijlaard. Van hem hoorde ik nog eens gedetailleerd wat ze er allemaal voor deed en weer raakte ik onder de indruk. Zoals ik al zo vaak onder de indruk van haar geraakt was. Wat ik het meest in haar bewonder is het feit dat ze ondanks al het beulswerk steeds vrouw is gebleven. Ze kon er wel eens slecht uitzien van al dat getrain, maar als ze zich in burger moest presenteren, dan stond er iemand. Ze heeft niet alleen in haar ontwikkeling als wielrenster geïnvesteerd, maar ook in haar ontwikkeling als mens. Dat kunnen alleen de groten in de wielersport. Karakter en persoonlijkheid, het gaat vaak samen. (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 22 maart 2006 0:00

Joop Captein (1937)

Jopie Captein was een groot talent. En dat manifesteerde zich al op zeer jeugdige leeftijd. De zoon van een Amsterdamse melkboer was nog maar 17 jaar toen hij bij de populaires in het Olympisch Stadion iedereen klopte. Ook de ruim drie jaar oudere Peter Post moest er regelmatig aan geloven. Ik was een fan van Kappie en toen ik in die tijd een interview met hem las waarin hij zijn succes verklaarde met de mededeling dat hij elke dag een koppie levertraan dronk, ben ik dat prompt ook gaan doen. Jaren later heb ik hem daar eens naar gevraagd en toen moest hij onbedaarlijk lachen. Hij had slechts één keer in zijn leven een lepeltje van die viezigheid ingeslikt en daarna nooit meer. Hij bereikte niet wat velen in hem zagen, want een echte serieuze beroepsrenner is hij nooit geweest. Wel was hij vier keer kampioen van Nederland op de sprint, maar dat was bij gebrek aan echte goede sprinters in ons land. Hij stayerde en hij reed zesdaagsen en op de weg behaalde hij negen overwinningen. Niet slecht, maar het had veel beter gekund.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 21 maart 2006 0:00

Janneke Vos (1977)

Ze werd eind juni vorig jaar verrassend kampioene van Nederland op het Rotterdamse rondje met start en finish bij De Kuip. Verrassend, want niemand zal voor aanvang zijn geld op de Amsterdamse hebben gezet. Ze dankte de titel dan ook voornamelijk aan het feit dat de toppers het die dag lieten afweten. “Onbegrijpelijk”, zei Janneke na afloop nadat ze in de eindsprint Sharon van Essen nipt was voorgebleven. Maar daar moet ze maar niet meer bij stilstaan, want zij was die dag de beste. Dat is een fantastische prestatie en zij kan het ook niet helpen dat de beste rensters van Nederland er een dag geen zin in hadden. (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 20 maart 2006 0:00

Aart Vierhouten (1970)

“Nou ben ik ineens een stukkie kopman”, lachte Aart Vierhouten toen ik hem vorige maand sprak bij de presentatie van de Skil-Shimano-ploeg in Nunspeet. 36 jaar wordt hij vandaag en aan het idee om samen met Rik Reinerink kopman te zijn van een ploeg die een wildcard heeft bemachtigd voor Parijs-Roubaix moest Aartje nog even wennen. Dat valt ook niet mee als je jaren de longen uit het lijf hebt gereden voor je kopman. Ik ken Aart uit 1999 toen hij in de Grote Prijs Wallonië zijn comeback maakte nadat hij maanden daarvoor op een trainingstocht in Spanje door een auto was geschept. Er werd voor een voortzetting van zijn carrière gevreesd, maar de toenmalige Rabobank-renner knokte zich er weer overheen. Hij kreeg van ploegleider Adri van Houwelingen het consigne om het 100 kilometer vol te houden en dan binnendoor naar de permanence te rijden. Dat deed hij, maar hij was nog lang niet de oude. Dat ongeluk heeft zeker invloed gehad op de rest van zijn carrière. Maar je ziet het Aart, ook met tegenslag kun je kopman worden. Gefeliciteerd!

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 19 maart 2006 0:01

Arie van Vliet (1916, overleden 09.07.2001)

Arie van Vliet behoort tot mijn prilste wielerherinneringen. Hij was vier keer wereldkampioen sprint en als de tweede wereldoorlog er niet was geweest, was dat aantal nog hoger geweest. Hij zag er in zijn burgerkleren niet uit als een sportheld. Meer als een zwierige handelsreiziger die er veel ouder uitzag dan hij was. Maar op de fiets had hij het lijf van een geweldige atleet. Sterk en katachtig. Ook een man met veel humor over wie vele anekdotes bestaan. Ik heb het voorrecht gehad hem één keer te hebben mogen interviewen. Het was twee jaar voor zijn dood en zowel zijn vrouw Miep als zijn kompaan Jan Derksen waren bij het gesprek aanwezig. Ik vond het wat vervelend dat iedere vraag aan Arie door zijn vrouw werd beantwoord en op een gegeven moment heb ik haar vriendelijk gevraagd daar mee te stoppen. Vol verontschuldigingen trok mevrouw Van Vliet zich terug in de keuken. Achter de brilleglazen glinsterden de pretoogjes van Arie en hij zei: “Dat is knap, je bent de eerste die haar heeft stilgekregen.”

Wie vermeldt het geboorteregister nog meer?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 18 maart 2006 0:00

Ab Geldermans (1935)

Deze sierlijke renner uit Beverwijk was in 1959 de tweede Nederlander die, op voorspraak van soigneur Gerrit Visser, een contract kreeg bij de Franse St.Raphael-ploeg van ploegleider Louviot. Hij beschaamde het vertrouwen niet en won in 1960 zowel Luik-Bastenaken-Luik als de Ronde van Duitsland. In beide gevallen als eerste Nederlander. Een jaar later reed hij als kopman van de Nederlandse nationale ploeg naar een twaalfde plaats in de Tour. Weer een jaar later droeg hij twee dagen de gele trui en werd hij vijfde in het eindklassement. Maar hij was inmiddels knecht geworden, omdat de grote Jacques Anquetil als kopman bij de ploeg was gekomen. De rest van zijn carrière reed hij in dienst van anderen en bleven grote prestaties uit. In 1966 stopte hij om een sportzaak te beginnen. In 1967 werd hij assistent-ploegleider van de nationale ploeg in de Tour en in ’68 was hij de ploegleider. “Ik ben één keer ploegleider geweest en ik kwam gelijk met de winnaar thuis”, vertelde hij me eens gekscherend. Dat was tijdens mijn research voor mijn boek over Jan Janssen. Zelden heb ik in een gesprek zo goed begrepen hoe diep Jan Janssen is gegaan om die Tour te winnen. Mede dankzij Appie, die ik hoogacht. Gefeliciteerd Ab!

Wie vermeldt het geboorteregister nog meer?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 maart 2006 0:00

Peter Zijerveld (1955)

Peter is als wielrenner niet zo bekend geworden, maar hij heeft knappe prestaties op zijn naam staan. Een winnaar was hij niet, maar wel een goede renner. Hij kon aardig klimmen en dat leverde ereplaatsen op. In Parijs-Nice was hij een keer vijfde in de eindstand en in de Vuelta een keer vijftiende. Dat doen niet veel Nederlanders hem na. En in de Ruta del Sol won hij een keer het bergklassement. Peter reed drie jaar voor HB Alarm en pas in zijn laatste jaar als prof kwam hij in een grote ploeg. Dat was Daf Trucks en voor die ploeg startte hij in de Tour van 1982. Een nierbekkenontsteking speelde hem parten, waardoor hij voortijdig moest opgeven. Daarna werd Peter triatleet, in de tijd dat die sport voor het eerst in Nederland werd beoefend. Hij streed zij aan zij met mannen als Axel Koenders, Rob Barel en Gregor Stam de eerste Nederlandse vedetten in die loeizware tak van sport. Peter is thans breedtesportcoördinator bij de KNWU en in die functie bemoeit hij zich veel met de prille jeugd. Hij is ook nog voorzitter van wielervereniging UWTC uit Uithoorn.

Wie staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 maart 2006 0:00

« Vorige 1 2 3 ... 584 585 586 587 588 589 590 591 592 593 594 595 596 597 Volgende »