Bert BOOM (1938, Nederland)

Hij is geboren in Markelo en als kind was hij helemaal gek van de motorcross. Net als veel andere jongens in de binnenlanden van Twente en de Achterhoek. Op hun fietsjes gingen sie oerend hard, maar een Bertus op sien Norton is Bert Boom nooit geworden. Op de fiets deed hij als zestienjarige eens mee aan een zogeheten 'wilde koers', waarvoor geen licentie nodig was en waar ook nauwelijks naar het materiaal werd gekeken. Bert deed mee om voor een vriend te knechten. Hij had geen idee wat dat inhield en hij vertrok als een speer vanuit het vertrek. Ze hebben `m niet meer teruggezien. Een jaar later had hij een nieuwelingenlicentie. Hij was een talent en als amateur reed hij in de klassiekers bijna altijd bij de eerste tien. In het NK werd hij een keer vierde en hij won de voorloper van de Omloop van de Baronie en de Drentse Dorpenomloop als lid van de toen vermaarde Dextro-Energen-ploeg. Ondanks zijn mooie uitslagen bleef hij een subtopper. Dat kwam omdat hij zijn sport steeds moest combineren met een volledige dagtaak. In de winter reed hij graag veldritten en zo kwam hij in contact met Jan van Dijk uit Lisse, een veldrijder die ook stayerde. Op diens stayersfiets heeft hij het eens geprobeerd en in 1968 debuteerde hij bij het Nederlands kampioenschap om …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 6 mei 2008 0:00

Tony DOYLE (1958, Groot Brittannië)

Hoewel Engeland naar Europese begrippen geen echt wielerland is, bestaat er aan de overkant van de Noordzee wel degelijk een wielercultuur. Die is anders dan op het vasteland en daarom missen Britse renners vaak de aansluiting in de Europese koersen. In het Verenigd Koninkrijk zijn ze gek op time trials, ofwel tijdritten. Ze worden daar veel vaker georganiseerd als bij ons en dat is de reden dat veel Engelse coureurs sterke jachtrijders zijn, die inter- nationaal nog wel eens scoren in het achtervolgen op de baan. Tony Doyle is op die regel geen uitzondering en in 1980 en 1986 was de uit Ashford in het graafschap Kent afkomstige renner wereldkampioen bij de profachtervolgers. Voor dit soort mannen is het jammer dat de achtervolging een discipline is, die uitsluitend bij het WK en de Olympische Spelen in de belangstelling staat en daarom is er geen droog brood mee te verdienen. Doyle had als wielrenner echter een andere inkomstenbron, waar hij goed van kon leven. Dat waren de zesdaagsen en daarvan heeft hij er 23 gewonnen, waarvan 18 met de fameuze Australiër Danny Clark (op de foto de renner met snor). Nadat diens vaste maatje Don Allan gestopt was vond hij in Tony Doyle een uitstekende opvolger. Het waren twee gehaaide specialisten die vanwege een briljante stuurmanskunst zelden iets overkwam. Maar pech overstijgt vaardigheid en op 12 november 1989 maakte Tony een zware val tijdens de Zesdaagse van München. Met een schedelbasisfractuur en twee gebroken benen belandde hij in het ziekenhuis en hij lag er ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 5 mei 2008 0:00

Joseph PLANCKAERT (1934, overleden 22.05.2007, België)

De vorig jaar overleden Jef Planckaert was geen familie van het vermaarde broedertrio Willy, Walter en Eddy, maar minstens van gelijk niveau. In zijn tijd, de jaren vijftig en zestig, was hij een topcoureur die de klassiekers De Omloop Het Volk en Luik-Bastenaken-Luik won. Ook in de kleine etappekoersen kon hij goed uit de voeten, want hij won drie keer de Vierdaagse van Duinkerke, Parijs-Nice en de Ronde van Luxemburg. In de grote rondritten kwam hij door zijn regelmaat vaak in de buurt van de allergrootsten. Hij startte negen keer in de Tour de France en hij eindigde drie keer bij de eerste tien. In 1962, het jaar dat hij de Belgische kampioenstrui droeg, was hij zelfs tweede achter Jacques Anquetil en het jaar ervoor won hij een etappe. Hij reed ook twee keer de Ronde van Italië en eenmaal de Vuelta. Het ontbreken van een sprint was zijn grote handicap, anders was zijn palmares nog veel indrukwekkender geweest. (Foto: archief T&T Tekst & Traffic)

De andere op 4 mei geborenen zijn:

AMSTERDAM, Aad van (1915, overleden 03.10.1978, Nederland)
DE LA FUENTE RASILLA, David (1981, Spanje)
DRIESSENS, Guillaume (1912, overleden 15.06.2006, België)
HERRERA HERRERA, Luis (1961, Colombia)
KOLOBNEV, Alexandre (1981, Rusland)
POLAZZI, Fabio (1985, België)
SCHELLINGERHOUDT, Bouk (1919, Nederland)
VANDERAERDEN, Danny (1964, België)
VERSCHOOR, Martijn (1985, Nederland)
WOLKE, Bruno (1904, overleden 23.12.1973, Duitsland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 4 mei 2008 0:00

DETILLOUX, Christophe (1974, België)
DE WILDE, Jef (1981, België)
GRITTERS, Kyle (1983, Verenigde Staten)
KUX, Christian (1985, Duitsland)
MÖLLER, Erich (1905, overleden 24.05.1964, Duitsland)
ROGGENDORF, Rolf (1939, Duitsland)
SCHUBERT, Konstantin (1982, Duitsland)
SLIPPENS, Robert (1975, Nederland)
SOLDANI, Renzo (1925, Italië)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 3 mei 2008 0:00

Eddy PAUWELS (1935, België)

De Belgen zouden er best wat voor over hebben om heden ten dage een type renner als Eddy Pauwels binnen de landsgrenzen te hebben. Hij was niet iemand die kanshebber was in de Tour de France of andere rondritten, maar wel eentje die als ronderenner een goed klassement kon rijden. Hij startte zeven keer in de Tour en eindigde twee keer bij de eerste tien. Het was ook een renner die zijn eigen kansen nog wel eens opblies door te doldriest in de aanval te gaan. Het liefst in de bergen, want hij was een goede klimmer. Hij won in totaal vier etappes in de Tour en zijn beste jaar was 1961. Hij eindigde als 9e en won twee etappes. (Foto: archief Wim van Eyle)

De andere op 2 mei geborenen zijn:

AREND, Willy (1876, overleden 25.03.1964, Duitsland)
BERNARD, Jean-François (1962, Frankrijk)
COLYN, Luc (1958, België)
HUGUET, Yann (1984, Frankrijk)
NÄF, Ernst (1920, Zwitserland)
NIJBOER, Erwin (1964, Nederland)
SALGUEIRO ALONSO, Enrique (1981, Spanje)
SANCHEZ GONZALEZ, Samuel (1978, Spanje)
SAVINI, Filippo (1985, Italië)
SCHEPPINGEN, Marielle van (1973, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 2 mei 2008 0:00

Gery VERLINDEN (1954, België)

Deze Antwerpenaar is in 1979 kampioen van België geworden, maar als ik in mijn herinnering graaf lijkt het wel of hij tussen 1977 en 1986 permanent nationaal kampioen was. Dat komt, denk ik, omdat hij zo’n aanvallende renner was die ook dikwijls zijn krachten overschatte. In dat jaar dat hij de kampioenstrui droeg zat hij er altijd bij, maar hij stond niet vaak op het erepodium. Wel boekte hij in 1980 zijn grootste overwinning in het Kampioenschap van Zürich, toen nog een onvervalste klassieker. In een uitgebreid interview met collega Dominique Elshout praatte hij vooral over de zwaarte van het metier in zijn tijd. Hij vertoont nogal wat gaten in zijn geheugen waar het tijd en plaats betreft, maar een ding staat op zijn harde schijf gegrift. In de periode dat bij de Belgische formatie van IJsboerke reed werd er iedere geëist dat er gepresteerd werd. En als dat niet gebeurde dan zwaaide er wat. Zoals die keer dat de ploegleiding besloot dat de renners geen eten zouden krijgen omdat ze niet overeenkomstig de verwachtingen resultaten neerlegden. Dat had zelfs Lomme Driessens zijn mindere goeden niet geflikt. Gery Verlinden is tegenslag niet bespaard gebleven. Zoals in 1983 toen hij met enkele collega’s met de auto onderweg was naar de Catalaanse Week in Spanje. De auto van Polleke Haghedoorn raakte betrokken bij een zwaar verkeersongeval en de inzittenden waren zwaar gehavend. Verlinden liet diverse breuken op en moest zich maandenlang afmelden bij de ploegleiding. Hij kwam er overheen. In 1986 stopte hij met zeventien zegepralen op zijn palmares. Hij werd chauffeur en dat is hij gebleven tot hij een herseninfarct kreeg. Hij kan er redelijk mee leven en hij ziet er ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 1 mei 2008 0:00

Alan RAMSBOTTOM (1936, Groot Brittannië)

Was beroepsrenner van 1961 tot en met 1966. Sterke renner en een goede knecht. Reed eerst voor de Pelforth-ploeg (1962-1964) waar Jan Janssen kopman was en transfereerde later naar de Peugeot-ploeg (1965-1966) in dienst van kopman en landgenoot Tom Simpson. Behaalde totaal zes overwinningen, waarvan die in de Ronde van Haut Loire de belangrijkste was. (Foto: archief T&T Tekst & Traffic)

De andere op 30 april geborenen zijn:

BLAUDZUN, Michael (1973, Denemarken)
CALZOLARI, Alfonso (1887, 07.02.1983, Italië)
CAPPELLE, Andy (1979, België)
KAISEN, Olivier (1983, België)
LEMAN, Luc (1953, België)
MONCOUTIÉ, David (1975, Frankrijk)
SANTAROMITA, Ivan (1984, Italië)
SIEBERG, Marcel (1982, Duitsland)
VAN LANCKER, Eric (1961, België)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 april 2008 0:00

Wim DE VOCHT (1982, België)

Dit is weer zo’n verhaal van een renner met talent en een meer dan normaal ontwikkelde aanleg voor pech. Al bij de junioren toonde hij zijn klasse door in de meeste wedstrijden gewoon bij de rest weg te rijden en naar de zege te snellen. Het leek allemaal zo vanzelfsprekend, niemand kon hem houden. In 2004 werd hij prof bij Bodysol en daar toonde hij dat hij er vooral een was voor het voorjaarswerk. Kasseien, wind, regen, modder en potenbrekers dat was zijn terrein. Hij droomde er van om daar te excelleren, maar telkenmale was er de pechduivel om zijn ambities als sneeuw voor de zon te doen verschrompelen. In 2005 transfereerde hij naar de Davitamon-Lotto-ploeg en Marc Sergeant deed er alles aan om het voorjaarstalent verder te polijsten. Maar hij leerde De Vocht ook afwachten en sterker worden om hem in 2006 te kunnen lanceren. Maar toen ging het mis, goed mis. In de Ronde van Vlaanderen was hij bij een valpartij betrokken en in het ziekenhuis van Oudenaarde bleek hij zijn elleboog en twee ribben te hebben gebroken, Weg voorjaar, weg seizoen. Een jaar later liep hij al in februari in de Ronde van Qatar een fikse ontsteking op aan zijn duim, die hij iets te laat wegtrok toen er een deur dichtviel. Hij reageerde niet goed op de antibiotica en een deel van zijn voorjaar viel in duigen. Pas in Gent-Wevelgem mocht hij weer opstappen, maar in de afdaling van de Kemmelberg knalde hij met een aantal anderen onderuit om zijn duim te breken. Weg Parijs-Roubaix, de koers waar hij het vaakst van droomde. Na het Belgisch kampioenschap openbaarde zich een blessure in de liesstreek, veroorzaakt door aderen die te nauw bleken voor een goede doorbloeding. Dit jaar is hij tot nog toe – afkloppen! – van pech verschoond gebleven, maar …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 april 2008 0:00

Jan ROL (1933, Nederland)

Hij won in 1956 de Ronde van Noord-Holland en dat was zijn wedstrijd. Voor een Alkmaarder is er geen mooiere zege denkbaar dan een triomf in de ronde die door zijn eigen streek gaat. Jan kon skrikkelijk hard fietsen en dat jaar was hij beresterk, want in bijna alle amateurklassiekers reed hij vooraan en prijs. De heren van de Technische Commissie van de KNWU volgden al die klassiekers, omdat het dat jaar een Olympisch jaar was. Er moest heel streng geselecteerd worden, want de spelen waren heel ver weg. In Australië, een werelddeel aan de andere kant van de aarde waar in die tijd wel veel Nederlanders naar toe gingen maar niet met de bedoeling om terug te komen. Het budget van het NOC was bescheiden in die tijd, op het armoedige af. Dus alleen kanshebbers op eremetaal kwamen in aanmerking en dat was de stoere tegelzetter uit Alkmaar zeker. Hij kreeg na het door Frans Mahn gewonnen WK in Kopenhagen te horen dat hij zich mocht voorbereiden. Met Mahn, Jan Buis, Piet Steenvoorden, Coen Niesten en Joop Captein moesten ze zich elke dag in Den Haag melden bij begeleider Klaas Büchli, die de zes elke dag een trainingsrit voorschotelde van zo’n 200 kilometer. Ook op de baan werd getraind, want in Melbourne zou bepaald worden op welke van de zes wieleronderdelen ze moesten uitkomen. Twee weken voor vertrek – de fietsen waren al in Melbourne en het olympische kostuum stond ze voortreffelijk - besliste het NOC dat Nederland de spelen zou gaan boycotten vanwege de aanwezigheid daar van de Sowjet Unie, dat een paar dagen daarvoor een eind had gemaakt aan de Hongaarse opstand. De zestig uitverkoren Olympiërs kregen een telegram thuis. Jan schreeuwde en vloekte toen hij de boodschap had gelezen. Hij nam direct de beslissing dan maar op eigen houtje te gaan. Hij trok direct zijn olympische pak aan en besefte omgekleed dat zijn voornemen onzinnig was. Zijn moeder was in de keuken bezig de was voor te bereiden en de wasteil, gevuld met water en een zakkie blauw, stond op de keukenvloer klaar om op het gas gezet te worden. Jan greep twee pollepels ging met z’n mooie kostuum in de teil zitten en brulde: ‘Ik ga, al moet ik gaan roeien!’ Op hetzelfde ogenblik besloot hij ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 april 2008 0:00

DE BUYSSCHERE, Jürgen (1976, België)
CARRASCO GAMIZ, José Luis (1982, Spanje)
CORNELISSE, Rink (1947, Nederland)
CRIQUIELION, Mathieu (1981, België)
GOASDUFF, François (1935, Frankrijk)
HENRION, Jonathan (1982, België)
HOLZMANN, Horst (1930, Duitsland)
JENNINGS, Cameron (1979, Australië)
KRUPKAT, Franz (1894, overleden 02.06.1927, Duitsland)
LITSCHI, Karl (1912, Zwitserland)
MEIFFRET, José (1913, overleden 16.04.1983, Frankrijk)
NIEL, Hubert (1941, Frankrijk)
OOSTERHOUT, Bram van (1985, Nederland)
PARISIEN, François (1982, Canada)
STEEVENS, Harrie (1945, Nederland)
VANDAELE, Robbie (1972, België)
VILLA, Romain (1985, Frankrijk)
WEGELIUS, Charles (1978, Groot Brittannië)
WIELINGA, Remmert (1978, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 april 2008 0:00

« Vorige 1 2 3  ... 587 588 589 590 591 592 593 594 595 596 597  ... 664 665 666 Volgende »