Simon GERRANS (1980, Australië)

Hij wordt vandaag 28 jaar deze Australiër uit Goughs Bay, een goddelijk en dus zeer toeristisch oord aan de andere kant van de wereld. Hij kwam in 2003 naar Europa nadat hij een contract had getekend bij de Portugese formatie Carvalhelhos-Boavista. Dat contract had hij te danken aan de nationale titel die hij een jaar eerder had veroverd bij de espoirs. In 2004 werd hij ingelijfd bij AG2R-Prévoyance en dit jaar rijdt hij voor Crédit Agricole. De laatste drie jaar begint hij behoorlijk aan de weg te timmeren. In 2006 won hij in eigen land zowel de Tour Down Under (zie foto) als de Herald Sun Tour, welke laatste rittenkoers hij een jaar eerder ook al gewonnen had. In 2006 won hij de Grote Prijs Pluemelec-Morbihan in Frankrijk en dit jaar is hij goed begonnen met etappewinst in het Criterium International. Hij startte drie maal in de Tour de France, maar daarin zijn nog geen opvallende prestaties gerealiseerd. Als hij dit jaar naar de Tour gaat dan zit hij in ieder geval in een ploeg zonder echte klassementsrenners. Hij zal dan op basis van zijn ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 mei 2008 0:00

Pierre TRENTIN (1944, Frankrijk)

Deze in een voorstad van Parijs (Creteil) geboren Fransman behaalde in zijn lange wielercarrière vier Franse titels, drie wereldtitels en twee Olympische gouden medailles. Een fantastische palmares die voornamelijk werd behaald op de piste. Trentin was een sprinter en zijn kampioenschappen behaalde hij in de sprint, op de kilometer tijdrit en op de tandem. Zijn zegereeks stokte enigszins in 1964 toen hij aan de top gezelschap kreeg van zijn landgenoot Daniel Morelon. Die was nog ietsjes beter dan Trentin, want die werd maar liefst acht keer wereldkampioen bij de amateursprinters en Trentin maar één keer. Zijn andere twee wereldtitels behaalde hij op de kilometer tijdrit en op de tandem met …. ja wel Daniel Morelon. In de jaren zestig en zeventig werden hun namen steeds in één adem genoemd. Altijd bij de amateurs en nooit bij de profs, want beroepsrenner zijn ze allebei nooit geworden. Waarom zouden ze? Over het feit dat er in het Oostblok staatsamateurs bestonden die met een toelage van de staat zich honderd procent aan de sport konden wijden, sprak men in het westen schande. Ook in Frankrijk, maar Fransen hebben de hypocrisie uitgevonden, want Trentin en Morelon waren ook jarenlang staatsamateurs. Dat konden zij ook niet helpen, maar zorgen om hun inkomen hoefden ze zich niet te maken. Trentin reed tot z’n veertigste jaar en Morelon werd na zijn carrière coach van de Franse baanrenners. Ik heb niets tegen betaald amateurisme, maar in die tijd kruisten zij de degens met amateurs uit andere landen die ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 mei 2008 0:00

Matteo TOSSATO (1974, Italië)

Het treintje rijden is een kunst die slechts weinigen goed beheersen. Je moet er heel hard voor kunnen fietsen, maar ook weer niet zo hard dat je je kopman in de vernieling rijdt. Je moet een charismatisch karakter hebben, want alles geven en je dan toch volledig wegcijferen voor een ander vereist de instelling van de heilige Maarten. Ze rijden zich het heen en weer en de aandacht en de bloemen gaan altijd naar de man die ze in de meest gunstige positie naar de meet hebben geloodst. Zelfs als die een keertje faalt. Nooit komt de Mart Smeets van hun land eens informeren hoe zwaar het was geweest en zelden schuift een journalist aan voor een diepte-interview. Ze doen het voor een alleszins redelijk salaris en zo nu en dan een schouderklopje van de kopman en de teammanager. Ze worden hogelijk gewaardeerd en zeg daarom in de nabijheid van Alessandro Petacchi en Tom Boonen nooit iets kwaads over Matteo Tossato, de man die vandaag 34 jaar wordt. Zonder Tossato zou Petacchi in zijn tijd bij Fassa Bortolo nooit zoveel gewonnen hebben en bij QuickStep is Boonen er niet gerust op als zijn drie beste mannen – De Jongh, Steegmans en Tossato – in het treintje ontbreken, want zij zijn hét treintje. De Italiaan rijdt rustig anderhalve kilometer op kop met zestig in het uur en dan is het goed toeven aan zo’n wieleke. Dat was de reden waarom Lefevere hem direct inlijfde toen Fassa Bortolo stopte en Petacchi naar Milram ging. Daar was ook ruimte voor Tossato, maar Lefevere zag dat de ervaring en de technische vaardigheid van de Italiaan een aanwinst voor de QuickSteps zouden zijn en bood gewoon meer geld. De enkele keren dat de in Castelfranco geboren atleet zijn eigen kans kan gaan, laat hij die niet onbenut. Zo won hij …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 14 mei 2008 0:00

José Angel GOMEZ GOMEZ (1981, Spanje)

Vallende renners, ik zal er nooit aan wennen. Mijn maag draait zich om. Zoals een paar weken geleden toen de jarige van vandaag – zo op het eerste gezicht – een doodsmak maakte in de Ronde van Vlaanderen. Hij reed vol op een verkeersobstakel, een soort betonnen bloembak die zo’n anderhalve meter vanuit het trottoir het wegdek insteekt. José Angel reed vol op de betonnen rand van het obstakel en maakte een voorwaartse salto waarvoor je bij het schoonspringen al gauw een 9,3 zou krijgen. Hij landde echter niet in een zwembad maar op het asfalt van die doorlopende straat in Nukerke na zo’n 200 kilometer koers. Zijn voorwiel met een deel van de voorvork er nog aan reed in gebroken toestand een eindje met hem mee, om het daarna op te geven. De rest van zijn fiets kwam als schroot aan de andere kant van de rijweg terecht. De beelden werden direct vele malen herhaald en de conclusie is dat de renner zelf alle schuld draagt. Er stond een man bij die bloembak met een vlag om de renners te waarschuwen. Die had zo’n lichtgevend geel hesje aan en hij zwaaide met die vlag. Maar José Angel zag het niet en reed gewoon rechtdoor zijn noodlot tegemoet. En dan is er dat engeltje dat veel renners op de schouders hebben, want na aankomst in het ziekenhuis bleek dat hij slechts zijn spaakbeen had gebroken. Het is een fractuur en de Spanjaard is er even zoet mee, maar hij komt ongetwijfeld weer terug om zijn bescheiden plaats in het peloton in te nemen. Bij de espoirs behaalde José Angel Gomez in 2003 nog vijf overwinningen, waaronder het eindklassement in de Ronde van Valladolid. Het leverde hem een …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 13 mei 2008 0:00

Beryl BURTON (1937, overleden 08.05.1996, Groot Brittannië)

Ze heette Beryl Charnock, maar nadat ze met Charly Burton was getrouwd, ging ze op 19-jarige leeftijd wielrennen. In het tijdrijden ontwikkelde ze zich tot een fenomeen en ze geldt nog steeds als een van de grootste sportvrouwen die Engeland heeft voortgebracht. Ze won maar liefst negentig nationale en regionale kampioenstitels en ze was zeven keer wereldkampioene. Twee keer op de weg (in 1960 en 1967) en vijf keer in de achtervolging (1959, ’60, ’62, ’63 en ’66). In die tijd was er in het tijdrijden nog geen mondiale titel te verdienen anders had ze die ook vele malen behaald. Hoe sterk ze in die discipline was, bewijst haar recordtijd over 12 uur aan één stuk fietsen, waarmee ze ook het record voor mannen overtrof. Beryl Burton was met de Belgische Yvonne Reinders in de jaren zestig het gezicht van het internationale dameswielrennen, wat toen overigens nog niet zo veel voorstelde. Ze konden nog niet deelnemen aan de Olympische Spelen en ook de Tour Féminin bestond nog niet. Daarom heeft Beryl haar faam vooral in eigen land gevestigd met de o zo Britse traditie van tijdrijden over vele afstanden en tijdlimieten. Haar dochter Denise was ook een sterke renster, maar kon desondanks niet in de schaduw van haar moeder staan. Ze stierf in 1996 aan een hartstilstand, terwijl ze fanatiek ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 mei 2008 0:00

BOUCQUET, Walter (1941, België)
CECCHI, Ezio (1913, overleden 19.08.1984, Italië)
COLÓM MAS, Antonio (1978, Spanje)
ENGELS, Jean (1922, overleden 17.04.1972, België)
FACCI, Mauro (1982, Italië)
HAMELINK, Carel (1932, Nederland)
HANSEN, Adam (1981, Australië)
LEJARRETA ARRIZABALAGA, Marino (1957, Spanje)
SAMYN, José (1946, Frankrijk)
VAN DER SLAGMOLEN, Kevin (1980, België)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 mei 2008 0:00

BODNAR, Lukasz (1982, Polen)
DRANCOURT, Pierre (1982, Frankrijk)
DUEÑAS NEVADO, Moisés (1981, Spanje)
DIJK, Daan van (1907, overleden 22.11.1986, Nederland)
FINETTO, Mauro (1985, Italië)
GARIN, Ambroise (1875, overleden 31.03.1969, Frankrijk)
GUIGNARD, Paul (1876, overleden 15.02.1965, Frankrijk)
KNOOPS, Frits (1937, Nederland)
PELLENAARS, Kees (1913, overleden 30.01.1988, Nederland)
PIVA, David (1988, België)
WITECKI, Mariusz (1981, Polen)
ZBERG, Beat (1971, Zwitserland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 10 mei 2008 0:00

Hilde van SLOCHTEREN (1984, Nederland)

Dit wordt een kort stukje want ik weet bijna niets van mijn naamgenote met een klein spellingsverschil. We zijn ongetwijfeld familie, want als je maar ver genoeg in de geschiedenis teruggaat zijn we allemaal familie van elkaar. Hilde komt uit Groningen en haar ouders heten Jan en Jannie. Ze heeft een broer die Frebus (?) heet en een zusje dat door het leven gaat als Geesje. Hilde studeert Pedagogiek aan de Rijksuniversiteit van Groningen en verder doet ze veel aan sport. Zomers op de racefiets in het shirt van het Restore Cycling Ladies Team, gesponsord door SK Bouw, waarin ook Bertine Spijkerman rijdt. Haar grote liefde gaat echter uit naar het schaatsen. Superlange tochten op natuurijs hebben haar voorkeur en de alternatieve elfstedentochten kunnen altijd op haar deelname rekenen. Dat is alles wat ik van Hilde weet. Rest mij mijn verre nicht een ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 9 mei 2008 0:00

BODART, Emile (1942, België)
CHUZDHA, Oleg (1985, Oekraïne)
COOKE, Matt (1979, Verenigde Staten)
DANCELLI, Michele (1942, Italië)
DONATI, Alessandro (1979, Italië)
HEYNIG, Peter (1940, Nederland)
LOOSLI, David (1980, Zwitserland)
PINEAU, Cédric (1985, Frankrijk)
POWER, Ciaran (1976, Ierland)
RUTKIEWICZ, Marek (1981, Polen)
SCHUTZ, Horst (1951, Duitsland)
VAN BRABANT, Benny (1959, België)
VAN POPPEL, Kim (1990, Nederland)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 8 mei 2008 0:00

Paul KIMMAGE (1962, Ierland)

Paul Kimmage is een bekend sportjournalist in het Verenigd Koninkrijk, verbonden aan de Sunday Times. Hij is onder andere gespecialiseerd in wielrennen. Het is inmiddels zo lang geleden dat alleen ouderen nog weten dat hij ook zelf wielrenner is geweest. Dat was aan het eind van de jaren tachtig en zijn resultaten waren zeer bescheiden. In de schaduw van zijn beroemde landgenoten Sean Kelly en Stephen Roche was de Ier een kleine renner die al zijn energie in dienst stelde van zijn kopman. Dat was eerst de Fransman Thierry Claveyrolat bij RMO en daarna was het Roche bij Fagor. De uit Dublin afkomstige Kimmage reed drie keer de Tour en de derde keer in 1989 staakte hij de strijd en beëindigde hij tegelijkertijd zijn wielerloopbaan. Een jaar later kwam zijn boek uit met de titel ‘Rough Ride’. Het is het verhaal van een kleine prof die doping leerde gebruiken, maar het niet nodig had om te winnen. Hij had het nodig om te overleven. Behoudens die van Claveyrolat, die hem onderrichtte in het gebruik van amfetaminen, noemt hij geen namen. Het is dan ook geen aanklacht, maar meer een beeld van de cultuur in een wielerpeloton anno de jaren tachtig. Het is goed geschreven en onthullend, daar waren de literaire commentaren het over eens, maar de renners reageerden als door een wesp gestoken. In het huis van de gehangene spreekt men nu eenmaal niet over de dood. Dat was jarenlang de leefregel in het peloton. Het is not done en toen Nederlandse oud-renners als Peter Winnen, Steven Rooks en Maarten Ducrot op TV een boekje opendeden over hun dopinggebruik werden zij direct besmet verklaard. Je mag er erkend tegen zijn, je mag er ook voor zijn, maar je praat er nooit over met de buitenwacht. Dat is de boodschap die renners met hun eigen bloed ondertekenen, zodra zij beroepsrenner worden. Kimmage zondigde tegen die regel en hij werd uitgekotst. Sinds mannen als Riis en Zabel ten overstaan van de hele wereld door het stof gingen is het normaal geworden dat renners bekentenissen doen. Dat heeft niet alleen geleid tot het zogenaamde nieuwe wielrennen, maar ook tot een soort luchtledig. Daarin is het praten over doping niet langer verboden, maar het is ook geen onderwerp dat renners in interviews zelf aansnijden of er uitgebreid op antwoorden als er naar gevraagd wordt. Kimmage hield de rug recht, deed zijn werk en ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 7 mei 2008 0:00

« Vorige 1 2 3  ... 586 587 588 589 590 591 592 593 594 595 596  ... 664 665 666 Volgende »