Edwig VAN HOOYDONCK (1966, België)

Van Hooydonck was een prachtige coureur. Een boomlange rossige atleet die zijn hele profcarrière voor Jan Raas reed. Ik heb bij Peter Ravensbergen eens een fiets van hem gezien, een Colnago. Zowel de balhoofdbuis als de buis waar de zadelpen in past waren met zo’n tien centimeter verlengd en ze staken daardoor boven de horizontale bovenbuis uit. Ook reed hij altijd met een gigantisch lange zadelpen om dat lange lijf maar zo veel mogelijk van dienst te zijn. Er zijn van die momenten die je als liefhebber altijd bij blijven. Zoals de demarrage bergop van Marco Pantani, waarmee hij Ullrich definitief velde. Of de winnende WK-sprint van Mario Cipollini in Zolder. Zo’n onvergetelijk moment is ook de splijtende demarrage van Van Hooydonck op de Bosberg, het voorlaatste klimmetje in de Ronde van Vlaanderen. Even uit het zadel, een paar verschrikkelijke duwen en weg was Eddy. Twee maal won hij Vlaanderens mooiste en zijn overwinningen behoren tot de meest kenmerkende uit de historie van het monument van Kaorle. Van Hooydonck was het eerste slachtoffer van epo. Hij zal het niet gebruikt hebben, maar groot was zijn verbijstering toen allerlei koekenbakkers uit Italië en Spanje hem en zijn maatje Frans Maassen in de koers voorbij reden, alsof ze stil stonden. Toen hij later doorkreeg hoe dat kon, was de lol er ook direct af. Ik zag het hem een keer bij de start van Milaan-San Remo in de microfoon spuwen. Zijn walging dat dit met zijn mooie sport was gebeurd, was meer dan oprecht. Daarom koester ik de herinnering aan Eddy Bosberg, die in 1996 de beslissing nam dat hij daar niet langer bij wilde horen. (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 4 augustus 2006 0:00

Oscar PEREIRO SIO (1977, Spanje)

Hij stond op bijna een half uur en zo leek de man, die in de twee jaar daarvoor steeds als tiende in het klassement eindigde, op een hopeloze achterstand te staan. En toen was daar die krankzinnige 13e etappe op 15 juli. Van Béziers naar Montélimar over 230 kilometer in de bloedhitte. Niemand begreep er iets van dat Landis zomaar zijn gele trui weggaf aan zijn voormalige ploeggenoot. Maar het was niet Landis die weggaf en dom deed, maar de andere ploegen met kandidaten voor het klassement. Zij lieten een geduchte concurrent terugkomen in de top van het klassement en de Spanjaard zou in het verdere verloop van de Tour een belangrijke rol spelen. Dat was geen verrassing want vorig jaar had Pereiro zich ook al laten kennen als een geduchte aanvaller met veel inhoud. Nadat hij in de 15e etappe was geflikt door George Hincapie behaalde hij een dag later in Pau een bekeken overwinning die hem uitzicht bood op een toptien klassering. Hij kreeg twee dagen achtereen de prijs voor de strijdlustigste renner en daarom hadden de Menchovs, de Klödens en de Sastres beter moeten weten en de Phonaks een handje toe moeten steken om de voorsprong van Pereiro cs. niet zo groot te laten worden. Het is niet altijd lonend om al het werk maar door de gele trui en zijn ploeg te laten opknappen. Ik ben er van overtuigd dat we nog meer van Oscar Pereiro Sio zullen horen, al was het maar als de papieren winnaar van de Tour de France 2006. (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 3 augustus 2006 0:00

Angel ARROYO LANCHAS (1956, Spanje)

In deze dagen wordt nog wel eens de vraag gesteld of het eerder is voorgekomen dat een winnaar van de Tour de France na afloop op doping is betrapt. Het antwoord is nee. In de Ronde van Spanje is het wel gebeurd. Twee keer zelfs. De deklassering van Roberto Heras ligt nog vers in het geheugen, maar dat Angel Arroyo in 1982 hetzelfde overkwam zijn de meeste mensen wel vergeten. Een knappe renner deze Arroyo. In de Tour van 1983 lieten twee Spanjaarden zien dat ze meer konden dan klimmen, maar ook goed konden dalen en tijdrijden. Kortom het waren sterke klassementsrenners en dat waren we van Spanjaarden niet gewend. Ocaña wellicht uitgezonderd, maar dat was een Franse Spanjool. Die twee waren Pedro Delgado en Angel Arroyo die in die Tour tweede werd in het eindklassement. Hij introduceerde dat jaar ten overstaan van de TV-camera’s een nieuwe manier van dalen. Daarbij kwam hij ver uit het zadel, ging met zijn armen en borst op de stuurbocht liggen en legde het puntje van zijn neus vrijwel op de voorband. Het zag er spectaculair en gevaarlijk uit, maar hij ging sneller dan wie ook. Waar Delgado in de jaren daarna steeds beter werd en in 1988 zelfs de Tour zou winnen, daar had Arroyo zijn hoogtepunten al achter de rug. Hij bleef actief tot en met 1989, maar grote uitslagen heeft hij niet meer gereden. Hij is een beetje vergeten en toen in de laatste Tour iemand daalde als Arroyo, zei de Nederlandse commentator dat Delgado daar de uitvinder van was. Dat is bij deze gecorrigeerd.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 2 augustus 2006 0:00

Ottavia BOTTECCHIA (1894, overleden 16.06.1927)

Een fantastische coureur die pas op zijn 27e jaar beroepsrenner werd. Dat was in 1922 en een jaar later debuteerde hij in de Tour de France, als lid van het fabrieksteam van Automoto een beroemd rijwielmerk. De kopman was het Franse idool Henri Pélissier, die dat jaar de Tour ook zou winnen. Bottecchia deed nauwelijks voor hem onder en werd tweede. Een jaar later domineerde de ‘Metselaar van Friuli’, zoals de bijnaam van Bottecchia luidde, de Tour van de eerste tot de laatste dag. In de dertiende etappe kwam zijn zege even in gevaar toen hij een zware val maakte door een overstekende hond. Het zag er ernstiger uit dan het was en Bottecchia kon zijn weg snel vervolgen. Hij was overigens niet de eerste renner die de gehele Ronde aan de leiding stond. Eerder presteerden Maurice Garin (1903) en Philippe Thijs (1914) dat ook. Bottecchia was wel de eerste die de gehele Tour in het geel reed, want de maillot jaune is pas in 1919 ingevoerd. Hij was ook de eerste Italiaan die de Tour won. Twee maal zelfs, want ook in 1925 werd hij winnaar. Zijn erelijst in de Tour met twee eerste plaatsen en een tweede uit vier starts is dan ook uitzonderlijk. In de Ronde van Italië was hij minder succesvol. Hij reed de Giro slechts één keer en eindigde als vijfde. Over zijn raadselachtige dood schrijft Peter Ravensbergen op 15 augustus a.s. een stukje in zijn rubriek Uit de stalling van Peter R. de Fiets.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 1 augustus 2006 0:00

Adrie van der Poel (1959)

Een renner waar ik een ontzettende bewondering voor had. Altijd rustig en weldoordacht bezig met een fantastische carrière. Hij heeft het nooit cadeau gekregen en er daarom altijd keihard voor gewerkt. Een erelijst ter lengte van de Eiffeltoren. Een trainingsbeest en dat kon je in zijn actieve tijd aan die kop zien. Alsof hij van zijn épouse niet te eten kreeg. Maar het medelijden was gauw over als je naar die ogen keek. De ambitie knalde er uit. Hij heeft alles uit zijn carrière gehaald wat er in zat, al zal hij het daar zelf niet mee eens zijn. Hij had zo graag nog Parijs-Roubaix aan zijn erelijst toegevoegd, maar dat zat er niet in. Op http://cyclingranking.com is hij na Joop Zoetemelk de beste Nederlandse renner aller tijden. Ik ben het daar niet helemaal mee eens, maar als je puur cijfermatig te werk gaat kan ik me er iets bij voorstellen. Vandaag de dag is Adrie nog helemaal wielersport en veel gasten van Rabobank zullen in zijn gezelschap volgende maand weer de dag van hun leven beleven. Poupoeleke gefeliciteerd en een prettige dag vandaag. (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 juni 2006 0:00

Addy Engels (1977)

Hoe komt het toch dat niet ieder talent bij Rabobank uit de verf komt en wordt afgedankt. Een man als Patrick Lefevere, de grote baas van QuickStep is daar alert op. Hij pikte – na een goed woordje van Jacques Hanegraaf - eerst Addy Engels op en later Steven de Jongh en Remmert Wielenga. Remmert is nog steeds een vraagteken, maar Addy en Steven zijn inmiddels gevestigde waarden geworden in de zo succesvolle Belgisch/Italiaanse formatie. Addy is geen winnaar, maar wel een uitgesproken ronderenner die met name in de Giro al het een en ander heeft laten zien. Dit jaar miste hij op een haar na een etappezege. En een overwinning staat boven aan zijn verlanglijstje, want de teller van de geboren Drent staat bij de profs nog op nul. Ik denk dat daar dit jaar verandering in komt. (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 juni 2006 0:00

Tonny van de Dungen (1922)

Ik denk dat het al weer een jaar of acht geleden is dat ik een wielerruilbeurs in Valkenswaard bezocht. Het was er overvol, maar ik vond toch een rustig plekje bij een tafel waar honderden wielerfoto’s lagen uitgestald. Ik haalde er een uit van Henk Lakeman, de Amsterdamse profrenner die in de jaren zestig mijn overbuurman was. Ik liet de foto aan mijn vrouw zien en ik zei: herken je hem nog? Dat is Henk Lakeman, hij won in 1949 de Ronde van Nederland. Plotseling klonk er een stem aan de andere kant van me: “Nee, in 1950, ik weet het zeker want ik reed ook mee.” Het was Tonny van de Dungen, in 1943 kampioen van Nederland bij de amateurs. Ik heb lang met hem staan praten. Het ging niet goed met zijn gezondheid. Ik heb nooit meer iets over hem gehoord. Ik hoop dat hij in goede doen vandaag zijn vierentachtigste verjaardag viert.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 juni 2006 0:00

Jan Aling (1949)

In de jeugdrangen en als amateur was hij een echte kanjer deze Drent. Als nieuweling behaalde hij al 18 overwinningen, waaronder het kampioenschap van Nederland. Als amateur boekte hij 75 zeges onder meer in de Ronde van Friesland, de Ronde van Overijssel en de Omloop van de Kempen. Een grote belofte die het bij de profs helaas niet waarmaakte. Dat lag in de eerste plaats aan de tijd waarin hij actief was. Je moest bij een grote ploeg onder dak komen, maar pas in zijn vijfde jaar als beroepsrenner kwam hij bij een redelijke ploeg onder dak. Dat was Marc-Zeepcentrale, maar toen liep Jan al tegen de dertig en was het beste er al af. Hij bleef tot 1984 actief in steeds kleinere ploegjes en ik ben eigenlijk benieuwd hoe hij zelf op zijn carrière terugkijkt. Er had meer in gezeten, maar ja je kunt het niet meer over doen.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 14 juni 2006 0:00

Theo Appeldoorn (1959)

Deze renner uit Roosendaal was een goede amateur toen hij in 1980 een contract kreeg aangeboden bij de fameuze Belgische ploeg IJsboerke. Hij reed dat jaar voor die formatie, maar het contract werd niet verlengd, ik dacht omdat de wielerploeg van IJsboerke ophield te bestaan. Omdat zich geen andere werkgever aandiende ging Theo weer als amateur aan de slag. In 1984 tekende hij bij snackkoning Jos Elen en hij reed twee jaar lang mooie uitslagen met een overwinning in de Ronde van Ulvenhout. Daarna werd hij ingelijfd bij TVM en hij behaalde in dienst van Priem in twee jaar tijd vier overwinningen. Toen nog een jaartje uitbollen bij de commerciële flop Zero van Jos Albers en toen zat de carrière van Theo er op. Ook iemand waar ik nooit meer iets over gehoord of gelezen heb.

Geplaatst door Fred van Slogteren, 13 juni 2006 0:00

Gaby Minneboo (1945)

Een paar jaar geleden was ik bij hem thuis voor een interview. Hij was nog steeds actief als postbode en in de middaguren bestierde hij een handelsbedrijf in sportprijzen. Aan de muur in zijn huiskamer hingen de vijf ingelijste diploma’s van zijn wereldkampioenschappen. Hij heeft triomfen gevierd in het stayeren, maar hij is ook de man geweest die deze discipline van de wielersport heeft opgeblazen. Uit rancune, omdat hij door gangmaker Bruno Walrave op een laakbare manier aan de kant was gezet, gaf hij een ongezouten interview aan Barend en Van Dorp. Die publiceerden dat verhaal in Vrij Nederland en de wielerwereld had een schandaal. Alle vuile was werd buitengehangen en het interview kreeg veel aandacht. De macht van de gangmakers werd daarna ingeperkt en uiteindelijk verdween het stayeren uit de jaarlijkse strijd om de wereldtitels. Desondanks kijkt Gaby met veel genoegen terug op zijn rijke verleden als demifond-renner en hij zou het zo overdoen. Lees het hele verhaal in Wielerhelden van Oranje.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 juni 2006 0:00

« Vorige 1 2 3  ... 572 573 574 575 576 577 578 579 580 581 582  ... 587 588 589 Volgende »