Tom Stamsnijder (1985)

Hij zit voor het derde jaar in het opleidingsteam van Rabobank, de vandaag 21 jaar wordende zoon van Hennie Stamsnijder, wereldkampioen veldrijden 1981. Van de renners die in 2004 in die ploeg zaten is hij nog over met Lars Boom. Het lijkt het jaar om te gaan oogsten, want in het opleidingsteam van de grootste Nederlandse wielerformatie rijden, wil niet zeggen dat je maar kan knallen als je daar zin in hebt. Zoals bankiers met geld omgaan, zo gaan de Rabobankploegleiders om met jonge talenten. Groeien in kracht en inhoud en in wedstrijden rond de 200 kilometer proberen goed mee te rijden om straks als de tijd rijp is als een volwaardige professional je mannetje te staan. Maar soms mogen ze even, zoals begin van deze maand in Luik-Bastenaken-Luik voor renners tot 23 jaar. Kai Reus werd één en Tom twee. Sparen, sparen en dan is er plots het rendement. Zo zien bankiers dat graag. (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 14 mei 2006 22:00

John den Engelsman (1977)

Vorig jaar reed deze renner bij Fondas Imabo Doorisol, een formatie die dit jaar Fondas P3 Transfer heet. Daar behoort John niet meer tot het team. Waar hij wel rijdr en of hij überhaupt nog rijdt heb ik nergens kunnen vinden. Ook geen uitslagen trouwens. Is deze renner gestopt of fietst hij op een ander niveau? Ik weet het niet, maar er is vast wel iemand die het weet. Dus graag informatie over John den Engelsman? De wielrenner en niet de zeiler, tenzij dat een en dezelfde persoon is. (© Meijco van Velzen)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 13 mei 2006 22:00

Marianne Vos (1987)

De pas achttienjarige scholiere uit Babyloniënbroek verraste in februari 2006 vriend en vijand door in Zeddam de regerend wereldkampioene Hanka Kupfernagel te verslaan met de flair van een routinière. Natuurlijk was de Zeelandse – en dat is iets anders dan Zeeuwse – Daphny van den Brand huizenhoog favoriet voor de titel, maar die kreeg een lekke band. Een eitje voor Kupfernagel dacht iedereen, maar de spichtige Vos voelde zich niet de mindere. Ze zette zich in het wiel van de Duitse, die er alles aan gelegen was om Van den Brand niet terug te laten komen. Met de koelbloedigheid van een geslepen vos, pakte Marianne de Duitse veterane helemaal in en ze werd wereldkampioene. De dag daarop zat ze weer in de schoolbanken. (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 mei 2006 22:00

Marcel Duijn (1977)

Hij was een heel groot talent en daarom werd hij al vroeg gespot door de scouts van Rabobank. In 1999 won hij Olympia’s Tour, maar in de jaren die volgden kwam het er niet uit. In 2003 werd zijn contract bij Rabobank niet verlengd en Marcel vond onderdak bij het continental team van de Van Hemert Groep. De hoogblonde renner uit Bakkum heeft daarna voor een maatschappelijke carrière gekozen, in het besef dat de absolute top voor hem niet bereikbaar was. Jammer, maar het moet kunnen. (© Cor Vos)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 mei 2006 22:00

Karel Hamelink (1932)

Haagse Karel was een redelijke amateur in een tijd dat de Hofstad nogal wat sterke kleppers had, zoals Piet Kooyman, Jan van Sas, Harry Scholten, Ab van Egmond en nog een paar en daar hoorde Karel zeker bij. Prof is hij nooit geworden, maar hij reed wel een paar jaar bij de beroepsrenners met een onafhankelijkenlicentie. De reden waarom ik vandaag graag een stukje over hem schrijf is het feit dat Karel zo’n bijzonder aardige man is. Als je Koos Tacx ergens tegenkomt is Karel altijd in de buurt, immer getooid met een big smile. 74 wordt hij vandaag. Nog vele jaren, Karel en in goede gezondheid.

Geplaatst door Fred van Slogteren, 10 mei 2006 22:00

Kees Pellenaars (1913, overleden 30.01.1988)

In 1934 werd deze Brabander wereldkampioen op de weg bij de amateurs in het Duitse Leipzig, waar de Nazi-symbolen al volop aanwezig waren. Hij werd direct beroepsrenner en met zijn aanvallende manier van rijden daagde hij vooral de favorieten uit. Die moesten hem dan betalen om te kunnen winnen en zo werd Pellenaars een beroepsrenner die niet veel won, maar toch een dikbelegde boterham verdiende. Hij reed het hele jaar door op weg en baan, overal waar wat te verdienen was. Dus geen Tour of klassiekers. Op het eind van zijn carrière startte hij tegen zijn principes in toch een keer in de Ronde van Duitsland en daar werd hij aangereden door een Amerikaanse auto. Zijn doodsbericht stond al in de krant, maar hij overleefde het. Een jaar later was hij ploegleider van de Nederlandse Tour de France-ploeg en hij was een aantal jaren zeer succesvol met renners als Wim van Est, Wout Wagtmans en Gerrit Voorting. In de jaren zestig ging hij commercieel en hij werd sportdirecteur van eerst de Televizier-ploeg en later van Goudsmit-Hoff. Ook in die jaren behaalde hij vele successen. Een kleurrijk figuur die veel meer vijanden had dan vrienden, maar die in 1951 het Nederlandse wegwielrennen een geweldige impuls heeft gegeven, al verdienen de methodes waarvan hij zich bediende niet altijd een schoonheidsprijs.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 9 mei 2006 22:00

Antoon van Schendel (1910, overleden op 08.08.1990)

De naam Van Schendel is onverbrekelijk verbonden aan de jaren dertig toen Nederland voor het eerst mee mocht doen aan de Tour de France. Er waren niet zo veel wegrenners in ons land die ervaring hadden met het koersen in Frankrijk. Nederland had goede baanrenners en kermiskoersers, maar geen ronderenners. Gelukkig herinnerde iemand zich dat er in Zuid-Frankrijk twee broers woonden, die daar als prof aan Franse wedstrijden deelnamen. Dat waren Albert en Antoon van Schendel, geboren Brabanders maar al jaren in Toulouse woonachtig. Ze werden opgespoord en ze vormden direct de helft van de Nederlandse ploeg die verder bestond uit Middelkamp en Gijzen. Antoon de oudste van de twee was een echte doorzetter. Hij startte vier keer op rij in de Tour en hij reed ze alle vier uit, ondanks de dramatische kwaliteit van het materiaal waarop ze moesten rijden. In 1938 won hij zelfs een etappe. Dat was het eerste deel van de tiende rit van Perpignan naar Narbonne over 63 kilometer. De oorlog maakte een eind aan de carrière van Antoon, maar zijn twee jaar jongere broer startte na de oorlog in 1947 nog een keer, maar hij reed die ronde niet uit.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 8 mei 2006 22:00

Peter Heynig (1940)

Deze Rotterdammer was in de jaren zestig een sterke amateur, een subtopper en dat is een kwalificatie op zich. In zijn tijd reden er bij de amateurs mannen rond als Harm Ottenbros, Harry Steevens, René Pijnen, Jos van der Vleuten, Eef Dolman, Leo Duyndam, Rini Wagtmans, Jan van der Horst, Eddy Beugels, Gerard Vianen, André van Middelkoop en niet te vergeten Fedor den Hertog en Joop Zoetemelk. Peter was daarna vijf jaar beroepsrenner, maar verder dan tot wat ereplaatsen leidde dat niet. Toch denkt hij met veel plezier aan zijn wielertijd terug.

Geplaatst door Fred van Slogteren, 7 mei 2006 22:00

Rudy Vriend (1981)

Deze renner is dit jaar aan zijn vijfde seizoen bij de beroepsrenners bezig. Hij reed drie jaar voor Van Vliet-EBH en een jaar voor Bert Story-Piels en nu rijdt hij voor Ruiter Dakkapellen, een sponsor die in de wielersport is gestapt om Noord-Hollandse renners aan werkgelegenheid te helpen. Waar ook ter wereld en zo stond er in januari een ploeg met Rudy in de gelederen aan de start van de Tour of Siam, die door de Brabander Thomas Rabou van de Marco Polo-ploeg werd gewonnen. Rudy Vriend won in zijn carrière negen keer en hij hoopt dit jaar nummer tien binnen te halen. Het liefst een klassieker. De renner uit Waarland volgde een Cios-opleiding en werkt daarmee als zweminstructeur in een zwembad in Winkel. (© Cor Vos)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 6 mei 2006 22:00

Tino Tabak (1946)

Hij werd geboren in Enschede, maar als vierjarige emigreerde hij met zijn ouders naar Nieuw-Zeeland. Een echte sportjongen die in dat prachtige land wielrenner werd. Hij won er in de jaren zestig drie maal op rij de Tour of Southland, de belangrijkste wedstrijd in dat verre land. Omdat Nieuw-Zeeland niet echt een wielerland is, kwam hij in 1968 naar zijn geboorteland om er op de fiets zijn geluk te beproeven. Bij de amateurs behaalde hij in twee seizoenen dertien overwinningen, waaronder de Ronde van Noord-Holland. In 1971 werd hij prof bij de Mars-Flandria-ploeg. Een jaar later was hij kampioen van Nederland en werd hij 18e in de Tour de France. In 1974 werd hij de eerste kopman van de Raleigh-ploeg, maar de verstandhouding met ploegleider Post was slecht. Hij won er de Ronde van Midden-Zeeland en de Acht van Chaam. Daarna liep zijn carrière langzaam af en in 1978 stopte hij er mee. Over Tino Tabak circuleren nog steeds de meest wilde verhalen, want hij zat nergens mee, zegt men. Het zal wel. Hij woont nu weer in Nieuw-Zeeland en zijn zoon Paul is een bekende ploegleider in het continental peloton.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 5 mei 2006 22:00

« Vorige 1 2 3  ... 683 684 685 686 687 688 689 690 691 692 693  ... 695 696 697 Volgende »