Jorrit Walgien (1982)

Deze Rotterdamse renner is bezig aan een problematisch seizoen. Door een val waarbij hij een hersenschudding opliep mocht hij niet starten in Olympia’s Tour en verder heeft hij dit seizoen nog niet veel geluk gehad. Hij stapte dit jaar over van Fondas naar B&E en daar had hij grote verwachtingen van. Vorig jaar werd hij in de Ster van Zwolle vijfde en in het NK achtste. Hij is zeker een jongen met mogelijkheden, maar dan moet je geen pech hebben. Veel succes verder Jorrit! (www.geocities.com/jorritwalgien/)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 26 mei 2006 22:00

Jan Siemons (1964)

Al veertien jaar heb ik het boekje ‘Pijn is genot’ van Jan Siebelink in mijn kast staan. Ik heb er destijds een paar hoofdstukken in gelezen. Het zijn weergaven van ontmoetingen met bekende wielrenners en oud-wielrenners, want de veelgelauwerde auteur is ook wielerliefhebber. Het zijn meer literaire impressies dan exacte weergaves van een diepgaand gesprek. Er zitten dan ook veel controleerbare fouten in. Zo dicht hij Wout Wagtmans de bijnaam ‘Smokkeltje’ toe, maar Smokkeltje Wagtmans was een soigneur en de vader van Rini. Jan Siemons staat ook in dat boek en ik heb het verhaal weer even gelezen. Jan wordt er in genoemd, maar het hele hoofdstuk gaat over het bordeel van Jan zijn ouders, Corrie en Frans van Sauna Diana in Zundert. Er staat slechts in dat Jan in 1992 beroepsrenner was in de TVM-ploeg van Cees Priem. Een modale renner met een bescheiden palmares. Aan het eind van 1992 stopte Jan er mee en hij werd bedrijfsleider in Sauna Diana. Na lezing weet ik hoe zo’n bordeel wordt gerund en dat je er erg rijk van kunt worden. Het leukste was een citaat van De Kneet, die elke keer als hij Jan tegenkwam vroeg: “Hoe is het met je vijftien zusjes?” Ja, Jan hoe is het daarmee? (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 25 mei 2006 22:00

Daan de Groot (1933, overleden 09.01.1982)

Deze Amsterdamse kruidenierszoon groeide op in een sportgezin. Moeder Riek was als turnster kampioene van Nederland geweest en zijn twee oudere zussen Jannie en Annie waren in de jaren na de tweede wereldoorlog topzwemsters. Het was dan ook logisch dat Daantje ook iets moois in de sport zou gaan doen. Het werd wielrennen en hij bleek een groot talent. Een leuke jongen die direct populair was toen hij ging presteren. Een wielrenner die van meet af aan hors categorie was, want het kwam hem allemaal aanwaaien. In mijn beleving stond hij een beetje boven de rest en hij hoefde er niet zo veel moeite voor te doen om in de Tourploeg van Kees Pellenaars te komen. Waar anderen moesten knokken om in die ploeg te komen, daar stond als het ware zijn bedje gespreid. In 1955 debuteerde hij in de Tour en hij won op spectaculaire wijze solo een etappe met iets van 21 minuten voorsprong. Het leek op een overbluffende entree op het wereldpodium, maar het werd een eenmalig hoogtepunt. Hij stopte al op 28-jarige leeftijd. Hij trouwde met Ans en ze kregen een dochter. Zijn wereld stortte in toen Ans plotseling overleed. Hij heeft dat niet kunnen verwerken en tot groot verdriet van zijn familie en vrienden gleed Daan af in de private duisternis van de manische depressie. Het is allemaal lang geleden en zijn wanhoopsdaad is verwerkt. Wat blijft is de herinnering aan een vrolijk zondagskind met de inborst van een schimmige maandagmorgen.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 24 mei 2006 22:00

John Braspennincx (1914)

Een kleurrijk figuur deze telg uit een roemrijk wielergeslacht. D’n Bras werd hij genoemd. Hij was drie keer kampioen van Nederland op de weg. In 1936 bij de onafhankelijken en in 1937 en 1942 bij de beroepsrenners. Hij won in zijn loopbaan maar liefst 129 koersen en hij was razend populair vanwege zijn manier van rijden. Waar D’n Bras verscheen daar sloeg de vlam in de pan en daar zag het dan ook zwart van de mensen. Hij smeet met zijn krachten om zijn supporters maar te geven waar ze voor kwamen. In de Tour de France van 1937 kwam hij met deze strijdwijze niet ver. Al na vier dagen was hij weer thuis en hij bezwoer nooit meer aan de Tour mee te doen. Hij kon met zijn talenten veel meer verdienen in de kermiskoersen. In 1938 werd hij zelfs uitgeroepen tot koning der kermiskoersers. In de oorlogsjaren behaalde de man met die prachtige flaporen nog een koningstitel, die der smokkelaars. Smokkelen was in de zuidwesthoek van Nederland destijds een tweede natuur en wielrenners waren er zeer bedreven in. De gedreven coureur die voor zijn boterham moest koersen verdiende met die nevenactiviteiten kapitalen, maar hij peinsde er niet over met wielrennen te stoppen. Overdag trainen en koersen en ’s nachts de grens over. De koersmachien als perfecte dekmantel. D’n Bras wordt vandaag 92 jaar. Hij heeft ze allemaal overleefd, de kanjers van zijn tijd.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 23 mei 2006 22:00

Richard Bukacki (1946)

Het cyclisme kent een aantal kwalificaties die een renner in een bepaalde categorie plaatsen. Zo zijn er de kopman en de knecht, de klimmer en de daler, de sprinter en de tijdrijder, de veldrijder en de zesdaagserenner en er is ook nog de kermiscoureur. We hebben er in Nederland meerdere gehad, maar de allergrootste met een gigantische erelijst is ongetwijfeld Richard Bukacki geweest. 36 overwinningen boekte deze Zeeuwsvlaming en tientallen tweede, derde en andere ereplaatsen. Toch is hij niet echt bekend geworden bij een groot publiek en dat komt omdat hij hoofdzakelijk in België reed en vrijwel uitsluitend kermiskoersen betwistte. Eén keer liet hij zich verleiden tot het rijden van de Ronde van Spanje en hij behaalde drie ereplaatsen in de eerste vlakke ritten. Toen de weg omhoog ging lopen ging hij ijlings terug naar zijn natuurlijke werkterrein: Vlaanderen. En hij reed alleen goed als de draaimolens draaiden en de echte kermismuziek werd gespeeld. Een merkwaardig fenomeen deze Bukacki over wie ik na zijn afscheid in 1982 nooit meer iets heb vernomen.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 22 mei 2006 22:00

Thijs Verhagen (1981)

Hij was twintig jaar toen hij in 2002 wereldkampioen werd in het veldrijden bij de beloften. De Belgen waren al net zo oppermachtig als nu en zij hadden er helemaal niet op gerekend dat zo’n kaaskop in hun eigen Zolder de wereldtitel afsnoepte van hun favorieten Commeyne en Jakobs. Richard Groenendaal toonde diep respect voor zijn provinciegenoot uit Erp die zich niet door het samenwerkende Belgenduo in het pak liet steken. “Hij is net een terriër”, zei Groenendaal bewonderend. Kort daarna had ik een gesprek met hem en het viel me op hoe goed die jonge jongen zijn succes kon relativeren. Die eigenschap zal hem goed van pas gekomen zijn in de jaren die volgden. Want Thijs kreeg last van vermoeidheidsverschijnselen. Hij was niet meer vooruit te branden en een lange reeks onderzoeken volgden. Hij is nog steeds niet terug en zijn laatste uitslag dateert van 2003. Ja, zo kan het ook gaan in het leven. De wereld ligt voor je open en dan grijpt het noodlot in. Sterkte Thijs en een prettige verjaardag. (© Cor Vos)

Geplaatst door Fred van Slogteren, 21 mei 2006 22:00

Rik Reinerink (1973)

Ik had er nog nooit van gehoord. Van Harbrinkhoek, de woonplaats van Rik. Het is een vlek iets ten Noord-Oosten van Almelo. Een gebied dat veel sterke renners heeft voortgebracht. Rik Reinerink is er ongetwijfeld één van, want hij heeft een aantal behoorlijke overwinningen op zijn naam gebracht. Een beer van een vent. Bijna twee meter lang en met zo’n agressief ogende kale kop boven een vriendelijk gezicht. Een paar maanden geleden werd hij gepresenteerd als een van de twee kopmannen van de Skil-Shimano-ploeg, samen met Aart Vierhouten. Aart heb ik in de voorjaarsklassiekers en semi-klassiekers regelmatig in het voorste gelid gezien, maar Rik niet. Een tweede plaats in de GP Herning in Denemarken was het enige dat ik in dit jaar van hem heb kunnen vinden. Wat is er met Rik aan de hand? Weet iemand dat?

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 20 mei 2006 22:00

Marco van der Hulst (1963)

Deze renner was als amateur een subtopper, maar goed genoeg om het bij de beroepsrenners te proberen. Dan moet je het treffen als je bij een ploeg komt. De ploegleiding moet je een kans willen geven en dat was bij Marco niet het geval. Roger Swerts, de ploegleider van de Skala-ploeg had niet veel fiducie in de Haarlemmer en Van der Hulst kwijnde weg. Daarna kwam hij bij de ADR-ploeg, waarin Greg LeMond een jaar daarvoor zijn wederopstanding had beleefd. Het werd een dramatisch jaar en Marco werd opgepikt door Albert Stofberg van de Spaanse ploeg Caja Rural. De twee lagen elkaar niet en wederom kwijnde Marco weg. Zijn vriend Jelle Nijdam deed een goed woordje voor hem bij Raas en zo kreeg Marco na vijf jaar in het profpeloton eindelijk een contract bij een goede ploeg. Buckler selecteerde hem echter niet voor het grote werk en met wat incidentele succesjes op zijn naam beëindigde hij in 1992 zijn carrière.

Geplaatst door Fred van Slogteren, 19 mei 2006 22:00

Niki Terpstra (1984)

Hij viert vandaag zijn verjaardag in de leiderstrui van Olympia’s Tour. Ik weet niet of hij in staat is die trui tot de laatste dag te behouden, maar alleen het feit dat hij al voor de derde dag leider is is een mooi eerbetoon aan een renner die zowel op de weg als op de baan goed uit de voeten kan. De afgelopen winter reed hij enkele zesdaagsen met de etappewinnaar van gisteren Wim Stroetinga als koppelgenoot en hij won op de baan in Sydney de puntenkoers als lid van de Nederlandse baanselectie van Peter Pieters. Op de weg won de regerend kampioen van Nederland achtervolging een etappe in de Tour de Normandie en in Olympia’s Tour is hij nu ook weer ijzersterk aanwezig. Gefeliciteerd met je successen Niki en natuurlijk ook met je 22e verjaardag. En zondag heeft ze het officieel bekendgemaakt: Erica is geen familie van je. (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 mei 2006 22:00

Miel Verstraete (1938)

In de Tour de l’Avenir van 1962 presteerde de Nederlandse landenploeg, bestaande uit acht renners, geweldig. Er werden etappes bij de vleet gewonnen en Jan Janssen, Jan Hugens en Henk Nijdam waren heel lang kandidaten voor de eindoverwinning. In Montpellier kreeg de ploeg bezoek van de Franse ploegleider Maurice De Muer, die een aantal Nederlanders op het oog had voor zijn jonge Pelforth-ploeg. Uiteindelijk tekenden twee van hen een contract. De ene was Jan Janssen en die heeft daar nooit spijt van gehad. De ander was de stoere Zeeuw Miel Verstraete. Die kreeg wel spijt, want het salaris was zo minimaal dat hij als getrouwd man zijn kosten niet kon dekken. Al na een jaar was hij wielrenner af. Jammer, want hij had zeker mogelijkheden. Een paar jaar geleden heb ik hem nog eens gesproken. Het ging toen niet goed met Miel. Hij was inmiddels een vuttende bouwvakker, maar zijn vrouw was net overleden en daar had hij het toen erg moeilijk mee. Hopelijk gaat het nu beter met hem en viert hij vandaag met een monter humeur zijn 68e verjaardag.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 mei 2006 22:00

« Vorige 1 2 3  ... 688 689 690 691 692 693 694 695 696 697 698  ... 701 702 703 Volgende »