“Af en toe is het leuk weer even te ruiken aan de hectiek van een aanstaande wedstrijd. Recent reed Olympia’s Tour door de Achterhoek en mocht ik aanschuiven. De prettige bijkomstigheid is dat je eindelijk eens op plekken komt waar je tot dan slechts langs reed. Ulft en zijn bijzondere DRU complex is daarvan een mooi voorbeeld. Wat minstens zo leuk is aan zo’n terugkeer in een bekend milieu zijn de mensen die je ontmoet. In een ver verleden liep je ze bijna wekelijks tegen het lijf. Toen als jongemannen onder elkaar, maar die omschrijving zou ik nu niet meer zo makkelijk gebruiken. Toch zijn erbij die amper veranderen. Sommige daarentegen ondergingen een ware metamorfose, daarbij het levendige bewijs vormend voor een ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 9 juni 2013 10:00

"Ik ken de man niet, maar Jos Koter is in het dagelijks leven internist. Wel met dien verstande; alleen als hij zijn witte jas aangeeft. Daarvoor en daarna is hij mens. Het dagblad Trouw vond hem kennelijk autoriteit genoeg voor een lange verhandeling over de Werdegang van een wielrenner die zijn dopingzonden opbiecht. Conclusie: een dopingzondaar verdient geen straf.  In de visie van Koter huist in ons allemaal een schizofreen. Jos is internist en duidelijk niet thuis in de psychiatrische ziektebeelden. In zijn ogen is een schizofreen nog iemand die zo van de ene persoonlijkheid in de andere kan stappen. Da’s makkelijk, want die ene persoonlijkheid is niet verantwoordelijk voor de daden van die andere. U kent dat wel: Doctor Jekyll and Mister Hyde. Feitelijk is het hele verhaal van Jos niet meer dan een ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 2 juni 2013 10:00

“Soms zijn er van die ontmoetingen waar de tijd in de loop der jaren een bijzondere dimensie aan toevoegt. Ik besloot tot het rijden van de Ronde van Wolder. Een idioot eind weg voor een criterium, maar de mooie herinnering aan Sweikhuizen was beklijfd, dus op naar Maastricht. Geen succes. Ergens halverwege hield het op. Ik had me al kunnen verbazen over een jonge Michel Jacobs. Hoewel ik de jongen nooit persoonlijk sprak, hing daaromheen vanaf het begin de geur van een anabool opgeblazen krachtpatser. Sjeng was zijn soigneur en het handelsmerk van deze vedettenmanipulator straalde donkerbruin van ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 26 mei 2013 10:00

“Af en toe zie ik hem nog wel eens, ouder geworden maar als je goed kijkt is hij feitelijk niets veranderd. Uit zijn ogen straalt nog die zelfde jongensachtige bescheidenheid, een bescheidenheid die hem lang dwars zat. Jaren trainde hij met ons mee. Hij was beduidend jonger en reed zich elke keer helemaal naar de filistijnen. Wie naast Joop Ribbers wilde blijven rijden, Joop in zijn gouden jaren, kon de lijkwagen zien rijden. Het leek of hij dat niet wilde weten want Godfried, we hebben het hier over Godfried Wopereis, reed net zo lang tot hij stierf als een zwaan in het Bolsjoy theater. Trainen werd uitputten. Met als gevolg dat wedstrijden in de weekenden meestal voortijdig eindigden. Eraf gereden en dan zagen we een ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 19 mei 2013 10:00

“Wanneer je wielerkenners, zeker de ouderen, vraagt wie bedoeld wordt met ‘het manneke met de dikke poten’ dan roept iedereen: Rik Van Looy. Inderdaad, rappe en lepe Rik had indrukwekkende dijen en ook de rest paste bij een explosieve renner. Lang geleden was Van Looy vedette en ook nu vallen sommige onmiddellijk in katzwijm als we praten over wat hij allemaal won. Rik kun je daarvan nauwelijks de schuld geven; hij glimlacht sereen en laat het zo. Je ziet hem niet of zelden op TV en over zijn bekentenis tegenover Jan Zomer, namelijk dat van dat pervetine tabletje standaard voor de koers, heb ik hem nooit horen praten. Die terughoudendheid past bij het verzoek aan Jan om het toch maar beter uit het interview te laten. Oude mannen en ijdelheid. Of moeten we dat ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 mei 2013 10:00

“Veel bezoekers van het slogblog komen uit de tijd dat een fiets een luxe artikel was. Het was ook de tijd dat je als kind hutten bouwde of enge dingen deed langs waterkanten. Fietsen leerde je stiekem door de fiets van je vader te ‘lenen’. Als een soort slangenmens kroop je onder de bovenbuis, plaatste een voet op het pedaal en weg was je. Alles hing schuin en al balancerend racete je door de straat. Regelmatig leverde dat een ontvelde knie op of, erger, een kapotte koplamp of scheur in de jasbeschermer. Het was de ontmaskering die zeer deed, maar voor ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 5 mei 2013 10:00

“Wie in de jaren zestig, zeventig van de vorige eeuw in West-Duitsland koerste, ontkwam niet aan Wilfried Trott. Hij werd twee keer Duits kampioen en tijdens Kuipers Olympische gouden race in München eindigde Wilfried als zesde net voor Francesco Moser. Verder grossierde hij in zeges behaald in de West-Duitse klassiekers. Geen kleine renner dus en zijn afgetrainde hoofd met daarin de dodelijke ernst die uit zijn ogen straalde, deed me telkens weer denken aan een soort van adelaarsblik. Filmers uit een vervlogen tijdperk deden een moord voor zo’n blik. Had hij toen geleefd zou hij zeker gecast zijn door ... 

Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 april 2013 10:00

“In een groepje trainen betekent soms ook lekke banden. Vaak sta je dan ergens op een tochtige plek te wachten tot de ongelukkige weer fietsgereed is. Daar valt op hoe handig de fietsmaat wel of juist niet is. Sommige zijn bijna kunstenaars. Dat uithalen van een wiel, het wisselen van een binnenbandje, het pompen en het weer monteren van dat wiel gaat met een snelheid die vrolijk maakt. Bij anderen ontaardt de pech in een treurig makende show van twee linkse handen. 
Zittend voor de buis en kijkend naar de pech onderweg in profland moet ik steeds vaker aan die treurige linkse handenshow denken. Het simpele wisselen van een voorwiel is ontaard in ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 21 april 2013 10:00

“Per vergissing schakelde ik in op het verkeerde net en hoorde Mart oreren: ‘Als je met hem naar de finish rijdt, rij je met een lege huls.’ Ik snapte die uitspraak niet, want het ging over Stijn Vandenbergh (foto). Ik zag een stijlvolle renner die in een prachtige tred strak op kop reed. Daarbij steeds de handen, ook op de keienstroken, onderin de beugel. Tot zo’n draak van een toeschouwer in het zicht van de camera’s zijn waanzin uitliet. Op Carrefour de l’Arbre leek het, hadden ze heel psychiatrisch gestoord België losgelaten. Eén van die idioten kraakte de illusies van Stijn. Kort daarna haakte ook ploegmakker Stybar af. Een fotograaf vond ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 14 april 2013 10:00

Ben the two of us
need look no
more

we both found what we were 
looking for

with a friend to call my own
I’ll never be alone

and you, my friend will see
you’ve got a friend in me
“Hoe schrijf je een verhaal over iemand waarvan je eigenlijk niets weet? Natuurlijk, gedurende vele jaren kwam ik hem bijna wekelijks tegen en herkenden we elkaar. Bewust gebruik ik het woord herkennen omdat van kennen nauwelijks sprake was. Wel waren de rollen altijd eenduidig; ik fietste en hij jureerde. Soms ook trad hij op als speaker, maar dat was vaak omdat ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 7 april 2013 10:00

« Vorige 1 2 3 4 5 5 6 6 7 7 Volgende »