"Vorig jaar tijdens de finaleavond van de Tour de Mariënvelde kwam ik hem tegen. Onmiddellijk herinnerde ik me de toen overenthousiaste vakantiekracht bij de Vredestein bandenfabriek. In de jaren zestig was Vredestein een grote werkgever in Doetinchem. Vanaf eind jaren vijftig huurden ze gastarbeiders in. Eerst Spanjaarden en Italianen keurig katholiek en van thuis gewend aan de hoge temperaturen die de vulkaniseerafdeling tot een hels oord maakte. Bij de locale vrouwen trokken ze aandacht. Hun Ciao bella’ klonk net even anders als het obligate Hé, lekker wief. Toen ze op raakten, haalden ze Turken. Eind jaren zestig was ik er ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 1 september 2013 10:00

“Het was tijdens de Ronde van Nederland in 1993. Als chauffeur van de UCI dopingcontroleur deelde ik drankjes uit aan de op hun beurt wachtende wielrenners die waren uitgekozen voor een plasje. Daar ontmoette ik Patrick Lefevere. Zijn pupil Fabio Baldato won een etappe en moest plassen. Lefevere oogde gehaast en ik besloot hem iets te vragen: ‘Ik begrijp dat jouw collega’s je als de intellectueel onder de ploegleiders aanmerken. Klopt dat?’ Voor een moment kruisten onze blikken en zag ik hoe hij zich even gestreeld als ongemakkelijk voelde. Daarna liet ik hem vertellen over Franco Ballerini en zijn tweede plaats in Parijs-Roubaix. Franco had al zijn adviezen in de wind geslagen. Voor sommige verlichte ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 25 augustus 2013 10:00

“Behalve voor het ostentatief gerookte sigaretje van Hans Teeuwen lijkt de belangstelling voor het programma Zomergasten gering. Toch kijk ik er al jaren naar. Daarbij regelmatig afhakend wanneer de gast of gastheer/vrouw de grens van verveling of irritatie te ver overschrijdt. Bij spraakwaterval Beatrice de Graaf (foto) zat ik het uit. Haar specialisme, internationaal terrorisme, herinnerde me aan een voorval. Het was ergens 1977 of 1978. In die vroege lentes vertrokken we vaak bij nacht en ontij richting West-Duitsland. In de Pruus starten de klassiekers zeer pril in de morgen. Zodra we via Aalten de grens bij Hemden passeerden, kreeg je een beeld van hoe institutionele angst zich manifesteerde. Midden jaren zeventig was de bondsrepubliek in de greep van de angst voor terrorisme. 
Douaniers waren uitgerust met machinepistolen en wantrouwend bekeken ze onze automobiel. Die lag vol met kunstig in elkaar gevlochten racemateriaal. Het zou zomaar een ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 18 augustus 2013 10:00

“De eerste bergmarmot schijnt op de Col de la Sarenne zijn kop al weer voorzichtig boven het maaiveld te hebben gestoken. Bij het dorpje Huez ruikt het nog onverminderd naar Hollandse pis. ‘Bij warm weer goed drinken’, was de boodschap van thuis. Ze gehoorzaamden massaal. Mijn naamgenoot Youp had het onlangs in de NRC over de Kankerberg. Zelf neig ik Alpe d’Huez steeds meer te zien als symbool voor het failliet van de Nederlandse geestelijke gezondheidszorg. De waanzin aanschouwend moest ik denken aan een ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 juli 2013 10:00

"Omdat nog niemand het er over had en het tijdens een fietsmidweek in het Sauerland ter sprake kwam, toch iets over Rob Harmeling en zijn optreden bij Mart. Een emotioneel baasje, die Rob. Nee, hij begreep niets van dat dopinggedoe en aan het eind van de uitzending bood hij Mart een miniatuurfietsje aan, beschilderd door zijn vader. Dezelfde vader die volgens Rob nooit iets zei, maar zijn zoon verweet te veel te praten. Ik ken de vader van Rob niet, maar over zijn ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 21 juli 2013 10:00

“De Tour en zijn schaduwen zet alles in het duister. Jammer van zo’n bericht over een onderzoek waaruit blijkt dat schreeuwende coaches/ploegleiders/trainers het tegendeel bereiken van wat ze willen. Langs voetbalvelden zijn ze onverminderd bezig; de lawaaimakende, zwaar gesticulerende ondersoort die meent een vol stadion te kunnen overschreeuwen. Bij bokswedstrijden hangen ze onder de touwen en blèren als een horde kleuters bij hun eerste schooldag met huilende moeders voor de ramen. Soms – vroeger meer dan nu is mijn idee en dat lijkt me een goede ontwikkeling – hangen ze als ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 14 juli 2013 10:00

Een paar jaar geleden bezocht ik in de nieuwe Amphion schouwburg te Doetinchem een optreden van Maarten van Roozendaal. Ik kende zijn liedjes al van een CD maar live, alleen achter een piano en op amper een armlengte van waar ik zat, overtuigde hij nog meer. Een aardige man ook nog. Hij genoot minstens zo van zijn optreden als zijn publiek. Hoewel hij er privé een destructieve vorm van leven op nahield (tabak en alcohol), schatte ik hem diep van binnen in als een geweldige optimist. Afgelopen januari zou hij weer optreden. Het geld van mijn kaartje werd echter teruggestort, de voorstelling afgelast, Maarten was ziek. Sinds afgelopen maandag is hij dood. Maar met liedjes als Trouw zijn en Red mij niet heeft Maarten van Roozendaal iets nagelaten dat ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 7 juli 2013 10:00

“Uitspraken in zaken rondom arbeidsconflicten zijn vaak tombola's.’ Een advocaat die ik eens raadpleegde, hield me dit voor. Toen ik het verdict in de zaak Rasmussen versus Rabobank las, leek me een vergelijking met zo’n balletje-balletje-belazerboel ergens in een straatje achteraf meer op zijn plaats. Voor wie erbij zat, beklijfde de indruk dat iedereen die daar zijn mond opendeed een neus had als Pinokkio. Nou is liegen en/of zwijgen in de wielersport bijna geïnstitutionaliseerd, maar er zijn grenzen. Tegenover een eerwaarde rechter in zwart met bef bedenk je je wel twee keer. Zou de sport geestelijk dan toch ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 juni 2013 10:00

“Je hoeft geen Freud te zijn om het te weten. Het is zelfs wetenschappelijk bewezen: Sommige ouders projecteren de eigen mislukkingen op hun kinderen en hopen/wensen/eisen dat zij wel bereiken wat hen door de vingers is geglipt. Dat kan op alle gebied. Ook in de sport. Die zoon (of dochter) moet klaargestoomd voor een profcarrière waarvoor papa of mama zelf te weinig talent had. Niet zelden leidt dat tot een dramatische teleurstelling. Niet zelden ook eindigen die kinderen, eenmaal volwassen, op de divan bij een volgeling van Freud, Jung of Frankl en proberen daar hun ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 23 juni 2013 10:00

"Supporters heb je in maten en soorten. Je hebt de vlaggen- en petjestypes en de meer stille, de ‘picknickmandjes’ varianten. Sommige lijken ervoor in de wieg gelegd. Afgelopen zaterdag was ik in ’s Heerenberg dat, samen met wielervereniging De Zwaluwen, een 2 daags wielerfeest organiseerde. ’s Heerenberg lijkt gemaakt voor de wielersport. Steeds weer de Zeddamseweg omhoog hakt erin. Ik herinner me Matthijs de Koning nog die dat heel goed kon. Ook staat Leontien van Moorsel in mijn geheugen gegrift. Herstellende van de waanzin die topsport heet, was haar anorexia uiterlijk helemaal omgeslagen naar de andere kant. In stilte heb ik haar moed bewonderd - ze werd op een ronde gezet. Ze nam het ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 juni 2013 10:00

« Vorige 1 2 3 4 5 5 6 6 7 7 Volgende »