“Deze jongen kan echt hard fietsen”. Voor zijn doen was mijn trainingsmakker Joop zeer resoluut. Dit keer bleek hij gelijk te hebben, want terugkijkend op de wielerloopbaan van Tristan Hoffman is die conclusie terecht. Omdat we op dezelfde datum jarig zijn, schreef ik hem gedurende een aantal jaren op die dag een brief. Natuurlijk met een felicitatie maar ook een bespiegeling van de mogelijkheden voor het komende seizoen. Toen hij in zijn eerste profseizoen in 1992 meteen Nederlands kampioen werd en heel Groenlo op zijn kop stond, sprak ik hem toe in een bomvolle tent. Mede namens mijn fietsmakkers bood ik hem een shirt aan, hetzelfde als waar wij in reden. Het idee was: ‘Mocht je nog eens zin hebben in ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 10 november 2013 10:00

Geen idee hoe het de gemiddelde lezer van de slogblog vergaat, maar de afgelopen week verdient een plaatsje in de geschiedenis. Ga maar na: de herfst blies 150 kilometer plus aan de kust, bomen vielen om en dakpannen dwarrelden als herfstblaadjes door de lucht. Op TV zagen we een parlementariër die werd weggestuurd en verbaasd was. Dat laatste was nog het meest opmerkelijke. Zijn clubje bij elkaar geraapt gajes had hem de rug toegekeerd. Kritiek is daar nu eenmaal voor den domme. Dankzij een ongemakkelijk groot deel van de Nederlandse bevolking kan de voorman van die club ongebreideld haat blijven zaaien. Heb ik altijd bedenkelijk gevonden. 
Een aantal jaren terug las ik in het kader van de Top2000 een verhaal voor op de radio. Het heette Kristallnaach naar een lied van de Keulse popgroep BAP. Daarin typeerde ik Geert als de Amadeus van de wanklank. Rondom hem vind je slechts zwijgende opportunisten. Historisch gezien een ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 3 november 2013 10:00

Hoewel het overbrugbare afstanden zijn, bracht de verhuizing naar Ruurlo andere trainingsgebieden in zicht. Vooral ’s winters. Na nog een jaartje wisselend linkshalf of linksbuiten in het sterrenteam van de FC Ruurlo te hebben gespeeld, trok opnieuw de fiets. De Lochemseberg werd verkend en je bleek prachtig te kunnen dwalen op het Grote Veld tussen Lochem en Vorden. Vanuit Ruurlo gezien was Montferland of de Kruisbergse bossen minder logisch dan het landelijk bekende motorcrosscircuit ’t Zand. Al snel ontdekte ik daar de sporen die alleen kenners weten thuis te brengen; de afdrukken van Clement Grifo’s. Dat profiel bestaat nog steeds. Toen reden alleen de echte specialisten op die banden. Je hoefde ze maar te volgen en je wist hoe het trainingscircuit van Albert ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 oktober 2013 10:00

Waar je tijdens een tochtje op de weg bepaalde dingen, door linkeballen of gewoon slim sturen, nog kan verhullen, daar is veldrijden genadeloos. Nergens anders en beter word je geconfronteerd met de werkelijkheid van afnemende wattages op basis van leeftijd en/of te weinig training. Mogen we hier Chris Horner aanmerken als de uitzondering die de regel bevestigt? Het is al weer een tijdje geleden dat ik me realiseerde dat meeblazen in de snelste groep tijdens een veldtoertocht langzamerhand te hoog gegrepen is. Leeftijdverschillen van dertig jaar begonnen ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 20 oktober 2013 10:00

Vanmiddag Parijs-Tours, daarna nog een paar afsluitingswedstijden en dan zit het wegseizoen 2013 er weer op. Gemakshalve tel ik de anomalie (er niet bij behorend. red) van die koers in China even niet mee. De weerzin van de meeste renners om daar in de smog te moeten koersen is bijna voelbaar. De jongens zijn moe en zoals Philippe Gilbert terecht opmerkte, lijkt het erop dat organisatoren van grote rondes elkaar vooral willen overtreffen in wielerwaanzin. Het is een doodlopende weg en bovendien contraproductief in het streven naar een schoon peloton. Hoe lang moeten we nog wachten op de ploegleider met kloten die zijn renners uit koers haalt. Dus in plaats van ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 13 oktober 2013 10:00

Nog één keer Florence en het wereldkampioenschap voor profs. Op één ronde na 270 km verveling, maar daar heeft Evert de Rooij al helder over gesproken. Of hij daarmee het wielervolk geapaiseerd heeft, blijft de vraag? Gisteren hoorde ik op tv een mevrouw zeggen dat ze ‘het zat was om de eikels uit het vuur te moeten pissen’. Iedereen begreep het, of deed alsof. Taal, je kunt er een boek vol over schrijven. Vloog uit de bocht en lag op zijn rug, stond snel weer overeind (foto), maar het duurde even voordat hij weer op de fiets zat, dus het gat met de eerste groep was onoverbrugbaar. Toch zat diezelfde Nibali in ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 6 oktober 2013 10:00

Terwijl de wielerminnende natie zich opmaakt voor een lange zit voor de flatscreen en de uit hun nek lullende deskundigen nu al weten dat ze nooit zullen worden aangesproken op hun onzin, speelt een recente ontmoeting door mijn hoofd. Ik had een nieuw crankstel nodig op mijn crossfiets. Op een of andere manier correspondeerde de schoonheid van het Tune crankstel niet met de functionaliteit. Het kraakte als een oude wagen. Zo’n crankstel demonteren en monteren is afhankelijk van goed gereedschap. Ik besloot het uit te besteden. Daarvoor val ik graag terug op mijn vaste adres. Met “Je redt je er wel mee,” nam ik afscheid nadat we eerst een kop ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 september 2013 10:00

Op een of andere manier heb ik altijd een zwak gehad voor helden als de Baron Von Münchhausen. De manier waarop ze fabuleren overstijgt met gemak alles van wat we afdoen als ordinair opscheppen. Dat is ook het klimaat waar prachtige metaforen ontstaan, zoals die van jezelf bij het nekvel pakken en uit het moeras trekken. Tijdens een ontmoeting met Wim Neeskens en het aanhoren van zijn verhalen gloort altijd even de herinnering aan de illustere baron. Ooit zat Wim bij mijn ouders op de bank (ergens diep in een doos moet daarvan nog een foto kunnen getuigen) en overlaadde hen met de lofzang over de wielerkwaliteiten van hun zoon. Naast hem zat ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 22 september 2013 10:00

“De uitroep ‘Het is maar sport,’ is vaak de dooddoener om vergelijkingen met dingen daarbuiten als onjuist of overtrokken te beschouwen. Was het maar waar! Bijna geen betere metafoor voor menselijk gedrag dan in de beleving van sport. Onbedoeld legt het dingen bloot; mooie en minder mooie. De verleiding is groot sport, louter en alleen als tijdverdrijf, uit te sluiten. Vergeet het. Zet een paar oude lullen op een racefiets voor een niets-om-het-lijf-tochtje en verbaas je over hoe het beest, de irritante klootzak of juist de aardige gozer in hen wakker wordt. Het is maar spel. Evolutionair gezien is spelen bittere noodzaak. Kijk naar jonge beesten en zie daarin de oefening om later te kunnen overleven. Wij mensen zijn amper anders. Ver voordat instituten als het ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 september 2013 10:00

“Bijna een jaar verder, een jaar waarin de wielersport tegen wil en dank de vuile was buiten hing. Coryfeeën, vedetten, grote namen, kortom bijna alles wat door de jaren heen de kritiekloze adoratie van wieleradepten aan hun kont had hangen, vielen door de mand. Vooral gênant was dat ze uitblonken in langdurig en ogenschijnlijk schaamteloos liegen over hun bedrog. Vele waren al niet meer als wielrenner actief. Wel traden ze regelmatig voor het voetlicht vanwege de begeleidende rol van bijvoorbeeld jonge renners. Achteraf waren ze een soort rolmodel voor de wielersport zoals ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 8 september 2013 10:00

« Vorige 1 2 3 4 5 5 6 6 7 7 Volgende »