Voor me ligt een brief. Hij is van 21 september vorig jaar en ik heb hem meerdere keren gelezen. Steeds opnieuw verschijnen daar beelden bij waarvan ik niet weet of ze kloppen met de werkelijkheid of dat het een kwestie is van wishful thinking. Ik praat u even bij. Een aantal jaren terug begon de journalist Coen Verbraak TV interviews te maken met mensen uit een bepaalde vakgroep. De serie bleek zeer succesvol en kreeg meerdere vervolgen. We zagen mensen uit de zakenwereld aan het woord, advocaten, trainers en politici. De serie begon met medici. Sommige van de geïnterviewden kende ik nog uit mijn tijd als ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 19 januari 2014 10:00

Soms hoor of lees je een verhaal dat in je hoofd blijft sluimeren. De reden daarvoor kan verschillend zijn; omdat het ontroert, inspireert of zelfs heel vrolijk maakt. Soms ook omdat het moordlust oproept. Nee, geen voorbeelden. Ik ga u niet lastig vallen met wie of wat ik in stilte zijn nek om zou willen draaien. Wel wil ik u deelgenoot maken van een andere emotie. Het gevoel dat je bekruipt wanneer je iets leest over een persoon waarbij zich tegelijkertijd een soort tragiek ontvouwt, nu pas zichtbaar terwijl die al lang onderhuids aanwezig was, omdat de persoon in kwestie zijn leven lang bezig was iets op te houden wat er feitelijk niet was. Dan ontkom ik niet aan een vorm van medelijden; en medelijden vind ik ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 januari 2014 10:00

"Heb je het gelezen?" vraagt de man naast me. In het dagelijks leven is hij opa van de dochter van Robert Gesink en daarnaast een talent in de cyclocross maar zijn late start in die sport leverde slechts een Nederlands kampioenschap bij de veteranen op. Hij refereerde aan het mooie interview dat de Gelderlander plaatste van Bram Tankink (foto). Inderdaad, ik had het gelezen. Vanaf dat moment rolden de meningen over tafel. In het clubhuis van de Zwaluwen was de oude garde het nieuwe jaar begonnen met een wilde veldrit over bekend terrein. Vijftig jaar geleden was het nauwelijks voor te stellen dat een flink contingent zestigers zo een ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 5 januari 2014 10:00

Ook op dit weblog wordt vaak gesproken over windstilte als het gaat om de wieleractiviteiten rond deze tijd van het jaar. Vreemd eigenlijk. Niemand zal het woord windstilte in zijn mond nemen als begin april in één week Vlaanderen, Gent-Wevelgem en Parijs-Roubaix (oude situatie) op het programma staan. Zo’n week beleeft de cyclocrosswereld rond Kerst en Oud en Nieuw met daarin twee wereldbekerwedstrijden. Vorige zondag voerde men slag op de Citadel van Namen en tweede kerstdag was het feest in Heusden-Zolder. Daartussen worden er nog een aantal meer verreden. In Nederland krijgt dat amper aandacht; wij moeten het doen met ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 december 2013 10:00

Afgelopen weken werd er op de slogblog iets rechtgezet over Arie Hassink, hij ontbrak in de lijst van jarigen. Laten we eerlijk zijn: er zijn niet veel renners die vanaf hun aspirantentijd tot en met de amateurwereld zo excelleerden als Arie. Het verhaal van waarom hij nooit prof is geworden, is eerder verteld. Daar hoef ik dus niet stil te staan. Goed om te weten is dat je Arie overal kon vinden, dus ook op de baan en in het veld. In die laatste hoedanigheid kom ik hem ’s winters regelmatig tegen in weer zo’n mooie veldtoertocht in de Achterhoekse dreven. Vorig jaar vertelde hij: “Ik heb voor mijn ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 22 december 2013 10:00

Soms word ik moe van voormalige sporters die maar eindeloos blijven jammeren over hoe goed hun prestaties toen wel niet waren en welke pech ze weerhield van nog meer. Uiteraard spelen journalisten, TV-presentatoren vaak een bedenkelijke rol in dit zich herhalende treurspel. Daarom is Ard Schenk zo’n verademing. Aan tafel zie je een wijs man. Als persoonlijke klasse een gezicht zou hebben, lijkt dat op hem. Al vroeg realiseerde hij zich dat het leven niet ophoudt bij sport alleen. Daarna begint het vaak pas echt. Om dat te leren ontdekken, verzilverde hij zijn gouden medailles. Geen enkele spijt, want hij weet dat ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 december 2013 10:00

Ooit schreef ik dat het gevaar van een reünie vooral schuilt in het verwachtingspatroon dat je erbij koestert. Toen ik nabij Utrecht de afslag nam richting de Uithof en de contouren opdoemden van het UMC waren er plotseling andere herinneringen. Keurig in het pak zag ik me weer op zoek gaan naar dokters op allerlei poli’s en afdelingen. Maar dit keer voerde mijn rit een paar straten verder. Richting één van die glazen kolossen waarin hogere wetenschap wordt onderricht en nu ook een boekpresentatie zou plaatsvinden. Ik zou er oude bekenden tegenkomen, want dat ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 8 december 2013 10:00

Ik lees graag interviews. Net zo graag kijk ik naar een scherpe journalist die aan een interessant persoon precies de goede vragen stelt. Om die reden verheug ik mij bijvoorbeeld op weer een nieuwe serie van Coen Verbraak. Of het nu artsen zijn, ondernemers of anderen; hij weet zaken boven tafel te krijgen, zelfs als de geïnterviewde zich had voorgenomen daarover niet te willen praten. En zo hoort het ook. Niets irritanter dan een interviewer die zijn agenda niet zelf bepaalt en dat overlaat aan de godheid tegenover hem. Helaas blijkt de sportjournalistiek vaak stiefmoederlijk bedeeld met de juiste vragenstellers. Daarbij komt dat de meeste sporters in een ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 1 december 2013 10:00

Herinneren is net als filosoferen een leuke bezigheid. Zeker op de fiets rollen als vanzelf de gedachten. De omgeving waarin je rijdt bepalen onbewust mede de richting daarvan. Zo peddelde ik over paden die ik sinds mijn vroegste jeugd ken. Ik heb het over de Kruisbergse bossen, een plek waar ik feitelijk nu nog slechts winters af en toe kom. Nu maak ik bijna standaard de entree van de andere kant. Dus vanuit Hummelo duik ik erin en schamp vervolgens langs Langerak richting Doetinchem. Zomaar ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 24 november 2013 10:00

Het is stil in wielerland. Dus daarom even een kijkje buiten de deur naar bijvoorbeeld het feit dat een derde van de Nederlandse bevolking lijdt aan een chronische ziekte. Dat ziekte zo massaal onderdeel uitmaakt van onze leefomgeving, is wellicht ook de verklaring voor het geringe rumoer rond de ontmaskering van onze nationale oranje volkshelden. In 1974 en 1978 huppelden ze gedrogeerd over de groene mat. Toen al chronisch ziek. Desondanks massaal toegejuicht door een net zo ziek vol stadion. Nu staat het gedrukt en de KNVB bonzen zwijgen als het graf. De medische staf van toen kan ook rustig blijven slapen. Geen journalist zal ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 november 2013 10:00

« Vorige 1 2 3 4 5 5 6 6 7 7 Volgende »