Dankzij het verslag van Fred over zijn fysieke malheur tijdens het hondjewandelen, kregen we ook een beeld hoe dingen soms zo maar fout gaan in de medische hulpverlening. Brengen ze je naar de eerste hulp en lig je een tijdje half versufd van de pijn plat op een brancard. Elke verpleegkundige weet dat direct opstaan uiterst risicovol is. Toch laten ze iemand van halverwege de zeventig overeind komen. Dan slaat hij tegen de grond en begint het gedoe van voren af aan. Uiteindelijk wordt hij naar huis gestuurd met een overdaad aan pillen, maar zonder instructies hoe te handelen. Bepaald irritant zijn de losse flodders van artsen over het hoofd van de patiënt; wel ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 1 juni 2014 10:00

In een korte tijd manifesteerden een aantal oud-renners en andere wielrenbetrokkenen zich als vooral slachtoffer van het métier. Eerst Lance Armstrong, die zich afvroeg waarom hij alleen moest boeten, terwijl een heel peloton toch ook gebruikte. In zijn kielzog kwam Johan Bruyneel met een variant op zijn huilverhaal. Als klap op de vuurpijl beklaagde oud UCI-preses Patrick Mc Quaid zich over het onrecht niet herkozen te zijn als voorzitter. De affaire Lance was hem toch niet te aan rekenen! Nee, daarvoor moest je bij good old Hein Verbruggen zijn. Rare redeneringen. Alleen omdat er meer waren die de zaak belazerden en vrijuit gingen met hooguit een zwart randje om ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 4 mei 2014 10:00

Ik ben er nog niet uit. Was het de verpletterende schoonheid van Parijs-Roubaix of lag de oorzaak in de contemplatie die voorafgaat aan Pasen, maar het was stil op het slogblog. Waar normaal elke wind of andere eruptie van ware wielerkennis onmiddellijk van ‘oude-jongens-krentenbrood-commentaar' wordt voorzien, heerste nu stilte. Ondertussen zagen we ze door het stof gaan, de mannen van staal, op sommige plekken omzoomd door de onvermijdelijke zotheid die het mensdom zo kenmerkt. Of is zotheid teveel eufemisme en is domheid een beter woord? Yvonne Kroonenburg meende die te hebben gezien in ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 20 april 2014 10:00

Nee, geen woord over Milaan-San Remo de in mijn ogen overschatte wielerwedstrijd aan de bloemenrivièra, ook geen syllabe over de zoveelste schreeuw om aandacht van onze eigen Amadeus van de wanklank. Wel een opmerking over het op non-actief zetten van de renner Sergio Henao (foto) bij Sky. Daaruit blijkt een verandering van vooral het begeleidende circuit in onze sport. Mogen we blij mee zijn. Natuurlijk horen lafaards, die menen onder pseudoniem impliciete bedreigingen te kunnen uiten, onmiddellijk te worden verwijderd. Nee, dit keer slechts ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 23 maart 2014 10:00

“Wij bewandelden de dunne lijn tussen dood van de fiets vallen en winnen.” Deze interessante uitspraak is te vinden in een nieuw boek over Lance Armstrong en zijn hofhouding. Juliet Macur schreef het. Van Lance zelf hoorden we een goed jaar geleden dat hij pas in 1995 of 1996 besloot om structureel aan de doping te gaan, dus Epo, testosteron en al die andere shit. Zelfs in zijn openheid en publieke tranen blijkt Lance een leugenaar. Nu blijkt dat hij al in 1992 grootgebruiker was. 
Tijdens de Olympische spelen in Barcelona en meteen daarna bij Motorola hing Lance bijvoorbeeld al standaard aan infusen vol farmaceutische wonderen. Speciaal daarvoor liet hij bij Motorola ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 9 maart 2014 10:00

Voor wie tussen het wintersportgeweld graag zoekt naar afwisseling op TV beleeft moeilijke tijden. Vooral NOS Studio Sport schat ons geduld in als schier oneindig. Nou kan ik leven met de onvermijdelijke beelden van rake klappen op het ijs, pirouettes in de lucht met schaatsen of ski’s aan je voeten en de sleetjes van een snelle baan, maar dat eindeloze gezever erover. En dan die speculaties over nog meer goud, vermeende strategieën of gemiste kansen! Het meest stuitend is misschien nog wel die man die op het ijs staat en dan een eerste reactie van de ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 23 februari 2014 10:00

Binnenkort gaat het Nederlandse wegseizoen wielrennen weer van start. Al jaren is de Ster van Zwolle het beginpunt. Zo uit mijn hoofd denk ik dan aan ruim honderdzestig kilometer vlakke weg die begint in Zwolle. Daarna volgt een zuidelijke duik richting Wijhe om via Raalte en Ommen opnieuw naar Zwolle te gaan. Daarna de tweede omloop die leidt door de krochten van het land der preciezen om schampend langs de bevindelijke randen van de polder weer terug in Zwolle te eindigen. Voortdurend op de kant en altijd koud. Zo herinner ik mij die eerste en enige kennismaking. Naast de veelheid aan valpartijen natuurlijk, vooral tijdens dat eerste stuk. Eén keer deed ik mee en was meteen genezen. Voordat we Wijhe bereikten, was ik al ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 februari 2014 10:00

Schuimend op internet kwam ik een naam tegen die me in één klap deed belanden in Doetinchem. Het was 1967, zomer en dinsdagochtend. Zonder enig plan liep ik over de lapjesmarkt waar allerlei standwerkers hun waar aan de man brachten. Achteraf gezien waren ze de ware reden dat ik op die markt was. Meteen vooraan links, tegenover het oude badhuis, was het al raak. Een man verkocht er bananen. En hoe! Hoog op de geopende klep van zijn vrachtwagen overzag hij het volk en sprak hen toe. Als jong jochie nog, zag ik die film en steeds bij die bananen herkende ik een ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 9 februari 2014 10:00

Het zou een beetje vreemd zijn niets te schrijven over de schoonheid van de cyclocross met een wereldkampioenschap dit weekend. En dan ook nog in eigen land. Ik las iets en zag beelden over de voorbereiding van de organisatie. Verbazingwekkend is de veelheid aan eet- en drankgelegenheden die daar geboden wordt. Kennelijk kan het niet anders. Je bent geneigd een variant te bedenken op de perfecte waarneming van Bertold Brecht: Erst das Fressen und dann erst kommt die Moral. Voor een groot aantal bezoekers in Hoogerheide geldt dit weekend: Eerst ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 2 februari 2014 10:00

Wanneer je een mening geeft over een boek, kan het geen kwaad eens een blik in je eigen boekenkast te werpen. Bij mij is het een allegaartje. Wat opvalt is dat er van niemand een compleet oeuvre te vinden is. Nou weet ik van mezelf dat ik geen talent heb voor personenadoratie en daarom ook nauwelijks gesigneerde exemplaren. Het noemen van namen neigt al gauw naar ongegeneerd pronken met belezenheid. Voor één man maak ik een uitzondering, Willem Wilmink. Ik ben niet zo’n gedichtenmens maar die van hem zijn prachtig. Zelfs als lied blijven ze overeind, misschien nog ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 26 januari 2014 10:00

« Vorige 1 2 3 4 5 5 6 6 7 7 Volgende »