ad ad ad ad
Deel 3 is uit

“Neoprof en voor het eerst in een kopgroep tussen de grote jongens. Om me heen kijkend zag ik geen renner die ik van naam kende. Ja, die bleke, oude coureur met doorleefd gelaat in BIC tenue kwam me wel bekend voor. Maar wie kon het zijn? Terwijl ons groepje door de homogene samenwerking flink terrein won, bleef het maar door mijn kop spoken wie die vent moest zijn. Vragen staat zo raar, dus dat deed ik niet. Maar ineens wist ik het, ja natuurlijk dat is Jean Graczyk (foto), dat ik hem niet meteen had herkend. De verhalen die ik over deze prijsvechter had gehoord waren niet altijd even fraai en het slechte blijft altijd het langste hangen. Zoals ook over zijn vermeend dopinggebruik. Dat moest wel waar zijn, kijk maar eens naar die ingevallen wangen en die diepe groeven in zijn gezicht! Hij moest al tegen de veertig zijn en dan nog professional. Natuurlijk verslaafd aan het metier met alles wat erop en aan zit. Zo marcheerden we een tijdje door, terwijl de ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 14 maart 2010 12:00

Dat er in Belgische kermiskoersen wel eens wat gesjoemeld wordt, is alom bekend, maar soms maakt men het wel heel bont, zoals in deze herinnering. Kilometers voor de startplaats in Roeselare werd onze auto aangehouden door lui die ons een pak franken beloofden als mede door ons toedoen de twee plaatselijke favorieten, waaronder Patrick Sercu, niet bij de eersten zouden eindigen. We waren overrompeld en wisten eigenlijk niet goed wat we er mee aan moesten. Geld wilden we wel verdienen, daar kwamen we immers voor, maar dit ging ons toch te ver. Diep in Oost-Vlaanderen, werden soms weddenschappen op de koers afgesloten en zo overkwam het mij eens in een kopgroep te zitten met Bart Zoet  en twee Belgische renners, waarvan ik me de namen niet meer herinner. Al heel snel liep onze voorsprong op en waande elk van ons zich al tot mogelijke winnaar. Ik had natuurlijk moeten en ook kunnen weten dat ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 7 maart 2010 12:00

“Met het nationale rood, wit en blauw om de schouders was het in 1966 in Nederland niet mogelijk om zonder stress te koersen. Om enigszins in de luwte toch aan de nodige wedstrijdkilometers te komen, gingen we naar België. Voor mijn metgezel Henk Vogels (foto: archief Wim van Eyle) was het de eerste koers na een lange revalidatie van een zwaar rugletsel, opgelopen door een val in de Ronde van Drenthe, veroorzaakt door een plotseling remmende jurywagen die hij niet meer had kunnen ontwijken. Ruim voor de aanvang van de wedstrijd stonden we, tegen een geparkeerde auto hangend, te praten met ons bekende Belgische wielerliefhebbers. Een forsgebouwde man met een BWB embleem op zijn jas kwam haastig aangelopen en snauwde ons toe dat die auto rap verwijderd diende te worden. “Nou, wat houdt u tegen mijnheer!”, vroeg Henk spottend. De slechtgehumeurde man zag al snel in dat de wagen niet aan ons toebehoorde en in zichzelf mompelend maakte hij ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 28 februari 2010 12:00

Wout & William

door Jan van der Horst

In 1967 waagde op 33-jarige leeftijd een renner uit ‘De Glazen stad’ de stap naar de beroepswielrenners. Geen hoogvlieger die Wout van den Berg uit de streek onder Den Haag, waar ook Leo Duyndam en later Leo en Teun van Vliet vandaan kwamen. Voor deze middelmatige coureur stonden de ploegen natuurlijk niet in de rij. Het deerde de vrolijke Wout niet, als hij maar met zijn trainingsmaat Leo Duyndam tussen de vedetten kon koersen.
Iedereen in het Westland kent hem als de man in het zwart. Tot zijn 51e had de voormalige tomatenkweker een proflicentie, maar zijn uitslagen zijn op één hand te tellen. Een 10e plaats in de Nationale Sluitingsprijs Putte-Kapellen was zijn hoogtepunt. Een droge snee brood, zou je denken. Wout lachte maar een beetje als wij naar zijn inkomstenbron hengelden, om vervolgens met een flinke dot gas op het pedaal van zijn BMW ons in ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 21 februari 2010 12:00

« Vorige 1 1 2 2 3 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13