ad ad ad ad
Deel 3 is uit

“Op 17 juli 1938, vandaag dus 68 jaar geleden, won de oudste van de gebroeders Van Schendel de tiende etappe van Perpignan naar Narbonne. Het was maar een kort ritje van 63 kilometer in de ochtenduren en ’s middags was er nog een rit. Ook daarin eindigde Antoon van Schendel kort, zodat hij winnaar werd van het klassement over de beide delen en zijn eindtijd en van alle anderen werd in het algemeen klassement verwerkt. Zo werd dat in die tijd gedaan.
In 1971 debuteerde Jan Krekels (foto Cor Vos) in de Tour en op 17 juli werd hij winnaar van de negentiende etappe van Blois naar Versailles. Krekels was een goede renner met een sterk eindschot en hij had al diverse ereplaatsen bereikt. Hij had een dag eerder al moeten winnen toen hij als lid van een tienmanskopgroep een paardenbaan opdraaide, waar hij een piste had verwacht. Hij was even in verwarring en dat was genoeg om te verliezen. De winnaar was Jean-Pierre Danguillaume. Een dag later was er geen verwarring bij Krekels en voluit spurtend won hij nu de sprint van een elfmanskopgroep net voor … juist ja, Danguillaume.
Op 17 juli 1978 won ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 juli 2006 10:00

"Ik heb tot mijn spijt Wim van Est nooit persoonlijk ontmoet. In 2001 was dat bijna gebeurd, maar dat is op het laatste moment niet doorgegaan. Wim van Est was een legende, een Tourlegende, en dat werd hij op 17 juli 1951 toen hij in het ravijn van de Col d’Aubisque viel. Die dag is de dag ervoor, toen hij als eerste Nederlander de gele trui veroverde, gaan overschaduwen. Een legendarisch verhaal dat onder meer uitgebreid is beschreven in het boekje ‘Wim van Est, zijn hart stond stil’. De rit waarin hij de gele trui pakte was de twaalfde etappe van Agen naar Dax en Van Est – een aanvaller pur sang – stond bij de start veertiende in het algemeen klassement. Er ontstond een kopgroep van tien man en die realiseerde een voorsprong van meer dan twintig minuten. Als best geplaatste in het klassement kwam Wimme heel dicht bij de leiderstrui, maar de bonificatie die hij op de sintelbaan van Dax opstreek gaf de doorslag. Hij won voor Louis Caput, Jacques Marinelli en ploeggenoot Gerrit Voorting. Na het finishen van het peloton werd IJzeren Willem in het geel gehesen en de gevolgen van dat feit zijn met geen pen te beschrijven. Nederland stond sportief op de wereldkaart en voor het eerst was er in ons land sprake van Tourkoorts. Het is al weer heel wat jaren geleden dat een Nederlander de gele trui droeg, maar de Tourkoorts is gelukkig altijd gebleven, al was het in mindere tijden wel eens een waakvlammetje.
De hierboven beschreven dag heeft ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 juli 2006 10:15

“Als in de Tour de stad Bordeaux wordt aangedaan komt altijd weer het verhaal van de Nederlandse stad, omdat een Nederlandse renner daar zo vaak gewonnen heeft. Onzin, want er heeft misschien wel twee keer zo vaak een Belg gewonnen. Maar het is toch een hele reeks die in de loop der jaren is opgebouwd. De laatste was enkele jaren geleden Servais Knaven, maar de allereerste was de Eindhovenaar Hans Dekkers. Dat was op 15 juli 1952. De vrijbuiters van Kees Pellenaars kenden maar één werkwoord: AANVALLEN!!! Was er een ontsnapping, dan ging er altijd een mannetje mee. In de negentiende etappe van Pau naar Bordeaux zelfs twee. De sierlijke Haarlemse stilist Gerrit Voorting en de eerdergenoemde Hansje Dekkers in de roodwitblauwe trui van Nederlands kampioen. Helemaal geen renner voor de Tour en we hadden tot dat moment nog weinig van hem gezien, hoewel hij voor zijn doen redelijk over de bergen was gekomen. Maar in de laatste Tourweek kreeg hij de geest. Het peloton – moegestreden – maakte er een lange wandeletappe van en tegen het einde probeerde Dekkers het eens. Hij sloeg een flink gaatje, dat alleen door de Franse regionaal Pierre Pardoen werd overbrugd. Uiteraard ging een Nederlander ter bewaking in zijn wiel mee. Tegen die Hollandse overmacht had de Fransman geen schijn van kans en in het zicht van de wielerbaan in Bordeaux liet Voorting het beslissende gaatje vallen en Dekkers maakte het vakkundig af. Enkele tientallen seconden later pakte Voorting de tweede plaats.
We moesten vervolgens 36 jaar wachten voor er ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 juli 2006 10:00

"Het is van vandaag Quatorze Juillet de belangrijkste Franse feestdag. De Fransen gedenken hun revolutie en dat is zo inspirerend voor het volk dat hun renners die dag altijd iets meer kunnen. Quatorze Juillet is in 1936 voor Nederland ook een soort ommekeer geweest, die we vandaag gedenken omdat het precies zeventig jaar geleden is dat een Nederlandse coureur voor het eerst een etappe won in de Tour de France. Dat was Theofiel Middelkamp en het was de zevende rit over 224 km van Aix les Bains naar Grenoble. Nederland kreeg dat jaar voor het eerst een startbewijs voor een viermansformatie en die bestond uit de in Frankrijk wonende broers Albert en Antoon van Schendel, de piepjonge Brabander Albert Gijzen en Middelkamp. Het verhaal is bekend. Fiel was nog maar 22 jaar en de zoon van een haringventer had nog nooit een berg gezien, laat staan er een beklommen. Nou was Middelkamp geen uitgesproken klimmer, maar wel iemand die voor de duvel niet bang was en in het dalen enorme risico’s nam. Op de top van de Galibier had hij ruim 12 minuten achterstand op een kopgroep en op de Lautaret was dat een minuutje minder. Toen volgde een afdaling van 75 kilometer en daarin is hij zo tekeer gegaan dat hij zijn achterstand in het zicht van de finish volledig had goedgemaakt. Fieleke was rap en hij versloeg al zijn concurrenten en de eerste Nederlandse ritoverwinning was een feit.
Pas veertig jaar later was het ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 14 juli 2006 10:00

“Het eerste succes dat een landgenoot op 13 juli behaalde was in 1955. En die landgenoot heeft nooit in Nederland gewoond, want Jos Hinsen is geboren in het Belgische Rijckevorsel waar hij altijd is blijven wonen. Het was de zevende etappe van Zürich naar Thonon les Bains en Hinsen maakte deel uit van een kopgroep van negen man. Ook Wim van Est was erbij en die zou die dag de gele trui veroveren. Hinsen pakte de rit, nadat de volslagen onbekende Nederbelg in de sprint verrassend de Italiaan Alessandro Fantini en de Fransman Louis Caput had geklopt.
Precies tien jaar later was de Leidse notariszoon Gerben Karstens primus aan het eind van de eenentwintigste rit van Auxerre naar Versailles. Het was het debuutjaar van De Karst en hij zegevierde na een solo van twintig kilometer. Triomfantelijk en dramatisch tegelijk was de zege die Jan Janssen op 13 juli 1967 behaalde in de dertiende etappe van Marseille naar Carpentras. Het was natuurlijk een fantastische prestatie van Jan om die rit met de Mont Ventoux in het parcours te pakken, maar de overwinning werd ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 13 juli 2006 10:00

“Vandaag, 68 jaar geleden zegevierde de toen 24-jarige Theo Middelkamp in de zevende etappe van Bayonne naar Pau en toevallig gaat de rit van de Tour van vandaag ook weer naar Pau. Maar dat is niet zo bijzonder want het Pyreneeënstadje is bijna elk jaar etappeplaats. Het was Middelkamp’s tweede etappeoverwinning in de Tour, want in zijn debuutjaar 1936 had hij al eens een rit gewonnen. Een bergrit nota bene over de Galibier. Zijn zege in 1938 was minder spectaculair. De strijdlust van de Zeeuw had veel te maken met de overwinning die zijn grote rivaal Gerrit Schulte enkele dagen daarvoor behaalde. Dat kon Fieleke niet op zich laten zitten en hij ging die dag op avontuur in een korte rit van 115 kilometer. In de sprint klopte hij de Duitser Heinz Wengler en de Belg Ward Vissers. Met zijn zege kreeg Nederland een definitief startbewijs voor de ronde, omdat de deelname van de Nederlanders tot dag slechts een soort proef was.
Pas 28 jaar later op 12 juli 1966 was ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 juli 2006 10:00

”Het is vandaag 11 juli en op die datum zijn in het verleden zes`landgenoten succesvol geweest. De eerste Nederlander die op deze datum zijn voorwiel als eerste over de meet drukte was de legendarische Wim van Est. Dat was in 1954 in de vierde etappe van Rouen naar Caen, de stad die de karavaan vorige week nog aandeed. Hij won met vier minuten voorsprong na een indrukwekkende solo. Pas zestien jaar later was het zijn buurjongen Rini Wagtmans, die in de laatste jaren van zijn leven zo belangrijk voor hem was, die in de vijftiende etappe van Carpentras naar Montpellier de zege greep. De Bles stond ... vierde in de rangschikking, maar hij slaagde er in om een kilometer voor de finish weg te muizen en de etappe te winnen. In 1977 won Fedor den Hertog de tiende etappe van Bagnoles de l'Orne naar Rouen. In de Nederlandse kampioenstrui deed hij dat op een Fedoriaanse manier. 21 kilometer voor de finish ging hij er alleen vandoor en hij reed onbedreigd naar Rouen. Helaas hebben we dit soort kunststukjes – waar hij als amateur wereldberoemd om was – als ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 juli 2006 10:00

“Vandaag is het een rustdag in de Tour de France van 2006. In het verleden is er echter meestal op deze datum gekoerst en vijf maal was een landgenoot succesvol. Zoals in 1953 het topjaar van de ploeg Pellenaars die dat jaar winnaar werd van het ploegenklassement. Een jaar eerder had de lange Limburger Jan Nolten op een fantastische wijze gedebuteerd. Hij won niet alleen solo een bergrit eindigend in Monte Carlo, maar op de flanken van de Puy de Dôme reed hij alle groten van die tijd uit zijn wiel. Alleen een Coppi in topvorm was nog in staat hem te achterhalen en op ervaring te kloppen. Er werd in 1953 dan ook veel van Jan verwacht. Hij startte als kopman met het consigne zich rustig te houden tot de karavaan in de bergen zou zijn gearriveerd. Maar Nolten was moeilijk te ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 10 juli 2006 10:00

“Vandaag 31 jaar geleden won Joop Zoetemelk de elfde etappe van Pau naar Saint Lary Soulan. Vijf jaar later was Jopie weer ritwinnaar en wel in de elfde etappe, een tijdrit van Damazan naar La Plume. Een historische overwinning want hij versloeg Bernard Hinault en dat was de inleiding voor zijn Touroverwinning. In het boek JOOP zegt hij daar zelf over: ‘Ik won de tijdrit naar La Plume met twee minuten voor op Hinault. Dat was niet normaal, dat Hinault twee minuten op Zoetemelk moest inleveren. Er was wat aan de hand. Mijn tijd was normaal. Ik was op mijn plek, maar Hinault was niet op zijn plek. De volgende avond is hij uit de Tour gestapt. Ik denk dat hij zo veel last had van die knie en gedacht heeft: morgen beginnen de Pyreneeën dan moet ik misschien onderweg afstappen. Dat vond-ie niks, met al die camera’s erbij. Dat kan ik ook wel begrijpen.’
In 1983 won ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 9 juli 2006 10:00

“Op de datum van vandaag in 1954 startte de Tour voor het eerst buiten Frankrijk en wel in ons eigen Amsterdam. Over deze dag verscheen in 2004 – een halve eeuw later – een leuk boekje waarin diverse auteurs hun herinnering aan die dag op papier hebben gezet. De eerste dagwinnaar was Woutje Wagtmans, die de snelste en de slimste was aan het eind van de rit Amsterdam-Brasschaat. In de omgeving van Rotterdam ontstond een kopgroep van twintig man met de Nederlanders Van Est, Wagtmans en Voorting. In de eindspurt leken ze kansloos, want de weg was te smal om je naar voren te kunnen wurmen, aldus Wagtmans na afloop. Toen zag hij naast de weg een fietspad. Hij wipte erop en zette vol aan. Toen hij de groep voorbij was die helemaal geen erg in hem had, wipte hij weer op de weg en won met grote voorsprong de etappe en de gele trui. Het lijkt mij onreglementair, maar ik heb nooit iets gelezen over een protest. Nederland stond die avond in ieder geval op zijn kop.

Het duurde 26 jaar voor er op die ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 8 juli 2006 10:00

« Vorige 1 2 3 ... 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 Volgende »