ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Slogblog



Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
DE ROECK, Bart (1984, BelgiŽ)
GAYANT, Martial (1962, Frankrijk)
JONG, Jan de (1944, Nederland)
MEER, Johan van der (1954, Nederland)
NEIRYNCKX, Kevin (1982, BelgiŽ)
VAN WIJNENDAELE, Karel (1882, † 20.12.1961, BelgiŽ)
ZIJDEN, Corine van der (1995, Nederland)
K‹NG, Stefan (1993, Zwitserland)
BUYSMAN, Nina (1997, Nederland)
KOOIJ, Bas van der (1995, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
VIEJO, Josť-Luis (1949, † 16.11.2014, Spanje)
Door Fred van Slogteren, 16 november 2017 0:00

In de jaren toen Theo Bos nog een pure baansprinter was, werd altijd vermeld dat hij de opvolger was van grote sprintkanonnen uit het verleden als Piet Moeskops, Arie van Vliet en Jan Derksen.

Ik ga dat natuurlijk niet ontkennen, maar het is één naam te weinig. Die van Leijn Loeveseijn hoort er ook bij. Ik begrijp wel waarom, want de drie uit een ver verleden zijn meervoudig wereldkampioen geweest.

Moeskops vijf keer, Van Vliet vier keer en Derksen drie keer. Daar steekt die ene wereldtitel van Leijntje toch wat schril bij af. Wat niet wil zeggen dat hij die ene wereldtitel in 1971 cadeau heeft gekregen.

Hij had in zijn tijd te maken met topspinters als Gordon Johnson, Sante Gaiardoni, Robert Van Lancker, Giordani Turrini en nog een handvol van die flitsers die sneller reden dan hun schaduw.

Leijn Loeveseijn uit Amsterdam was ze allemaal de baas op die augustusdag in 1971 in het Italiaanse Varese. Daarom was Theo Bos niet alleen de opvolger van de grote drie uit de Nederlandse sprintgeschiedenis, maar ook van Loeveseijn.

Derksen en Van Vliet speelden wel een rol in het tot stand komen van die titel. Derksen was in 1971 bondscoach van de baanrenners en Van Vliet de chef d’équipe van de hele Nederlandse afvaardiging.

Toen Leijn de halve finale had bereikt, bepaalde de jury dat hij het tegen Turrini moest opnemen en hij en Derksen waren van mening dat het niet helemaal volgens de regels was gegaan. In het nadeel van Leijn, want de Italiaan was de belangrijkste favoriet voor de wereldtitel.

Verontwaardigd gingen de twee naar Van Vliet met het verzoek een protest in te dienen. Van Vliet zat op dat moment met een paar andere leden van de Nederlandse ploeg te kaarten. Zonder zijn ogen van het spel af te houden, hoorde de Woerdenaar het verzoek aan.

Toen ze uitgesproken waren trok Van Vliet eens flink aan zijn sigaar, legde de winnende kaart op tafel en sprak de legendarische woorden: “Jongen, als je wereldkampioen wil worden, moet je ze allemaal kunnen hebben”
... Lees meer
Door Henk Theuns, 15 november 2017 12:00

Brett Lancaster is een niet zo bekende Australiër die toch twee wereldtitels op zijn naam heeft staan en een olympische gouden plak in zijn kluis heeft liggen. Althans dat veronderstel ik, want ik heb begrepen dat de meeste eigenaren van olympische medailles daar zeer voorzichtig mee omgaan.

Niet allemaal natuurlijk, want ik hoorde eens van Gerrit Voorting, dat die zijn zilveren plak uit 1948 ooit aan een neefje heeft meegegeven voor een spreekbeurt op school, maar het ding nooit meer heeft teruggezien.

Tot welke categorie Brett behoort, weet ik niet, maar ik neem aan tot de eerste. Die wereldtitels dateren uit 2002 en 2003 toen hij met drie landgenoten op het nummer ploegachtervolging op de baan de beste was.

Die gouden plak verdiende hij op hetzelfde nummer tijdens de Olympische Spelen van Athene in 2004. Zijn maten waren daar Raborenner Graeme Brown en verder Luke Roberts en Bradley McGee. Afgaande op de namen moet dat een machtig kwartet zijn geweest.

Als wegrenner hoorden we voor het eerst van Brett toen hij in 2005, uitkomend voor de Italiaanse ploeg Panaria de proloog van de Ronde van Italië won en de roze trui mocht aantrekken. Het duurde maar een dag, maar zijn naam zette zich in vele wielergeheugens.

In 2007 kwam hij nog dichterbij toen hij voor Team Milram tekende en onder de hoede kwam van Gerry van Gerwen. In 2009 verkaste hij naar Cervélo om in 2012 zijn eindbestemming te vinden in zijn vaderland bij Orica-GreenEdge.

Zijn erelijst past op een A-viertje, want met zijn kwaliteiten van een razendsnelle tijdrijder op de korte afstanden wist hij de overwinningen niet aan elkaar te rijgen. Hij won nog eens de proloog van de Ronde van Duitsland en hier en daar een etappe en dat was het.

Veel meer heeft hij voor de achtereenvolgende ploegen betekend, waar hij als een betrouwbare helper uitstekend werk verrichtte. Bij Team Milram was hij op zijn plaats als leadoutman voor Alessandro Petacchi die in die jaren vele sprintzeges behaalde.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 15 november 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
AMPLER, Klaus (1940, Duitsland)
COSTA DA FARIA, Mario (1985, Portugal)
DE MEERSMAN, Philemon (1914, † 02.04.2005, BelgiŽ)
ERVITI OLLO, Imanol (1983, Spanje)
FERNANDEZ SAINZ, Alberto (1981, Spanje)
GOMEZ DEL MORAL, Antonio (1939, Spanje)
JONGH, Pieter de (1934, Nederland)
KLEINSMAN, Rob (1962, Nederland)
K÷NIG, Leopold (1987, TsjechiŽ)
KOOI, Ben van der (1986, Nederland)
LOENHOUT, Willem-Jan van (1965, Nederland)
MELCKENBEECK, Frans (1940, BelgiŽ)
PONT, Guillaume (1979, Frankrijk)
TRUEBA PEREZ, Vicente (1905, † 13.11.1986, Spanje)
VALKENBURG, Reinier (1962, † 04.12.1987, Nederland)
VISSERS, Job (1984, Nederland)
VLIET, Leo van (1955, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
Door Fred van Slogteren, 15 november 2017 0:00

De naam Feijenoord staat in Rotterdam voor veel meer dan voor het roemruchte voetbalbedrijf op Zuid. De wijk waar De Kuip staat, heet ook Feijenoord en die heette al zo voor de vereniging werd opgericht.

De regerende voetbalkampioen van Nederland gaat overigens sinds de jaren zestig, toen er voor het eerst internationaal werd gevoetbald, door het leven als Feyenoord met een 'y', omdat Feijenoord met een 'i' en een 'j' in veel landen onuitspreekbaar is.

In de wijk Feijenoord is ook een honkbalvereniging met die naam ontstaan en natuurlijk ook een wielervereniging. De Rotterdamse Renners Club (R.R.C.) Feijenoord. Die vereniging had vroeger eigen fietsen.

Dat waren fietsen van diverse fabrikaten die echter in de clubkleuren (wat dacht je? Rood en wit, natuurlijk!) werden afgeleverd. Ik heb er één – een baanfiets - omdat ik voor R.R.C. Feijenoord een warm plekje in mijn hart heb.

De club is opgericht in 1927. Op 1 november om precies te zijn en dat is mijn verjaardag. De vereniging heeft goede renners voortgebracht en dat lees ik allemaal in het jubileumboekje dat in 1977 is verschenen ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan.

R.R.C. Feijenoord heeft vele jaren lang op Koninginnedag de Ronde van Feijenoord georganiseerd en in dat boekje wordt een hele pagina besteed aan een Rotterdamse renner, die nooit lid van R.R.C. Feijenoord is geweest.

Hij was wel een Rotterdammer die dertig jaar lang van 1947 tot en met 1977 vrijwel jaarlijks prijs reed in de Ronde van Feijenoord. Ik heb het over H. Brinkman.

Die ‘H’ staat voor Hermanus en met die naam afgekort is Manus Brinkman als wielrenner geboren en heeft ook als wielrenner dit ondermaanse verlaten. Tot kort voor zijn dood in juni vorig jaar zat hij nog dagelijks op de racefiets.
... Lees meer
Door Peter Ravensbergen, 14 november 2017 12:00

Vittorio Adorni wordt vandaag tachtig jaar en dat zal in zijn vaderland tot heel wat krantenartikelen over zijn persoon en interviews met zijn persoon leiden. Want Vittorio heeft zijn sporen verdiend. Hij was een meer dan goede wielrenner, in zijn tijd een toprenner die de Ronde van Italië won en wereldkampioen op de weg was. Verder won hij twee keer de Ronde van Romandië en de rondes van Sardinië, België en Zwitserland.

Hij was ook nog een keer kampioen van zijn land en hij behaalde nog tal van ereplaatsen in belangrijke wedstrijden. Hij was echter bijna nooit een uitgesproken kopman, want er was er altijd eentje net ietsje beter. De vraag hoever hij zou hebben gereikt als hij wel het volledige vertrouwen van zijn ploegleider had gekregen zal altijd onbeantwoord blijven. Het is het lot van heel veel goede renners.

Hoe goed hij ook was, Adorni moest altijd onder de maat door van achtereenvolgens Bahamontes, Anquetil, Carlesi, Gimondi en Merckx. Omdat hij ook weer te goed was om puur te knechten, kreeg hij de rol van wegkapitein.

Dat is de tweede man in de ploeg, de aide de camp diein de koers goed uit zijn ogen kijkt, adviseert, commandeert en namens de kopman beslissingen neemt. Een soort Henk Lubberding, een renner die zijn grote mogelijkheden graag ondergeschikt maakte aan het ploegbelang.

Waarom schikt iemand met grote kwaliteiten zich in zo’n rol? Waarschijnlijk, omdat hij mentaal niet sterk genoeg was om het gewicht van de ploeg te dragen. Of dat ook voor Adorni gold, weet ik niet. Ik heb het hem niet kunnen vragen.

Ik heb echter nooit ergens gelezen of gehoord dat hij ontevreden met zijn situatie was. Zijn tijd als patron zou nog komen. Na zijn actieve wielertijd werd Vittorio bestuurder. Eerst op nationaal niveau in de Italiaanse wielerbond, om daarna zijn vleugels internationaal uit te slaan.

Hij werd hoofdbestuurslid van de UCI en daarna de grote baas van de ProTour, nu WorldTour geheten. In die functie was hij een van de machtigste mannen in de professionele wielerwereld.  Dat straalde hij ook uit, de elegante Italiaan uit Parma die er in dure maatpakken altijd gesoigneerd uitzag en alleen al daarom respect afdwong.

Ik neem aan dat hij geen hekel heeft aan Nederland, maar het had gekund. Twee maal in zijn actieve wielercarrière hield een landgenoot hem van een grote zege af. In 1964 was dat Jan Janssen die hem in de sprint klopte bij het WK in het Franse Sallanches. In een sprint à trois had hij combine gemaakt met Raymond Poulidor, maar Jan zag ze smoezen en nam het initiatief en Vittorio had geen schijn van kans. Gelukkig voor hem werd hij vier jaar later alsnog wereldkampioen.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 14 november 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
ABBOTT, Mara (1985, Verenigde Staten)
BELL, Zachary (1982, Canada)
BENITEZ ROMAN, Alberto (1981, Spanje)
BERTOU, Michas (1946, Nederland)
BOIFAVA, Davide (1946, ItaliŽ)
DE MATTIS, Micula (1983, ItaliŽ)
DUGGAN, Timothy (1982, Verenigde Staten)
GASTAUER, Ben (1987, Luxemburg)
HERV…, Cťdric (1979, Frankrijk)
IGNOLIN, Guy (1936, † 15.12.2011, Frankrijk)
KONINGS, Jan (1931, Nederland)
MULLER, Ernst (1911, † 26.12.1991, Duitsland)
NAKANO, Koicho (1955, Japan)
NEK, Marieke van (1988, Nederland)
NIBALI, Vincenzo (1984, ItaliŽ)
OLSSON, Madeleine (1982, Zweden)
POLAK, Bram (1902, † 23.11.1983, Nederland)
RHEE, Joey van (1992, Nederland)
RUSS, Matthias (1983, Duitsland)

of ons op deze datum ontvielen:
GIANELLO, Dante (1912, † 14.11.1992, Frankrijk)
MAGNE, Pierre (1906, † 14.11.1980, Frankrijk)
SCHAEKEN, Pol (1926, † 14.11.2002, BelgiŽ)
Door Fred van Slogteren, 14 november 2017 0:00

Op zaterdagavond 13 november 1971, vandaag op de kop af 46 jaar geleden, vond er op de wielerbaan van Ahoy’ in Rotterdam een wielerwedstrijd plaats met de wat megalomane naam Kleine Tour de France en een met zorg door matchmaker Charles Ruys gecontracteerd deelnemersveld.

Onder de 29 coureurs zaten wel drie echte Tourwinnaars (Lucien Aimar, Roger Pingeon en Jan Janssen) en een toekomstige Tourwinnaar (Joop Zoetemelk). Het veld was verder aangevuld namen als Evert Dolman, Gerard Vianen, Harm Ottenbros, Harry Steevens, Tino Tabak en baanrenners als onder andere Graeme Gilmore, Jaap Oudkerk, Gerard Koel, Piet de Wit en Cees Stam (foto 2).

De laatste, oud-wereldkampioen stayeren, had de meeste piste-ervaring en werd dan ook winnaar van de Kleine Tour de France. Door te profiteren van de onrust na een paar premiesprints kon de Zaankanter het totaalklassement binnenslepen.

Zonder dat de rest het in de gaten had, had Stam ze in de verwarring allemaal op een ronde gereden en de verkregen voorsprong in de resterende tien ronden moeiteloos verdedigd.

Voor de 2500 toeschouwers was het een boeiend schouwspel en er was na afloop dan ook luid applaus omdat geen van de 29 coureurs er met de pet naar had gegooid, maar waar voor hun geld hadden gegeven.

Vooral de beminnelijke Roger Pingeon, winnaar van de Tour de France van 1967, maakte duidelijk dat hij niet alleen voor de show naar Ahoy’ was gekomen. Hij mengde zich voortdurend in de strijd en stond na de eerste manche dan ook samen met Piet de Wit aan de leiding.

Toen het veld door een aantal premiesprints verbrokkelde, raakte ‘De Steltloper’ het overzicht kwijt. Stam en Gilmore profiteerden en kwamen op gelijke hoogte met Pingeon en De Wit. Waarna Stam, in de laatste manche handig gebruik maakte van het feit dat de 'groten' teveel oog voor elkaar hadden.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 13 november 2017 12:00

De carrière van Richard Van Genechten uit Brussel, geboren op 23 juli 1930, liep vrijwel parallel met die van Martin Van Geneugden. Hun namen leken op elkaar, maar verder was er een wereld van verschil.

Van Geneugden was een typische eendagsrenner met een vlijmscherpe eindsprint en Van Genechten een echte ronderenner, een klimmertje zonder eindschot.

Toch is de belangrijkste overwinning van deze kleine man behaald in een eendagskoers. Wel één met een behoorlijk stijgingspercentage en daar zul je een type als Van Geneugden niet onder de winnaars aantreffen.

Hij won in 1956 de Waalse Pijl, voor de Italiaan Sante Ranucci en zijn landgenoot André Vlayen. Hij won tegelijkertijd het Ardense Weekeinde. De resultaten in de Waalse Pijl en die in Luik-Bastenaken-Luik werden destijds bij elkaar geteld.

Aangezien Van Genechten tweede werd in La Doyenne achter Fredje De Bruyne werd hij na afloop van LBL ook als winnaar van dat klassementje gehuldigd. Nu bestaat die koppeling niet meer.

Zoals gezegd lag de kracht van Van Genechten toch in het rondewerk. Zijn overwinning in 1958 in de Ronde van Catalonië mocht er zijn. In de Tour de France was hij minder succesvol.

Hij ging er vier keer van start en zijn beste resultaat was een 22ste plaats in 1954. In het bergklassement werd hij dat jaar derde achter Federico Bahamontes en Louison Bobet en dat lijkt me geen schande.

In de Tour van 1955 haalde hij alle kranten door op de Mont Ventoux bijna het leven te laten. Hij kreeg daar last van zuurstofgebrek en hij kwam ten val. Hij stond niet meer op en bij iedereen sloeg de schrik om het hart. Hij werd in een ambulance geladen en in veiligheid gebracht.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 13 november 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
DAM, Laurens ten (1980, Nederland)
DIJKMAN, Petra (1979, Nederland)
DUPONT, Hubert (1980, Frankrijk)
GRAUS, Andrea (1979, Oostenrijk)
HAAREN, Bart van (1984, Nederland)
JANSSENS, Marc (1968, BelgiŽ)
KERKHOF, Tim (1993, Nederland)
KRIIT, Kalle (1983, Estland)
PIASECKI, Lech (1961, Polen)
ROLDŃN CARMONA, Josť Luis (1985, Spanje)
YOSHIMITSU, Hiratsuka (1988, Japan)

of ons op deze datum ontvielen:
DELNOY, Karel (1949, † 13.11.1996, Nederland)
MOUJICA, Jacques-Jťsus (1926, † 13.11.1950, Frankrijk)
SCRIBANTE, Pierre (1931, † 13.11.2013, Frankrijk)
TRUEBA PEREZ, Vicente (1905, † 13.11.1986, Spanje)
Door Fred van Slogteren, 13 november 2017 0:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 1077 1078 1079 Volgende »