Slogblog


Fietsenmakers die hun naam en woonplaats in hun logo zetten, hebben niks te verbergen. Dat geldt zeker voor Léon Cattrysse uit De Haan aan Zee. Honderd jaar geleden bestond deze kleine badplaats nog niet.

Vanaf 1903 is het min of meer ontstaan toen er vlak bij zee een fraai gelegen hotel werd geopend. Dat moest bereikbar zijn en zo kwam er een weg naar toe en vervolgens een boulevard.

Het personeel moest ergens wonen en zo kwamen de eerste huizen en volgde langzamerhand een infrastructuur. Waar mensen wonen ontstaat vanzelf vraag naar de eerste levensbehoeften en daarna de tweede levensbehoeften.

Gaandeweg werd het een badplaats met nog meer huizen en andere hotels. Oud-wielrenner Léon Cattrysse vestigde zich in 1945 in het plaatsje als de locale fietsenmaker. Daar was een markt voor want badgasten willen nog wel eens een stukje fietsen in de mooie omgeving.

Fietsverhuur was een gat in de markt en zo ging Cattrysse ook fietsen enk kuitentaxis verhuren, de Vlaamse verbastering van het Franse woord quisse-tax, waarmee een soort trapskelter werd bedoeld. Tegenwoordig heten die dingen in diverse uitvoeringen go-carts.

Cattrysse was niet de enige die de commerciële mogelijkheden zag en zo kreeg hij direct een concurrent in David André, een collega-fietsenmaker. Het ging beide heren voor de wind, want in de zomermaanden waren de huurfietsen en kuitentaxis niet aan te slepen.

De zaken gingen zelfs zo goed dat Cattrysse tegenover het station een nieuwe winkel liet bouwen met maar liefst vier etages. Ook André breidde zijn commerciële activiteiten uit met een nog grotere winkel.

Daarnaast was hij burgemeester van Klemskerke, de gemeente waar De Haan aan Zee onder valt. Toen zijn finale ambtstermijn er op zat, werd hij opgevolgd door Ivan Cattrysse, de zoon van Léon.

Die diende de gemeenschap als burgervader maar liefst drie termijnen van elk zes jaar, in welke periode hij recht tegenover de winkel van André een nog grotere fietsenwinkel liet bouwen.
... Lees meer
Door Otto Beaujon, 6 juli 2018 12:00

De Tour de France van 1951

Etappe 3: vrijdag 6 juli 1951, Gent - Le Tréport, 219 km

De derde etappe van de Tour werd gewonnen door Georges Meunier (foto 1). De Fransman was de snelste van een kopgroep van vier met een voorsprong van 58 seconden op een vrijwel compact peloton.

Met het eerste succesje voor de Nederlandse ploeg, want Gerard Peters won op fraaie wijze de sprint van het peloton en bezette daarmee de vijfde plaats in de daguitslag.

Er kwamen in Gent 118 renners aan de start. Tot de eerste twee uitvallers behoorde Harry Schoenmakers. De Eindhovenaar kreeg op het laatste moment geen toestemming om te starten, omdat hij in de tweede rit te laat was binnengekomen.

Hij kreeg in eerste instantie genade, maar dat werd de volgende dag ingetrokken. Schoentje kon naar huis en naar zijn baas, die hem onbetaald verlof had gegeven om de Tour de France te rijden.

Het was een snelle rit waarin de Noord-Afrikaan Abdelkader Zaaf in zijn eentje een aardige voorsprong opbouwde, maar toch werd teruggehaald door de Belg André Rosseel en onze landgenoot Wout Wagtmans (foto 2).

Op het laatste deel ging de Zwitser Giovanni Rossi er tussen uit, maar hij kon worden ingelopen door Georges Meunier, Gilbert Bauvin, Willy Kemp en Pierre Cogan en dit groepje zette door. Cogan werd nog gelost en in de eindspurt won Meunier.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 6 juli 2018 11:00

Wie zich verdiept in de wielercarrière van de Franse oud-renner Henri Anglade uit Lotharingen krijgt een goed beeld van de wielersport in de jaren vijftig en zestig. Anglade was een zeer goed coureur.

Een echte ronderenner, die tijdens de Tour de France van dag tot dag verbeterde en in de laatste week op zijn best was. Dit terwijl de meeste andere renners door concentratieverlies en vermoeidheid minder worden. Anglade was niet alleen een goede klimmer maar ook een sterke tijdrijder.

Anglade behoorde in 1959 zeker tot de beste vijf Franse klassementsrenners, maar de drie allerbesten - Anquetil, Rivière en Bobet - wilden Anglade er niet bij hebben in de nationale ploeg. Ze vonden hem arrogant en hooghartig en noemden hem smalend: Napoleon.

Zelf waren ze bij voorbaat in dat jaar volstrekt kansloos, omdat ze als lid van de Franse nationale ploeg elkaar het licht in de ogen niet gunden en ieder voor zijn eigen kans reed. Anglade werd ingedeeld in een regionale ploeg waar hij als een kanshebber voor een hoge plaats in het klassement werd gezien.

En dat kwam helemaal uit. Anglade reed de Tour van zijn leven en na het winnen van de etappe Albi-Aurillac werd hij een grote kanshebber voor de eindzege genoemd. Hij verstevigde zijn positie in de daaropvolgende dagen en droomde niet ten onrechte van het geel.

In die tijd werd je nog niet rijk van een Tour winnen, maar een hoge klassering kon je daarna direct te gelde maken in een lange reeks criteriums, die in de weken na de Tour zijn beslag kreeg in heel Frankrijk. De eersten van het klassement konden torenhoge startgelden vragen en die werden grif betaald.

Die criteriumtournée werd bedisseld door twee geslepen wielermanagers met de namen Piel en Dousset. Ook die gunden elkaar niets en ze waren eeuwig in strijd om de beste renners onder contract te krijgen. Die in de weken na de Tour tot in de kleinste plaatsjes moesten opdraven om een rondje om de kerk te rijden.

Toen het er naar uitzag dat Anglade de Tour wel eens zou kunnen winnen gooiden Anquetil en Rivière het op een akkoordje met Gaul en Bahamontes, waarvan de laatste Anglade's belangrijkste concurrent was voor de eindzege. Iedereen liever dan Napoleon en zo werd Henri Anglade in het pak genaaid.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 6 juli 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
ATSMA, Joop (1956, Nederland)
BAKKER, Liesbeth (1986, Nederland)
BALIANI, Fortunato (1974, ItaliŽ)
CROMWELL, Tiffany (1988, AustraliŽ)
GEURTS, Jos (1939, † 07.12.2012, BelgiŽ)
JUUL JENSEN, Christopher (1989, Denemarken)
LAVERDE JIMENEZ, Luis Felipe (1979, Colombia)
LE GREVES, Renť (1910, † 25.02.1946, Frankrijk)
MOTTIAT, Louis (1889, † 05.06.1972, BelgiŽ)
RIVERA, Francesco (1983, ItaliŽ)
SINNIGE, Job (1990, Nederland)
TALABARDON, Yannick (1981, Frankrijk)
TSUJI, Takamitu (1981, Japan)
YATES, Jeremy (1982, Nieuw Zeeland)
VANHOUTTE, Fenna (1997, BelgiŽ)
DERUETTE, Thomas (1995, BelgiŽ)

of ons op deze datum ontvielen:
Door Fred van Slogteren, 6 juli 2018 0:00

GELE TRUI TEGEN WIL EN DANK

door Jan Cottaar

Ieder jaar als de Tour weer begint denk ik met plezier terug aan mijn jeugd in de jaren vijftig toen het evenement zoveel minder aandacht kreeg dan nu. Alle informatie over de strijd die zaterdag begint krijgen we in veelvoud over ons heen.

Dat was toen heel veel onsjes minder dan nu, maar ik herinner me dat ik zeker al een week van tevoren moeilijk in slaap kon komen. Dat kwam door de Nederlandse ploeg met Wimme, Woutje, zwarte Gerrit, die lange Nolten en natuurlijk mijn stadgenoten Henk Faanhof, Hein van Breenen en een paar jaar later Daan de Groot.

En niet te vergeten de man die het nieuws over hen in de Nederlandse huiskamers bracht, de sportjournalist Jan Cottaar. Die was in de jaren vijftig misschien wel populairder bij het grote publiek dan Theo Koomen twee decennia later.

Hij versloeg in die tijd tien maal de Tour de France voor de radio en we wisten eigenlijk niet hoe de man er uit zag. Maakte ook niet uit, want hij had een prettige stem en hij zei precies wat we horen wilden over onze jongens en die dekselse ploegleider Kees Pellenaars.

Pas toen de televisie in de Nederlandse huiskamers gemeengoed was geworden, kregen we Cottaar ook te zien. Een dikke kop met onder de kin altijd dat pinkelhoutje, zoals we een strikje toen noemden. Een man van het goede leven die zijn bourgondische inborst, die veel journalisten in die tijd hadden, niet kon verbergen.

Hij was een man van zijn tijd die vaak liet weten dat er in het leven meer was dan sport. Dit vanwege het dedain waarop in zijn tijd door de collega's van de binnenland-, buitenland- en economische redactie tegen sportjournalistiek werd aangekeken.

Misschien om die te overtuigen dat hij als voetveeg van de sport meer in zijn mars had, schreef Cottaar twee fictieboeken. De Troostprijs is een Gele Trui is een overbekende roman voor volwassenen, terwijl Gele Trui tegen wil en dank een jongensboek is. Dat boek geeft een goed beeld van de sportbeleving van jongens uit die tijd van veertien, vijftien jaar.

... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 5 juli 2018 12:00

De Tour de France van 1951

Etappe 2: donderdag 5 juli 1951: Reims - Gent, 228 km

Bij de beruchte Muur van Geraardsbergen, een aller ellendigst parcours met een even beroerd wegdek, rook Bim Diederich (foto 1) zijn kans. Langzaam aan verhoogde hij het tempo, maakte zich los van zijn tegenstanders en snelde onbedreigd naar de finish.

De anderen hadden eenvoudig niet de kracht zijn wiel te houden. Ruim veertig kilometer lang heeft de Luxemburger slag moeten leveren tegen de stormloop van de rest, van wie de Italianen zich opmerkelijk kalm hielden.

Zonder een enkele inzinking raasde Diederich over de erbarmelijke bestrating van het Vlaamse land, waar tienduizenden Belgen de halzen reeds strekten op zoek naar hun favorieten.

Drie minuten later kwam er pas een en wel Stanneke Ockers, op 1 minuut gevolgd door zijn landgenoot Marcel Demulder. En de Nederlanders? Geen van hen wist bij de eerste tien te finishen.

Hans Dekkers kreeg een levensgrote inzinking en Wim van Est, die prachtig had gereden, kreeg een mankement aan zijn derailleur, toen hij in zeer fraaie positie lag, plus nog enkele lekke banden.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 5 juli 2018 11:00

Philippe Gilbert wordt vandaag 36 jaar maar ik heb niet de indruk dat er veel sleet zit op zijn lijf. Hij presteert nog steeds op topniveau, ook al heeft hij dit jaar nog geen grote overwinning behaald.

Wel stond hij op het podium van de Ronde van Vlaanderen (3e) en de E3 Prijs Harelbeke (2e) en werd hij gisteren nog tweede in het Belgische kampioenschap achter zijn ploeggenoot Yves Lampaert. Waarmee ik maar zeggen wil dat de Waal nog steeds prominent aanwezig is en we hem nog niet hoeven af te schrijven.

Toch zal zijn carrière, gezien zijn leeftijd, geen jaren meer duren en als bij zijn afscheid de balans wordt opgemaakt dan is hij internationaal een toprenner geweest met een erelijst om van te watertanden. Met de nadruk op de voorjaarsklassiekers, zijn specialiteit, zowel op de keien als in de heuvels.

Hij stond in die belangrijke reeks eendagswedstrijden 21 keer op het erepodium, waarvan elf keer als winnaar. Vier keer triomfeerde hij in de Amstel Gold Race, want bij het in de slotfase beklimmen van de Cauberg kon niemand hem bijhouden. Hij was daarin zo spuperieur dat Leo van Vliet een paar jaar geleden de finish verlegde om ook eens een andere winnaar te kunnen begroeten.

Zijn veelzijdigheid heeft Philippe bewezen omdat de Ronde van Vlaanderen op zijn palmares staat, net als heuvelklassiekers als Luik-Bastenaken-Luik en de Waalse Pijl, omdat hij in zo’n steile slotklim alleen wat te duchten had van andere specialisten als Valverde en Rodriguez.

Hij moet het niet hebben van de grote ronden, ook al stond hij vier keer aan de start van de Giro, acht keer van de Tour en acht keer van de Vuelta. Als hij die uitreed was ergens in de dertig zijn beste resultaat. Hij startte meer vanwege het ploegbelang en om ritten te winnen. Negen in totaal, waarvan vijf in de Vuelta.

Philippe Gilbert is nog steeds een van de beste Belgische renners en ook nog een van de kopmannen van een van de sterkste ploegen in het WorldTour peloton. Quick-Step Floors dat dit jaar de overwinningen aaneenrijgt.

Toen in 2012 het WK weer eens in Nederland werd gehouden met de finish op de Cauberg was Philippe natuurlijk huizenhoog favoriet. Hij had geen enkele last van druk en deed op het juiste moment zijn kunstje en mocht een jaar lang de regenboogtrui dragen.

Hij is in eigen land heel populair en dat is uitzonderlijk voor een geboren Waal. Dat komt waarschijnlijk omdat hij al in het begin van zijn carrière goed Vlaams sprak en daardoor slim op de taal barrière balanceert, zonder er af te vallen en iedereen te vriend te houden. Hij spreekt ook uitstekend Italiaans zodat hij ook in dat land goed zijn mondje kan roeren en hem dat meestal op een goede pers komt te staan.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 5 juli 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
AEBERSOLD, Niki (1972, Zwitserland)
BOS, Marco (1979, Nederland)
CALCAGNI, Patrick (1977, Zwitserland)
CHOZAS OLMO, Eduardo (1960, Spanje)
DAM, Arjen ten (1989, Nederland)
ELSHOF, Ralf (1962, Nederland)
GARCIA DE MATEO RUBIO, Raul (1982, Spanje)
GOTTFRIED, Alexander (1985, Duitsland)
KRISTOFF, Alexander (1987, Noorwegen)
ORTELLI, Vito (1921, ItaliŽ)
ROO, Jo de (1937, Nederland)
TIMMERMANS, Damien (1985, BelgiŽ)
TSATEVICH, Alexey (1989, Rusland)
WANROIJ, Marieke van (1979, Nederland)
KAMSTRA, Brian (1993, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
GORIS, Rob (1982, † 05.07.2012, BelgiŽ)
Door Fred van Slogteren, 5 juli 2018 0:00

Jan van Houwelingen, de jongere broer van Adri, was een specialist in het tijdrijden. Voor de rest was hij een renner die op het vlakke goed kon meekomen, maar meer ook niet. Hij was een soort Jos van Emden, avant la lettre.

Als het parcours van de tijdrit hem goed lag, dan kon hij net als Jos voor de hoofdprijs gaan. Zoals in 1982 in de Tour de France. Het was de tweede keer dat hij in La Grande Boucle van start ging. Als eenvoudige knecht in de Belgische ploeg Vermeer-Thijs-Gios moest hij zich dagelijks bekommeren om het welzijn van kopman Fons De Wolf.

Voor Fons was Jan de ideale helper, want het was goed fietsen achter de rijzige gestalte van de bakkerszoon uit het Gelderse Heesselt. Maar in de veertiende etappe viel er niets te knechten, want dat was een tijdrit van 32,5 kilometer in de omgeving van Martiques in de Alpen.

Tussen de bergtoppen was een vlak parcours uitgezet en Jan moest, vanwege zijn lage plaats in het klassement, als een van de eersten aan de bak. Hij had er 46 minuten en een seconde voor nodig en mocht met de beste tijd plaatsnemen in de hot seat.

Hij heeft er uren gezeten om te zien dat erkende tijdrijders als Daniel Gisiger, Joop Zoetemelk, Gerrie Knetemann en ook Fons De Wolf de tanden stuk beten op zijn tijd. Pas de als laatste gestarte geletruidrager Bernard Hinault reed hem van de toppositie met een tijd die 49 seconden beter was.

Hij werd in de internationale pers de hemel in geprezen, in de krantenkolommen bejubeld en in de na-Tourse criteriums toegejuicht. Maar Jan bleef nuchter onder zoveel enthousiasme. “Tijdrijden kan ik goed, maar verder niks. Morgen ga ik weer bidonnen halen.”

Iedereen was kennelijk vergeten dat Jan in 1978 samen met Bert Oosterbosch de locomotief was geweest van het kwartet Nederlandse amateurs dat in het Duitse Brauweiler wereldkampioen was geworden in het nummer honderd kilometer ploegachtervolging.

Hij stopte vrij plotseling aan het eind van het seizoen 1987. Hij was in steeds kleinere ploegen terechtgekomen, zijn uitslagen werden minder net als de verdiensten. Hij telde zijn knopen, concludeerde dat hij alles uit zijn carrière had gehaald en hing de fiets aan de wilgen.
... Lees meer
Door Henk Theuns, 4 juli 2018 12:00

De Tour de France van 1951

Etappe 1: woensdag 4 juli 1951: Metz - Reims, 185 km

Op de Place de la République in Metz, waar zich aan de start van de 38ste Tour de France een complete ceremonie protocollaire afspeelde, ging onder kanongebulder de Nederlandse vlag ondersteboven omhoog, toen onze jongens aan het publiek werden voorgesteld.

“Jongens, wij zetten de boel vandaag op zijn kop", lachte ploegleider Pellenaars, “denken jullie er een beetje om?" De jongens hebben erom gedacht, maar hebben de eerste etappe van Metz naar Reims natuurlijk niet kunnen winnen.

De gelukkige, die de gele trui mocht aantrekken en de honderdduizend francs mocht opstrijken, was de Zwitser Giovanni Rossi (foto 1). Maar zeven van de acht Nederlanders waren toch in het grote peloton, dat slechts. 53 seconden na de winnaar binnenkwam.

Alleen de pechvogel Gerard Peters (foto 2) had zes kilometer voor het eind een lekke band gekregen, waarmee hij bijna vijf minuten verspeelde.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 4 juli 2018 11:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 1127 1128 1129 Volgende »