ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Slogblog



Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BASSO, Ivan (1977, ItaliŽ)
BOER, Menno de (1984, Nederland)
CLOSE, Alex (1921, † 21.10.2008, BelgiŽ)
JEROME, Vincent (1984, Frankrijk)
KREDER, Raymond (1989, Nederland)
MOLLEMA, Bauke (1986, Nederland)
SLUIS, Ab (1937, Nederland)
SWART, Carla (1987, Zuid Afrika)
THORSEN, Daniel (1986, AustraliŽ)
VEILLEUX, David (1987, Canada)
VICHOT, Arthur (1988, Frankrijk)
WUURMAN, Joop (1935, † 20.12.2015, Nederland)
PEYSKENS, Dimitri (1991, BelgiŽ)

of ons op deze datum ontvielen:
BARTH…L…MY, Albert (1906, † 26.11.1988, Frankrijk)
GALVEZ, Isašc (1975, † 26.11.2006, Spanje)
Door Fred van Slogteren, 26 november 2017 0:00

Een paradijs

Fietsend door de Meije,
van ‘Boreft’ naar ’t Sticht,
vliegt ’n kale kip
z’n voorwiel in
en ligt hij op zijn gezicht.

Op ’t gladde ‘vlaaienpad’
naar Zevenhoven
smakt hij op de grond,
’t is niet te geloven,
ligt hij midden in de stront.

Of de duvel ermee speelt.
Langs de Kromme Mijdrecht
vliegt ‘n zwaan hem aan
en komt hij deze dag
ook nog in ’t majem terecht.

Maar ’t Groene Hart blijft,
al deze verhalen ten spijt,
een paradijs voor de fietser,
die boodschap
wil ik hier wel even kwijt.

© Nol van ‘t Wiel
... Lees meer
Door Nol van 't Wiel, 25 november 2017 12:00

Een van de eerste Nederlandse renners die weg en baan vloeiend wist te combineren was de Amsterdammer Petrus Gerardus Ikelaar, zeg maar Piet.

Hoewel hij op de baan zijn grootste successen behaalde, moesten ze op de weg toch ook terdege rekening met hem houden. In 1917 werd hij tweede in het Nederlands kampioenschap op de weg achter Jorinus van der Wiel en in 1921 derde, met wederom Van der Wiel als kampioen.

In 1923 was Piet Ikelaar echter de beste toen hij afrekende met totaal vergeten renners als Bekkering en Van Melis. Een jaar later prolongeerde de Amsterdammer zijn titel door ene Vreeswijk voor te blijven met Van der Wiel op de derde plaats.

Nadat hij in 1920 op de baan kampioen van Nederland was geworden op het wieleronderdeel dertig kilometer zonder gangmaking, werd hij later dat jaar uitgezonden naar de Olympische Spelen in Antwerpen.

Ikelaar nam daar aan vier onderdelen mee. In de wegwedstrijd eindigde hij als achtste, de kilometer tijdrit op de baan legde hij af in de achtste tijd en op de tandem behaalde hij met zijn stadgenoot Frans de Vreng brons.

Voor De Vreng bleef het bij die ene plak, maar Piet Ikelaar behaalde er nog eentje in het nummer vijftig kilometer zonder gangmaking op de baan. Met twee bronzen plakken keerde hij in de hoofdstad terug.

In 1921 werd hij beroepsrenner en specialiseerde zich in het rijden van races waarbij de renners door tandems werden gegangmaakt, destijds een populair baanonderdeel.

Hij startte als zodanig twaalf keer in grote internationale wedstrijden en negen keer kraaide zijn haan victorie. In 1926 versloeg hij in Parijs op dit nummer zelfs kanjers als Francis Pélissier en Marcel Buysse.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 25 november 2017 9:00

De afgelopen twee weken heb ik jullie op deze plaats bericht over de commerciële verwantschap van keizerlijke en koninklijke huizen en de rijwielindustrie. Overigens een eenzijdige verwantschap, want de keizerlijke en koninklijke hoogheden werd niets gevraagd.

Behalve in Duitsland, Engeland en Nederland werd ook in andere landen enthousiast gebruik gemaakt van namen uit de royalty van het betreffende land om die als merknaam te gebruiken. Overigens niet van recente datum, maar van al wat jaren geleden.

Wie het als fabrikant nu in zijn hoofd zou halen om bijvoorbeeld mueslirepen in de smaken Amalia, Alexia, en Ariane op de markt te brengen, zou acuut door de Rijksvoorlichtingsdienst in zijn (of haar) lurven worden gegrepen.

Maar in de jaren vijftig en zestig lag dat nog anders, voorbeelden genoeg, zoals het Belgische koningshuis. In 1959 stelde Prins Albert, de latere koning Albert II, een prins met het imago van een playboy zijn verloofde voor: prinses Paola Ruffio di Calabria.

Een Italiaanse prinses en ook nog eens een hele fraaie dame. Met haar intrede in dat stijve, streng katholieke vorstenhuis, zorgde ze voor een binnenkomer à la Maxima bij ons. Er was ineens glamour in het kasteel in Laken en heel België lag in katzwijm.

Inclusief de destijds wereldberoemde Adamo, een Belgische zanger van Italiaanse afkomst. Hij maakte een lied over de koninklijke tortelduifjes. Paola, dolce Paola. Geen wonder dat er markt was voor allerhande artikelen met de merknaam Paola. De mooie prinses, zo uit een sprookje gestapt, kreeg natuurlijk ook een fiets naar haar vernoemd. Met op het balhoofdplaatje haar naam en de Italiaanse en de Belgische vlag.

Het was toen nog ondenkbaar dat ze naast haar man ooit koningin zou worden, want de oudere broer van Albert, Boudewijn, was de koning der Belgen na de geruchtmakende koningskwestie in 1947. Vrijgezel en de saaiste piet uit de collectie saaie pieten.

Toch slaagde Boudewijn er een jaar later in ook een vrouw te vinden toen zijn verloving bekend werd gemaakt met de Spaanse prinses Fabiola Fernanda María-de-las-Victorias Antonia Adelaida de Mora y Aragón. Dat was geen schoonheid en ze viel dan ook heel wat minder in de smaak bij het Belgische volk dan de oogverblindende Paola.

Ik herinner me nog de schunnige mopjes die er vanaf dag één werden gemaakt over de aanstaande koningin en haar houten klaas. Die gingen deels over de troonopvolger waar ze samen voor moesten zorgen.
... Lees meer


Door Otto Beaujon, 24 november 2017 12:00

Er zijn vele oorzaken waarom wielrenners wielrenner worden. Vaak omdat hun vader dat was of had willen zijn. De vader van Luis Léon Sanchez was echter geen wielrenner maar diende bij de Guardia Civil.

Dat is een Spaanse politie-eenheid die onder het nationale leger valt, net als in Frankrijk de Gendarmerie. Pedro Léon Sanchez was gestationeerd in Bilbao, toen daar een aanslag van de afscheidingsbeweging ETA plaatsvond.

Pedro Léon raakte gewond en tijdens de revalidatie werd hem aangeraden te gaan fietsen. De man hield niet van halve maatregelen en schafte zich een racefiets aan om dagelijks vele kilometers te gaan fietsen.

Dat had tot gevolg dat drie van zijn vier zonen wielrenner werden, met Luis Léon als absolute uitblinker. De vierde zoon werd een bekende profvoetballer en met vader Sanchez is het dankzij de racefiets weer helemaal goed gekomen.

Met Luis Léon trouwens ook, want die groeide uit tot een vedette en een van de beste Spaanse wielrenners van dit moment. Hij is een sterke tijdrijder en voelt zich het best in een heuvelachtig parcours, zoals in de Clasica San Sebastian, de klassieker die hij twee maal gewonnen heeft.

Zijn tijdritcapaciteiten bewees hij door vier keer kampioen van zijn land te worden en als klassementsrenner staan de Tour Down Under, de Ronde van de Middellandse Zee, Parijs-Nice en de Ronde van de Sarthe op zijn naam.

Verder won hij vier keer een etappe in de Tour de France, was hij bergkoning in de Ronde van Spanje en werd hij in 2015 Europees kampioen op de weg. Trouwe volgers van de Tour kennen hem natuurlijk ook als een onvermoeibare aanvaller.

In 2011 en 2012 reed hij voor Rabobank. Het waren de jaren dat de talenten van nu nog moesten doorbreken en het was Luis Léon die beide keren de meubelen redde door een etappe te winnen. In 2013 stapte hij met de hele ploeg in het Blanco-avontuur, gevolgd door de Belkin-periode.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 24 november 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
CARDENAS RAVALO, Felix (1972, Colombia)
DE BUYST, Jasper (1993, BelgiŽ)
DE WINTER, Walter (1988, BelgiŽ)
DENSON, Vic (1935, Groot BrittanniŽ)
HALLAM, Ian (1948, Groot BrittanniŽ)
HERBERG, Martine van de (1989, Nederland)
MAK, Ger (1953, † 00.01.1985, Nederland)
NEUVILLE, FranÁois (1912, † 12.04.1986, BelgiŽ)
OLIVIER, Daan (1992, Nederland)
SLABBEKOORN, Richard (1980, Nederland)
TIMMER, Mathijs (1988, Nederland)
TRENTIN, Guido (1975, ItaliŽ)
ZIEGLER, Thomas (1980, Duitsland)
OMLOOP, Marcel (1949, BelgiŽ)

of ons op deze datum ontvielen:
CLEMENS, Mathias (1915, † 24.11.2001 , Luxemburg)
COYOT, Arnaud (1980, † 24.11.2013, Frankrijk)
KOMISAREK, Artur (1990, † 24.11.2013, Polen)
LAWRIE, Bill (1934, † 24.11.1997, AustraliŽ)
WIJDENES, Cor (1919, † 24.11.2009, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 24 november 2017 0:00

ZESDAAGSEN

door Roger De Maertelaere

Nu het seizoen van de zesdaagsen weer is aangebroken, is het wel op zijn plaats om dit boek weer eens uit de kast te halen. Het is in drie talen geschreven. Vlaams, Frans en Duits, precies de taalgebieden waar de zesdaagse het meest populair is.

De auteur Roger De Maertelaere is ook een absolute kenner en hij is dan ook jarenlang secretaris van de U.I.V., de Union Internationale des Vélodromes geweest..

Dat is een internationaal gezelschap zesdaagsekenners waar ook de begin van dit jaar overleden Harry Mater lid van was. De Maertelaere was journalist bij Het Laatste Nieuws en auteur van meerdere wielerboeken.

Zijn in 2000 verschenen boek De Mannen van de Nacht geldt als het standaardwerk van het fenomeen dat zesdaagse heet. In ons land komen de jaarlijkse boekjes van Jac van Reijendam daarbij in de buurt.

De zesdaagse is een spektakel dat aan het eind van de negentiende eeuw werd geïntroduceerd en dat zich – zij het met ups and downs – tot op de huidige dag heeft gehandhaafd.

Dit boek is waarschijnlijk een vingeroefening geweest voor De Mannen van de Nacht, want het is veel minder uitgebreid maar wel met veel statistische informatie.

Er staan uitgebreide beschrijvingen in van de carrières van de allergrootste vedetten van deze winterse discipline door de auteur De Superstars genoemd.

Dat zijn in volgorde Patrick Sercu (Het Fenomeen), René Pijnen (De Marathonman), Peter Post (De Showmaster), Danny Clark (De Superatleet) en Rik Van Steenbergen (The Boss). Het Fenomeen en De Showmaster, verenigd op de foto met rechts Rik Van Looy.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 23 november 2017 12:00

Ik heb het op deze weblog al vaker over fietsende broers gehad. Dan denk je al snel aan de broertjes Van Katwijk en iets verder terug aan Klaas, Piet en Wim van Est, Gerrit, Adri en Wim Voorting en Gé, Piet en Tonny Peters.

Allemaal trio’s die het niet halen bij de gebroeders Leene uit Den Haag. Maar liefst vijf telgen uit dat geslacht waren wielrenner. Er was wel een enorm verschil in kwaliteit tussen de broers, want de prestaties van Gerard en Bernard staken ver boven die van de andere drie uit.

Dat was ook wel het geval bij de broers Pettersson uit Zweden, maar Gösta, Erik, Sture en Tomas werden toch maar eventjes drie keer achtereen wereldkampioen honderd kilometer ploegentijdrit en bij de Olympische Spelen wonnen ze in die discipline zilver en brons.

Ondanks die gezamenlijke successen was Gösta met afstand de meest talentrijke en hij was in de jaren zestig een van de beste amateurs ter wereld. Hij blonk vooral uit in het tijdrijden en zware etappekoersen.

Pas op dertigjarige leeftijd werd hij prof en als je naar zijn resultaten kijkt, dan vraag je je af wat hij bereikt zou hebben als hij al op 23-jarige leeftijd beroepsrenner was geworden.

Hij won de Ronde van Romandië en met zijn jongste broer Tomas de Trofeo Baracchi. Zijn grootste triomf is natuurlijk zijn zege in de Ronde van Italië in 1971 geweest. Hij was dan ook een uitstekend ronderenner die in 1970 derde werd in de Tour de France achter Merckx en Zoetemelk.

Gösta realiseerde een fantastische maar korte profcarrière en hij is een van de beste Zweedse renners ooit. Van de vier broers is Sture niet meer in leven en er staat Sture Faglum op zijn grafsteen, in plaats van Sture Pettersson.

Als je in Nederland Janssen of De Vries heet, dan moet je je hele leven blijven uitleggen dat je geen familie bent van Jan of Peter R. of andere bekende mensen met die achternaam. Dat is vervelend, maar in Zweden hebben ze daar wat op gevonden.

Als je een heel algemene naam hebt, zoals Pettersson, dan kun je die laten veranderen. Gösta zag daar geen brood in, want hij ging wel prat op zijn beroemde naam, ook al zijn er in Zweden nog een bekende componist en een dito cineast die ook zo heten.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 23 november 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BOURLON, Albert (1916, † 16.10.2013, Frankrijk)
ESHUIS, Aafke (1987, Nederland)
GABRIELLESCHI, Massimo (1977, ItaliŽ)
GREMO, Angelo (1887, † 00.09.1940, ItaliŽ)
HADDOU, Said (1982, Frankrijk)
KAT, Rob (1942, Nederland)
KEUKELEIRE, Jens (1988, BelgiŽ)
MINTJENS, Frans (1946, BelgiŽ)
OíNEILL, Nathan (1974, AustraliŽ)
PEREZ JIMENEZ, Patricia (1986, Spanje)
PIKKUUS, Aavo (1954, Estland)
SANTY, Guy (1950, Frankrijk)
SCHOUTEN, John (1984, Nederland)
SOBERON, Joshua (1989, BelgiŽ)
TALANSKY, Andrew (1988, Verenigde Staten)
TINAZZI, Marcel (1953, Frankrijk)
SASSONE, Robert (1978, † 21.01.2016, Frankrijk)
SOET, Aafke (1997, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
BRUNERO, Giovanni (1895, † 23.11.1934, ItaliŽ)
POLAK, Bram (1902, † 23.11.1983, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 23 november 2017 0:00

Dit truitje heb ik gekregen van René Van Gils (foto), een Belgische wielrenner die tussen 1978 en 1981 beroepsrenner was. U zult zijn naam vrijwel nergens vinden, want René was geen groot coureur.

Wel won hij in 1976 als amateur de Omloop Het Volk en op basis daarvan zal hij waarschijnlijk een contract hebben gekregen bij Mini Flat-Boule d’Or. Dat was in die tijd een redelijke ploeg, maar na een jaar kon René vertrekken.

Toen kwam hij bij de ploeg Carlos-Galli, de naam die ook op dit truitje staat al zijn de kleuren anders dan op de foto van René. Ik wist toen helemaal niets van deze sponsor, want dat vraag je meestal niet als je zo’n shirtje krijgt toegestopt.

Dat gebeurt vaak bij een koers als iemand me in het voorbijgaan in een plastic tasje een of meer shirtjes toestopt en weer doorloopt. Dan zeg je blij verrast ‘dankjewel’ en voel je een soort geluksgevoel.

Dat is het wezen van de verzamelaar, je weet dat je nooit alle truitjes die er op de wereld bestaan bij elkaar krijgt, maar je blijft het proberen. Het is een strijd die je als verzamelaar nooit kunt winnen, maar ook niet wil opgeven.

Ik weet inmiddels dat Carlos een fietsenmerk is en dat Galli een kleine Italiaanse fabrikant was van (race)fietsonderdelen. Een rechtstreekse concurrent van Campagnolo met complete groepen.

Verder maakte het bedrijf velgen en nog andere onderdelen en werd in de jaren zeventig door Carlos en door Galli een bescheiden Belgische ploeg gesponsord onder leiding van Roger Swerts.

Die ploeg heeft maar één jaar bestaan en beschikte over slechts één renner van naam. Dat was Dirk Baert, die in 1971 wereldkampioen achtervolging werd door de Fransman Charly Grosskost te verslaan.

Baert was een bewonderenswaardige renner, omdat hij in zijn jeugd werd getroffen door kinderverlamming, een ziekte die menig patiënt levenslang tot de rolstoel veroordeelt. Maar Baert werd wielrenner en overwon dankzij de racefiets de ziekte.

Hij werd eerst een redelijke wegrenner die in 1974 de Tour de France reed en in datzelfde jaar een rit in de Ronde van België won. Baert zou nog tot 1985 koersen, maar hoofdzakelijk op de piste.
... Lees meer
Door Henk Theuns, 22 november 2017 12:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 1077 1078 1079 Volgende »