ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Slogblog


Via mijn jury collega en voormalig speaker Rini Hermse kwam ik in het bezit van een bijzonder clubblad. Het stamt uit december 1985 en is een uitgave van de op 4 juli 1970 in Schijndel opgerichte ‘Wielervriendenkring Henk Mutsaars’.

Een supportersclub om de op dat moment zestienjarige talentvolle Schijndelse amateur Henk Mutsaars te steunen. Mutsaars was in de jaren zeventig een heel goede amateurrenner, die onder meer twee maal de Ronde van Drenthe won en één maal de Ronde van Noord-Holland. Ook won hij enkele etappes in Olympia’s Tour en de Tour of Britain.

Nadat hij begin 1980 de overstap maakte naar de beroepsrenners ging zijn suppotersclub ook alle andere Schijndelse renners steunen en profileerde zich vanaf die tijd ook organisatorisch. Zo werd de Omloop van Schijndel-Bosweg opgezet.

Dat was een populair wielerevenement dat al snel uit zijn jasje groeide. In 1987 werd de Omloop uitgebreid tot een driedaagse etappewedstrijd met een criterium, een ploegentijdrit en twee ritten in lijn.

Na drie succesvolle edities werd het evenement in 1990 uitgebreid naar een vierdaagse. Dat was mogelijk omdat er vor het evenement een hoofdsponsor was gevonden. Als Teleflex Toer, heeft deze koers een mooie erelijst met winnaars als Servais Knaven en Tristan Hoffman.

In de vijfde editie sloeg de Schijndelse organisatie zijn vleugels nog verder uit. Door een samenwerking met de organisatoren van de Omloop van de Mijnstreek ontstond er een serieuze rittenkoers.

Dat werd vooral veroorzaakt door een etappe door het Duitse Eifelgebergte en een rit door de Limburgse heuvels. Het sportieve niveau van de vijfdaagse wedstrijd ging daarmee stukken omhoog.

Uiteindelijk zou de koers uitgroeien tot de Ster ZLM Toer, anno 2017 een koers die voor veel profs als voorbereiding geldt voor de nationale kampioenschappen en de Tour de France. Ik heb me nooit gerealiseerd dat de supportersclub van Henk Mutsaars aan de wieg van deze belangrijke wedstrijd heeft gestaan.

Mutsaars werd in 1980 beroepsrenner bij het team L. Manders garagebedrijf. Ondanks zijn onmiskenbaar talent slaagde hij er niet in bij een grote ploeg aan de slag te komen. Dat belemmerde zijn deelname aan grote wedstrijden en dus kon hij zijn kwaliteiten slechts tonen in de criteriums en kermiskoersen.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 4 december 2017 12:00

Er is een tijd geweest dat je bij iedereen de tranen op de wangen kreeg als je het over je grootmoeder had. In sommige delen van het land wordt dit vertederende familielid oma of omi genoemd, anderen hebben het over opoe en in Brabant spreken ze van grootje.

Frank van Bakel uit het Brabantse Deurne die in 1984 in de week voorafgaand aan het NK veldrijden vol twijfels zat, had een grootje. Of hij de beste amateur van Nederland kon worden met sterke concurrenten als Hans Boom, Mathieu Hermans en Pierre Frijters, was de vraag.

Het was steeds zijn grootje die hem moed in sprak en hem verzekerde dat hij het ging halen. Of ze er op zondag 29 januari 1984 bij was, weet ik niet, maar als dat niet zo was heeft ze ongetwijfeld thuis voor de buis gezeten.

Om met eigen ogen te kunnen zien hoe haar jungske in de gecombineerde strijd voor profs en amateurs de op een na beste van allemaal was. Slechts Hennie Stamsnijder moest hij voor laten gaan, in die tijd met de Belg Liboton onbetwist de beste crosser van de wereld.

Weliswaar had Frank bijna twee driekwart minuut achterstand, maar hij was wel als de beste van de rest. En bij die rest zaten mannen als Adrie van der Poel, Kees van der Wereld en Wil Brouwers, allen met een beroepslicentie op zak.

Ver achter Stamsnijder ontsnapte Frank uit de achtervolgende groep met bovengenoemde namen en de besnorde dakdekker modderde zelfverzekerd naar de tweede plaats, goed voor de kampioenstrui bij de amateurs.

Hij beleefde verder een sterk seizoen en dat wist hij het jaar daarna te continueren. In december 1984 reed hij misschien wel zijn beste wedstrijd bij een cross in Deventer, waar de complete Tsjechische selectie met sterren als Radomir Simunek senior en Miloslav Kvasnicka in de gelederen.

Ook Kees van der Wereld was van de partij, maar Frank reed ze allemaal op een hoop. In de tweede ronde reed hij weg om zonder te verslappen ronde na ronde verder uit te lopen. Vlak voor het NK in 1985 vroeg Jo de Bruijn zich in Wielersport af wie deze Frank van Bakel van zijn tweede titel af zou houden.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 4 december 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BASTIANELLI, Valentina (1987, ItaliŽ)
BEZREBRAYA, Irina (1969, Rusland)
COHNEN, Stefan (1982, Nederland)
GARCIA FERNANDEZ, Marcos (1986, Spanje)
GAVAZZI, Pierino (1950, ItaliŽ)
GEERS, Gustaaf (1912, † 04.04.1990, BelgiŽ)
GHYLLEBERT, Johan (1955, BelgiŽ)
GUIMBRETI»RE, Marcel (1910, † 10.10.1970, Frankrijk)
HARMELING, Rob (1964, Nederland)
JEANDESBOZ, Fabrice (1984, Frankrijk)
KVASINA, Matija (1981, KroatiŽ)
MORALES EROSTARBE, Carmelo (1930, † 28.04.2003, Spanje)
MORELLI, Ambrogio (1905, † 10.10.2000, ItaliŽ)
PRIVAT, Renť (1930, † 19.07.1995, Frankrijk)
RINCON QUINTANA, Josť Daniel (1975, Colombia)
VAN IMMERSEEL, Frans (1932, BelgiŽ)
VANDBORG, Brian (1981, Denemarken)
VANDENBRANDE, Jean-Philippe (1955, BelgiŽ)
ZOLL, Heinz (1926, Duitsland)
LAMMERTINK, Steven (1993, Nederland)
HOORN, Taco van der (1993, Nederland)
INNEMEE, Theophilippus (1902, † 10.09.1963, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
VALKENBURG, Reinier (1962, † 04.12.1987, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 4 december 2017 0:00

In 2007 werd de eerste Ronde van het Groene Hart verreden en ik werd door koersdirecteur Herman Brinkhoff gevraagd de perscontacten te verzorgen als voorzitter van de Werkgroep PR en Pers.

Een leuk baantje en voor mij een mooie gelegenheid de binnenkant van een grote koers van dichtbij te beleven. De Ronde van het Groene Hart is volgens mij de enige wielerwedstrijd ter wereld geweest met als doel aandacht voor een gebied te vragen.

Om dat verder te ondersteunen stelde ik voor een boekje te maken met wielrenners, schaatsers en triatleten uit het hele gebied van Amstelveen tot Gorinchem, ofwel van Peter Post tot Pim Bosch.

In diezelfde tijd stelde Fleur Agema, kamerlid van de PVV, voor om van Rotterdam naar Amsterdam, dwars door het Groene Hart, een snelweg aan te leggen, omdat ze onzin vond dat ze in de huidige situatie via Den Haag moest rijden.

Een stukje barbarisme waar in de Tweede Kamer gelukkig geen meerderheid voor was te vinden, zoals zoveel voorstellen van de club van Wilders buiten de eigen fractie niet worden ondersteund.

Het boekje kreeg de titel 26 rondjes in het Groene Hart en als ik me goed herinner is die naam gekozen omdat er destijds 26 gemeenten waren in het gebied gelegen waren. Dat ‘rondjes’ sloeg op de trainingsrondjes die de 26 uitgekozen sporters gewend waren te rijden.

Zo zat ik op uiteenlopende tijdstippen op de trap in het hoofdkantoor van Rabobank met Bram de Groot; op kerstochtend in een ijskoude loods vol antiek met Tom Cordes, in de huiskamer bij Marjan Bik en in een hotellounge met Theo de Rooij.

Het moeilijkst was het om een afspraak te maken met Elfstedenwinnaar Henk Angenent, die als nog actief marathonschaatser de hele wereld afreisde en ons gesprek pas vlak voor de deadline telefonisch plaatsvond. Ik thuis en hij op Schiphol op weg naar de slurf van zijn vlucht.

Het interview met Joop Zoetemelk was bij hem thuis in Frankrijk. Mijn vrouw en ik konden het combineren met een bezoek aan onze Franse vrienden die net als Joop in de buurt van Parijs wonen.

De Tourwinnaar van 1980 had voor ons een uitstekende maaltijd bereid en toen we waren uitgegeten, vertelde hij over zijn rondje in het Groene Hart, een rondje dat ik een jaar of wat later nog eens heb nagereden om t ontdekken dat het tot in detail klopte als een bus.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 3 december 2017 12:00

De Zwitser Gilbert Glaus was in 1978 wereldkampioen op de weg bij de amateurs. Dat WK bestaat niet meer, omdat de amateurcategorie in 1995 is afgeschaft en er sinds 1996 een WK bestaat voor espoirs naast dat voor eliterenners.

Toch had die vroegere wereldtitel best impact, zeker als je weet dat Eddy Merckx, de grootste renner aller tijden, in 1964 wereldkampioen bij de amateurs was. Vreemd genoeg is hij met Jan Ullrich de enige die als beroepsrenner een topper werd.

Want zeggen de namen Aubry, Ferrari, Snell, Hoobin, Ghidini, Ciancola, Filippi, Van Cauter, Ranucci, Proost, Jourden, Bongioni, en Vicentini nog iets? Dat waren de wereldkampioenen tussen 1946 en 1963 en ik heb de Nederlanders bewust overgeslagen.

Net als de renners uit het toenamlige Oostblok door mij zijn overgeslagen. Ook Botherel, Webb, Marcelli, Mortensen, Schmidt, Ovion, Corti en Giacomini, die tussen 1965 en 1980 wereldkampioen waren, hebben hun wereldtitel niet bij de profs kunnen verzilveren.

Hoe kan dat toch? Eén dag de beste van allemaal en daarna nooit meer. Sommige van hen, zoals Jourden, Mortensen, Ovion en Corti werden redelijke profs, maar meer ook niet. Ook de zes Nederlanders die wereldkampioen in die categorie waren zijn geen echte toppers geworden.

Sommige werden wel beroemd maar door iets anders. Kees Pellenaars werd ba zijn carrière een beroemde ploegleider, Henk Faanhof won een Touretappe en ging daarna in zaken en zit nu in onze herinnering als de zanger van My Way, Frans Mahn was een uitstekende baancoach met veel voor die tijd vernieuwende ideeën.

Bij André Gevers en Danny Nelissen kwam het er om verschillende redenen niet uit. Eef Dolman heeft nog het meest bereikt, maar dat hij een topper was à la Janssen, Zoetemelk en Raas zal niemand beweren. Daar was hij te wisselvallig voor.

Ook Gilbert Glaus heeft het niet gered bij de profs, hoewel hij zeker een goede beroepsrenner was, die onder meer Bordeaux-Parijs op zijn palmares heeft staan en een etappe in de Tour de France.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 3 december 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BOGAERT, Jan (1957, BelgiŽ)
DE CLERQ, Eric (1967, BelgiŽ)
GLAUS, Gilbert (1955, Zwitserland)
KONING, Peter (1990, Nederland)
LONGO, Roberto (1984, ItaliŽ)
QUAGLIARELLA, Domenico (1979, ItaliŽ)
ROSSIGNOLI, Giovanni (1882, † 27.06.1954, ItaliŽ)
TANKINK, Bram (1978, Nederland)
ZOETEMELK, Joop (1946, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
JANSSEN, Jefke (1919, † 03.12.2014, Nederland)
VLIET, Jan van (1933, † 03.12.2014, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 3 december 2017 0:00

Geniet

Snellend door de Waard,
met zicht op Oudewater,
stad van heks en touw,
van moord en brand,
’t is nu eeuwen later.

Op ’n steenworp
volgt er Hekendorp,
‘Goejanverwellesluis’,
ooit voor even ’t thuis,
van Willemien, de Pruis.

In ’t Land van Steyn
ligt Haastrecht daar,
stad van Vlist en IJssel,
van Visser en Vergeer,
sportmannen van ’t jaar.

Na Vlist wacht Bonrepas,
hart van ’t Groene Hart,
Hollandser kan ’t niet,
geniet,
van wat dit hart je biedt.

© Nol van ’t Wiel
... Lees meer
Door Nol van 't Wiel, 2 december 2017 12:00

Natuurlijk kende ik Jan Ullrich lang voor hij in 1997 de Tour de France won. Bijvoorbeeld van het WK op de weg voor amateurs van vier jaar daarvoor. Voor het eerst werd daar in Oslo zijn naam verbonden met die van Lance Armstrong, die een dag later wereldkampioen bij de profs werd.

Der Jan moest toen nog twintig worden en hij straalde klasse uit. Een fors geboetseerde Ossie, die een jaar later bij Team Telekom als stagiair in het profpeloton debuteerde. Hij kon geweldig tijdrijden en op de macht met de besten bergop, hoe hoog de cols ook waren.

Twee jaar later debuteerde hij in de Tour de France. Het zou de zesde Tourzege van Indurain worden, maar het liep anders. De Spanjaard had met vijf opeenvolgende Tourzeges zijn plafond bereikt en de Tour kreeg een nieuwe winnaar. Bjarne Riis, een kalende Deen en de kopman van Telekom.

Er gingen direct de wildste geruchten, want Riis had weliswaar altijd tegen de top aangezeten, maar dat hij dit kon had niemand voor mogelijk gehouden. Hij werd ‘monsieur soixante pourcent’ genoemd en niemand leek tegen hem opgewassen.

De kenners zagen gelijk ook zijn opvolger aan het werk, want het was duidelijk dat Riis, gezien zijn leeftijd, geen jaren zou heersen. Ullrich, de nummer twee in de eindstand, moest af en toe in de remmen knijpen om zijn kopman voor te laten gaan, zoals een aantal jaren later ook Froome deed ten aanzien van zijn kopman Wiggins.

Een jaar later deed Jan Ullrich inderdaad wat er van hem werd verwacht: de Tour winnen. Zijn duels met Pantani in het hooggebergte waren van een superieure schoonheid. Het raspaard en de locomotief. Ik heb er destijds van genoten.

Het raspaard reed de locomotief er niet af en in de tijdritten was de Italiaan geen partij voor Der Rosse von Rostock. Als iemand van 23 jaar dat kan, dan moet hij in staat worden geacht tien keer de Tour te winnen, vermoedde iedereen.

In potentie was dat juist, maar het is bij die ene Tourzege gebleven. In de eerste plaats omdat twee jaar later de ster van Armstrong ging stralen en in de tweede plaats omdat Der Jan zelf niet in staat was het leven van een toprenner te leiden.

In de wintermaanden verwaarloosde hij zijn conditie, leefde te veel als een gewoon mens en begon steeds veel te zwaar en veel te laat aan zijn voorbereiding. Hij raakte in allerlei affaires verstrikt en stond vaker in de tabloids, dan in de sportbladen.

Hij vocht in de Tour nog wel mooie duels uit met Armstrong, maar hij kon de Amerikaan niet verslaan in de strijd om de Tourzege. Hoewel hij nog wel hoog eindigde bleef die buiten bereik en zo kon de man die tegelijk met hem wereldkampioen was een unieke zevenklapper realiseren.

Mooie kunst, zult u denken, want Armstrong reed op superbenzine, zo bekende hij in 2013. Maar daar werd Ullrich ook van beticht toen zijn naam in verband werd gebracht met dokter Eufemiano Fuentes en was hij een van de bekendste namen die rondgingen.
... Lees meer


Door Fred van Slogteren, 2 december 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BON, Matthijs van (1974, Nederland)
BOYER, Eric (1963, Frankrijk)
CIONI, Dario David (1974, ItaliŽ)
DUCASSE, Jean-Claude (1949, Frankrijk)
EDET, Nicolas (1987, Frankrijk)
EFIMKIN, Vladimir (1981, Rusland)
EFIMKIN, Alexander (1981, Rusland)
HOLCOMB, Janel (1978, Verenigde Staten)
KATWIJK, Nathalie van (1985, Nederland)
LAHAYE, Jef (1932, † 12.04.1990, Nederland)
LELLI, Massimiliano (1967, ItaliŽ)
LENFERINK, Jasper (1982, Nederland)
LOPEZ CARRIL, Vicente (1942, † 29.03.1980, Spanje)
MAROTTA, Laura (1987, ItaliŽ)
MAZUR, Piotr (1982, Polen)
SAN MIGUEL ANGULO, Gregorio (1940, Spanje)
ULLRICH, Jan (1973, Duitsland)
VANCLOOSTER, NoŽl (1943, BelgiŽ)
WINDEN, Dennis van (1987, Nederland)
ZIELINSKI, Damian (1981, Polen)
GELDER, Tinus van (2016, † 26-8-1991, Nederland)
BOUWMAN, Koen (1993, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
Door Fred van Slogteren, 2 december 2017 0:00

Met de drie laatste bijdragen hebben we de koninkrijken en keizerrijken waar fietsen werden gemaakt, wel gehad. Zoals de afgelopen weken geschreven werd de vorst of vorstin 'geëerd' met tal van industriële producten waaronder niet zelden een fietsenmerk.

In het Duitsland van voor de Eerste Wereldoorlog onder Kaiser Wilhelm en verder in België, Engeland en Nederland. In geen van de drie Scandinavische koninkrijken heb ik bijvoorbeeld ooit een fiets met koninklijke naam kunnen vinden.

Ook niet in Griekenland, Rusland, Spanje of Portugal. Wel in Italië, waar het fietsen een ware cultuur is. Buiten Europa hoeven we al helemaal niet te zoeken: in Japan zou het ophemelen van de bijna goddelijke keizer als godslastering opgevat worden. In Nepal, Tonga en Thailand worden geen fietsen gemaakt.

Als we de royalty of verdwenen royalty in de vwereld langs gaan, is er ook geen rijwielindustrie in Jordanië, en evenmin worden er in Marokko, Lesotho en Swaziland fietsen gemaakt. Ook niet in Egypte toen koning Faroek daar tot in de jaren vijftig de scepter zwaaide.

Blijft over Italië. De grootste en belangrijkste fietsenindustrie in Italië was Bianchi en is dat in zekere zin nog steeds, want het bedrijf is onderdeel van Cycleurope, een Franse onderneming met zo'n vijftien fietsmerken in portefeuille.

Bianchi is als merk natuurlijk veel meer dan fietsen, want het bedrijf maakt alle soorten gemotoriseerde vervoermiddelen tot pantserwagens aan toe. Geen wonder dat Bianchi al in de fietsentijd hofleverancier werd.
... Lees meer
Door Otto Beaujon, 1 december 2017 12:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 1078 1079 1080 Volgende »