Slogblog


LEKKER AFZIEN ZUIVERT HET GEMOED

door Miel Vanstreels

Ik ben geen kenner van poëzie en ik heb in mijn leven misschien maar een of twee keer een dichtbundeltje gelezen, dus beticht mij niet van nepotisme als ik dit werkje van Miel Vanstreels spontaan vijf sterren meegeef en van harte aanbeveel.

Ik mag dan wel geen kenner zijn, ik weet als voormalig copywriter hoe moeilijk het is om een pakkende advertentietekst te bedenken of de essentie van een product of een vorm van dienstverlening in dertig woorden samen te vatten.

Soms vloeit het zo uit je digitale pen, maar soms zit en lig je er dagen op te broeden als je door je opdrachtgevers tenminste zoveel tijd wordt gegund. Als het klaar is kijk je er niet meer naar om, maar een enkele keer ben je trots als een pauw. In je eentje, want lof krijg je zelden.

In dit boekje presteert Miel Vanstreels het om 68 keer (is dit toeval of de zoveelste herdenking van de Jan-Janssen-Tour?) iets kernachtigs samen te vatten in drie regels van 5-7-5 lettergrepen. Er zitten ware juweeltjes bij.

Dit soort gedichtjes, lees ik op de achterkant, is een senryu, een op het zen-boeddhisme geïnspireerde Japanse dichtvorm, die in de achttiende eeuw ontstond als reactie op de haiku. Beide dichtvormen zijn gelijk in uitvoering, maar de haiku gaat inhoudelijk over de puurheid van de natuur en de senryu over de onvolmaakte mens.

Die onvolmaakte mens is Miel zelf, zoals hij zichzelf, zijn fietstochten, zijn routes, het landschap en nog veel meer (fiets)emoties beleeft. Elk gedichtje is een gesublimeerde vorm van weglaten.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 12 juli 2018 16:00

De Tour de France van 1951

Donderdag 12 juli 1951, rustdag in Limoges

Tijdens de rustdag in Limoges liet Wim van Est (foto 1) weten dat hij stond te popelen om de eerste cols te lijf te gaan. “Wij vertrokken in Metz met een soortement minderwaardigheidscomplex. Wij voelden ons tussen al die kopstukken als kleine jongens, die voor de eerste keer naar de lagere school gaan en schrik hebben voor de onderwijzer. Maar dat is voorbij.

Daar heeft onze ploegleider Kees Pellenaars voor gezorgd. Hij heeft ons iedere dag op het hart gedrukt, dat Fausto Coppi en Louison Bobet ook maar een heel doodgewone moeder hebben gehad, net als wij en allemaal.

Nou, je hebt de uitwerking gezien. Eerlijk gezegd heb ik me nog nooit zo goed op dreef gevoeld als thans". Kortom de Beer van ’t Heike barstte van het zelfvertrouwen.

“En wat denk je van de komende etappes met de cols?”, werd hem gevraagd. “Ach, ik heb noch nooit 'nen echten col gezien en ik kan er dus moeilijk over oordelen, maar ik zeg maar zo het moet en het zal gaan in de bergen.”

Hoewel nog nooit een col gezien, achtte Van Est het niet uitgesloten dat hij wel eens een goede klimmer zou kunnen zijn. Wout Wagtmans (foto 2) vond dat wel een boude voorspelling, want die cols zijn geen wat op elkaar gestapelde Caubergen.

“Ik heb die grote bergen verleden jaar van op een afstandje mogen bewonderen en het zijn inderdaad kanjers, maar het lijken mij toch voor ons geen onoverkomelijke struikelblokken. Volgens mij zal het dalen moeilijker zijn dan het klimmen, want je moet toch maar over een portie stuurtechniek beschikken om door die haarpinnen te snorren.”
... Lees meer
Door Jan Houterman, 12 juli 2018 11:00

Nous les Canards de la Toilette hebben weer genoten van de etappe van afgelopen dinsdag. Het spel is duidelijk op de wagen en de sprinterteams kwakken en schieten van links naar rechts en vice versa om maar zo veel mogelijk punten te scoren. Het lijkt wel paartijd in een eendenvijver.

Er was een fotofinish nodig om het onderscheid te zien tussen de winnaars van de eerste twee etappes. Ze vochten als kempwoerden (excusez le mot) om de dagzege in de vierde etappe. Het was klassementsleider Team Enrica Mas die met het kleinst mogelijke verschil (één lullig puntje) de hoofdprijs pakte.

Met de tweede waardebon van 5 eurootjes staat er virtueel in Utrecht al een flink stuk taart op tafel. Moedertje, moedertje, zou Theo Koomen geschreeuwd hebben, dat gaat Linden Patisserie flink geld kosten, want met nog een aantal vlakke etappes voor de boeg komt de hele gratis taart in zicht en dan komen papa en mama geheid wel weer over uit Limburg.

Het sprintpodium wordt gecompleteerd door Team Maddox. Dit team behaalde vorig jaar maar liefst vijf dagzeges en behoort normaal gesproken dus ook tot de kandidaten. Maar net als Marcel Kittel (foto 2) lukt het in deze Tour tot nu toe niet, terwijl de Nederlands sprekende Duitser vorig jaar ook vijf maal zegevierde. Maar die is helaas betrapt op gebruik van doping voor het haar.

De nummers één tot en met drie van de daguitslag nemen in het algemeen klassement dezelfde posities in. Team Kabo12 staat met 100 punten achterstand op gepaste afstand van het leidende Team Enrica Mas(sasprint) en Team Maddox voert de rest van het peloton aan. Zong Catherine Ferry niet ooit over Un, Deux, Trois?

Die rest wacht af tot deze Tour het echte werk gaat bieden. Dat gaat misschien morgen al enigszins gebeuren, want wie wel eens in Bretagne heeft gefietst weet dat je toch wel tandje 25 moet steken om boven te komen. En dat gaat met achter elkaar liggende klimmetjes van twee à drie kilometer behoorlijk zwaar wegen.

Zeker voor de laatste vier teams in het klassement die nu al een verwoed gevecht leveren om de laatste plaats. De trukendoos staat op tafel en ze doen er alles aan om elkaar te flikken. Een wedstrijd in de wedstrijd, al dacht wijlen Peter Post daar destijds heel anders over.
... Lees meer


Door Ad & Fred van het Tourspel, 12 juli 2018 10:00

Dave Bruylandts was een talentvolle jonge renner toen hij in 1999 een profavontuur aanging bij Palmans. Dat was fietsen in de marge, maar wel met de kans om op te vallen. Bruylandts deed dat.

Hij was een temperamentvol coureurke die graag en vaak van voren reed. In 2004 kreeg hij een contract bij een grote ploeg. Domo-Farm Frites lijfde hem in en Patrick Lefevere gaf hem kansen.

Dave greep ze met twee handen aan en reed mooie uitslagen. En als hij niet bij de eersten eindigde dan had hij zich wel in de kijker gereden. In datzelfde jaar werd hij betrapt op het gebruik van epo.

Een schorsing van twee jaar werd over hem uitgesproken. Dave accepteerde de sanctie en trainde hard door. Bij zijn werkgever was hij ontslagen, maar het net van de grond gekomen unibet.com zag wel brood in hem.

Op 1 april 2006 was hij weer gerechtigd om te fietsen, maar hij heeft geen trap in competitie gedaan omdat hij andermaal in een dopingzaak betrokken raakte. Bij een inval in zijn woning werd het nodige gevonden en wederom kreeg hij een langdurige schorsing opgelegd.

Na twee domme acties nam hij nu een verstandige beslissing. Hij zegde de wielersport op topniveau vaarwel en zocht en vond een goede baan als vertegenwoordiger. Voor zijn plezier fietste hij nog een aantal jaren in de weekeinden bij de elite zonder contract zonder al te veel ambities.

Toen een krant het verhaal publiceerde dat hij in de zomermaanden onbetaald verlof zou opnemen om er op de fiets weer volop tegen aan te gaan, reageerde hij ontkennend. "Ik heb een nieuw leven nu. Waarom zou ik een leuke job op de helling zetten voor een onzeker bestaan als coureur?”
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 12 juli 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
GIRANI, Luna (1989, ItaliŽ)
GOLCER, Jure (1977, SloveniŽ)
HUENDERS, Mitchell (1988, Nederland)
LACOMBE, Kevin (1985, Canada)
POPPE, Henk (1952, Nederland)
SANCHEZ PRADO, Eladio (1984, Spanje)
TIBERIO, Alberto (1982, ItaliŽ)
ZANETTI, Stefano (1970, ItaliŽ)
NOVAK, Domen (1995, SloveniŽ)

of ons op deze datum ontvielen:
PESENTI, Guglielmo (1933, † 12.07.2002, ItaliŽ)
SACCHI, Enzo (1926, † 12.07.1998, ItaliŽ)
SAMBEEK, Frans van (1926, † 12.07.2014, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 12 juli 2018 0:00

Nous les Canards de la Toilette hebben de inhaalslag bijna volbracht. Door in deze aflevering van het Tourjournaal twee etappes te combineren lopen we nog maar één dag achter. En dat scheelt al weer een slok op een glas eendenkroos.

De rit van zondag bracht twee oude bekenden als eersten aan de streep. Team Kabo12 en Team Japsies Jokers (hoe kom je erop?) zorgden voor een close finish. Voor Team kabo12 is dit de allereerste dagzege in zes deelnames aan het Slogblog Tourspel. BRAVO!!!

De tweede plaats van Jaspies Jokers is natuurlijk een geweldige opsteker voor een team uit een provincie waar ze zich zo genomen voelen door Den Haag. Daarom NAM dit team afgelopen zondag wraak op een manier die de aarde weliswaar niet doet beven, maar toch alle schijn heeft van genoegdoening. Nogal wiebes en een lange neus naar Den Haag, dat allang geen ’s-Gravenhage meer is.

In persoonlijk opzicht is deze zege voor Team Kabo12 een bevestiging dat dromen geen bedrog zijn. Succes in het Slogblog Tourspel is voor iedereen weggelegd, zelfs voor Haagse Hangoren, mits dit team niet benepen denkend een ploeg zou opstellen die niet van vreemde smetten vrij is.

Gelukkig dromen de overige teams van het succes dat Team Kabo12 zondag zo maar in de schoot geworpen kreeg. Dit succes was overigens niet voldoende om Team Enrica Mas van de leiding te verdringen.

Dit team uit het staadsie heeft zich stevig aan de leiding genesteld, en hier zou het gezegde ‘zo vader, zo dochter’ wel eens van toepassing kunnen zijn. Formidable, dans la langue de Molière et Nous les Canards de la Toilette.

Ook na de ploegentijdrit van maandag blijft Team Enrica Mas voorlopig de primes inter pares van het Slogblog Tourspel 2018. Doping, zeg u. Hoezo? O, u vermoedt een connectie met Rodolfo Massi, die als de apotheker, bij wie je alles kon bestellen, jaren in het peloton rondreed. Nee, de naam verwijst naar de jonge Quick Step-renner Enric Mas Nicolau (foto 2 © Cor Vos).

In de ploegentijdrit van maandag kwam Team Luuk Driever als beste uit de bus. Het zal potjandozie weer niet een Driever zijn. Maar het team uit de Achterhoek was de beste en de tempobeulen van de teams Annemarie Alberts, hArdjan, Manuel Alberts en Vibeman kwamen er tegen de winnaar van het Slogblog Tourspel van 2016 net niet aan te pas.

De eerste winnaar in de geschiedenis van het Slogblog Tourspel, Team Renate van der Meer, laat met een achtste plaats zien het nog altijd niet verleerd te zijn. Dit damesteam rijdt zoals gewoonlijk bonkig en alert in de voorste linies en is te herkennen aan de fikse deegroller die in de bidonhouder onder handbereik is voor als het echt moeilijk wordt. Westland Wil Vooruit, nietwaar?

Een andere oud-winnaar maakt met een zesde plaats in de uitslag duidelijk dat het in een ploegentijdrit gaat om de ‘van dik hout zaagt men planken’ mentaliteit, zo eigen aan een Limburgse Brabo, of is het een Brabantse Limbo?
... Lees meer


Door Ad & Fred van het Tourspel, 11 juli 2018 14:00

Het zal altijd een raadsel blijven waarom Robbie McEwen na een mislukt avontuur bij Rabobank een van de beste sprinters van zijn tijd kon worden. In dit truitje van de Belgische Lotto-ploeg, met in de loop der jaren meerdere co-sponsors.

De goedlachse Australiër die uitstekend Vlaams spreekt was een topsprinter en dat was hij natuurlijk ook al toen hij in Nederlandse dienst reed. Maar daar waren ze niet zo van een sprinter goed afzetten voor de laatste meters.

Daar moest ik aan denken toen ik gisteren Dylan Groenewegen boos over de streep zag bollen. Als vierde. “Ik had hier gewoon moeten winnen”, zei hij als rechtgeaard winnaarstype na afloop tegen de journalisten. Hij gaf zichzelf nog netjes de schuld, maar dat was om de goede stemming in de ploeg niet te ondermijnen.

Hij bedoelde echter dat zijn treintje voortijdig was ontspoord. Want wie de beelden vanuit de lucht in de laatste kilometers heeft gezien, weet dat hij in tegenstelling tot Gaviria en Greipel in zijn eentje zat te harken.

Waar waren Paul Martens en Timo Roosen om hem op een perfecte manier af te zetten? Ze waren niet te zien in de voorste linies. Alleen die hondsbrutale Amsterdammer kwakte en schoot van links naar rechts om zich zonder hulp uit de kluwen te bevrijden.

Toen hij eenmaal los was, was de beslissing al gevallen en waren Gaviria, Sagan en Greipel onbereikbaar. Maar met zijn intrinsieke snelheid reed hij nog wel een stuk of vijf andere specialisten als Kittel en Kristoff voorbij.

Het zou Robbie niet zijn overkomen. Die werd door zijn ploeg en de ploegleiding bij Lotto in de watten gelegd. Tot ze hem perfect hadden afgezet en hij het die laatste paar honderd meter alleen moest doen. Vaak met succes!

Robbie McEwen was een fantastische sprinter, een leuke jongen die als eerste de show stal door wheelies te maken en altijd een lach op zijn gezicht had. Dat laatste heeft Dylan ook, maar het goud dat erachter zit moeten ze bij LottoNL-Jumbo nog leren herkennen.
... Lees meer
Door Henk Theuns, 11 juli 2018 12:00

De Tour de France van 1951

Etappe 8: woensdag 11 juli 1951, Angers - Limoges, 241 km
Tien kilometer voor het eind van deze rit maakten de Fransman Nello Lauredi en de Belg André Rosseel (foto 1) zich los. Samen gingen zij op het stadion van Limoges af.

Uitgeput en trekkend met een totaal verwrongen gezicht ging de Belg daar als eerste over de streep. Nog geen minuut later volgde de groep met onze landgenoot Gerrit Voorting (foto 2). De Haarlemmer stortte op volle kracht het stadion in.

Dat was achteraf gezien een fout, want hij vergat, dat hij er nog een ronde gereden voor hij de finish bereikt zou worden. Daarom reed de Fransman Raphaël Geminiani hem in de tweede ronde twee lengten voorbij.

Voorting werd dus vierde en boekte flink wat tijdwinst, want het duurde ruim vier minuten voor het peloton, geleid door Fausto Coppi, het stadion binnenkwam.

Met daarbij de favorieten Louison Bobet, Fiorenzo Magni, Gino Bartali, Hugo Koblet, geletruidrager Roger Levèque en onze landgenoten Gé Peters, Wout Wagtmans en Wim van Est.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 11 juli 2018 11:00

In de jaren vijftig en zestig waren de Belgische wielersupporters verdeeld in twee kampen, te weten de aanhangers van Rik I (Van Steenbergen) en Rik II (Van Looy). Dat is althans het beeld dat we toen in Nederland hadden.

In Vlaanderen lag dat iets anders, want er was ook nog een Rik III. Henri, roepnaam Rik Luyten, was n’n rappe, net als die andere twee. Hij won koersen bij de vleet en hij had een leger supporters waarmee ze Frankrijk hadden kunnen bezetten.

Maar daar was Rik III niet zo in geïnteresseerd. Vlaanderen was hem groot genoeg. Daar was elke week koers en lagen voor hem de frankskes voor het oprapen. Overal waar hij verscheen was het kermis.

Letterlijk en figuurlijk, want de kersmiskoers was de ambiance waar hij zich het meest thuis voelde en hij maakte er altijd kermis, ofwel een groot spektakel van. Hij heeft er vele tientallen gewonnen en hij kwam altijd met veel geld thuis.

Daarom had hij weinig trek om naar de klassiekers of de grote ronden te trekken. Hij kon het wel, maar hij moest er toe gedwongen worden. In de dertien jaar dat zijn profcarrière duurde, is hij misschien vijftien keer in een klassieker van start gegaan.

Behalve in Parijs-Tours en de Amstel Gold Race moest die koers dan wel in Vlaanderen verreden worden, anders kwam de eigenzinnige Luyten niet. Hij heeft er nooit één gewonnen, maar wel ereplaatsen behaald.

Gent-Wevelgem was zijn favoriete koers en daar heeft hij laten zien dat het kasseienvreten hem best lag en als hij er zich meer op had gefocust ze ook had kunnen winnen. In de Tour de France heeft hij zich maar één keer laten zien.

Hij haalde vrij onopvallend zowaar Parijs als 52ste en had er toen schoon genoeg van. In 1958 moest hij van zijn sponsor een keer aan de Ronde van Spanje deelnemen en ook daar reed hij vrij anoniem in de achterhoede mee.

Tot hij in het zicht van de haven plotseling de geest kreeg en met zijn messcherpe eindschot de laatste twee ritten won. Waarschijnlijk uit blijdschap dat hij na drie weken harde labeur eindelijk naar huis mocht.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 11 juli 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
CLARKE, Hilton (1979, AustraliŽ)
DE FEYTER, Jos (1925, BelgiŽ)
DOLFSMA, Emiel (1992, Nederland)
EWAN, Caleb (1994, AustraliŽ)
HUYSMANS, Aron (1980, BelgiŽ)
JOURDEN, Jean (1942, Frankrijk)
LOPEZ GIL, Josť Antonio (1976, Spanje)
MALACARNE, Davide (1987, ItaliŽ)
MEHAGNOUL, Jean (1929, Nederland)
OOSTLAND, Sten (1988, Nederland)
OROZ UGALDE, Juan Josť (1980, Spanje)
OTTEN, Marissa (1989, Nederland)
OVECHKIN, Artem (1986, Rusland)
PAGOTO, Andrea (1985, ItaliŽ)
PIETROPOLLI, Daniele (1980, ItaliŽ)
PIRARD, Christa (1984, Nederland)
ROMERO ETXEBERRIA, Igor (1986, Spanje)
SAINT, Gťrard (1935, † 16.03.1960, Frankrijk)
VAKOC, Petr (1992, TsjechiŽ)
VRIES, Matthijs de (1996, Nederland)
VRIES, Hartthijs de (1996, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
GAUTHIER, Jean Louis (1955, † 11.07.2014, Frankrijk)
LESNA, Lucien (1863, † 11.07.1932, Frankrijk)
Door Fred van Slogteren, 11 juli 2018 0:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 1126 1127 1128 Volgende »