ad ad ad ad
Deel 3 is uit

Slogblog


Koppenberg

Als Allerheiligen de kalender siert
spoedt crossminnend Vlaanderen
zich naar de Koppenberg,
waar bierpomp en frituur
overuren maken,
vanaf ’t allereerste uur.

Waar op de flanken van die bult
het gevecht ontbrandt,
adembenemend,
en op de meet
‘ons Matje’ niet meer weet,
dat die bult Koppenberg heet.

Wat zijn de mannen diep gegaan,
zelfs ‘kleine Lars’ en ‘grote Toon’,
kunnen niet meer op hun benen staan,
na de bloemen en de kassei,
klinkt het:
‘volgend jaar zijn wij er echt niet bij’.

Als de avond valt ligt daar de Koppenberg,
stil en verlaten,
wachtend op de Vlaamse Hoogmis,
waar bierpomp en frituur
weer overuren zullen maken,
vanaf ’t allereerste uur.

© Nol van ‘t Wiel
... Lees meer
Door Nol van 't Wiel, 4 november 2017 12:00

De Belgische wielrenner André Poppe was in 1968 de hoofdrolspeler in een even bizar als uniek incident. De naam van de bescheiden coureur uit Sint Niklaas stond die dag in alle kranten. Zeker in zijn geboorteland.

Het komt regelmatig voor dat een onbekende renner in een ver uitgelopen kopgroep virtueel in het geel rijdt, maar het is ervoor en erna nooit voorgekomen dat de Tourdirectie in plaats van het peloton ingrijpt.

André Poppe had als derdejaars prof in 1968 nog nooit iets gewonnen, maar in dat jaar wel bijna de Tour de France. 1968? Dat is toch het jaar van Jan Janssen? Ja, en dat was ook een van de spannendste Tours uit de geschiedenis.

Pas in de afsluitende tijdrit viel de beslissing en er waren op papier nog zeven renners die konden winnen. Op papier, want eigenlijk ging het alleen nog tussen Janssen en de Belgen Vanspringel en Bracke.

Dat was de status quo na de laatste bergetappe en de toppers hadden een wapenstilstand afgesproken in de drie vlakke ritten die hen richting Parijs zou brengen. In de voorlaatste rit van Besançon naar Auxerre gingen zes renners aan de haal, bij wie André Poppe.

Ze waren onbelangrijk voor het klassement en het peloton wandelde, dodelijk vermoeid na bijna drie weken Tour. De voorsprong werd groter en groter en was op een gegeven moment zo groot dat André Poppe virtueel in het geel reed.

Poppe zelf realiseerde het zich niet eens, evenmin als alle andere renners. Maar Tourdirecteur Jacques Goddet zag het toen hij in de auto nog even het algemeen klassement in ogenschouw nam. Hij raakte volslagen in paniek, toen de waarheid tot hem doordrong.

Stel je voor dat deze volkomen onbekende renner, die nog nooit een koers had gewonnen en alleen in de Tour aanwezig was om Herman Vanspringel te dienen, de Tour de France zou winnen. Wat een blamage zou dat zijn, bedacht Goddet vol schrik.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 4 november 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BAKKER, Dennis (1993, Nederland)
BURGER, Lynette (1980, Nederland)
DEMOL, Dirk (1959, BelgiŽ)
FLICKINGER, Andy (1978, Frankrijk)
GILING, Bas (1982, Nederland)
HELSLOOT, Dries (1937, Nederland)
KREDER, Wesley (1990, Nederland)
KREDER, Sander (1990, Nederland)
LACQUEHAY, Charles (1897, † 03.10.1975, Frankrijk)
LAGANA, Sergio (1982, ItaliŽ)
LAMY, Fernand (1931, Franrkijk)
LE BOULANGER, Yoann (1975, Frankrijk)
LOCATELLI, Paolo (1989, ItaliŽ)
LYKKE JENSEN, Palle (1936, † 19.04.2013, Denemarken)
MALFAIT, NoŽl (1930, † 01.01.2014, BelgiŽ)
PESCHEL, Uwe (1968, Duitsland)
SCHIAVON, Silvano (1942, † 21.10.1977, ItaliŽ)
STRUKOVA, Viktoriya (1989, Oezbekistan)
TAGLIAFERRO, Marta (1989, ItaliŽ)
VERDUGO, Gorka (1978, Spanje)
YIU WONG, Wan (1986, HongKong)
S‹TTERLIN, Jasha (1992, Duitsland)
VERONA, Carlos (1992, Spanje)
GOGL, Michael (1993, Oostenrijk)
AUS, Lauri (1970, † 20.07.2003, Estland)
LABOUS, Juliette (1998, Frankrijk)

of ons op deze datum ontvielen:
PROTIN, Robert (1872, † 04.11.1953, BelgiŽ)
VAN KERCKHOVE, Henri (1926, † 04.11.1999, BelgiŽ)
Door Fred van Slogteren, 4 november 2017 0:00

De huidige sportvereniging Le Champion is opgericht in 1969 en daar is in 1986 een stichting Sportevenementen Le Champion bijgekomen, die zich bezig houdt met het organiseren van grootschalige sportevenementen.

Oorspronkelijk was Le Champion een vereniging van toerfietsers en daar is later een wandelsportafdeling bij gekomen. De stichting voorziet duidelijk in een behoefte en is met het succes meegegroeid.

Het is nu een organisatie met meer dan twintig medewerkers in vaste dienst, die voor de evenementen een beroep kunnen doen op drieduizend vrijwilligers.

Behalve de naam heeft het de stichting Le Champion niets van doen met de gelijknamige Amsterdamse wielervereniging die in 1922 werd opgericht.

In die tijd waren er in de hoofdstad al heel veel wielrenners en dus ook de nodige fietsenmakers, die racefietsen bouwden. Er kwam er in 1922 nog eentje bij die nadrukkelijk naar de gunsten van de nieuwe vereniging dong.

De man die die zaak als filiaalbeheerder runde was Marten Kingma, een Fries die tussen 1894 en 1898 een bekend wielrenner was die in 1897 onder meer achter de Limburger Harie Meyers tweede was bij de Nederlandse kampioenschappen sprint bij de beroepsrenners.

Kingma was destijds fabrieksrijder voor Burgers ENR, wat staat voor Eerste Nederlandsche Rijwielfabriek. Of het door Kingma verkochte merk Le Champion een eigen initiatief van hem was, of dat het een B-merk van Burgers was heb ik niet kunnen achterhalen.
... Lees meer
Door Otto Beaujon, 3 november 2017 12:00

Ik heb een jaar of tien terug eens onderzoek gedaan naar de haalbaarheid van een boek over de geschiedenis van de zesdaagse met daarin levensbeschrijvingen van de grootste zesdaagserenners uit de geschiedenis.

Waar het Duitsland betrof dacht ik direct aan mannen als Bugdahl, Altig en Thurau, maar toen ik me in de geschiedenis van de Sechstagenrennen ging verdiepen, stuitte ik op twee heel andere namen.

Die vormden een koppel dat qua populariteit met kop en schouders boven de andere Duitsers uitstak. Heinz Vopel en Gustav Kilian. Die laatste naam deed bij mij wel een belletje rinkelen, maar Vopel zei me niets.

Kilian kende ik nog als de Dortmunder die na zijn carrière in de jaren vijftig vele jaren een zeer succesvol bondscoach was van de Duitse baanrenners.

Die hadden onder zijn leiding in de jaren zestig en zeventig heel wat overwinningen behaald op wereldkampioenschappen en plakken in alle metaalsoorten bij Olympische toernooien. Dieter Kemper, Ehrenfried Rudolph, Wilfried Peffgen, Gregor Braun, enzovoort.

Hunn populariteit als zesdaagsenrenners dankten Kilian en Vopel vreemd genoeg aan Adolf Hitler. In de jaren dertig was het fenomeen zesdaagse een waar volksfestijn in Duitsland waar altijd heel veel publiek op af kwam.

Waar maar een wielerbaan lag, daar was een zesdaagse. De man die in de Tweede Wereldoorlog miljoenen mensen de dood in heeft gejaagd vond die zesdaagsen maar een onmenselijk gebeuren en daar moest een eind aan komen.

De grote matadoren weken daarom uit naar de Verenigde Staten en het koppel Kilian-Vopel groeide daar uit tot een bijna onoverwinnelijk duo. Van de 34 zesdaagsen die het duo op de palmares heeft staan werd het merendeel in Amerika gewonnen.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 3 november 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BALDUCCI, Gabriele (1975, ItaliŽ)
BARDET, Romain (1990, Frankrijk)
BIERENS, Erik (1990, Nederland)
BOUET, Maxime (1986, Frankrijk)
BRUIN, Ivor (1980, Nederland)
CANTINEAU, Leo (1928, † 04.02.2009, Nederland)
COBO GONZALEZ, Roberto (1982, Spanje)
HEMPEL, Udo (1946, Duitsland)
KOUWENHOVEN, Sjoerd (1990, Nederland)
LABBE, Arnaud (1976, Frankrijk)
LUGINB‹HL, Ueli (1941, † 30.11.2010, Duitsland)
NIERMANN, Grischa (1975, Duitsland)
REUTER, Willem (1917, † 22.01.1980, Nederland)
RIZZI, Bruno (1983, ItaliŽ)
ROBINSON, Brian (1930, Groot BrittanniŽ)
ROSSI, Giulio (1914, † 30.06.1968, ItaliŽ)
ROVIRA POUS, Jaume (1979, Spanje)
STEENSELEN, Adrie van (1929, Nederland)
STEGGER, Lena (1991, Duitsland)
TRAKSEL, Bobbie (1981, Nederland)
VERVAECKE, Julien (1899, † 00.05.1940, BelgiŽ)
POLS, Ruben (1994, BelgiŽ)

of ons op deze datum ontvielen:
HOGERHEIDE, Frits (1944, † 03.11.2014, Nederland)
SANDBRINK, Jan (1944, † 03.11.2015, Nederland)
TULLEKEN, Jan (1883, † 03.11.1962, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 3 november 2017 0:00

HOE ‘DE PIJN’ RENNER WERD

door Jaap Engelberts

Dit is het soort jongensboek waar er in mijn jeugd talloze van bestonden. Naast de bekende boeken over Dik Trom en Pietje Bell lagen er in mijn ijskast werken met titels als Willem Roda, Djoep van Deinze en Het Boek voor de Jeugd.

Dat van die ijskast moet ik even uitleggen. Mijn vader had kort na de oorlog een grote ijskast op de kop getikt. Eentje zonder snoer en stekker, want die bestonden nog niet voor huishoudelijk gebruik.

Twee keer per week kwam er een vrachtautootje voorrijden en de chauffeur droeg dan een paar ijsstaven van zo´n halve meter lengte en een dikte-breedte van zo´n dertig centimeter in het vierkant naar boven.

Bovengekomen, we woonden drie hoog, legde hij dan zijn lading in de zinken bak van het bovenste compartiment van de ijskast, waarna mijn moeder alle bederfelijke waar in de andere twee compartimenten legde.

Na verloop van tijd werd om economische redenen de man van het vriesautootje afbesteld en werd die kast mijn opslagplaats voor speelgoed en boeken. Ik ging er ook wel eens zelf in zitten tot een keer de deur dichtviel en ik er een benauwd kwartiertje in doorbracht.

Als op dat moment dit boek er in had gelegen, had ik waarschijnlijk niets van me laten horen. Mits er ook een zaklantaarn in die kast had gelegen, zou ik me namelijk uitstekend vermaakt hebben.

Hoe 'De Pijn' wielrenner werd vertelt in de stijl van het toenmalige jongensboek hoe de vermaarde baanrenner Jan Pijnenburg, alias De Pijn, als jongen aan zijn eerste racefiets kwam. Geheel overeenkomstig hoe ik zelf over een racefiets droomde.

Met zijn opgespaarde spaarcenten, bijeengebracht door de uitgeknipte punten op de wikkels van Kwattarepen, ging de jonge Jan Pijnenburg net zo lang op zoek tot hij precies de fiets kon kopen die hem voor ogen stond.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 2 november 2017 12:00

Drieënvijftig jaar geleden werd het wereldkampioenschap op de weg verreden op een loodzwaar parcours nabij het Zwitserse Lugano. Een van de zwaarste uit de geschiedenis van het WK.

De vele aanhangers van het fenomeen Fausto Coppi koesteren die dag – zondag 30 augustus 1953 – nog steeds, omdat hun idool toen een van de allergrootste prestaties leverde uit zijn rijke carrière. Veni, vidi, vici, ofwel het exploit van een superkampioen.

In zijn boek Heldenlevens beschrijft Martin Ros het als volgt: ‘Coppi etaleerde het allerdiepste van de wielersport in een maximum aan duw- en trekkracht van zijn spierbundels. Zijn pure macht maakte zijn tegenstanders tot drenkelingen in de branding. Zij waren kansloos.

De enige renner die in dat goddelijke geweld tot in de laatste ronde in het wiel van dit onvergelijkelijk fenomeen kon blijven was een kleine geblokte Belg, afkomstig uit Bellegem.

Dat is een dorp in de buurt van Kortrijk, vermaard door de prachtige dahlia's die daar jaar na jaar tot bloei komen. Hij heette Germain Derycke, een temperamentvol coureurke die heel diep kon gaan en dan ook nog een krachtige spurt in huis had.

Hij ging slingerend over de weg gedreven door een bijna onverantwoordelijke krachtpatserij om maar in het wiel van de goddelijke campionissimo te kunnen blijven. Aan winnen dacht hij niet, want tweede worden was die dag het hoogst bereikbare.

Maar in de tiende en laatste beklimming van de Col de Crespera – stijgingspercentage tien procent – moest hij de Italiaan toch laten gaan. In de luttele kilometers naar de finish verloor hij een kleine zeven minuten', aldus Martin Ros.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 2 november 2017 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
DíANDREA, Nicola (1983, ItaliŽ)
DECKERS, Aaron (1988, Nederland)
DEVINE, John (1985, Verenigde Staten)
GRESPAN, Lisa (1980, ItaliŽ)
HERINNE, Xavier (1983, BelgiŽ)
LEDDY, Frans (1901, † 27.01.1966, Nederland)
MURAVYEV, Dimitri (1979, Kazachstan)
PAVESI, Eberardo (1883, † 11.11.1974, ItaliŽ)
STOUGJE, Martijn (1981, Nederland)
TESSELAAR, Hans (1943, † 29.03.2009, Nederland)
TESSELAAR, Piet (1943, Nederland)
VERMEIRE, Robert (1944, BelgiŽ)
VIEJO, Josť-Luis (1949, † 16.11.2014, Spanje)
FENG, Chun Kai (1988, Taiwan)

of ons op deze datum ontvielen:
KNETEMANN, Gerrie (1951, † 02.11.2004, Nederland)
Door Fred van Slogteren, 2 november 2017 0:00

De Spaanse bank Caja Rural is een van langst actieve sponsors in de wielersport. Al in de tweede helft van de jaren tachtig sponsorde deze bank een Spaanse wielerploeg met een grote Nederlandse inbreng.

De kopman was de bekende ronderenner Marino Lejarreta en de ploegleider was Domingo Perurena. Er was echter ook een Nederlander aan de ploeg verbonden. Dat was Albert Stofberg.

Stofberg , een trainer die jarenlang in Spanje heeft gewerkt, stond bekend om zijn keiharde aanpak. Hij heeft in de drie jaar dat hij aan de ploeg verbonden was nogal wat Nederlandse renners bij Caja Rural binnengeloodst.

Dat waren jongens als Marcel Arntz, Wim Meijer, Erwin Nijboer, René Beuker (foto), Johnny Broers, Dick Dekker, Huub Kools, Marco van der Hulst en Mathieu Hermans. Ook de Belg Ludo Peeters heeft aan het eind van zijn carrière nog een jaartje voor de ploeg gereden.

Van de Nederlanders hebben vooral Erwin Nijboer en Mathieu Hermans in Spanje de kansen gegrepen om hun talenten ten toon te spreiden. Want behalve Caja Rural waren ook andere Spaanse ploegen in Nederlanders geïnteresseerd.

Zo ontpopte Nijboer zich tot een meesterknecht die heel veel heeft betekend voor de successen van Miguel Indurain. Hermans – van wie ik dit truitje heb gekregen - gaf in Spanje zijn visitekaartje af als een razendsnelle en handige sprinter.

Hij debuteerde in 1985 als prof in Spanje bij Seat-Orbea, ook een ploeg van Stofberg, met wie hij al sinds zijn juniorentijd samenwerkte. Hermans won veel en in de Ronde van Spanje van 1988 won hij in de kleuren van Caja Rural maar liefst zes etappes en een jaar later nog eens vier. Klein, vinnig en voor de duvel niet bang behaalde hij zijn overwinningen.
... Lees meer
Door Henk Theuns, 1 november 2017 12:00

« Vorige 1 2 3 ... 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 ... 1078 1079 1080 Volgende »