Bergwerff ad ad ad

Slogblog



Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BEVILACQUA JR., Antonio (1957, ItaliŽ)
DI PAOLO, Francesco (1982, ItaliŽ)
GAJEK, Artur (1985, Duitsland)
HAEDO, Lucas Sebastian (1983, ArgentiniŽ)
JOHANSSON, Bernt (1953, Zweden)
LEENE, Leo (1900, † 30.07.1930, Nederland)
LOTZ, Renť (1938, Nederland)
MULDER, Jan (1878, † 00.00.1935, Nederland)
PAGLIARINI, Luciano (1978, BraziliŽ)
ROUX, Anthony (1987, Frankrijk)
TELLETXEA LOPEZ, Naiara (1984, Spanje)
CANUEL, Karol-Ann (1988, Canada)

of ons op deze datum ontvielen:
LOHMANN, Walter (1911, † 18.04.1993, Duitsland)
OPPERMAN, Hubert (1904, † 18.04.1996, AustraliŽ)
RONCHINI, Diego (1935, † 18.04.2003, ItaliŽ)
Door Fred van Slogteren, 18 april 2018 0:00

Het is dit keer geen foto die herinneringen bij me oproept, maar een cartoon, die in 1954 in het socialistische dagblad Het Vrije Volk stond. Dat was naar aanleiding van de Ronde van Nederland en afgebeeld staan de vier grote matadoren die die ronde zouden domineren.

De cartoon werd geplaatst bij een verslag van de derde etappe van Valkenswaard naar Heerlen over 189 kilometer. Wim van Est was de winnaar. Op acht seconden volgde Gerrit Voorting met in zijn spoor Gerrit Schulte en Wout Wagtmans, de mannen die in deze tekening briljant door Dik Bruynesteyn zijn vastgelegd.

Van Est, Voorting en Wagtmans stonden toen op het toppunt van hun roem en Schulte had zoveel klasse dat hij het op 38-jarige leeftijd nog met gemak tegen ze kon opnemen. Het knappe van Bruynesteyn was dat hij de specifieke punten in hun verschijning zo kon benadrukken.

De generaalskop van Schulte, de mooie lelijkheid van Wagtmans, de gedrongen gestalte en het melkboerenhondenhaar van Van Est en de sierlijkheid van de knappe womanizer Voorting. Zeldzaam vakmanschap van de in 2012 overleden cartoonist.

Bruynesteyn begon in 1948 met het publiceren van zijn tekeningen. Waren aanvankelijk Het Vrije Volk en de Haagsche Courant de kranten waarin hij met regelmaat was te vinden, al spoedig maakte ook Sport in Beeld, de voorloper van Studio Sport, gebruik van zijn briljante talent.

Ik heb hem menigmaal bij sportbijeenkomsten zien staan, observerend en schetsend in een blocnote. Zo was hij ook bij de boekpresentatie van mijn biografie van Joop Zoetemelk. Hij heeft mij bij die gelegenheid ook getekend. Hij beloofde mij het schetsje toe te sturen, maar heb die helaas nooit ontvangen.

Om op de Ronde van Nederland van 1954 terug te komen. Drie van de vier door Dik vereeuwigde renners stonden in het Olympisch Stadion, waar de ronde eindigde, op het erepodium. Van Est als eerste, Schulte als tweede en Voorting als derde.

Wagtmans werd zesde, want die moest Klaas van Est (4e) en Piet Haan (5e) laten voorgaan. Wim van Est reed die ronde als een beul en de verschillen waren na afloop best groot, want Schulte moest bijna drie minuten op Van Est toegeven en Voorting zelfs vijf.

Ik heb die ronde destijds op de voet gevolgd en was ook op de dag van aankomst in het stadion (foto 2). Onder meer vanwege het feit dat er een Amsterdamse ploeg meedeed. Met daarin mijn idool, de zoon van onze schoenmaker: Patsi Willekes (foto 3).
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 17 april 2018 12:00

Jasper Stuyven, die vandaag zijn 26ste verjaardag viert, is een van de pijlers van het Belgische wielrennen. We hoorden voor het eerst van de renner uit Leuven toen hij in 2009 in Moskou wereldkampioen werd bij de junioren.

Bij de beloften behoorde hij tot de top van zijn land en als lid van een Amerikaanse ploeg kreeg hij een degelijke voorbereiding op de profstatus, omdat zijn ploeg regelmatig deelnam aan open wedstrijden waarin hij zich al met de profs kon meten.

In 2014 werd hij beroepsrenner bij Trek Factory Racing, de voorloper van Trek Segafredo. Hij kon gelijk starten in de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Niet voor eigen kans, want in een ploeg met Cancellara als kopman werd natuurlijk de kaart van der Fabian getrokken.

Jasper was jong en kon wachten en leerde van iedere koers. Hij is een echte allrounder met veel inhoud. Hij is niet alleen goed in de klassiekers, maar kan ook een grote ronde aan en met zijn niet onaardige sprintcapaciteiten is hij altijd gevaarlijk.

In zijn vierde profjaar kan hij al een aardige erelijst laten zien. Hij was al eens zevende in Vlaanderen, vierde en vijfde in Roubaix, vijfde en zesde in Harelbeke, negende in Gent-Wevelgem, tiende in Milaan-San Remo en hij won in 2016 Kuurne-Brussel-Kuurne. Na een indrukwekkende solo van zeventien kilometer.

Hij heeft inmiddels al aan de start gestaan van vier grote ronden en reed zowel de Giro als de Tour en de Vuelta een keer uit. In de Spaanse ronde won hij in 2015 een etappe. Ook won hij vorig jaar een rit in de BinckBank Tour door Nederland en België.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 17 april 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BERKENBOSCH, Maint (1977, Nederland)
JANSEN, Mathieu (1920, † 17.06.1996, Nederland)
MACKAY, Ron (1963, Nederland)
MARYCZ, Jaroslaw (1987, Polen)
MCLACHLAN, Robert (1971, AustraliŽ)
MELSEN, Johan (1968, Nederland)
MOL, Wouter (1982, Nederland)
SERPA P…REZ, Josť Rodolfo (1979, Colombia)
SLOGTEREN, Han van (1904, † 09.01.1991, Nederland)
SOLARO, Bart (1939, † 11.11.2015, Nederland)
SPIJKERMAN, Marjon (1985, Nederland)
STRIJBIS, Marius (1920, † 21.01.2008, Nederland)
STUYVEN, Jasper (1992, BelgiŽ)
WAGNER, Robert (1983, Duitsland)
BAKKER, Stephan (1994, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
ENGELS, Jean (1922, † 17.04.1972, BelgiŽ)
Door Fred van Slogteren, 17 april 2018 0:00

De dertigste editie van de Amstel Gold Race vond plaats op zaterdag 22 april 1995. Het was niet alleen een jubileumeditie maar tevens de laatste keer dat Herman Krott als koersdirecteur in Limburg actief was. Hij deed dat toen samen met zijn opvolger Leo van Vliet. Vier dagen eerder, op een persconferentie in Amsterdam, introduceerde Krott zijn opvolger.

De twee kenden elkaar uit de tijd toen Van Vliet als amateurrenner deel uitmaakte van de Amstel Bier wielerploeg, waarvan Krott ploegleider was. Toen de persconferentie ten einde was, schaarden journalisten zich rond Krott voor een afscheidsinterview. Of hij nog wat anekdotes kon ophalen, vroeg een journalist. Dat kan ik niet op commando, antwoordde de Amsterdammer, waarna hij anderhalf uur lang de ene na de andere anekdote vertelde.

Herman moest jarenlang knokken om zijn wedstrijd status te geven te midden van de gekende voorjaarsklassiekers in België en Frankrijk. Hij ging persoonlijk zelfs de deuren in Zuid-Limburg langs om de bewoners te smeken hun auto niet op het parkoers te parkeren.

En als Mister Amstel Gold Race begon hij zich ernstig zorgen te maken toen Jan Raaseind jaren zeventig vier keer achter elkaar won en de kranten zijn geesteskind de Amstel Gold Raas gingen noemen. Hij was dan ook zeer opgelucht toen Bernard Hinault in 1981 een einde maakte aan de reeks van Raas. Maar een jaar later won de Zeeuw weer. “Stapt-ie onder de douche vandaan en zegt hij met een grijns tegen me: daar was ik weer”, herinnerde Krott zich.

Samen met Ton Vissers gaf Krott halverwege de jaren zestig van de vorige eeuw de aanzet tot wat de Gold Race nu is. Ze waren het erover eens dat het Nederland ontbrak aan een koers van formaat. Om het geld daarvoor bijeen te krijgen, dacht Krott meteen aan de Amstel Brouwerij, de trouwe sponsor van zijn zo succesvolle wielerploeg, met renners als Fedor den Hertog, Joop Zoetemelk, Gerrie Knetemann, Leo van Vliet en vele andere winnaars.

Amstel Bier zat in die jaren met een identiteitscrisis. De overname door Heineken was daar debet aan. Met een nieuw biertje met de merknaam Amstel Gold hoopte de Amsterdamse brouwerij het tij te kunnen keren en de wielersport was een uitstekend medium om Amstel Gold in de markt te zetten.

In 1966 werd in Breda voor de eerste keer gestart en lag er tot Meerssen 270 kilometer te wachten op de wielrenners, althans op papier. De nieuwe koers kreeg van de UCI de datum 30 april toegewezen, waarbij de internationale wielerunie er geen boodschap aan had dat die dag tevens de verjaardag van koningin Juliana was.

Krott in deze jubileumuitgave van Wielerrevue: “We hadden geen rekening gehouden met een paar omleidingen, vanwege de festiviteiten vanwege koninginnendag in de dorpen en steden. Bij het bord voor de laatste tien kilometer moest er in feite nog meer dan veertig kilometer gereden worden. De renners waren laaiend, in de kopgroep zaten ze van woede op hun stuur te beuken.”

Jacques Anquetil stapte onder het mom ‘afspraak is afspraak’ na precies 270 kilometer af en de uiteindelijke winnaar oud-wereldkampioen Jean Stablinski was na afloop zo kapot dat hij ondersteund moest worden op zijn weg naar het podium.
... Lees meer
Door Jan Houterman, 16 april 2018 12:00

Albert (Ab of Appie) Donker zag ik voor het eerst rijden in het begin van de vijftiger jaren in de Ronde van de Albert Cuyp, de beroemdste marktstraat van Nederland. Hij reed een thuiswedstrijd.

Het viel me namelijk op dat er continu ‘Appie, Appie, Appie’ werd gescandeerd en toen ik een rondje over het parcours liep, zag ik waarom. Loodgietersbedrijf Donker & Zoon stond er op een winkelruit in de Gerard Doustraat dat deel uitmaakte van het rondje.

Appie was een goede renner met een fanatieke inslag. Hij reed altijd erg aanvallend, maar hij heeft volgens mij nooit echt voor het wielrennen gekozen. Hij werkte bij zijn vader en dat ging voor.

Daarom zitten er gaten in zijn carrière. 1957 was zijn beste profjaar. Hij won de B-uitgave van de Ronde van Vlaanderen en hij reed de Ronde van Italië. Later is hij ook nog gaan stayeren.

Als loodgietersbaas ben ik hem later nog wel eens in de stad tegengekomen en jaren later ook als pensionado. Dat was een jaar of wat terug bij wijlen de RAI dernyrace van Harry Mater. Appie zag er patent uit, maar er werd niet meer gescandeerd.

Ik heb ook nog eens met hem gepraat over die-goeie-ouwe-tijd toen de Amsterdamse renners heel het land doortrokken om in Rotterdam, Den Haag en Brabant criteriums te rijden. Ze waren er goed in, want Mokum was toen een echte wielerstad met vele goede coureurs.

Het feit dat Appie nooit een echt goede prof is geworden heeft te maken met het feit dat hij de zoon was van een loodgietersbaas en min of meer gedwongen voor het familiebedrijf koos. Dan schoot het trainen er weleens bij in. Zo ging dat in die tijd.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 16 april 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
FEILLU, Romain (1984, Frankrijk)
GENIEZ, Alexandre (1988, Frankrijk)
GOEDE, Suzanne de (1984, Nederland)
GOETHEM, Brian van (1991, Nederland)
GROOT, Leen de (1946, Nederland)
MAURER, Rolf (1938, Zwitserland)
POGGIALI, Roberto (1941, ItaliŽ)
VAN COPPERNOLLE, Francesco (1991, BelgiŽ)
LEEUWEN, Patrick van (1985, Nederland)

of ons op deze datum ontvielen:
GEORGET, Emile (1881, † 16.04.1960, Frankrijk)
OPEL, Ludwig (1880, † 16.04.1916, Duitsland)
SELLIER, Felix (1893, † 16.04.1965, BelgiŽ)
Door Fred van Slogteren, 16 april 2018 0:00

Het seizoen van de voorjaarsklassiekers gaat vandaag met de Amstel Gold Race de tweede fase in. Met Parijs-Roubaix zijn de kasseien verorberd en beginnen de coureurs in Limburg aan een bord vol potenbrekers.

Vandaag het geesteskind van Herman Krott, woensdag de Waalse Pijl en volgende week zondag Luik-Bastenaken-Luik. Een ander decor en deels andere hoofdrolspelers, hoewel we Sagan, Van Avermaet, Gilbert en ook Terpstra niet moeten onderschatten in de heuveltjes.

Over Sagan gesproken, hij was afgelopen zondag de terechte winnaar in De Hel. Maar dat was meer een gevolg van het juiste moment kiezen en de verkeerde tactiek van de onomstreden winnaarsploeg Quick-Step.

Terpstra was voor mij de beste man in koers, maar zat net een beetje ongelukkig in de wedstrijd toen de Slowaak wegreed. Het was geen demarrage, maar à la Zoetemelk wegsluipen, op een moment dat het Niki even niet goed uitkwam.

Een Sagan in topvorm was erop en erover gegaan toen hij het restant van de kopgroep bereikte, maar hij kreeg die Zwitser, die al ruim 200 kilometer in de aanval was, er niet af. De huldiging met de kei was net als andere jaren.

En daar vielen dan weer veel mensen over, want er was een dode gevallen. Een jonge Belg was gereanimeerd en naar het ziekenhuis vervoerd en daar ’s avonds overleden. De volgende dag in de krant precies hetzelfde: de koers had stilgelegd moeten worden en de huldiging veel soberder, vond de stem des volks.

Vooropgesteld dat het overlijden van Michael Goolaerts een groot drama is, moeten we wel bij de feiten blijven. Tijdens de koers werd alleen bekend dat die jongen in zorgwekkende toestand naar het ziekenhuis was gebracht.

Dat komt vaker voor in een grote koers en omdat het meestal goed afloopt hoor je dan niemand over het stopzetten van de koers. Wielrennen is een gevaarlijke sport en als je ziet hoe een koers soms verloopt kun je alleen maar respect hebben voor het vakmanschap van de heren coureurs.

De koersen minder zwaar maken, zoals je ook hoort als er goed misgaat, is geen optie, want dan wint Cavendish de Tour en in zijn verlengde wellicht ook Groenewegen. Dat wil niemand. En Parijs-Roubaix en de Ronde van Vlaanderen over brede asfaltwegen zal het einde betekenen van deze zo iconische wedstrijden.

Het feit dat Goolaerts aan een hartstilstand is overleden is een andere zaak. Zou dit te voorkomen zijn geweest. De jonge Belg is niet de eerste die om die reden het leven heeft gelaten. Velen gingen hem voor en dat roept vragen op.

Je hoort regelmatig over hartritmestoornissen bij topsporters. Dat is vaak een gevolg van een aangeboren hartafwijking die bij grote inspanning fataal kan zijn. Het lijkt me dat dat toch van tevoren op te sporen moet zijn door middel van een een cardiologisch onderzoek?

Er gaat zoveel geld om in de top van de wielersport dat de UCI toch zou kunnen instellen dat een licentie pas kan worden verstrekt als de renners een dergelijk onderzoek hebben ondergaan?

Dat lijkt me eenvoudig te realiseren en de kosten die dat met zich meebrengt zijn voor de miljoenenploegen aan de top en de daar onder bestaande categorie van de Pro-Continentalen best wel op te brengen.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 15 april 2018 12:00

Jan Janssen en Joop Zoetemelk, de twee Nederlandse Tourwinnaars, hebben allebei met hem te maken gemaakt. Met Raymond Poulidor, de meest populaire Franse renner aller tijden. Iedereen die ooit in het land van Marianne op de racefiets heeft rondgereden kent de aanmoedigingen.

‘Vas-y Poupou?’ en ‘Allez Poupou!’. Ik heb het meerdere keren moeten horen, in de Alpen, in Picardië, in de Charente en de l’Herault. 'Vas-y Poupou?’, terwijl je bij wijze van spreken niet eens meer wist hoe je heette.

Qua talent was Raymond Poulidor een enorme klasbak. Grandioos klimmer en begenadigd tijdrijder. Hij had vijf keer de Tour moeten winnen in de periode tussen Anquetil en Merckx. Het is er niet van gekomen.

De laatste victorie van Maître Jacques had op zijn naam moeten staan en hij had ook de Tours van Gimondi, Aimar, Pingeon en Janssen moeten winnen, want hij was de beste in die jaren. Maar de beste zijn is niet altijd de beste worden.

Er ontbrak het een en ander in de bagage van Poupou. Hij was gewoon geen winnaarstype. Het ontbrak hem aan eerzucht, gogme, het vermogen de koers te lezen en geluk. Je hoeft overigens niet per se geluk te hebben, als je maar geen pech hebt.

En pech had de brave Raymond regelmatig. ‘Als er een valpartij was, dan lag hij erbij’, vertelde Jan Janssen me eens. En daar reed hij dan weer, met een tulband van verband om zijn kop met eruit sijpelend bloed.

Poulidor heeft het deels aan zichzelf te wijten, want hij was hondstrouw. Bijvoorbeeld aan Antonin Magne, de intelligente, maar o zo ouderwetse ploegleider die qua opvattingen nog in de jaren dertig leefde, terwijl de rest van het peloton lichtjaren vooruit was.

Pas onder Louis Caput kreeg hij met andere denkbeelden te maken, maar toen was hij al op leeftijd en deed hij een stapje zijwaarts voor zijn kopman Joop Zoetemelk. Joop is onophoudelijk de eeuwige tweede genoemd, maar de renner die die naam echt toekwam was Raymond Poulidor.
... Lees meer
Door Fred van Slogteren, 15 april 2018 9:00


Zij die vandaag hun verjaardag vier(d)en ...
BROCCARDO, Paul (1902, † 06.11.1987, Frankrijk)
BRUIJN, Meike de (1970, Nederland)
BRUSON, Simone (1983, ItaliŽ)
CRANE, Matthew (1985, Verenigde Staten)
DE GEYTER, Johan (1972, BelgiŽ)
FRENCH, Graham (1927, † 09.03.2012, AustraliŽ)
GUYOT JR., Charles (1925, † 22.09.1973, Frankrijk)
HELMANTEL, Adriaan (1981, Nederland)
JOLY, Victor (1923, † 10.06.2000, BelgiŽ)
KLUNDERT, Jacques van de (1938, Nederland)
MURK, Dion (1984, Nederland)
PEDERSEN, Martin (1983, Denemarken)
RAAS, Pierre (1964, Nederland)
RONDEAUX, Roger (1920, † 24.01.1999, Frankrijk)
SMUKULIS, Gatis (1987, Letland)
VAN GREMBERGEN, Kendric (1985, BelgiŽ)
VAN SWEEVELT, Guido (1949, BelgiŽ)
VERBEKEN, Peter (1966, BelgiŽ)

of ons op deze datum ontvielen:
WAUTERS, Jean (1906, † 15.04.1989, BelgiŽ)
Door Fred van Slogteren, 15 april 2018 0:00

« Vorige 1 2 3 ... 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 ... 1108 1109 1110 Volgende »