Slogblog


En daar was nummer drie van de kleine Australiër. Hij heeft een meesterwapen in de persoon van Gert Steegmans die hem geweldig lanceert. En tussen Boonen en Steven de Jongh wil het maar niet lukken. Vandaag tussen Flecha en Freire trouwens ook niet. De rollen zijn omgedraaid. In het begin van het seizoen won QuickStep alles en Davitamon niets. Een gevoel van onoverwinnelijkheid versus onmacht. Nu is het andersom en die onmacht lag centimeters dik op het gezicht van Boonen toen hij zag dat hij weer geklopt was en meters tekort kwam. Drie dagen de gele trui is geen compensatie voor een man die het in de Tour van etappezeges moet hebben. Daarom vandaag geen foto van McEwen, maar van de wereldkampioen bezig met zompen. Het is ongelooflijk, een gele trui is niet eens voldoende voor troost. De omgekeerde wereld. Benieuwd hoe het morgen gaat. In ieder geval om het echie. (© Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 7 juli 2006 21:03

“Zoals ik al eerder aangaf is 7 juli samen met 5 juli de meest succesvolle dag uit de Nederlandse Tourgeschiedenis. Tien maal won een Nederlandse renner een etappe. Dat waren achtereenvolgens: Gerrit Schulte in 1938 (derde etappe Saint Brieuc-Nantes), Jan Nolten in 1952 (twaalfde etappe Sestrière-Monaco), de Nederlandse nationale ploeg in 1955 (ploegentijdrit over 12,5 kilometer Dieppe-Dieppe), Leo Duyndam in 1972 (zesde etappe Bordeaux–Bayonne), Jo Maas in 1979 (tiende etappe Roubaix – Brussel), Jan Raas in 1980 (negende etappe Saint-Malo–Nantes), Bert Oosterbosch in 1983 (zesde etappe Chateaubriand–Nantes), wederom Jan Raas in 1984 (negende etappe Nantes–Bordeaux), Maarten Ducrot in 1985 (negende etappe Straatsburg–Epinal) en Rob Harmeling in 1992 (derde etappe Pau–Bordeaux). Zelden zal een overwinning zo welkom zijn geweest als die van Harmeling. Niet alleen voor de Nederlandse wielersport dat in die jaren in een diep dal zat, maar vooral voor Harmeling zelf. De man uit Nijverdal liep over van ambitie en hij wilde presteren. Het jaar ervoor was hij door valpartijen en een zitvlakblessure als laatste in het algemeen klassement geëindigd en daarom stond hij op 7 juli vol strijdlust aan de start van de etappe Pau-Bordeaux. Dat was toch de stad waar al zo vaak een Nederlander gewonnen had? Al na 35 kilometer zat hij in de eerste ontsnapping van de dag, maar die hield geen stand. Na de ravitaillering gingen er tien man vandoor. Behalve Harmeling, zaten ook onze landgenoten Gerrit de Vries en Martin Kokkelkoren erbij. Ze pakten veertien minuten. Daar werd door het peloton nog wel iets aan gedaan, maar in Bordeaux hadden de tien er nog zeven over. Harmeling reed de sprint bekeken. Vlak voor de laatste bocht sloegen Peiper en Kokkelkoren een gaatje, maar Harmeling reed er zo naar toe en het was erop en erover. Zelden iemand zo blij gezien.
De jarige van vandaag bevindt zich nog steeds in het peloton. Het is Erik Zabel (1970), winnaar van 12 etappes en eigenaar van een kast vol groene truien. Eveneens op 7 juli geboren is de Belg Ward Vissers (1912). Hij won twee etappes in 1937 en 1939. Vissers overleed op 2 april 1994. Eddy Merckx won drie maal op 7 juli, namelijk in 1970, 1974 en 1975.

Tot morgen!”

Jan Houterman

© Cor Vos

Door Fred van Slogteren, 7 juli 2006 10:00

Theo de Rooy noemde hem zaterdag liefkozend Oscarito, als een van de mannen om het de wonderboy Tom Boonen van zijn coollegva Patrick Lefevere lastig te maken in de sprint. Eerlijk gezegd had ik mijn twijfels, want in pure snelheid komt de drievoudige wereldkampioen toch iets tekort op Boonen en zeker op McEwen. Maar een massasprint is toch een loterij met iets grotere kansen voor Tommeke en Robbie. En vandaag was het geluk met Freire, die helemaal aan de buitenkant voluit kon gaan. Niet gehinderd door ellebogen, kwakken en andere obstakels reed hij als een streep naar de overwinning. De eerste voor Rabobank en hopelijk niet de laatste. Menchov en Rasmussen sluipen onopgemerkt mee en ze hebben nog geen trap te veel gedaan. Net als trouwens een dozijn andere kanshebbers op de eindzege.

Door Fred van Slogteren, 6 juli 2006 20:46

“Voor het eerste Nederlandse succes op de datum van vandaag gaan we 53 jaar terug toen Gerrit Voorting de vierde etappe Lille-Dieppe won, als eerste van vijf Nederlandse overwinningen in dat jaar. De slanke Haarlemmer ging die dag op avontuur en hij kreeg drie Fransen mee. Dat waren Nello Lauredi, Joseph Mirando en Armand Audaire. Voorting was geen echte sprinter, maar in een kleine kopgroep kon hij vaak winnen. Zo ook hier op de brede boulevard in die Noord-Franse havenstad. Theo ‘katapult’ Smit won op 6 juli 1975 zijn tweede rit in een massasprint. Dat was de negende etappe van Langon naar Fleurance. Bert Oosterbosch won in 1980 de achtste etappe van Flers naar Saint Malo en in 1982 zegevierde de Kneet in de vierde etappe eindigend in het Belgische Mouscroun. In 1988 vloerde Jean-Paul van Poppel maar weer eens het hele pak in de derde etappe van Nantes naar Le Mans en Jelle Nijdam deed twee jaar later hetzelfde in de zesde etappe Saarbrücken–Vittel. 6 juli is een datum voor rappe finishers, want ook Jeroen Blijlevens (1995 Fécamp – Duinkerken) en Leon van Bon (2000 Vitré – Tours) wonnen in de sprint. Jerommeke van het hele pak en Leon van een flinke kopgroep. Henri Anglade is op deze dag jarig en deze vroegere ploegmakker van Jan Janssen en latere ploegleider won in 1959 de dertiende etappe. 6 juli was voor Eddy Merckx de meest succesvolle Tourdatum. Op zeven deelnames won hij vier maal op deze dag. In 1969 in Divonne-les-Bains, in 1970 weer in Divonne-les-Bains, in 1972 in Bordeaux en in 1974 in Gaillard.

Tot morgen!”

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 6 juli 2006 10:00

Weer een mooie uitspraak van Robbie McEwen. Nadat hij met overmacht zijn tweede overwinning had behaald, antwoordde hij op de vraag of hij steeds beter wordt: ‘Ik word niet beter, maar wel steeds meer ervaren. Ieder jaar weet ik weer beter hoe het moet.’
Ik zou zeggen, de uitspraak van de dag. En zijn suprematie was zo groot dat hij zijn koffer al had gepakt toen de gele trui over de streep kwam. Klasse.
Wat vandaag weer eens is gebleken. Het peloton rijdt zonder een grote patron. Met slim rijden pakken ook de kleinere coureurs hun winst. Kijk maar naar de Spanjaard Egoi Martinez. Met slim koersen staat hij nu vijfde in het klassement. Wie weet heeft hij morgen wel het geel.

Door Fred van Slogteren, 5 juli 2006 20:19

“Samen met 7 juli is 5 juli de meest succesvolle Tourdag aller tijden met maar liefst tien Nederlandse overwinningen. Daar gaan we:
1966 - Jo de Roo de 14e etappe Montpellier–Vals-les-Bains
1973 - Joop Zoetemelk de 4e etappe Reims–Nancy
1976 - Joop Zoetemelk de 10e etappe Bourg d'Oisans–Montgenévre
1977 - Jan Raas de 6e etappe Bordeaux–Limoges
1979 - TI Raleigh de 8e etappe Deauville–Le Havre over 90 km
1981 - Ad Wijnands de 10e etappe Le Mans–Aulnay-sous-Bois
1988 - Panasonic de 2e etappe La Haye–Ancenis over 48 km
1989 - Jelle Nijdam de 4e etappe Luik–Wasquehal
1990 - Gerrit Solleveld de 5e etappe Avranches–Rouen
1996 - Michael Boogerd de 6e etappe Arc-et-Senans–Aix-les-Bains
De meest recente van deze tien overwinningen is dus die van Michael Boogerd. Het was zijn Tourdebuut, evenals dat van zijn sponsor Rabobank. Een dag daarvoor op 4 juli had Jeroen Blijlevens fraai gewonnen in de etappe Lac de Madine-Besancon en dat waren wij als Nederlanders niet meer zo gewend. Winst van een landgenoot was een luxe die we ervoeren als het eerste echte gebakje na de hongerwinter. En toen kwam daar die gespierde spijker uit Den Haag nog eens over heen met een zege in Aix les Bains. Het was beestachtig slecht weer en de regen kwam met bakken uit de hemel. In de laatste kilometers wist Boogerd een gaatje te slaan, samen met de Spanjaard Melcior Mauri. Ze moesten door een vrijwel haakse bocht en dan naar de finish. Door de regen was het wegdek spekglad geworden en Boogerd kwam iets beter uit die bocht dan Mauri. Terwijl de Spanjaard nog door het peloton werd ingerekend konden de snelle mannen van het peloton, onder aanvoering van Erik Zabel, Michael net niet meer achterhalen. Na dit debuut won hij nog eenmaal een rit en werd hij een keer vijfde in het eindklassement.
Jo de Roo (1937) is vandaag jarig en in 1966 won hij dus op zijn 29e verjaardag. Ook jarig is de Spanjaard Edouardo Chozas (1960) die tussen 1985 en 1990 vier etappes won en Alex Zülle (1968). Die was in 1995 winnaar op La Plagne en in 1996 won hij de proloog in 's-Hertogenbosch.

Tot morgen!”

Jan Houterman

(© Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 5 juli 2006 10:31

Ik kwam vanmorgen uit de douche en ik viel in de slaapkamer in een interview dat Hans Smit van VARA’s Ontbijtradio had met Leontien van Moorsel. Het ging over de Tour en het terugtrekken van de grootste kanshebbers door hun respectieve ploegbazen. Leontien stelde dat het vreemd is dat de namen van de wielrenners nog voor de Tour werden gepubliceerd en de namen van de andere sporters (toch zo’n 140 verdachten) niet. Stel dat daar de namen van Beckham, Totti, Zidane, Figo of Ballack hadden bijgestaan of een tennisgigant als Roger Federer wat zou er dan gebeurd zijn? Dan hadden de FIFA en de internationale tennisbond toch ook moeten ingrijpen? Je kunt toch geen spelers toelaten die verdacht zijn van fraude? Deze zinnige vraag stelde Leontien, maar ze voegde er iets aan toe dat me verbaasde. ‘Ik weet nu niet wie de Tour gaat winnen?’, riep ze uit. Maar lieve Tinus, dat is toch juist de winst van deze uitsluitingen? Is het niet leuk dat niemand enig idee heeft wie er op 23 juli a.s. in Parijs in het geel op de hoogste trede van het erepodium staat? Je zag gisteren aan het indrukwekkende exploit van Kessler dat de T-Mobile-ploeg meer in huis heeft dan Jan Ullrich. Nee, ik denk dat we drie leuke weken tegemoet gaan.

Door Fred van Slogteren, 5 juli 2006 10:19

Een kwart miljoen mensen waren naar Valkenburg gekomen om de Tour te zien. En het liefst met een Nederlandse ritwinnaar. Maar Michael Boogerd die de laatste vijftig kilometer permanent in de voorste linies vertoefde, kon in de finale niet meer excelleren. De extreme hitte had zijn tol geëist, niet alleen bij de Hagenaar maar bij tal van renners. Ook Oscarito (Freire) had de jump, waarmee hij drie keer wereldkampioen werd, niet meer in huis. Alleen Matthias Kessler, die geblokte Duitser met die vierkante kop, kon het nog. De frustraties bij T-Mobile zijn groot, na het drama Ullrich. En vandaag was er de revanche met een eerste, een tweede (Rogers) en een negende plaats (Mazzoleni), meen ik. Zelfs Tom Boonen zag er uitgewoond uit, maar toen hij het geel kreeg omgehangen brak de stralende lach weer door. De Tour gaat morgen verder zonder Alejandro Valverde en zonder Erik Dekker. Valpartijen zorgden voor voortijdige eliminatie. Maar dat hoort er bij. Van Boogerd begreep ik uit het interview na afloop dat de val van Dekker zeker van invloed is geweest op de moraal bij de Rabo’s. Sympathiek, maar dat mag bij profs toch geen rol spelen. In ieder geval hebben ze in eigen land geen beslissende rol kunnen spelen. En daar hadden al die supporters geloof ik wel een beetje op gerekend. In plaats daarvan ontlaadde het enthousiasme zich nu op Mart Smeets, die dat zelf ook een beetje uitlokte. En dat had ik niet van het boegbeeld verwacht. Maar ja, ook Smeets is soms net een mens.

Door Fred van Slogteren, 4 juli 2006 17:55

Vandaag doet de Tour de France Nederland aan en Valkenburg is op dit moment al overvol, zo hoor ik net Jacques Chapel op de radio zeggen. Limburg is de wielerprovincie van Nederland, wordt vaak gezegd. Als je op een mooie dag door die provincie rijdt dan krijg je wel de indruk, maar volgens Wim van Duivenboden (foto), KNWU-consul in Limburg, is het wat de actieve wielersportbeoefening in die provincie huilen met de pet op. Dat zei hij tenminste gistermiddag op de radio tegen Sebastiaan Timmermans. Van Duivenbode – geboren Leidenaar – en destijds een van de belangrijkste mensen achter ...

Door Fred van Slogteren, 4 juli 2006 14:17

“Vandaag precies 41 jaar geleden won Jan Janssen de twaalfde etappe van Barcelona naar Perpignan. Zijn enige collega onder de Nederlandse Tourwinnaars Joop Zoetemelk won in 1976, het jaar waarin hij drie etappes won maar de Tour aan Lucien Van Impe moest laten, de negende etappe van Divonne-les-Bains naar l'Alpe d'Huez. In deze rit ontstond de antipathie die Lucien Van Impe sindsdien voor de Nederlander voelt. Zoetemelk weigerde kop te doen omdat Poulidor in aantocht was. Er kwam geen Poulidor en Zoetemelk passeerde de Belg alleen om hem in de laatste honderden meters te kunnen verslaan. Voor Joop lag de zaak anders, 'de afspraak was: ik de rit en hij de gele trui. Zo is het ook gegaan.' In ieder geval heeft die dag en die locatie zo veel indruk op Van Impe gemaakt dat hij zijn riante villa in het plaatsje Impe l’Alpe d’Huez heeft genoemd. De vierde etappe in 1978 was een ploegentijdrit over 153 kilometer gewonnen door … jawel: TI-Raleigh. De huidige directeur van de Amstel Gold Race Leo van Vliet won in 1979 de zevende etappe van Saint-Hilaire-du-Harcouët naar Deauville. Een jaar later won Jan Raas de zevende etappe Beauvais-Rouen en in 1994 en 1996 was het aan de sprinters om op 4 juli de beste te zijn. Jean-Paul van Poppel won in ’94 de tweede etappe van Roubaix naar Boulogne-sur-Mer en Jeroen Blijlevens won twee jaar later de vijfde etappe Lac de Madine–Besancon. Ludwig Wijnants, de Belgische winnaar van de zevende etappe in 1985 is op die datum jarig. Hij ziet Abraham. Eddy Merckx won twee keer op 4 juli. In 1969 de zesde etappe naar de top van de Ballon d'Alsace en in 1974 de zevende etappe van het Belgische Mons naar Châlons-sur-Marne.

Tot morgen!”

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 4 juli 2006 10:00

« Vorige 1 2 3 ... 1190 1191 1192 1193 1194 1195 1196 1197 1198 1199 1200 ... 1230 1231 1232 Volgende »