Slogblog


Er zijn veel Duitse wielerliefhebbers die de afgelopen dagen tekenen vertoonden van toenemende spanning. Jan Ullrich had aangekondigd om in Frankrijk in de Omloop van Sarthe zijn eerste wedstrijd van het seizoen te zullen rijden. Waar alle andere kandidaten voor Tourwinst al duizenden wedstrijdkilometers in de benen hebben, daar staat der Jan nog droog. En dat blijft nog even zo, want de roodharige ster heeft laten weten last te hebben van zijn knie en daardoor pas in de Ronde van Romandië (25-30 april) van start te zullen gaan. Het zal wel, maar ik heb nu al geen vertrouwen meer in zijn kansen om de Tour voor de tweede keer te winnen. Na het regime Armstrong had ik meer gretigheid verwacht van de wankelmoedige Ossie die er andermaal blijk van geeft niet honderd procent voor zijn sport te willen leven. En de tijd tikt door want het voormalige wonderkind uit Rostock is al weer 32 jaar. Ik hoop dat ik me vergis, maar Jan Ullrich wint dit jaar geen Tour.

Door Fred van Slogteren, 30 maart 2006 7:56

Wout Verhoeven (1931)

Wout Verhoeven is een wielerinstituut. Hij was een uitstekende wielrenner – hij won in 1953 de Ronde van Noord-Holland – maar hij wilde geen beroepsrenner worden. Zijn oudere broer Tonny was prof geweest en daar had Wout genoeg van meegekregen. Hij is een techneut en de techniek van de fiets interesseerde hem vanaf het moment dat hij er mee werd geconfronteerd. Hij begon een racespeciaalzaak in Rotterdam en hij werd constructeur. Hij zette vele renners uit het Rotterdamse vakkundig op de fiets en vooral voor Eef Dolman verrichtte hij wonderen. Hij was ook vele jaren mekanieker voor KNWU-selecties. De racespeciaalzaak heeft hij niet meer, maar wel al vele jaren een groothandel in race-artikelen. Hij is o.a. importeur voor Nederland van Gios, een van de betere Italiaanse fietsmerken. Met zijn dochter is hij nog elke dag druk aan het werk. Ik wens deze sympathieke wielerfanaat nog vele jaren in goede gezondheid toe. Proost Wout!

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 30 maart 2006 0:00

Hij is er lang aan bezig geweest, aan de biografie van Rini Wagtmans. Drie jaar geleden hoorde ik Peter Ouwerkerk er al over en het werd door Rini bevestigd. Het boek is er inmiddels, en het ligt al in de winkels. Het heet ‘Ongekend', met als ondertitel 'Rini Wagtmans van straatjongen tot ridder'. Een mooi ouderwets gebonden boek met een stofomslag waarop een hilarische foto van Wagtmans, waarop hij demonstreert dat hij een acrobaat op de fiets was.

Ik heb Rini de laatste jaren redelijk goed leren kennen. Ik wist dat hij een moeilijke jeugd heeft gehad, ik wist ook dat zijn fraaie wielercarrière voortijdig beëindigd werd door hartproblemen. Ik wist dat hij een geslaagd zakenman is en ik wist tevens dat hij zich in sociaal opzicht inspant voor medemensen die om wat voor reden dan ook in de knel zijn gekomen. Maar weten is niet hetzelfde als doorgronden, wat dat allemaal betekent. In ruim ...

Door Fred van Slogteren, 29 maart 2006 19:00

© Henk Theuns

“Dit mooie truitje is van Rudie Kemna geweest, de renner die zojuist de overstap heeft gemaakt van het racezadel naar de bestuurdersplaats in de ploegleidersauto van Skil-Shimano. Rudie is een aardige vent met toch wel een eigenaardige loopbaan. Hij was al bijna dertig jaar toen hij in 1999 besloot om prof te worden bij BankGiroLoterij-Batavus, de ploeg van Arend Scheppink. Een opvallend debuut want hij won in dat eerste jaar maar liefst vijftien koersen, omdat Rudie een rappe is. Hij behoorde tot de snelste mannen van het peloton en dat hebben ze geweten. Het is alleen jammer dat hij zich maar zo zelden kon meten met de grote sprintkanonnen, omdat zijn ...

Door Fred van Slogteren, 29 maart 2006 8:05

Nidi den Hertog (1952)

Vandaag een galerij van kleijne luyden met Nidi den Hertog als meest aansprekende naam. Dat komt deels omdat hij de zes jaar jongere broer is van Fedor, maar ook omdat hij wel degelijk de aandacht op zich vestigde. Nidi was een specialist in lange solo-ontsnappingen. Uren reed hij vaak voor het peloton uit tot de finale begon en zijn voorsprong als sneeuw voor de zon verdween. Een enkele keer heeft zo iemand wel eens geluk, maar dat geluk is Nidi niet deelachtig geworden. In de zeven jaar dat hij beroepsrenner was boekte hij geen enkele overwinning. Wat is er van Nidi den Hertog geworden.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 29 maart 2006 0:00

‘Voor het gehele Vlaamse land is de Ronde van Karel van Wijnendaele een pure hoogtijdag, een verworvenheid omgeven met een sfeer van bezieling en meeleven en een gewichtig stuk van het maatschappelijk en sociaal leven. Wekenlang worden overal – in fabrieken en werkplaatsen -, in de straten en huiskamers en vooral bij een pittige pint in de vele staminekes de kansen uit de doeken gedaan, worden de annalen opgeslagen en worden allerlei grote figuren, winnaars uit de oudheid en de jongste jaargangen nog eens in een verguld lijstje gezet. Op de koersdag omzomen honderdduizenden de ...

Door Fred van Slogteren, 28 maart 2006 21:31

Vanmorgen om kwart voor twaalf is de eerste etappe van de Driedaagse van de Panne van start gegaan voor een rit over 194 kilometer van Middelkerke naar Zottegem. Met elf hellingen in de eerste etappe is deze ronde een ideale voorbereiding voorn de Ronde van Vlaanderen. Deze korte rittenkoers staat sinds 1977 op de wielerkander. De eerste winnaar was de Belg Roger Rosiers en de laatste diens landgenoot Stijn Devolder. Zes keer wist een Nederlander deze koers te winnen. Gerrie Knetemann in 1982, Cees Priem in 1983, Bert Oosterbosch in 1984, Erwin Nijboer (foto) in 1990, Jelle Nijdam in 1991 en Frans Maassen in 1992. De overwinning van Nijboer is wel heel apart, als we aannemen dat hij op dat vervoermiddel gewonnen heeft. (© Cor Vos)

Resultaten 1e dag:

http://www.cyclingnews.com/road.php?id=road/2006/mar06/depanne06/depanne061

Resultaten 2e dag:

http://www.cyclingnews.com/road.php?id=road/2006/mar06/depanne06/depanne062

Resultaten 3e dag:

http://www.cyclingnews.com/road.php?id=road/2006/mar06/depanne06/depanne063

Resultaten 3e dag en eindstand:

http://www.cyclingnews.com/road.php?id=road/2006/mar06/depanne06/depanne064

Door Fred van Slogteren, 28 maart 2006 13:27

© T&T Tekst & Traffic

“Giuseppe Olmo (1911-1992), wiens naam als merk is gebruikt voor deze fiets, is wat in de vergetelheid geraakt, maar hij was een goede renner. In zijn tijd een van de beste van de wereld die de pech had een tijdgenoot te zijn van de grote Gino Bartali. Hij won twintig etappes in de Giro d’Italia, waarvan tien in de editie van 1936, hij won twee maal Milaan-San Remo, was kampioen van zijn land in 1936 en hij bracht in 1935 het werelduurrecord op 45 kilometer en negentig meter. Hij was daarmee de eerste die de magische grens van ...

Door Fred van Slogteren, 28 maart 2006 10:00

Jos Lammertink (1958)

Hij was een groot talent en een echt winnaarstype toen hij in 1977 als 19-jarige junior met overmacht twee klassiekers won. Dat wordt me er eentje, dacht iedereen, zeker toen hij als amateur onder de hoede kwam van Herman Krott in diens Amstel Bier-ploeg. Jos stelde niet teleur, bepaald niet. In 1978 werd hij wegkampioen van Nederland en een jaar later won hij Olympia’s Tour. Peter Post stond al klaar om het supertalent bij Raleigh in te lijven, maar toen hij in 1980 de deal van zijn leven kon sluiten door Joop Zoetemelk te contracteren, moest Jos wegens budgetproblemen nog een jaartje wachten. Maar daar had hij geen zin in. Hij tekende voor HB Alarm, omdat Rody Hoogenboom, de baas van die kleine Nederlandse ploeg “mie een bietje de kop had gek gemaakt”, zoals Jos dat op z’n Twents in 1997 aan mij vertelde. En toen kwam de pech in zijn leven. Niet incidenteel, maar structureel. In zijn eerste profjaar kreeg hij de ziekte van Pfeiffer en toen hij daar van genezen was, ging het niet meer zoals vroeger. “Bij de amateurs was het net of ik een soort overdrive had. Ik reed 55x12 met m’n vingers in de neus. Ik zette gewoon de turbo aan als ik demarreerde. Die macht is na mijn ziekte nooit meer teruggekomen.” Toch werd hij in 1986 wegkampioen van Nederland, maar in de Tour liep hij een schedelbasisfractuur op. Vanaf 1987 raakte hij bij TVM op een zijspoor. In 1989 beëindigde hij zijn carrière om in de jeugdzorg te gaan en daarna in personeelszaken. Maar pech bleef hem achtervolgen en Jos werd het slachtoffer van ziekte. Maar Jos is niet iemand die gauw bij de pakken neerzit en daarom, Jos: Sterkte en veel plezier op je verjaardag!

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 28 maart 2006 0:00

In de jaren na de tweede wereldoorlog was de Ronde van Vlaanderen voor Nederlandse wielerliefhebbers iets van een andere planeet. Daar wonnen Belgen, Italianen, Fransen, de vertegenwoordigers van de grote wielerlanden. Geen Nederlander die er aan te pas kwam. Sterker nog, ze kwamen niet eens aan de start. Nederlandse wegrenners behoorden tot de figuratie. En ineens in 1950 was daar Wim van Est die in het toen nog verre Frankrijk de klassieker Bordeaux-Parijs won. De eerste Nederlander die een klassieker won. Klassieker? Wat was dat? Wisten we veel. En twee jaar later won hij hem nog eens, nadat hij in 1951 de eerste Nederlander was geweest die de gele trui in de Tour de France had veroverd. We lazen korte berichtjes over zijn prestaties in de krant en in het Polygoonjournaal in de ...

Door Fred van Slogteren, 27 maart 2006 20:46

« Vorige 1 2 3 ... 1182 1183 1184 1185 1186 1187 1188 1189 1190 1191 1192 ... 1200 1201 1202 Volgende »