Slogblog


“Een Italiaans topmerk dat al meer dan vijftig jaar racefietsen voor toprenners en voor ploegen maakt. De eerste vedette die op een De Rosa reed was Raphael Geminiani, bijgenaamd Le grand fusil vanwege zijn fors ontwikkelde neus. Hij reed op een De Rosa de Ronde van Italië in 1958. Hij was toen al in zijn nadagen, maar hij werd toch achtste. Misschien wel dankzij zijn fiets. Later reed de Faema-ploeg op het merk. Heel vermaard werd De Rosa toen de grote Eddy Merckx ...

Door Fred van Slogteren, 4 april 2006 10:00

Tim van der Zanden (1984)

Op 8 maart maakte zijn sponsor ProComm-Van Hemert bekend dat Tim aan de ziekte van Pfeiffer leed en dat het enkele weken zou duren voor hij de training weer zou kunnen hervatten. Dat leek me nogal optimistisch, maar gisteren stond Tim genezen aan de start van de Omloop van de Glazen Stad. Hij kon nog geen potten breken, maar hij heeft lekker meegereden en ongeveer 150 van de 180 kilometer volbracht.
Tim is een renner die het liefst in zware koersen start en dan bij voorkeur nog in slecht weer. Daar kun je ver mee komen, want Tour- en Giro-winnaar Charly Gaul was ook zo’n type. Of Tim ook zo goed bergop kan als de voormalige Engel van het Hooggebergte betwijfel ik, want hij kwalificeert zichzelf bescheiden als een redelijk klimmer en een goede tijdrijder. Vorig jaar maakte hij een uitstapje naar de baan en in het Nederlands kampioenschap stayeren werd hij derde. Een veelzijdige jongen, deze Westlander. Ik zal hem in de gaten houden.

(© IVC - Waalwijk)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 4 april 2006 0:00

"Vorige week won Kaj Reus voor de derde achtereenvolgende maal de Ronde van Normandië. In de krant van 5 april 1983 was te lezen dat Frits Schür (foto) tweede was geworden in die Franse etappekoers. De eindzege was voor de Fransman Ivan Frebert. Schür moest 41 seconden toegeven. Nummer drie was ook een landgenoot, namelijk Henk van Weers, die op 1 minuut 43 eindigde. De Fransman Yvon Madiot won de laatste rit over 120 kiklometer van Vire naar Caen.

Op paaszondag 3 april 1983 was Jan Raas de koning van Vlaanderen. Was het routine van de maestro zelf of de superioriteit van het machtige Raleigh collectief? In de 67e Ronde van Vlaanderen gaf de indrukwekkende overwinning van Raas antwoord op beide vragen. Getekend door het stof en besmeurd door het slijk van de kletsnatte kasseien, hoestte en proestte de Zeeuw na ...

Door Fred van Slogteren, 3 april 2006 10:00

‘Boonen spot met de concurrentie’, ‘Wereldkampioen Boonen wint opnieuw’, Tom Boonen opnieuw onklopbaar in Ronde van Vlaanderen’, Tom Boonen maakt zijn favorietenrol waar’, Het is weer Tom Boonen-dag’en ‘Boonen in de sporen van Merckx’. Dit zijn de koppen in de Belgische kranten van vanmorgen. Tom Boonen heeft veel indruk gemaakt gisteren en terecht. Het gemak waarmee hij de koers naar zijn hand zette is van een ongelooflijke superioriteit en tevens een indicatie van de kwaliteit van zijn ploeg. Hij doet inderdaad aan Merckx denken en de wijze waarop de ploeg opereerde aan de tijd van Raleigh. Het is helaas altijd zo dat een superieure renner en/of een machtig collectief de koers op slot zet en er was – behoudens de demarrage van Hoste op de Valkenberg en de reactie van Boonen daarop – verder weinig te genieten. Daarom wat koppen in Nederlandse kranten: ‘De Ronde als een schoolreisje’, aldus AD Sportwereld. ‘Wereldmerk op wielen’, schrijft de Volkskrant en ‘Boonen sterkste in Ronde van Vlaanderen’, in De Telegraaf.
Dat wereldmerk op wielen vond ik wel een leuke. Onze zuiderburen zijn weliswaar niet vertegenwoordigd bij het WK Voetbal, maar met sportmensen als Boonen, Kimmeke en Hénin hebben ze wel drie wereldmerken in huis. (© Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 3 april 2006 9:43

Bas Maliepaard (1938)

Bas Maliepaard uit Willemstad was een talentvol coureur die het eerst de aandacht op zich vestigde bij het WK van 1959 in Zandvoort. Hij was nog amateur en hij was vooruit met Gustav Schur. Dat was zo’n Oost-Duitse staatsamateur die destijds schandelijk genoeg in het internationale wielrennen als amateur geaccepteerd werden terwijl ze volledig voor hun inspanningen betaald werden. Schur was niet beter, maar wel meer ervaren. Hij liet Bas al het werk doen en pakte eenvoudigweg de titel. Bij de profs werd Bas Maliepaard in Franse dienst een goede subtopper. Zijn beste prestatie leverde hij in de Ronde van Spanje van 1963. Hij won een etappe en het puntenklassement en hij werd vierde in de eindstand. Het beeld dat hij nu nog van de wielerwereld heeft is niet best. “Het zijn allemaal gangsters in de wielersport”, zei hij in een interview met Dominique Elshout. Om er aan toe te voegen: “Het is een mooie tijd geweest, weinig verdiend maar veel gelachen.” Na zijn carrière ging Bas Maliepaard bij Rijkswaterstaat werken. De tweevoudige Nederlandse kampioen is nu gepensioneerd.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 3 april 2006 0:00

Het was dus toch een droge Ronde van Vlaanderen, hoewel ik niet de indruk had dat het lekker weer was. Het was tot de Koppenberg een zenuwachtige koers, die van de renners het uiterste vergde aan concentratie. Het keerpunt was diezelfde Koppenberg, die vreselijke puist met schots en scheef neergesmeten kasseien. De wijze waarop de QuickSteps die klim voorbereidden getuigde van macht en eendracht. Boonen zat steeds in derde positie achter twee ploeggenoten en toen de klim begon nam hij over en verhoogde het tempo. Slechts een man of vijftien kon volgen en de rest moest van de fiets. De wandelclub verloor op dat punt zoveel tijd op de ontketende Boonen met Pozzato, Bettini en Baguet als ploeggenoten aan zijn zijde en verder zag ik Klier, Cancellara, Kroon, Flecha, Ballan, Hincapie, Hoste en nog een aantal. Het was Leif Hoste die de beslissing forceerde met een splijtende demarrage op de Valkenberg. Alleen Boonen kon volgen en het gemak waarmee moet iedereen daarachter de hoop hebben ontnomen dat zij vandaag nog iets konden klaarmaken. Karsten Kroon kwam nog heel dichtbij, maar op vijf meter van de koplopers zag je het licht uitgaan bij de Drent, die vandaag zijn gelijk bewees van zijn bslissing om Rabobank te verlaten. En toen waren Boonen en Hoste alleen en ze liepen gestaag uit. Op de Muur deden ze niet voor elkaar onder. De samenwerking was voorbeeldig. Er werd niet gelinkebald, samen vooruit blijven dan zien we in Meerbeke wel wie de sterkste is. In de laatste kilometer was er voor het eerst sprake van rivaliteit. Hoste koos voor een lange sprint en hij tekende daarmee zijn doodvonnis. Want Boonen kon rustig vanuit het wiel zijn tweede achtereenvolgende zege in Vlaanderens Mooiste pakken. Hincapie werd derde en Kroon achtste. Flecha, de beste Rabobank-renner, eindigde als twaalfde. (© Cor Vos)

Voor de resultaten:

http://www.cyclingnews.com/road/2006/apr06/rvv06/?id=results

Door Fred van Slogteren, 2 april 2006 16:41

Ik heb doorgaans de pest aan regen, zeker aan die aanhoudende druilerige viezigheid. Dit voorjaar wil maar niet gaan lenteren. De bomen zijn nog kaal en je wordt er een beetje moedeloos van. Maar vanmorgen veerde mijn hart op toen ik net uit bed door een kiertje naar buiten keek. Een bui voor de hele dag. Heerlijk! Van Rotterdam is het drie kwartier rijden naar Vlaanderen, dus neem ik aan dat het daar net zulk kl…weer is als hier. En dat moeten we hebben, want dat zijn de mooiste Rondes. Die waarin het weder van Ukkel een hoofdrol speelt. En de winnaar moet er na afloop net zo uitzien als Greg LeMond op deze foto. Een Ronde van Vlaanderen met een stralend zonnetje en een aangenaam temperatuurje is niet het ware voor de echte RONDE-liefhebber. Stront, slijk, bagger en veel nattigheid, dat moeten we hebben. Nu en ook volgende week zondag. Als het daar tussen in maar lente is. Maar ja, dat kan natuurlijk niet, zal Erwin Kroll vanavond gaan uitleggen. (© Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 2 april 2006 11:43

Op 25 maart schreef ik een stukje over Jannes Slendebroek, want Jannes was die dag jarig. Naar aanleiding daarvan kreeg ik een mailtje van Theo (achternaam doet er niet toe, hoewel insiders wel weten wie hij is) met een stukje dat hij in 2004 geschreven had en waar Jannes in voor kwam. Op mijn verzoek om het te mogen publiceren heeft Theo positief gereageerd. Verder roep ik bij deze slogblog-getrouwen op om leuke ervaringen in de wielersport op papier te zetten en ze hier te publiceren. Eindredactie is bij deze toegezegd.

Jannes

Erik Breukink heeft een boek geschreven: “Wielerklassiekers” heet het. Op de achterflap staat: “Wielerklassiekers vertelt het bijzondere verhaal van de meest aansprekende ritten in het Europese circuit. Erik Breukink, ploegleider van de Rabobank en voormalig profwielrenner, deelt zijn persoonlijke ervaringen met de wielerliefhebber en legt zo de zwaarte van elke race bloot”. Nou ja. Voor mij had het best wat flinker aangezet mogen zijn dan ‘voormalig profwielrenner’. In dertien seizoenen ontpopte hij zich als de beste Nederlandse meerdaagse-renner van zijn generatie. Ik heb Erik altijd als een hele nette jongen gezien. Een soort ideale schoonzoon eigenlijk. Maar dan wel zonder die eeuwige vieze snottebellen, want dat zien schoonmoeders niet echt graag. Nog altijd straalt hij veel rust uit, zoals ...

Door Fred van Slogteren, 2 april 2006 10:52

Jean de Vries (1938)

Als we het over landen hebben waar veel Nederlanders naar toe zijn geëmigreerd dan denken we meestal aan Canada, Australië en Nieuw Zeeland. De naam Frankrijk zal niet vaak vallen, maar toch zijn er heel wat Nederlandse boeren naar dat land verhuisd. In de jaren zestig schreef de Nederlandse Wil den Hollander een reeks bestsellers over haar belevenissen als boerin in een klein Frans dorp. De gebroeders Van Schendel, Tourrenners van voor de tweede wereldoorlog, waren eveneens emigranten en ook de gebroeders De Vries uit Opsterland vertrokken met vader Abe – in 1933 winnaar van de Elfstedentocht - naar Frankrijk om daar hun geluk te beproeven. Sjoerd en Jean deden dat in de jaren vijftig en zestig op de fiets. Echt succesrijk waren ze niet. Ze maakten zich later wel verdienstelijk door Nederlandse ploegen of renners te begeleiden als die in Frankrijk kwamen koersen. Ik heb al jaren niets meer over ze gehoord. Wie wel?

Door Fred van Slogteren, 2 april 2006 0:00

Johan Lammerts was een intelligente renner die in de Ronde van Vlaanderen 1984 optimaal gebruik maakte van de omstandigheden. Hij was helemaal niet aangewezen om voor de zege te gaan. Hij was aanwezig om zijn kopman Eddy Planckaert zodanig bij te staan dat die zo fris als een hoentje aan de finale kon beginnen. Daarna mocht Johan desnoods afstappen. Hij kweet zich zo goed mogelijk van zijn taak en nadat hij al bergen werk had verzet was hij een van de laatste renners die over de top van de Oude Kwaremont kwam. Op de Koppenberg werd zijn positie nog slechter, omdat hij daar in het gedrang van de fiets moest om lopend naar boven te gaan. Maar hij voelde die dag superbenen onder zijn kont en hij ging door. Er was in die tijd een vete tussen de zo succesvolle Panasonic-ploeg en de rest van het peloton. Panasonic had al veel gewonnen in het nog prille seizoen en de andere ploegen voelden er niks voor om de finale hard te maken om vervolgens door Planckaert of Vanderaerden in het pak te worden gestoken. En zo viel het stil van voren en kwam er een hergroepering. Tot zijn verbazing zat Johan Lammerts nog voor de Muur van Geraardsbergen weer in de eerste groep. Vlak voor de Muur waren drie Belgen ontsnapt. Ludo De Keulenaer, Ferdi Vandenhaute en Rudy Matthijs. Op de Muur ging Sean Kelly, één van de grote favorieten voor de zege, ervandoor en alleen Jean-Luc Vandenbroucke, Flup Vandenbrande en Johan Lammerts konden volgen. In no-time waren ze met z’n vieren bij de koplopers. Nadat Vandenhaute gelost was bleven de individuelen ...

Door Fred van Slogteren, 1 april 2006 10:11

« Vorige 1 2 3 ... 1180 1181 1182 1183 1184 1185 1186 1187 1188 1189 1190 ... 1200 1201 1202 Volgende »