Slogblog


Ik heb doorgaans de pest aan regen, zeker aan die aanhoudende druilerige viezigheid. Dit voorjaar wil maar niet gaan lenteren. De bomen zijn nog kaal en je wordt er een beetje moedeloos van. Maar vanmorgen veerde mijn hart op toen ik net uit bed door een kiertje naar buiten keek. Een bui voor de hele dag. Heerlijk! Van Rotterdam is het drie kwartier rijden naar Vlaanderen, dus neem ik aan dat het daar net zulk kl…weer is als hier. En dat moeten we hebben, want dat zijn de mooiste Rondes. Die waarin het weder van Ukkel een hoofdrol speelt. En de winnaar moet er na afloop net zo uitzien als Greg LeMond op deze foto. Een Ronde van Vlaanderen met een stralend zonnetje en een aangenaam temperatuurje is niet het ware voor de echte RONDE-liefhebber. Stront, slijk, bagger en veel nattigheid, dat moeten we hebben. Nu en ook volgende week zondag. Als het daar tussen in maar lente is. Maar ja, dat kan natuurlijk niet, zal Erwin Kroll vanavond gaan uitleggen. (© Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 2 april 2006 11:43

Op 25 maart schreef ik een stukje over Jannes Slendebroek, want Jannes was die dag jarig. Naar aanleiding daarvan kreeg ik een mailtje van Theo (achternaam doet er niet toe, hoewel insiders wel weten wie hij is) met een stukje dat hij in 2004 geschreven had en waar Jannes in voor kwam. Op mijn verzoek om het te mogen publiceren heeft Theo positief gereageerd. Verder roep ik bij deze slogblog-getrouwen op om leuke ervaringen in de wielersport op papier te zetten en ze hier te publiceren. Eindredactie is bij deze toegezegd.

Jannes

Erik Breukink heeft een boek geschreven: “Wielerklassiekers” heet het. Op de achterflap staat: “Wielerklassiekers vertelt het bijzondere verhaal van de meest aansprekende ritten in het Europese circuit. Erik Breukink, ploegleider van de Rabobank en voormalig profwielrenner, deelt zijn persoonlijke ervaringen met de wielerliefhebber en legt zo de zwaarte van elke race bloot”. Nou ja. Voor mij had het best wat flinker aangezet mogen zijn dan ‘voormalig profwielrenner’. In dertien seizoenen ontpopte hij zich als de beste Nederlandse meerdaagse-renner van zijn generatie. Ik heb Erik altijd als een hele nette jongen gezien. Een soort ideale schoonzoon eigenlijk. Maar dan wel zonder die eeuwige vieze snottebellen, want dat zien schoonmoeders niet echt graag. Nog altijd straalt hij veel rust uit, zoals ...

Door Fred van Slogteren, 2 april 2006 10:52

Jean de Vries (1938)

Als we het over landen hebben waar veel Nederlanders naar toe zijn geëmigreerd dan denken we meestal aan Canada, Australië en Nieuw Zeeland. De naam Frankrijk zal niet vaak vallen, maar toch zijn er heel wat Nederlandse boeren naar dat land verhuisd. In de jaren zestig schreef de Nederlandse Wil den Hollander een reeks bestsellers over haar belevenissen als boerin in een klein Frans dorp. De gebroeders Van Schendel, Tourrenners van voor de tweede wereldoorlog, waren eveneens emigranten en ook de gebroeders De Vries uit Opsterland vertrokken met vader Abe – in 1933 winnaar van de Elfstedentocht - naar Frankrijk om daar hun geluk te beproeven. Sjoerd en Jean deden dat in de jaren vijftig en zestig op de fiets. Echt succesrijk waren ze niet. Ze maakten zich later wel verdienstelijk door Nederlandse ploegen of renners te begeleiden als die in Frankrijk kwamen koersen. Ik heb al jaren niets meer over ze gehoord. Wie wel?

Door Fred van Slogteren, 2 april 2006 0:00

Johan Lammerts was een intelligente renner die in de Ronde van Vlaanderen 1984 optimaal gebruik maakte van de omstandigheden. Hij was helemaal niet aangewezen om voor de zege te gaan. Hij was aanwezig om zijn kopman Eddy Planckaert zodanig bij te staan dat die zo fris als een hoentje aan de finale kon beginnen. Daarna mocht Johan desnoods afstappen. Hij kweet zich zo goed mogelijk van zijn taak en nadat hij al bergen werk had verzet was hij een van de laatste renners die over de top van de Oude Kwaremont kwam. Op de Koppenberg werd zijn positie nog slechter, omdat hij daar in het gedrang van de fiets moest om lopend naar boven te gaan. Maar hij voelde die dag superbenen onder zijn kont en hij ging door. Er was in die tijd een vete tussen de zo succesvolle Panasonic-ploeg en de rest van het peloton. Panasonic had al veel gewonnen in het nog prille seizoen en de andere ploegen voelden er niks voor om de finale hard te maken om vervolgens door Planckaert of Vanderaerden in het pak te worden gestoken. En zo viel het stil van voren en kwam er een hergroepering. Tot zijn verbazing zat Johan Lammerts nog voor de Muur van Geraardsbergen weer in de eerste groep. Vlak voor de Muur waren drie Belgen ontsnapt. Ludo De Keulenaer, Ferdi Vandenhaute en Rudy Matthijs. Op de Muur ging Sean Kelly, één van de grote favorieten voor de zege, ervandoor en alleen Jean-Luc Vandenbroucke, Flup Vandenbrande en Johan Lammerts konden volgen. In no-time waren ze met z’n vieren bij de koplopers. Nadat Vandenhaute gelost was bleven de individuelen ...

Door Fred van Slogteren, 1 april 2006 10:11

Toen ik in maart 1982 startte met mijn actieve toerfietsleven, had ik bij gebrek aan beter een lichtgroene Peugeot van 65 centimeter. Veel te klein voor iemand van mijn lengte. Het jaar daarvoor was ik afgekeurd voor militaire dienst met mijn 2 meter en 2 centimeter. De hoogte van de fiets werd met behulp van een lange zadelpen nog wel op niveau gebracht, maar het frame was veel te kort en dat uitte zich in veel rugpijn tijdens het fietsen.
In die tijd was ik een vaste bezoeker van de Fiets-RAI en toen ik in 1984 bij de Gazelle-stand rondliep werd ik door een vertegenwoordiger op de schouder getikt. “Wij hebben een fiets voor u gemaakt”, zei hij en hij nam me mee naar de andere kant van de stand. Daar stond hij, niet afgemonteerd maar ik zag het direct: dat was ‘m. Een frame met een hoogte van ...

Door Fred van Slogteren, 1 april 2006 10:00

De UCI-wedstrijdkalender van april 2006

01.04 – Hel van het Mergelland (NL.)
01.04 – GP Miguel Indurain (Sp.)
02.04 – Ronde van Vlaanderen (B.)

02.04 – GP de la Ville de Rennes (Fr.)
03-07.04 - Ronde van het Baskenland (Sp.)

04.07-04 – Circuit Cycl.Sarthe-Pays de la Loire (Fr.)
05.04 – Gent-Wevelgem (B.)

06.04 – GP Pino Cerami (B.)
08.04 – Profronde van Drenthe (NL.)
09.04 – Parijs-Roubaix (Fr.)

09.04 – Klasika Primavera (Sp.)
12.04 – Scheldeprijs Vlaanderen (B.)
12-16.04 – Vuelta Ciclista a Aragon (Sp.)
13.04 – GP de Denain Porte du Hainaut (Fr.)
15.04 – Tour du Finistère (Fr.)
16.04 – Giro d’Oro (It.)
16.04 – Tro-Bro Léon (Fr.)
16.04 – Amstel Gold Race (NL.)

16-23.04 – Tour of Georgia (VS.)
17.04 – Rund um Köln (Dld.)
18.04 – Parijs-Camembert Lepetit (Fr.)
18-21.04 – Giro del Trentino (It.)
19.04 – Waalse Pijl (B.)

19-24.04 – Tour de Georgia (VS.)
19-23.04 – Oddset (Niedersachsen) Rundfahrt (Dld.)
21-23,04 – Vuelta Ciclista a la Rioja (Sp.)
22.04 – GP de Villers Cotterêts (Fr.)
23.04 – Luik-Bastenaken-Luik (B.)

23.04 – Ronde van Noord-Holland (NL.)
23.04 – Giro dell’appennino (It.)
23.04 – Berner Rundfahrt (Zwi.)
25-30.04 – Ronde van Romandië (Zwi.)

26-30.04 – Vuelta a Castilla y Leon (Sp.)
28-30.04 – Szlakiem Grodòw Piastowskich (Pol.)
29.04 – GP Herning (Den.)
29.04 – GP Industria & Artigianato-Larciano (It.)
30.04 – Aarhus Classic (Den.)
30.04 – Trophée des Grimpeurs (Fr.)
30.04 – Giro di Toscane (It.)

De vet gezette wedstrijden tellen mee voor het ProTour-klassement.

Door Fred van Slogteren, 1 april 2006 0:01

Erik Breukink (1964)

Als ik aan Erik denk, denk ik ook altijd even aan Marcel Kint. De wereldkampioen van 1938 die mij hoogbejaard en met priemende wijsvinger eens toevoegde dat de wielersport een sport is voor arme mensen. “Den diejen, die zoon van een notaire”, die hoort niet thuis in den koers. Die is rijk.” Hij bedoelde Gerben Karstens, omdat hij Erik Breukink nog niet had meegekregen. Bij Karstens heb ik van zijn voorname afkomst nooit veel kunnen merken. In platheid en grofheid deed hij niet onder voor de gemiddelde coureur van zijn tijd, maar Erik is altijd een beschaafde jongen gebleven. Iemand die wachtend in de rij voor een weldadig buffet niets laat merken als een of andere aso in smoking zijn bord vollaadt met de laatste exquise lekkernijen. Mijn indruk is dat hij ook zo koerste. Een geweldig talent, die als een beest kon afzien (zie foto) en die eind jaren tachtig de Giro had moeten winnen. Die meer in de Tour had kunnen bereiken dan die ene derde plaats in 1990. Overigens de laatste podiumplaats van een Nederlander. Die zich veel te vroeg schikte in een onderdanige rol, toen hij walgend van wat daar was gebeurd van PDM naar Once ging. Erik Breukink die echt heel wat talentvoller was dan Laurent Jalabert, maar die te veel heer was om in Spaanse dienst zijn deel van het buffet op te eisen. Het wemelt in de moderne wielersport van de welopgevoede en hoogopgeleide jongens, maar de meeste van hen zijn als het er op aan komt boeffies. En zo hoort het ook. Dat is de les die ik van Peter Post leerde. Echte grote renners zijn namelijk ook killers. Wat niet wegneemt dat Erik tot de beste tien Nederlandse wielrenners aller tijden behoort. Misschien dat hij als ploegleider wel een boeffie kan zijn als de positie van Thomas Dekker daar om vraagt. Peter Post zal hem daarbij graag van advies dienen. (© Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 1 april 2006 0:00

In het april-nummer van Wieler Revue natuurlijk aandacht voor de grote ProTour-wedstrijden van maart, zoals Milaan-San Remo, Parijs-Nice en Tirreno-Adriatico, gewonnen door Thomas Dekker. De 21-jarige Rabo-coureur spreekt in een interview onder meer over zijn relatie met de veelbesproken Luigi Cecchini. In de euforie rond Thomas Dekker zouden we bijna vergeten dat er nog meer goede Nederlandse renners zijn. Zoals ex-Rabo Karsten Kroon, die in een interview zegt dat hij bij CSC een nieuwe wereld heeft ontdekt. Wieler Revue sprak ook met Juan Antonio Flecha, die er als jochie in Argentinië al over droomde om ooit profrenner te worden in Europa. In 2000 werd die droom werkelijkheid en in april wil hij zijn slag slaan in Vlaanderen of in Parijs-Roubaix. Maar als hij een ploegmaat kan helpen aan de overwinning is hij ook blij. Dan zijn er ook nog twee dossiers in Wieler Revue: een ...

Door Fred van Slogteren, 31 maart 2006 19:38

Topsport is ongezond. Het is niet mijn stelling, maar hij komt uit de mond van dokter Jan-Paul van Mantgem, eminent cardioloog en als zodanig nauw betrokken bij de medische staf van de Rabo wielerploegen. In Amsterdam onderwerpt Van Mantgem voor het begin van het seizoen de renners van ons enige Pro Team, zowel de renners van het eerste team als die van het Continental Team, uitgebreid aan medische testen om letterlijk te weten wat voor vlees hij in de kuip heeft. Van Mantgem vindt het vreselijk wat onlangs jonge gasten als John Sulkers en Arno Wallaard overkwam, maar hij wijst ook op statistieken die laten zien dat jonge sporters in die leeftijdscategorie een groter risico lopen dan hun niet (of liever: minder fanatiek) sportende leeftijdgenoten. Natuurlijk is ook Van Mantgem een pleitbezorger van het adagium beweeg meer. Maar hij heeft het bepaald niet op met dikbuikige vijftigers die na een weekje trainen besluiten met hun vrienden deel te nemen aan de toerversie van Luik-Bastenaken-Luik. Of die tijdens hun vakantie tussen lunch en diner eventjes de Mont Ventoux gaan beklimmen, omdat het straks voor thuis of in het café tussen pot & pint zo’n leuk verhaal oplevert. Die vragen om ongelukken, aldus de dokter. Denk daaraan als je je straks volop in de activiteiten van de Nationale Sportweek stort. Beweeg, maar doe het met mate!

Door Fred van Slogteren, 31 maart 2006 19:30

Kees Bal was een uitzonderlijk talent en een mooie jongen. Afkomstig uit het Zeeuwse Kwadendamme ontwikkelde hij zich tot een sterke amateur die in drie seizoenen 23 overwinningen behaalde, waaronder vier in internationaal aansprekende koersen. In 1973 werd hij prof en hij kreeg een contract bij de Franse formatie Gan-Mercier waar op dat moment vier Nederlanders verbleven, want Zoetemelk, Knetemann en Vianen zaten eveneens bij die ploeg. In de Catalaanse Week van 1974 kwam het tot een aanvaring met Zoetemelk. Bal verkeerde in de vorm van zijn leven en dacht die koers te kunnen winnen. Dat was misschien ook wel zo, maar in de wielerwereld geldt een keiharde hiërarchie en Zoetemelk en Poulidor waren de kopmannen van de ploeg en ook Zoetemelk verkeerde in een bloedvorm. En zo werd de kaart van Joop gespeeld en niet die van Bal. Kees had er geen begrip voor en met een lijf vol adrenaline verscheen hij een ...

Door Fred van Slogteren, 31 maart 2006 10:04

« Vorige 1 2 3 ... 1172 1173 1174 1175 1176 1177 1178 1179 1180 1181 1182 ... 1192 1193 1194 Volgende »