Slogblog


Bouke Schellingerhoudt (1919)

In de jaren zestig heb ik eens een pakje sigaretten bij hem gekocht in zijn sigarenzaak in Zaandam. Een struise man met een forse blonde kuif. In zijn tijd bestond het pensioen van een wielrenner of voetballer uit een sigarenwinkel. Aan de muur hing een uitvergrote karikatuur van hem in het rood-wit-blauw van Nederlands kampioen. Dat was hij in 1946. In plaats van een gouden kampioensmedaille kreeg hij slechts een oorkonde. Omdat hij dat verhaal zelf jaar na jaar levend hield, vroeg Gerrie Knetemann de KNWU in 2000 om hem alsnog een gouden plak uit te reiken. 54 jaar na dato. Rijk is hij niet van zijn sport geworden. Wel gelukkig, want hij kan er nog steeds mooi over vertellen in dat zangerige Zaans. Ik bel hem wel eens als ik wat wil weten over een Zaankanter uit zijn tijd. Dat doet hij met veel plezier, als het maar niet over Cor Bakker gaat, want die heeft hem eens geflikt in de Ronde van Nederland van 1948. Dat is noch vergeten, noch vergeven. De heren gaan nog steeds niet samen in één auto zitten, laat staan bij elkaar aan tafel. Bouke wordt vandaag 87 en Cor is dat al een half jaar. Jongens, slik die drol nou eens door!

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 4 mei 2006 0:00

© Henk Theuns

“Het was in 1972 toen mijn vriend Rini Wagtmans dit truitje droeg. Goudsmit-Hoff was een behangfabriek en ik weet niet eens of dat bedrijf nog bestaat. Doet er ook niet toe, Rini bestaat gelukkig nog wel en dit mooie truitje ook. Na drie jaar voor Willem II-Gazelle te hebben gereden en een turbulent jaar in de Molteni-ploeg van Eddy Merckx ging Rini op een aanbod in van Kees Pellenaars om bij de behangers te komen fietsen. 1972 was niet zijn beste seizoen, ook al won hij voor de derde keer een rit in de Tour de France. De 54e plaats in het eindklassement ...

Door Fred van Slogteren, 3 mei 2006 10:00

Robert Slippens (1975)

Deze altijd vrolijk ogende Noord-Hollander is een echte zesdaagse-specialist. Samen met zijn provinciegenoot en vriend Danny Stam vormt hij een koningskoppel dat elk jaar beter wordt. Vier overwinningen en vier tweede plaatsen werden in het afgelopen winterseizoen hun deel. Daarmee behoren ze tot de top, samen met de Zwitsers Risi en Betschart en de Belgen Keisse-Gilmore. Danny Stam is de man van de zware jachten en Robert de snelle jongen die het vaak subliem afmaakt. En dan is daar altijd weer die bevrijdende lach als er weer eens gewonnen is. Een wereldtitel hebben ze nog niet op zak, maar dat komt nog wel. Die twee zijn nog lang niet uitgefietst. (© Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 3 mei 2006 0:00

“Zoals de gele trui in de Tour de France is afgeleid van de kleur van het papier van l’Auto, de organiserende krant, zo is de roze leiderstrui in de Ronde van Italië afgeleid van de kleur van het papier van La Gazetta dello Sport. LA GAZETTA DELLO SPORT. Alleen al die naam brengt je in wielerextase, hoewel het gewoon ‘sportkrant’ betekent. De Italiaanse taal suggereert schoonheid en dat valt vertaald nog wel eens tegen. De naam van de grote Latijnse lover uit de achttiende eeuw, Giacomo Casanova vereenzelvig je met romantisch kaarslicht, maar als je weet dat die naam in het Nederlands ...

Door Fred van Slogteren, 2 mei 2006 10:00

Erwin Nijboer (1964)

Hij was er een van de Spaanse wielerschool van Albert Stofberg. Samen met de Brabantse sprinter Mathieu Hermans begon de lange Denekamper in 1985 aan een Spaans avontuur dat hem vooral een knechtenrol opleverde. Maar je hebt knechten en knechten en Erwin was er één van de bovenste plank. Iemand die nimmer twijfelde aan zijn kopman en zijn eigen kansen volledig kon wegcijferen. Legendarisch is het verhaal dat hij samen met Mathieu in een kopgroep zat op een moment dat de zege de kleine Brabander niet kon ontgaan. Tot Hermans in een bocht onderuit ging. In plaats van door te gaan en zijn eigen kans te gaan, kneep Erwin direct in de remmen, viste zijn kopman uit de berm, zette hem op fiets en sleurde hem terug bij de kopgroep. Hermans won op één been. Later werd Erwin de zeer gewaardeerde meesterknecht van Miguel Indurain, de Bask die vijf keer de Tour won. Zelf won Erwin Nijboer ook wel eens wat. Zoals in 1990 de Driedaagse van de Panne. Een goede renner en een sympathiek mens. (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 2 mei 2006 0:00

De dag van de arbeid op 1 mei is traditioneel de dag waarop Duitsland’s oudste klassieker, Rund um den Henninger Turm, wordt verreden. Ik beperk me vandaag tot de jaren 1975 – 1980, de tijd dat de Nederlandse renners de successen aaneenregen. Met de Henninger Turm als rode draad en de door Joop Zoetemelk gewonnen Ronde van Spanje als hoogtepunt neem ik u mee naar een aantal gouden bladzijden uit de Nederlandse wielerhistorie.
In 1975 werd Roy Schuiten, na Eddy Beugels in 1968, de tweede Nederlander die de Henninger Turm won. Op twintig kilometer voor de streep ging de tempobeul van de Raleigh-ploeg er vandoor met een peloton vol klasbakken vol in de achtervolging. Zijn tijdritspecialisme kwam de Zandvoorter goed van pas want met 40 seconden voorsprong won hij de koers. Op de plaatsen twee tot en met negen finishten louter Belgen. Verbeeck, Godefroot, Maertens, Demeyer, Dierickx, Merckx, De Witte, Planckaert en Vanderstappen zorgden wel voor een Belgische overmacht in Frankfurt, maar op de eerste plaats stond toch een Nederlander. Op dezelfde dag won de Italiaan Marino Basso de negende rit in de Ronde van Spanje met ook hier een Belg op de tweede plaats, namelijk Eric Leman. Onze landgenoot Albert Hulzebosch was derde.

Een jaar later kregen onze zuiderburen al hun revanche in ...

Door Fred van Slogteren, 1 mei 2006 10:00

Ger Soepenberg (1983)

Deze jonge coureur uit Den Ham rijdt dit jaar voor Team Fondas P3 Transfer, nadat hij drie jaar bij de ploeg van Löwik zat. Zijn sterkste eigenschap is de sprint, maar veel overwinningen heeft dat nog niet opgeleverd. Hij won in 2004 de Omloop van de Alblasserwaard. Wellicht komt zijn eindschot bij zijn nieuwe sponsor beter uit de verf.

Door Fred van Slogteren, 1 mei 2006 0:00

De Kubus van Heymans

Wij, mijn vriend Willem en ik, geloofden heilig in de vooruitgang. Met een HBS- diploma in onze achterzak was de verovering van de wereld en de rest van het leven nog maar een kwestie van tijd. En wat schriftelijke cursussen!
Alles valt te leren. Waar een wil is, is een weg. Ons nieuwe credo in twee zinnen samengebald. Voor alle zekerheid begonnen we met de schriftelijke cursus Praktijkdiploma Boekhouden bij ‘de paters van Culemborg’. Een instituut dat denkelijk in de loop der woelige jaren van ontkerkelijking ten onder is gegaan in een of ander imperium met hartelijke leraren. Nu is boekhouden natuurlijk wel de eerste keiharde confrontatie met het echte leven: credit, maar vooral debet. Groen en rood, zonder oranje tussenweg.
In ons denken was er inmiddels ook geen tussenweg meer. Wielrennen, de heroïek van de velo en de course moest voortaan het tegenwicht voor al die geestelijke en intellectuele arbeid worden. Mens sana in corpore sano. Zoals gezegd, wij geloofden in de vooruitgang. En niet zo zuinig ook. Uit de serie ‘Ken uw sport’ werd fluks de uitgave wielersport aangeschaft. Dr. P. van Dijk, voorzitter der KNWU, had het voorwoord voor zijn rekening genomen. Welk grotere autoriteit mocht je verwachten. Uitgeverij F.W. Duwaer en Zonen ging waarlijk niet over een nacht ijs. Maar daar reken je ook op als in dezelfde serie de versies ‘Onder water zwemmen’ en ‘Roulette’ het licht al hebben gezien.
Maar onze volgende stap was echt veel gigantischer: een heuse schriftelijke cursus. Iemand uit Bergen op Zoom - zijn naam is me helaas ontschoten - had zijn vingers blauw getikt op de schriftelijke leergang wielrennen. Heel serieus was de zaak aangepakt trouwens. De eerste les gaf van meet af aan alle vertrouwen. Een enveloppe met een heel pak gestencilde vellen papier.
Les 1 ging over psychologie. Ik zweer het! We snapten er geen bal van; een cursus wielrennen en over de fiets werd met geen woord gerept. De verschillende menselijke typologieën, karakterkunde en wàt weet ik nog al niet meer, werd uitgebreid behandeld. Voor de eigenhandig, wat stuntelig getekende Kubus van Heymans - met de acht temperamentstypen - was een ...

Door Fred van Slogteren, 30 april 2006 9:59

Ayalon is het kind van Ben Blog en in het dagelijks leven ICT’er. Ik heb beroepshalve ruimschoots ervaring met ICT’ers, een mensenslag dat voor een deel van mening is dat je alle wereldproblemen met applicaties kunt oplossen. Ik heb er midden jaren negentig eens eentje gesproken die mij verzekerde dat er dankzij de ICT nooit meer een economische crisis zou komen. Hij en zijn collega’s hadden dat volledig in de hand.
ICT’ers munten niet uit in duidelijkheid, want als ze je iets uitleggen, dan begrijp je er doorgaans nog minder van dan voor de uitleg. De explicatie die Ayalon ten aanzien van zijn statistieken geeft is daar een voorbeeld van. Daarom hou ik me liever bij de feiten. Ik heb nooit ...

Door Fred van Slogteren, 30 april 2006 7:37

Op 14 april plaatste ik een berichtje op de slogblog over onze jonge vriend Thomas Rabou die succesvol van start was gegaan in de Ronde van Ierland. Al in de eerste etappe pakte hij de gele leiderstrui. In de tweede etappe leek hij zijn suprematie te gaan bevestigen toen hij in een rit met vijf beklimmingen in zijn eentje het peloton verliet om een twintig man sterke kopgroep te achterhalen. In een afdaling nam hij daarbij iets te veel risico en vloog uit de bocht. Daar verloor hij de Ronde van Ierland. Een schrale troost was het winnen van het puntenklassement.

Vandaar ging het via een paar dagen thuis naar de Ronde van ...

Door Fred van Slogteren, 29 april 2006 16:38

« Vorige 1 2 3 ... 1150 1151 1152 1153 1154 1155 1156 1157 1158 1159 1160 ... 1179 1180 1181 Volgende »