Slogblog


Fellini had het bedacht kunnen hebben en er een meeslepend filmisch drama van hebben gemaakt. De man die nog geen twee weken geleden op uitbundige wijze wereldkampioen was geworden verloor enkele dagen later zijn broer. Zijn mentor die hem ooit op de fiets had gezet met de wijze raad van een mislukt coureur. Jij hebt talent, Paolo, jij moet de naam Bettini hooghouden en ik zal alles voor je doen om je te helpen. En dan, verteerd door verdriet, die zege pakken in de Giro di Lombardia op een manier die respect afdwingt. Ook naar zijn collega’s toe. Iedereen wist dat hij die overwinning vandaag begeerde om hem aan zijn broer op te dragen en dat gunde iedereen hem ook. Maar hoe zouden de laatste meters verlopen zijn als Bettini niet in de laatste klim was ontsnapt? Dan had er misschien een spel gespeeld moeten worden, waarvan niet iedereen de spelregels kende en dat wilde Bettini zijn collega’s niet aandoen. Hij was dan waarschijnlijk ook de snelste geweest, maar een sprint impliceert ook risico en dat wilde Il Grillo niet lopen. Niet vandaag althans, de dag van Sauro Bettini en de kleine wereldkampioen reikte in de laatste meters naar de finish luid snikkend naar de hemel, waar ook Federico Fellini met vochtige ogen toekeek. Net als ik trouwens. (Foto: © Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 14 oktober 2006 17:43

Floyd LANDIS (1975, Verenigde Staten)

Ik weet niet of hij er stiekem op gerekend heeft, maar Floyd Landis zal vandaag op zijn verjaardag geen absolutie als cadeau krijgen. Hij is een gevecht aangegaan voor eerherstel en dat gevecht zal meer inspanning vergen dan het rijden van de Tour de France en hem meer emotie kosten dan zijn excommunicatie uit de mennonietengemeenschap ooit zal hebben gevergd. De slagingskans van zijn missie, lijkt me nul, maar toch gaat hij moedig en grondig te werk, want hij publiceerde eergisteren op zijn website een honderden pagina’s tellend pleidooi om zichzelf te ontlasten. De beschuldigende vinger gaat vooral naar het Franse dopinglab in Châtenay-Malabry, waar zijn A- en B-staal zijn geanalyseerd. Het is een gevecht om details dat hij gedoemd is te verliezen. De enige hoop van Landis is dat er ooit een verstandig UCI-bestuur zal zijn dat het IOC kan overtuigen dat de dopinglijst herzien moet worden. Medicamenten die schadelijk zijn voor de gezondheid van de atleet of competitievervalsend werken moeten op die lijst blijven en al het andere – zeker die waar renners voor hun lichamelijk herstel behoefte aan hebben – moeten eraf. Harm Kuipers en nog een aantal wetenschappers bepleiten dat al jaren, maar in het Zwitserse Aigle zijn ze oostindischdoof. Zo lang de hoortoestellenfabriek van Phonak geen apparaatje op de markt brengt dat zelfs bobo’s tot horen brengt, zo lang zal Landis schuldig blijven. Dus niks op zijn verjaardag? Nee, waarom ook? Hij heeft net een nieuwe heup gekregen. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 14 oktober 2006 0:00

© Otto Beaujon

“De Mol, een bijnaam die tot mascotte verheven wordt? Wie zal het zeggen: de rijwielfabriek De Mol in Ossendrecht beleefde zijn gloriejaren onder leiding van Sjaan (Jean) Suijkerbuijk, geboren in 1906. Toen ik de bejaarde Suijkerbuijk in 1985 opzocht, wist hij niet meer waar de naam vandaan kwam. Zijn vader moet de fietsenfabriek rond 1900 opgericht hebben, maar de eerste melding in archiefstukken van de Kamer van Koophandel in Bergen op Zoom is pas van 1911. Volgens een oud-medewerker kwam de naam van ene Stan De Mol in Kapellen (België), van wie vader Suijkerbuijk het bedrijf overgenomen zou hebben. In 1932 bracht fietsenfabriek De Mol een Nederlandse ploeg naar ...

Door Fred van Slogteren, 13 oktober 2006 10:00

De baners van baancoach Peter Pieters doen het weer uitstekend bij de Europese baankampioenschappen in Kopenhagen. Gisteren won Jens Mouris (foto) goud op het onderdeel Endurance Omnium en daarna won Matthé Pronk zilver in de dernykoers. Later op de dag wonnen Danny Stam en Peter Schep zilver in de koppelkoers en tenslotte pakte Tim Veldt goud in het Sprintomnium. Een geweldig succes and it ain’t over yet. Maandag zag ik Jens Mouris bij de perspresentatie van de Amsterdamse Zesdaagse die a.s. maandag op de Velodrome van start gaat. Mouris rijdt daar met de Deen Marc Hester en toen hij door opperspreekstalmeester Cees Maas werd geïnterviewd, bleek hij niet alleen adrem te zijn, maar ook over humor te beschikken. Toen Maas in ‘Pierrevanostadetaal’ gewag maakte van de snel groter wordende beroemdheid van Jens, zei die relativerend dat hij inderdaad wereldberoemd was in zijn woonplaats Ouderkerk aan de Amstel. Ik zal dinsdagavond eens extra op hem letten. (Foto: © Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 13 oktober 2006 9:32

Gisteren werd bekend dat de schorsing van Ivan Basso door het Italiaans Olympisch Comité is beëindigd en dat hij weer mag koersen. Dan sta je wel even te kijken. In de dagen voorafgaand aan de Tour de France werd het vermoeden van een enorm dopingschandaal onthuld waar tientallen renners bij zouden zijn betrokken en nu blijkt het in het geval Basso niet aan te tonen. In de andere gevallen wel? De ploegen namen destijds direct de beslissing om de renners die genoemd waren uit hun Tourteam terug te trekken en zo bleef ook Basso in Italië achter. Bjarne Riis ging nog een stapje verder door de winnaar van de Giro te ontslaan. Nu laat Basso weten dat hij Riis gaat bellen. Ik snap dat niet. Die man moet toch woedend zijn? Hij overweegt zelfs nog in de Ronde van Lombardije te starten. Als ik hem was ging ik naar de beste advocaat van Italië en kon Riis voor mij de boom in. Je bent – kennelijk ten onrechte – 105 dagen geschorst geweest, je ploegleider heeft geen enkel vertrouwen in je getoond en dan ga je op hangende pootjes gauw weer koersen en het liefst in een CSC-shirt. Ik denk dat Basso in iedere ploeg met open armen wordt ontvangen, want hij is een potentiële Tourwinnaar. De beschuldigingen zijn niet te bewijzen en iemand is pas schuldig als zijn schuld bewezen is. Toch? Ik denk dat er heel wat is afgebeld, sinds de bekendmaking gisteravond. (foto: © Philip van der Ploeg)

Door Fred van Slogteren, 13 oktober 2006 8:29

Johan MUSEEUW (1965, België)

Een van de beste Belgische eendagsrenners aller tijden. De Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix waren zijn koersen en hij heeft ze allebei drie keer gewonnen. In Vlaanderen stond hij maar liefst acht keer op het podium en daarmee is zijn bijnaam De Leeuw van Vlaanderen bijna spreekwoordelijk. Hij won nog meer klassiekers en hij was ook twee keer winnaar van de wereldbeker. In 1986 was hij wereldkampioen, nadat hij een week eerder na afloop van Parijs-Tours had verklaard nooit meer op de fiets te zullen stappen. Hij had het gevoel enorm gefaald te hebben in de najaarskoers en Museeuw was mentaal kwetsbaar. Het was zijn vrouw Véronique die hem er van overtuigde dat het beter was zijn impulsieve verklaring in te trekken en als kopman van de Belgen naar Zwitserland af te reizen voor het WK in Lugano. Te vroeg, riepen de kenners, toen hij in de tiende ronde meemuisde met een groep van twaalf. Er zaten drie Zwitsers in die groep en die wilden voor eigen publiek eens wat laten zien. Daardoor werd een comfortabele voorsprong opgebouwd omdat alle sterke landen wel een mannetje vooraan hadden. Zo zaten de grote tenoren van het toenmalige peloton gevangen in de ploegentactiek en kon Museeuw het karwei afmaken. Het was eigenlijk niet zijn parcours en hij was allerminst favoriet, maar door slim te koersen en optimaal gebruik te maken van de verhoudingen in het peloton kon hij die dag de beste zijn. Hij stopte pas twee jaar geleden, maar hij is nog niet uit het nieuws. Museeuw’s naam werd genoemd toen de affaire Landuyt naar buiten kwam. Hij was al een half jaar gestopt toen hem een schorsing werd opgelegd van twee jaar. Hij mocht in die tijd geen enkele functie in de wielrennerij vervullen. Eind 2005 leek een veroordeling aanstaande, maar hij ging in beroep. Hoe het er nu mee staat weet ik niet, maar hij is nog regelmatig in beeld als PR-man van de QuickStep-ploeg waarvan hij enkele jaren geleden nog de dragende figuur was. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 13 oktober 2006 0:00

RAYMOND IMPANIS

door Marcel Grosjean

“Dit dunne boekje dateert uit 1953 en het is geschreven door Marcel Grosjean. Het is het eerste deeltje van een reeks met de titel Kampioenen en Vedetten en de hoofdpersoon is Raymond Impanis. Dat was een heel goede renner, die als zodanig niet de erkenning heeft gekregen die hij verdiende. De Belgische wielersupporters waren na de tweede wereldoorlog helemaal in de ban van het trio Van Steenbergen, Schotte en Ockers en ze hadden veel minder oog voor coureurs als Norbert Callens en deze Impanis. Dat lag deels ook aan henzelf, want vooral Impanis was een ...

Door Fred van Slogteren, 12 oktober 2006 10:00

Knut KNUDSEN (1950, Noorwegen)

Je kunt deze renner vergelijken met drie Nederlandse coureurs. Qua naam is hij natuurlijk de Noorse Jan Janssen. Hij heeft ook iets gemeen met Hennie Kuiper. Zowel Kuip als De Noorman werden in 1972 Olympisch kampioen. Hennie won de wegwedstrijd en Knut de 4 kilometer achtervolging. Het meest vergelijkbaar is hij echter met Roy Schuiten, want hij was net zo’n ongelooflijke tijdrijder als het onlangs overleden hardrijfenomeen. Ze schelen in leeftijd maar negen weken, ze waren allebei twee keer wereldkampioen in de achtervolging. Roy bij de profs en Knut bij de amateurs en hoewel ze ook wegwedstrijden hebben gewonnen excelleerden ze toch vooral in tijdritten en achtervolgingen. Pure hardrijders. Ze beleefden allebei ook hun beste jaren in Italië. Knudsen reed daar lang voor het supermerk Bianchi op de meest gereputeerde racefiets ter wereld. Het merk wordt vaak geassocieerd met die mooie kleur groen, waar Jan Ullrich enkele jaren geleden nog in reed, maar er is ook de blauwe periode geweest. Dat zag er zo kek uit dat zelfs die Scandinavische kop van Knudsen er perfect bij paste. Hoewel hij zijn hele profcarrière in Italië fietste is hij in eigen land nog steeds een grootheid. Ik vond op internet de kwalificatie: ‚Knut Knudsen er en legende i norsk sykkelhistorie’. Als ze dat van je zeggen heb je het volgens mij helemaal gemaakt.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 12 oktober 2006 0:00

© Henk Theuns

“Ik vind Robbie McEwen, van wie ik dit truitje heb, een artiest. Zoals een komiek alles ondergeschikt maakt aan de lach van de zaal, zo maakt Robbie al zijn kwaliteiten dienstbaar aan die ene jump, waarmee hij een heel peloton kan vloeren. Hij kan geweldig sturen, dat heeft hij op de BMX geleerd, hij heeft een geweldige souplesse en wendbaarheid, dankzij het feit dat hij op de baan is begonnen en hij is intrinsiek een hele goede wielrenner. Hij is veel meer dan een zuivere sprinter. Sprinters zijn wielrenners die het moeten hebben van ...

Door Fred van Slogteren, 11 oktober 2006 10:00

Uwe AMPLER (1964, Duitsland)

Eén van de beste renners uit de laatste periode van het Oost-Europese staatsamateurisme. Hij werd in Leipzig geboren en hij doorliep het gehele DDR-sportsysteem, dat vele kampioenen heeft voortgebracht. Zijn vader Klaus had hetzelfde meegemaakt en de naam Ampler staat al sinds 1963 op de erelijst van de Vredeskoers, de belangrijkste wielerwedstrijd voor een Oostblok-coureur uit die tijd omdat de grote West-Europese rondes en klassiekers voor hen verboden waren. Zoon Uwe voegde vier overwinningen aan die van zijn vader toe en samen evenaarden de Amplers het record van Steffen Wesemann, die vijf keer deze loeizware etappekoers wist te winnen. Uwe Ampler won nog veel meer. Hij was in de jeugdcategorieën twee keer wereldkampioen, voor hij in 1986 in Colorado Springs de regenboogtrui op de weg bij de amateurs veroverde. Ook was hij met drie Oost-Duitse collega’s – onder wie Mario Kummer de huidige ploegleider van T-Mobile – Olympisch kampioen op het onderdeel 100 kilometer ploegentijdrit. Na de val van de Muur kwam hij in 1990 in dienst bij PDM, de sterke Nederlandse ploeg met o.a. Breukink, Kelly en Alcala in de gelederen. Van Ampler werd verwacht dat hij voor die mannen zou knechten, maar dat zat niet in de aard van de Ossie. Toen in de Tour van dat jaar op l’Alpe d’Huez de beslissing leek te gaan vallen, had Breukink alle steun nodig van Kelly en Ampler die nog in zijn buurt waren. De Ier verzaakte niet, maar Ampler stak geen poot uit voor zijn kopman want hij was bezig met zijn eigen klassement. Ondanks een redelijk aantal etappeoverwinningen in kleinere koersen heeft Uwe Ampler zijn belofte bij de profs niet waargemaakt. Hij raakte later bij een dopingaffaire betrokken en hij werd een paria in het peloton toen hij de beschuldigende vinger wees in de richting van zijn ploegleider Godefroot. Er volgden jaren van gerechtelijke procedures die hij allemaal verloor en die hem heel veel geld hebben gekost. Hij onderbrak zijn carrière drie jaar lang en hij keerde terug in een onbekende Poolse ploeg. In die periode won hij voor de vierde maal de Vredeskoers. In september 2003 haalde hij nog een keer alle kranten door een vreselijk ongeluk waardoor hij in coma raakte. Ik heb niet kunnen vinden hoe het met hem is afgelopen, maar ik kwam wel een foto van hem tegen in een Milram-shirt. Op de site van deze ProTour formatie ben ik zijn naam echter niet tegengekomen. Weet iemand meer over Uwe Ampler en zijn tegenwoordige bezigheden? (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 11 oktober 2006 0:00

« Vorige 1 2 3 ... 1149 1150 1151 1152 1153 1154 1155 1156 1157 1158 1159 ... 1209 1210 1211 Volgende »