Slogblog


Ik was donderdag even bij Joop Zoetemelk. Het had te maken met de Campina Ronde van het Groene Hart op 25 maart a.s. en de Joop Zoetemelk Classic, de toerversie van de Groenehartronde die een dag eerder verreden wordt. Sinds ik Joop’s biografie heb geschreven hebben we de afspraak dat ik even bij hem langs kom als ik in de buurt ben. En dat gebeurt af en toe omdat ik goede vrienden daar in de buurt heb wonen waar we zo nu en dan een weekendje doorbrengen. Joop ontving ons met een bruinverbrande kop van een weekje Curaçao, met een gedekte tafel en een goed glas wijn en hij is in alle opzichten een echte Franzoos geworden. Communicatie vindt in dat land aan tafel plaats en Joop heeft die gewoonte enthousiast overgenomen. Misschien moeten al die journalisten die hem jaar na jaar hebben afgeschilderd als iemand die nooit een bek opendeed hem eens in een restaurant uitnodigen, een goed glas champagne inschenken en een mooie kaart voorleggen. Dan krijgen ze zeker een goed verhaal, mark my word.
In Joop’s huiskamer staan enkele loodzware ...

Door Fred van Slogteren, 28 januari 2007 17:24

© Hans Middelveld

Dit was ook weer een mooi wielerprogramma op de zo betreurde wielerbaan van het Olympisch stadion. De aanleiding was de aankomst van de Ronde van Nederland 1957 en het affiche neemt vast een voorschot op de uitslag door de naam Wout Wagtmans met grotere letters te vermelden van die van Wim van Est, Rik Van Looy en Hein van Breenen. De uiteindelijke uitslag was echter 1. Van Looy 2. Van Est en 3. de Limburger Piet van de Brekel. Maar voor het zo ver was, werd eerst een interessant baanprogramma afgewerkt. Het internationale omnium werd gewonnen door Arie van Vliet voor de Fransman Roger Gaignard en de de in de afgelopen week zo veel gememoreerde Jan Derksen.
Hoofdmoot van de avond was een stayerswedstrijd om de Memoriam Koos Storm Prijs. Koos Storm was een stayer van voor de tweede wereldoorlog die op de baan van ...

Door Fred van Slogteren, 28 januari 2007 10:00

Léon van BON (1972, Nederland)

Ik heb het voorrecht met zijn vader in de werkgroep Pers & Promotie van de Campina Ronde van het Groene Hart te zitten en ik heb Hans van Bon de laatste maanden enigszins leren kennen. Als het ‘zo-vader-zo-zoon’ principe opgaat dan moet Léon een aardige vent zijn. Rustig en slim. Zo koerst hij ook. Nooit een onbewaakt ogenblik en hij kan een fantastische finale rijden. Hij is dit jaar teruggekeerd op het oude nest. Terug bij Rabobank waar hij tot de eerste lichting renners behoorde. Een klassiekerspecialist die ik persoonlijk vanaf de eerste rij aan het werk heb gezien in de Grote Prijs Wallonië. Hij werd er tweede achter ploeggenoot Patrick Jonker en voor een andere ploeggenoot Koos Moerenhout. De verschillende keren dat Léon in die finale contact met ploegleider Adri van Houwelingen (foto) had, overtuigde mij ervan dat hij de koers regelde, zoals Jan Raas dat vroeger bij Raleigh deed. Samen met Koos Moerenhout en Max van Heeswijk gaat Léon dit jaar voor de ervaring bij Rabobank zorgen, werd in de persberichten geschreven. Ik weet niet wat ik me daarbij voor moet stellen, want ik geloof niet dat Léon een type is dat nu al genoegen neemt met een rol op de achtergrond. Als een oude wijze kater die de jonkies in de koers aangeeft wanneer ze moeten gaan. Hij kan ze veel beter laten zien hoe scherp hij nog is en hoe fabelachtig zijn koersinzicht is. In de jaren dat hij bij Rabobank weg was heeft het aan grote overwinningen ontbroken. Behoudens dan het Nederlands kampioenschap in 2005, waar hij op een schitterende wijze de hele Rabo-ploeg er op legde. Zij koersten met hun numerieke overwicht niet slim, maar hij als eenling des te meer. En dan die demarrage. Als hij die nog in huis heeft dan kan de ploeg nog veel plezier aan deze wielerbejaarde beleven. (Foto: © T&T Tekst & Traffic)

Door Fred van Slogteren, 28 januari 2007 0:00

Ik weet het, jullie hebben nog ruim een maand de tijd om je oplossing van de grote Campina Ronde van het Groene Hart prijsvraag in te zenden. Maar je weet hoe het in de praktijk gaat: ineens is het 1 maart en dan kan het niet meer. En dan zit Hans van Bon met al die prachtige prijzen. En Hans heeft al zoveel fietsen met al die wielrennende zoons.

Daarom, ga naar www.rondevanhetgroenehart.nl en stuur je oplossing vandaag nog in!!!

Veel succes.

Door Fred van Slogteren, 27 januari 2007 10:17

Frans MAASSEN (1965, Nederland)

Frans Maassen was tien jaar lang beroepsrenner en hij realiseerde in die tijd een prachtige palmares. Met overwinningen in de Amstel Gold Race, de Brabantse Pijl, de GP Eddy Merckx, de Ronde van Nederland, de Ronde van België (2x), de Ster van Bessèges, de Driedaagse van de Panne en ritzeges in de Tour en de Vuelta behoorde hij in zijn tijd tot de tenoren van het peloton. Tot de consciëntieuze Limburger plotseling links en rechts voorbijgereden werd door mannen die daarvoor niet in zijn schaduw konden staan. Zat de sleet er al bij hem op of was het dat geheimzinnige wondermiddel uit de geruchtenmachine? Het was het laatste want epo had zijn intrede gedaan in het wielrennen en het duurde jaren voor de UCI en de daaraan verbonden wielerbonden er iets tegen deden. Of dachten er iets tegen te doen. Maassen verloor het plezier in zijn sport en beëindigde in 1995 zijn loopbaan. Hij had altijd bij Jan Raas gereden en hij volgde de Zeeuw naar Rabobank. Hij bracht zijn grote kennis en ervaring jarenlang op de jonkies over en nu is hij een van de ploegleiders van het Pro Team. Dat heeft voor hem als voordeel dat hij zijn mannen kent omdat hij ze al als junior onder zijn hoede had. Als hij geïnterviewd wordt, ga ik er altijd even voor zitten. Die diepe Limburgse klanken komen diep uit het strottenhoofd als was het een voormalige mijnschacht. Het klinkt betrouwbaar en solide tegelijk en dat is het handelsmerk van een grootbank. Rabobank hoeft niet bang te zijn met het kapitaal wordt niet gespeculeerd. Frans waakt over de investering. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 27 januari 2007 0:00

© Otto Beaujon

“Vorige week had ik het over Groene Leeuw, alweer zo’n merk waarover veel meer te vertellen valt dan in een paar honderd woorden mogelijk is. De fietsenfabriek Groene Leeuw uit Deinze was eigendom van de familie De Kimpe. De oprichter heette volgens sommigen Adolphe en volgens anderen Albert. Ik houd het op Albert, gezien het plaatje en die overleed in 1966. Feit is dat zijn zoon Albert, beter bekend als de kogelronde ploegleider Berten De Kimpe, alle ploegen heeft geleid die op Groene Leeuw hebben gereden.
Mijn persoonlijke herinnering gaat terug naar een dag in de zomer van 1976, toen ik samen met mijn broer in de Leiestreek op zoek was naar interessant oud ijzer. Voor mij balhoofdplaatjes, fietsen en motoren en voor hem oude vrachtwagens en onderdelen. We kwamen door Deinze, maar de fabriek waar ik hoopte nog wat te scoren lag er verlaten bij. De naam Groene Leeuw was al zowat ...

Door Fred van Slogteren, 26 januari 2007 10:00

Ercole BALDINI (1933, Italië)

Toen in de jaren vijftig Gino Bartali en Fiorenzo Magni met fietsen stopten en Fausto Coppi steeds minder ging presteren, vielen de Italiaanse tifosi in een zwart gat. Er was ineens niemand meer om ademloos te bewonderen. Maar in 1956 was daar plotseling Ercole Baldini uit Villanova di Forli, die in één seizoen een drietal wereldprestaties neerzette. Eerst werd hij in Kopenhagen wereldkampioen achtervolging bij de amateurs, daarna verbeterde hij als amateur het werelduurrecord dat op naam stond van de prof Jacques Anquetil en tenslotte behaalde hij in het verre Melbourne Olympisch goud in de wegwedstrijd. De heimwee naar de grote dagen van Bartali, Coppi en Magni was gelijk genezen. De Locomotief van Forli werd prof, maar hij kon de hoge verwachtingen niet langdurig waarmaken. Hij werd in 1958 nog wel wereldkampioen op de weg, nadat hij eerder dat jaar ook de Ronde van Italië met overmacht had gewonnen. Toen wist iedereen het zeker er was geen twijfel mogelijk, deze minzame renner ging nog grootse dingen doen. Maar dat gebeurde niet. Waarom niet? Geen mens die het weet en pas enkele jaren geleden besefte ik dat ik het hem ooit had kunnen vragen. Aan het eind van de jaren zestig bracht ik met mijn jonge gezin enkele jaren achtereen mijn vakantie door in een bungalowpark aan een mooi strakblauw meer in Noord-Italië. We maakten daar kennis met Osvaldo, een aardige man die na zijn dagtaak als electriciën ’s avonds met zijn vrienden bij ons aanschoof in de kroeg. Enkele jaren geleden waren we weer eens in dat plaatsje en we vonden het adres van Osvaldo. De Latin lover van toen was een oude vermoeide man geworden. We spraken over die tijd van toen en ik vertelde hem over mijn wielerbiografieën. Hij ging naar de kast en kwam terug met een vergeeld fotootje. Daar stond hij op met zijn vrienden van toen. Hij wees op één van hen en zei enthousiast: Ercole Baldini. Ik was verbijsterd, ik had lang geleden met de voormalige campionissimo aan tafel gezeten en het glas geheven. Zonder het te weten, verdomme. (Foto: archief Wim van Eyle)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 26 januari 2007 0:00

ALLES UIT DE KAST

door Frans van Schoonderwalt

“In 1988 publiceerde wielerjournalist Frans van Schoonderwalt een fors uit de kluiten gewassen boek met de mooie titel ‘Alles uit de kast’ en dat verscheen bij Uitgeverij Kempenpers. Het boek bevatte uitgebreide statistische informatie over wielrenners en wielerwedstrijden. Een boek dat ik regelmatig raadpleeg, omdat het goede en doorgaans complete en juiste informatie bevat. Daar heeft een statisticus als ik wat aan en vertrouwen in de juistheid is een groot goed. Het nadeel van dit soort werken is dat ze een dag na uitkomst al verouderd zijn, omdat er elke dag ...

Door Fred van Slogteren, 25 januari 2007 10:00

Denis MENCHOV (1978, Rusland)

Bij de presentatie van de Rabobank-ploeg voor 2007, die vorige week in Utrecht werd gehouden, heb ik mij beperkt tot het van nabij observeren van de renners, terwijl slogblog-fotograaf Philip driftig zijn plaatjes schoot. Behoudens een uitgebreid gesprek met Bram de Groot (aardige jongen) en een heel kort gesprekje met Juan Antonio Flecha (ook een heel aardige jongen) heb ik geen van de renners gesproken. Wel gekeken en vrij lang naar Denis Menchov. Hij zat op enig moment helemaal alleen aan een tafeltje. Niemand had belangstelling voor hem en hij straalde ook iets uit van: kom alsjeblieft niks vragen. Het lijkt me een verlegen man. Omdat ik hem van een paar meter afstand nogal ongegeneerd zat aan te staren keek hij plotseling indringend in mijn richting. Mensen voelen het als ze aangegaapt worden. Even keken we elkaar recht in de ogen en ik hield het langer vol dan hij. Hij ging wat ongemakkelijk verzitten en ik staakte mijn gestaar. Ik denk dat als deze man inderdaad de winnaar moet worden die hij potentieel is, hij zijn schuchterheid toch enigszins zal moeten overwinnen. Dat hij veel in zijn mars heeft, bewees hij in de Vuelta van 2005 en de Tour van 2006. Maar een talentvol atleet moet gestuurd worden door een groot ego en daar ontbreekt het aan. Hij wil wel, maar hij kan niet. Misschien vergis ik me en voelde hij zich niet op zijn gemak vanwege de taalbarrière. Bij de presentatie in het auditorium beantwoordde hij de vragen van presentator Jan-Douwe Kroeske met enkele simpele Engelse woorden en dat ging hem niet makkelijk af. Oscar Freire heeft hetzelfde taalprobleem, maar wie Oscarito daar op die persbijeenkomst zag rondspringen en in even matig Engels iedereen te woord staan, zag het verschil in persoonlijkheid. De een blaakt van het zelfvertrouwen en de ander is er naarstig naar op zoek. Er is veel werk te doen in de achterkamers bij Rabobank. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 25 januari 2007 0:00

© Henk Theuns

“Fred schreef er gisteren al over. Dit is de week van Jan Derksen, omdat hij gisteren 88 jaar is geworden. Precies op de helft van dat aantal stopte hij als actief wielrenner en ik ben hem als wielerfotograaf sindsdien nog vaak tegengekomen. Of het nu bij een baanwedstrijd was, een zesdaagse, een wielergala of een gentlemankoersje, Jan Derksen was altijd present. Hij heeft nooit een gelegenheid voorbij laten gaan om weer in het milieu terug te zijn. Het is zijn wereld en heimwee is geen kwaal maar een verslaving. En Jan Derksen is hopeloos verslaafd aan het wereldje, waarin hij al meer dan zeventig jaar meedraait. Hij werd drie ...

Door Fred van Slogteren, 24 januari 2007 10:00

« Vorige 1 2 3 ... 1145 1146 1147 1148 1149 1150 1151 1152 1153 1154 1155 ... 1227 1228 1229 Volgende »