Slogblog


Martin Wierstra (1928, overleden 24.12.1985)

In de jaren vijftig kwam ik op weg naar school altijd langs zijn ouderlijk huis aan de Reguliersgracht. Er zat een bordje op de deur met de tekst: Mr. Wierstra, Advocaat en Procureur. Daarom werd Martje altijd de Amsterdamse advocatenzoon genoemd. Hij was geen ster. Hij heeft volgens mij nooit iets gewonnen tot hij zich rond 1954 bekeerde tot het stayeren. Hij kon elke week aan de bak, omdat toen de Populaires net begonnen waren. Tal van baannummers werden afgewerkt en de avond werd altijd besloten met een rit voor de stayers. De grote mannen van het NK waren daar niet bij, maar wel de mindere goden en drie nieuwe stayers. Dat waren Martin Wierstra, Joop Kunst en Joop Stakenburg. Wierstra won meestal, want hij was de meest technische stayer die er volgens mij ooit is geweest. Geen zuchtje wind bereikte dat kleine mannetje, zo optimaal beheerste hij al na korte tijd het aan de rol rijden. Zijn gangmaker was Frits Wiersma en samen trokken ze naar de wedstrijden in Duitsland, waar iedere week wel een koers was. Hij behoorde al snel tot de wereldtop die in die tijd werd aangevoerd door de Spaanse coryfee Guillermo Timoner. Die stond een wereldtitel van de Amsterdammer in de weg en daarom is zijn tweede plaats in 1960 zijn beste prestatie geweest. En hij werd drie keer Nederlands kampioen. In 1962 stopte hij er mee. Hij werd artsenbezoeker/medicijnverkoper en in zijn vrije tijd bondscoach van de stayers. Hij is natuurlijk veel te vroeg overleden.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 29 mei 2006 0:00

Ik vind Ivan Basso een uitstekende winnaar van de Ronde van Italië. Toen hij al vroeg de Maglia Rosa pakte, was is bang dat het verder een saaie ronde zou worden. De koers controleren en lam leggen met die Deense topformatie van Bjarne Riis leek een fluitje van een cent. Gelukkig is dat niet gebeurd. Basso toonde zich een echte leider en pakte op indrukwekkende wijze de twee zwaarste etappes. Hij deklasseerde zijn landgenoten Di Luca, Savoldelli en vooral Simoni, dat vervelende mannetje dat er van uitgaat dat je in de topwielrennerij cadeautjes krijgt. Een echte leider als Basso geeft geen cadeautjes. Bovendien had hij iets te vieren. De geboorte van zijn kind. En dat doe je alleen. Ter wille van dat kind en zijn moeder pak je het applaus, de bloemen, de champagne en desnoods ook nog die twee kortgerokte podiumpoezen. Dat doe je solo. Daarom reed hij die Simoni gewoon los. En als je naar het eindklassement kijkt en je ziet de tijdverschillen dan kun je niet anders dan vaststellen dat Ivan Basso dominant deze Giro op zijn naam heeft gebracht. Zo dominant dat hij voor mij ook favoriet numero uno is voor het winnen van de Tour, maar ik hoop wel dat de tegenstand daar iets groter is. We zullen het zien.

Door Fred van Slogteren, 28 mei 2006 20:53

De vraag is me deze week een paar keer gesteld: “wie is Maarten Tjallingii?”, de renner die vandaag de Ronde van België heeft gewonnen. Mijn antwoord was steevast: Maarten is een van die talenten die niet opgemerkt zijn in Nederland, omdat ze niet de geijkte paden bewandelen die normaliter naar bekendheid moeten leiden. Die renners koersen voornamelijk in het buitenland en dan bedoel ik niet België of Frankrijk, maar in Afrika, Azië of Amerika. Er is een ploeg die dat soort jongens opveegt en met ze naar die verre oorden trekt. Die ploeg heet Marco Polo, zo Nederlands als wat maar er wordt gereden op een Chinese licentie. Marco Polo heeft onder leiding van Gudo Kramer al heel wat successen behaald, maar het blijft onopgemerkt, want wie heeft er wel eens van het wielerland China gehoord? Maar in dat land zijn ze renners aan het klaarstomen voor de Olympische Spelen van Peking. Maarten heeft bij Marco Polo drie jaar zijn kunsten vertoond en hij won in 2003 de Tour du Faso in Afrika. Door die overwinning en zijn merkwaardige naam (Tjallingii is een Friese verbastering van Tjallingzoon) kon hij dit jaar een contract tekenen bij het continental team van Skil-Shimano. Nu ineens iedereen zijn naam kent, zullen de ProTour scouts de weg naar zijn woonplaats Arnhem wel weten te vinden, maar ik hoop veeleer dat Skil-Shimano (twee multinationals met Koga als materiaalsponsor) de beurs trekken en volgend jaar het ProTour circuit binnenstappen met Maarten als een van de kopmannen. Hij is gewoon een sterke allrounder, we ain’t seen nothing yet! (Foto: persdienst Skil-Shimano)

Door Fred van Slogteren, 28 mei 2006 16:32

Michael Boogerd (1972)

Hij wordt vandaag 34 en daarmee schuift hij zo langzamerhand naar een leeftijd toe, waarin beslissing moet worden genomen. Hoe lang ga ik nog door? Dat is niet alleen een kwestie van fysiek, want je moet het ook geestelijk kunnen opbrengen om elke dag weer aan die training te beginnen. Vooral als het slecht weer is. In de training blijkt de liefde voor de fiets en voor de sport en als dat minder wordt is het meestal met een renner gebeurd. Bij Michael lijkt daar nog geen sprake van te zijn, want de geboren Hagenaar heeft een goed voorjaar gedraaid. Hij had dat mankement met zijn voet, maar de wijze waarop hij dat heeft verwerkt en gewoon heeft doorgetraind toont aan dat hij nog steeds trek heeft. Hij reed zijn klassiekers op de plaats waar hij hoort: voorin. Dat er geen winst uitkwam heeft met alles te maken, maar voornamelijk met geluk. Hij begint over een goede maand aan zijn elfde Tour. Ik weet dat hij de ambitie heeft om nog één keer te schitteren in een hem goed liggende etappe. La Plagne was een hoogtepunt in zijn carrière en ik weet zeker dat hij nog een overheerlijk toetje in gedachten heeft. Ik hoop het, al is het alleen maar om die bek met tanden ver voor de finish te zien schitteren. Mister Prodent, I presume? (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 28 mei 2006 0:00

Jorrit Walgien (1982)

Deze Rotterdamse renner is bezig aan een problematisch seizoen. Door een val waarbij hij een hersenschudding opliep mocht hij niet starten in Olympia’s Tour en verder heeft hij dit seizoen nog niet veel geluk gehad. Hij stapte dit jaar over van Fondas naar B&E en daar had hij grote verwachtingen van. Vorig jaar werd hij in de Ster van Zwolle vijfde en in het NK achtste. Hij is zeker een jongen met mogelijkheden, maar dan moet je geen pech hebben. Veel succes verder Jorrit! (www.geocities.com/jorritwalgien/)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 27 mei 2006 0:00

© Otto Beaujon

“De oorspronkelijke Diamant fietsfabriek van de gebroeders Nevoigt in Reichenbrand (Saksen) dateert al van voor 1900. In 1903 maakten ze er zelfs al hun eerste motorfiets. In 1924 ontstond na de overname van een failliete autofabriek het merk Elite Elite-Diamant, waardoor actuele know-how van motoren aan de bestaande kennis werd toegevoegd. Het bedrijf was gevestigd in Siegmar in Schönau (nabij Chemnitz). Enkele jaren later werd Elite-Diamant ingelijfd door Opel, maar bleef onder eigen naam racefietsen voor op de weg produceren. De baanfietsen waren van het merk ...

Door Fred van Slogteren, 26 mei 2006 10:00

Jan Siemons (1964)

Al veertien jaar heb ik het boekje ‘Pijn is genot’ van Jan Siebelink in mijn kast staan. Ik heb er destijds een paar hoofdstukken in gelezen. Het zijn weergaven van ontmoetingen met bekende wielrenners en oud-wielrenners, want de veelgelauwerde auteur is ook wielerliefhebber. Het zijn meer literaire impressies dan exacte weergaves van een diepgaand gesprek. Er zitten dan ook veel controleerbare fouten in. Zo dicht hij Wout Wagtmans de bijnaam ‘Smokkeltje’ toe, maar Smokkeltje Wagtmans was een soigneur en de vader van Rini. Jan Siemons staat ook in dat boek en ik heb het verhaal weer even gelezen. Jan wordt er in genoemd, maar het hele hoofdstuk gaat over het bordeel van Jan zijn ouders, Corrie en Frans van Sauna Diana in Zundert. Er staat slechts in dat Jan in 1992 beroepsrenner was in de TVM-ploeg van Cees Priem. Een modale renner met een bescheiden palmares. Aan het eind van 1992 stopte Jan er mee en hij werd bedrijfsleider in Sauna Diana. Na lezing weet ik hoe zo’n bordeel wordt gerund en dat je er erg rijk van kunt worden. Het leukste was een citaat van De Kneet, die elke keer als hij Jan tegenkwam vroeg: “Hoe is het met je vijftien zusjes?” Ja, Jan hoe is het daarmee? (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 26 mei 2006 0:00

UNA CORSA LUNGA UN SECOLO

door Giampiero Petrucci en Franco Rovati

“Dit is een Italiaans boek en de titel kun je best vertalen met ‘Een koers ter lengte van een eeuw’. De ondertitel is in het Nederlands: Kampioenen en knechten uit het Italiaanse cyclisme tussen 1900 en 2000. Het is een naslagwerk waarin je vrijwel alles kunt vinden over Italiaanse wielrenners. Het is samengesteld door Giampiero Petrucci en Franco Rovati. Petrucci ken ik niet, maar Rovati des te beter. Dat is dé Italiaanse wielerboekenschrijver en hij heeft er heel wat op zijn naam staan.
Op de cover staan de beeltenissen van alle grote Italianen – zeg maar de campionissimi - van de vorige eeuw. Girardengo, ...

Door Fred van Slogteren, 25 mei 2006 10:00

Daan de Groot (1933, overleden 09.01.1982)

Deze Amsterdamse kruidenierszoon groeide op in een sportgezin. Moeder Riek was als turnster kampioene van Nederland geweest en zijn twee oudere zussen Jannie en Annie waren in de jaren na de tweede wereldoorlog topzwemsters. Het was dan ook logisch dat Daantje ook iets moois in de sport zou gaan doen. Het werd wielrennen en hij bleek een groot talent. Een leuke jongen die direct populair was toen hij ging presteren. Een wielrenner die van meet af aan hors categorie was, want het kwam hem allemaal aanwaaien. In mijn beleving stond hij een beetje boven de rest en hij hoefde er niet zo veel moeite voor te doen om in de Tourploeg van Kees Pellenaars te komen. Waar anderen moesten knokken om in die ploeg te komen, daar stond als het ware zijn bedje gespreid. In 1955 debuteerde hij in de Tour en hij won op spectaculaire wijze solo een etappe met iets van 21 minuten voorsprong. Het leek op een overbluffende entree op het wereldpodium, maar het werd een eenmalig hoogtepunt. Hij stopte al op 28-jarige leeftijd. Hij trouwde met Ans en ze kregen een dochter. Zijn wereld stortte in toen Ans plotseling overleed. Hij heeft dat niet kunnen verwerken en tot groot verdriet van zijn familie en vrienden gleed Daan af in de private duisternis van de manische depressie. Het is allemaal lang geleden en zijn wanhoopsdaad is verwerkt. Wat blijft is de herinnering aan een vrolijk zondagskind met de inborst van een schimmige maandagmorgen.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Door Fred van Slogteren, 25 mei 2006 0:00

© Henk Theuns

“1971 was een topjaar voor Rini Wagtmans. In de Tour de France werd hij 16e. Dat was weliswaar onder zijn niveau, want hij was al een keer vijfde en een keer zesde geweest, maar toen was hij kopman. In 1971 reed Rini in de Molteni-ploeg en de kopman heette daar Eddy Merckx en niemand anders. Dat Merckx die Tour alsnog won, nadat hij door Ocaña min of meer vernederd was, heeft hij aan Rini te danken. Het gaat te ver om dat hier helemaal uit te leggen en die geschiedenis is bovendien overbekend. Het had indruk ...

Door Fred van Slogteren, 24 mei 2006 10:00

« Vorige 1 2 3 ... 1102 1103 1104 1105 1106 1107 1108 1109 1110 1111 1112 ... 1136 1137 1138 Volgende »